Feliz Natal !

Even genieten van een fado… met - omwille van de kerstsfeer - de toepasselijke titel “Maria”. Het is een traditionele fado uit Coimbra gezongen door António Manuel en een gedicht "Regresso a Coimbra" (Terugkeer naar Combra) van Francisco de Vasconcelos, voorgedragen door Fernando Afonso. De begeleiding gebeurd door de groep Canto d'Alma.

Costa de Caparica is het plaatsje waar wij het tweede deel van ons laatste verlof (november 2007) doorbrachten en dat ligt een tiental km ten zuidwesten van de Taagmonding, aan de Atlantische oceaan. Dus, de ideale uitvalbasis om van daaruit Lissabon te bezoeken. Er is een gemakkelijke verbinding via de overzetboot in Cacilhas en naar Belém in Trafaria…

 
Klik op de kaart voor groter formaat !

De Costa de Caparica is een deelgemeente van de gemeente Almada met een oppervlakte van 10,88 km² en 11 707 bewoners (2001). De bevolkingsdichtheid bedraagt 1 076 bewoners/km².
Costa de Caparica werd tot stad bevorderd op 9 december 2004.

Bron: Wikipedia

Extensa praia com cerca de 13 kms de areias brancas e finas, a Costa de Caparica é, desde há decades, o principal local de encontra entre os homens e o mar de toda a região. Verão após Verão as brancas ondas do Atlântico e o largueza do seu areal têm exercido uma sedução irrestível sobre os amantes de praia, transformando esta antiga paragem de pescadores em estância de veraneio cosmopolia.

Met zijn stranden van fijn wit zand, uitgestrekt over ongeveer 13 kms , is Costa de Caparica reeds gedurende tientallen jaren het belangrijkste raakpunt van mensen en zee uit gans de regio. Zomer na zomer hebben de witte golven van de Atlantische Oceaan en de uitgestrektheid van zijn gebied een onweerstaanbare aantrekking uitgeoefend op de minnaars van het strand, die deze oude vissersplek veranderden in een kosmopolitische badplaats.

Bron: toeristische brochure van de Região de Turismo de Setúbal-Costa Azul met vertaling door mezelf.

“Les amants de Teruel” is het droevig verhaal over de Spaanse geliefden Diego de Marcilla en Isabelle de Segua, evenbeelden van Tristan en Isolde of Romeo en Julia.
De muziek is geschreven in 1962 door Mikis Theodorakis, als soundtrack voor de film “Les Amants de Teruel” en werd origineel gezongen door Edith Piaf.
Tijdens een concertvoorstelling in 2005 zongen Giorgos Ntalaras en Dulce Pontes een Grieks-Franse versie van dit lied in duet, met als titel “Omorphi Poli” (Mooie stad), dat ook de oorspronkelijke titel was van dit lied.
Een Portugese versie “Os Amantes” is opgenomen in 2006 op haar album “O coração tem três portas”(Het hart heeft drie deuren).

En aangezien wij op dit blog graag ‘internationaal’ gaan, kunnen jullie hieronder luisteren naar de Frans-Griekse versie, mét tekst…
Veel luistergenot…

Avondwandeling…

Mariza “Live” in London...
Aan het einde van het concert, geeft Mariza de microfoon weg en vertolkt tussen het publiek "Povo que lavas no rio", een lied dat origineel door Amália Rodrigues werd opgenomen.

Ana Laíns werd geboren in Tomar in 1979 en is steeds gepassioneerd geweest door verschillende muziekgenres, gaande van jazz tot bossa nova. Zij begon reeds op jonge leeftijd te zingen en nam vanaf 1996 deel aan diverse muziekwedstrijden. Zij won verschillende prijzen, waaronder in 1999 de “Grande Noite do Fado”, wat voor haar een ware revelatie betekende, want toen ontdekte zij dat Fado voor haar de beste manier was om haar gevoelens met het publiek te delen.

Voor haar optredens in televisieshows ontving zij veel lovende kritieken en ondertussen kreeg zij ook een uitnodiging om op te treden in “Amália”.

Op 22-jarige leeftijd, was ze reeds verschenen op diverse podia, verspreid over de ganse wereld, o.a. Frankrijk, de verenigde Staten, Luxemburg, België en Duitsland.

Ana Laíns is iemand die, met haar talentvolle stem, haar eigen weg uitstippelt en aldus haar eerste album realiseerde in 2006. “Sentidos” is een album waarop Fado op een eigentijdse manier benaderd wordt. Enkele introspectieve thema’s worden uitgewerkt met eenvoudige melodieën en verwijzen naar een denkbeeldige kindertijd. Anderzijds komen ook klassieke thema’s van Fado aan bod, met invloeden vanuit de traditionele Portugese muziek.

In vorig bericht kan je één van haar nummers uit deze album beluisteren... ik wens je veel luister- en kijkplezier!

"Pouco Tempo" is het eerste lied
van het debuutalbum "Sentidos" van Ana Laíns
en... er wordt tango op gedanst…!

Even een eerste korte kennismaking met Grândola, het stadje waar wij de eerste helft van ons laatste verlof verbleven…

Noem het winterblues…
Noem het zoals je wilt,
Maar dit blog blijft nog ‘n tijdje op ‘n laag pitje branden
Er zullen dus minder frequent berichtjes verschijnen…
Toch nog even dit:
Je kan altijd rondneuzen in mijn vorige berichten
Zie hiervoor de buttons aan de linkerkant
Bedankt voor jullie begrip…

I
Poesia de inverno: poesia do tempo sem deuses
Winterpoëzie: poëzie van de tijd zonder goden
Escolha
Kieskeurige
Cuidadosa entre restos
Keuze uit de resten

Poesia das palavras envergonhadas
Pöezie van de beschroomde woorden
Poesia dos problemas de consciência das palavras
Poëzie van de gewetensnood van woorden

Poesia das palavras arrependidas
Poëzie van de berouwvolle woorden
Quem ousaria dizer:
Wie zou durven zeggen:

Seda nácar rosa
Zijde paarlemoer roos

Árvore abstracta e desfolhada
Abstracte en ontbladerde boom
No inverno de nossa descrença
In de winter van ons ongeloof

II

Pinças assépticas
Aseptische pincetten
Colocam a palavra-coisa
Zetten het woord-ding
Na linha do papel
Op de regel op papier
Na prateleira das bibliotecas
Op de plank in de bibliotheek

III

Quem ousaria dizer:
Wie zou durven zeggen:

Seda nácar rosa
Zijde paarlemoer roos

Porque ninguém teceu com suas mãos a seda - em longos
Want niemand heeft eigenhandig de zijde geweven - in lange
dias em compridos fusos e com finos e sedosos dedos
dagen op lange klossen en met fijne zijdezachte handen

E ninguém colheu na margem da manhã a rosa - leve e pesada
En niemand heeft aan de oever van de ochtend de roos geplukt - licht en
faca de doçura
zwaar mes van zachtheid

Pois o rio já não é sagrado e por isso nem sequer é rio
Want de rivier is niet meer heilig en is daarom niet eens rivier

E o universo não brota das mãos de um deus do gesto e do
En het al komt niet voort uit de handen van een god het gebaar en de
sopro de um deus da alegria e da veemência de um deus
ademtocht van een god de vreugde en de heftigheid van een god

E o homem pensando à margem do destino procura arranjar
En de mens die denkt ter zijde van het lot probeert verblijfsverlof te krijgen
licença de residência na caserna provisória dos sobreviventes.
in de voorlopige kazerne van de overlevenden

IV

Meu coração busca as palavras do estio
Mijn hart zoekt de woorden van de zomerwarmte
Busca o estio prometido nas palavras
Zoekt de beloofde zomerwarmte van de woorden

-Sophia de Mello Breyner Andresen-

Bron: Hoor de kleine kreet… Hedendaagse Portugese poëzie, vertaling: August Willemsen,
Uitgeverij POINT vzw, 1991, ISBN 90-71152-28-6

 

Wij zijn vertrokken naar Grândola...
Terug op 16 november...…
Weer present op deze blog rond 18 november…
Adeus e até à proxima vez!

Reportage rond en met Carlos Paredes:
Prachtige beelden van Lissabon
alsook optredens van Paredes…
je hoeft niet echt Portugees te verstaan om te genieten van deze video’s…
'n afscheidscadeautje!
Tot... ergens eind november…
(zie ook vorige berichten over Paredes)

Katia Guerreiro

Asas - Vleugels

É no teu corpo que invento
Asas para o sofrimento
Que escorre do meu cansaço
Só quem ama tem razão
Para entender a emoção
Que me dás no teu abraço
Só quem ama tem razão
Para entender a emoção
Que me dás no teu abraço

Eu quero lançar raízes
E viver dias felizes
Na outra margem da vida
Solta os cabelos ao vento
Muda em riso esse lamento
Apressemos a partida
Solta os cabelos ao vento
Muda em riso esse lamento
Apressemos a partida

Aceita o meu desafio
Embarca neste navio
Rumo ao sol e ao futuro
Corta comigo as amarras
Que nos prendem como garras
A um passado tão duro
Corta comigo as amarras
Que nos prendem como garras
A um passado tão duro

Esquece o tempo e a dor
Pensa só no nosso amor
Vem, dá-me a tua mão
Sobe comigo a encosta
Porque quando a gente gosta
Ninguém cala o coração
Sobe... comigo a encosta
Porque quando a gente gosta
Ninguém cala o coração

Haar eerste contact met muziek had zij in de Azoren, waar zij het traditionele instrument van de eilanden, de “viola da terra", bespeelde in een folkgroep uit Sao Miguel.

In Lissabon speelde en zong zij in een studentengroep en werd ze ook als zangeres opgenomen in een rockband van de 60-er jaren "Os charruas".

Het was dankzij haar vrienden uit zowel de folkmuziek als de rockband, dat zij de Fado ontdekte. Zij startte haar carrière als fadista in 2000, tijdens een memorialconcert ter ere van Amalia Rodrigues in het 'Coliseu de Lisboa'.
Na dit concert bestempelden de critici Katia unaniem als het belangrijkste optreden van die nacht.

É noite na Mouraria - 't Is nacht in Mouraria

Haar eerste album, "Fado Maior", werd uitgegeven in 2001. Deze CD kreeg een Zilveren Prijs en werd genomineerd voor de José Afonso Prize.
"Nas Mãos do Fado", was haar tweede album in 2003, en werd opnieuw genomineerd voor de José Afonso Prize. In dit album vertolkte zij de poëzie van de meest belangrijke namen in Portugal zoals Luis de Camões, Ary dos Santos, Florbela Espanca en Antonio Lodo Antunes.
In Oktober 2005 werd Katia’s derde album uitgegeven: “Tudo ou nada” (“Alles of niets”) met gezongen gedichten van onder andere Vinicius de Moraes, Sophia de Mello Breyner, Antonio Lobo Antunes, maar ook van Katia zelf. Bernardo Sassetti, pianist en componist, bespeelde de piano in het lied "Minha Senhora das Dores".

Klik op de afbeelding om deze te vergroten…

De Santa Justa-lift (Portugees: Elevador de Santa Justa) is een 45 meter hoge lift in de Portugese hoofdstad Lissabon. De lift verbindt de Santa Justa-straat, in het centrum van Lissabon, met het hoger gelegen Carmoplein. Het is een belangrijke toeristische attractie in de stad.

De lift is een ontwerp van Raul Mesnier de Ponsard een leerling van Gustave Eiffel. De bouw begon in 1900 en in 1902 was het bouwwerk klaar. De constructie is geheel uit ijzer opgebouwd en rondom versierd met neogotische figuren.

De lift wordt tegenwoordig geëxploiteerd door Carris, het bedrijf dat o.a. het bus- en tramvervoer in Lissabon exploiteert maar is gebouwd in opdracht van Empresa do Elevador do Carmo welke de lift in de beginjaren ook heeft geëxploiteerd.

Klik op de afbeelding voor een groter formaat…

Onze zoektocht naar een tweede huisje begint vastere vormen aan te nemen. De volgende etappe nadert en één van de streken die we beter willen leren kennen is de streek rond "Grândola"…
op 2 november vertrekken we en we komen terug op 16 november…
We zien wel wat het wordt…

Quando eu morrer voltarei para buscar
Os intantes que não vivi junto do mar

Als ik dood zal zijn zal ik terugkeren om
de ogenblikken te halen die mij ontglipten, kort bij de zee

Sophia de Mello Breyner (1919-2004)

Allerheiligen en Allerzielen naderen. De tijd om onze doden te herdenken. Toen wij vorige keer in Lissabon waren hebben wij dit kerkhof bezocht… nog net voor een regenbui ons verjoeg…

Dit kerkhof ligt op een helling die aan de achterzijde, de westkant, afdaalt naar een dal waarin brede ringlanen, viaducten en treinbeddingen rond de stad zich open en bloot en onbeschaamd aan je vertonen. Ook heb je hier een vrij zicht op de Taag en de Vijfentwintig Aprilbrug. De necropool is aan de andere zijden omgeven door woonbuurten die een pokdalige stad met lelijke appartementsgebouwen en een chaotische urbanisatie laten zien.”

Bron: Dertig jaar verslaafd aan Lissabon, Paul Van Nevel, 2006, Uitgeverij EPO vzw, ISBN 90 6445 428 0

Klik op de krant voor leesbaar formaat… 

Video over Lissabon met muziek van Maria João en Mário Laginha