O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Feliz Dia dos Pais!

Tudo isto é fado - Amália Rodrigues
Tudo isto é fado
Perguntaste-me outro dia
Se eu sabia o que era o fado
Eu disse que não sabia
Tu ficaste admirado
Sem saber o que dizia
Eu menti naquela hora
E disse que não sabia
Mas vou-te dizer agora
Refrão
Almas vencidas
Noites perdidas
Sombras bizarras
Na mouraria
Canta um rufia
Choram guitarras
Amor ciúme
Cinzas e lume
Dor e pecado
Tudo isto existe
Tudo isto é triste
Tudo isto é fado
Se queres ser meu senhor
E teres-me sempre a teu lado
Não me fales só de amor
Fala-me também do fado
É o fado que é meu castigo
Só basceu p'ra me perder
O fado é tudo o que eu digo
Mais o que eu não sei dizer
Dit alles is fado
Op een dag vroeg je mij
Of ik wist wat fado was.
Ik zei je dat ik het niet wist.
Je keek verbaasd
Zonder te weten wat ik zei
Heb ik je toen belogen.
Ik zei dat ik het niet wist
Maar ik zal het je nu vertellen.
Refrein
Verdoemde zielen,
Verloren nachten,
Bizarre schaduwen.
In Mouraria
Zingt een pooier
En janken de gitaren
Liefde, jaloezie,
As en vuur,
Verdriet en zonde.
Dit alles bestaat.
Dit alles is droef.
Dit alles is fado.
Als je mijn vriend wilt zijn
En mij altijd bij je wil hebben,
Praat dan niet enkel over liefde,
Praat dan ook over fado.
Fado is mijn gesel.
Alleen geboren tot mijn ondergang.
Fado is alles wat ik erover vertel,
Meer nog: wat onuitsprekelijk is.
Sôdade - Cesaria Evora (Cabo Verde)

Sucena schrijft in 1992 dat de gezongen fado poëtisch-melodieuze kenmerken van puur Europese oorsprong bevat, en dan nog wel typisch Portugese. Die fado werd samen met de Portugese cultuur o.a. door zeelieden naar Brazilië overgebracht.(...)
Fado is hoogstwaarschijnlijk ontstaan uit een synthese van Europese en Portugese elementen, met invloeden van een koloniaal verleden.
(...)De enige duidelijke link tussen Brazilië en Portugese fado vinden we op de Kaapverdische eilanden, lange tijd een centrum van slavenhandel. Tot in de jaren vijftig werden mensen er nog verplicht om te gaan werken op cacao- en suikerrietplantages, o.a. in Angola. Daarna emigreerde ongeveer de helft van de bevolking. Al die factoren waren een inspiratiebron voor de morna, de weemoedige muziek van de eilanden die, zoals de bekendste morna-zangeres Cesaria Evora (klik hier) zingt, vol sôdade is. Vaak wordt gezongen over het vertrek uit Kaapverdië en het heimwee om ernaar terug te keren. Zonder fado te zijn is de sfeer ervan in morna toch sterk aanwezig.
Bron: Fado - De tranen van de Taag, Dirk Lambrechts, Uitgeverij EPO vzw - Berchem, ISBN 90 6445 167 2
En... met een knipoogje
naar opa-tje Joachim, hieronder kan je het lied ‘PAPA JOACHIM PARIS’ beluisteren…
A casa da Mariquinhas - uma traducão

Aan de hand van een boek en een woordenboek heb ik geprobeerd om 'A casa da Mariquinha' te vertalen. Mocht ik de tekst verkeerd begrepen hebben, geef mij dan alsjeblief een seintje... Bedankt!
Het huis van Mariquinha
In een bizarre straat
Staat het huis van Mariquinhas.
In de kamer ligt een gitaar,
Er zijn luiken voor de ramen.
Het meisje over wie ik praat
Heeft vele vriendinnen.
Er is geen mooier geschenk
In het leven van die meisjes.
Zij zijn verzot op zingen
Zoals de krekel in het veld,
Zij zingen fado met de gitaar
Tot men van ontroering weent
In dit vrolijke huis waar ze woont
In die bizarre straat.
Als we rondkijken
Zien we haar povere bezittingen.
Ondanks de hoge huur heeft zij er
Veel bontgekleurde doeken met linten.
Zij heeft een wil en een verlangen
Want zij is trots als een koningin.
Een groep evengoed arme luizen wil beslag leggen,
Wil haar verbieden om te zingen
Daarom zien wij een menigte mensen
Bij het huis van Mariquinhas.
Het is eenvoudig
En armoedig ingericht
En in de grond is alles
In haar huis niks waard.
Door het open raam zie je
Een staander, een vaas
Een bontgekleurde sprei met kant
Kaders met ondeugende taferelen.
Ze bezit een piano.
In de kamer ligt een gitaar.
Om haar armoedig bezit te beschermen
Kocht ze een brandkast
En toen het gas uitviel
Maakte ze licht met petroleum.
De meubels wreef ze in
Met zoete amandelolie.
Buurvrouwen komen langs
Om te begluren wat daar gebeurt
Maar om hen te pesten
Heeft ze luiken voor de ramen.
A casa da Mariquinhas - Alfredo Marceneiro

Het wordt ondertussen tijd om het over Alfredo Marceneiro te hebben!
Wiki vertelt je meer over deze 'Koning van de Fado' via deze link: klik HIER! Zoals je wellicht weet, kan je op de pagina zelf de taal aanpassen (vb. naar het Nederlands)...
En... je kan op zijn officiële website komen door op zijn foto te klikken!
A casa da Mariquinhas
Letra: Silva Tavares
Música: Alfredo Duarte (Marceneiro)
É numa rua bizarra
A casa da Mariquinhas
Tem na sala uma guitarra
E janelas com tabuinhas
Vive com muitas amigas
Aquela de quem vos falo
E não há maior regalo
Que a vida de raparigas
É doida pelas cantigas
Como no campo a cigarra
Se canta o fado à guitarra
De comovida até chora
A casa alegre onde mora
É numa rua bizarra
Para se tornar notada
Usa coisas esquesitas
Muitas rendas, muitas fitas
Lenços de cor variada.
Pretendida, desejada
Altiva como as rainhas
Ri das muitas, coitadinhas
Que a censuram rudemente
Por verem cheia de gente
A casa da Mariquinhas
É de aparência singela
Mas muito mal mobilada
E no fundo não vale nada
O tudo da casa dela
No vão de cada janela
Sobre coluna, uma jarra
Colchas de chita com barra
Quadros de gosto magano
Em vez de ter um piano
Tem na sala uma guitarra
P'ra guardar o parco espólio
Um cofre forte comprou
E como o gaz acabou
Ilumina-se a petróleo.
Limpa as mobílias com óleo
De amêndoa doce e mesquinhas
Passam defronte as vizinhas
P'ra ver o que lá se passa
Mas ela tem por pirraça
Janelas com tabuinhas
Os Azulejos (Lisboa Outubro 2005)
Overal in Portugal, en dus ook in Lissabon, komt men deze keramiektegeltjes tegen.
Klik HIER indien je wat wilt bijleren over de ontstaansgeschiedenis van deze tegeltjes, die soms ten onrechte enkel als blauwe tegeltjes gezien worden. De oorsprong van het woord komt echter uit het Arabisch: الزلليج (al zulaycha) wat 'gepolijste steen' betekent...
Klik HIER voor de link naar de website van het Nationaal Museum van de Azulejo in Lisboa.
Barco Negro - Amália Rodrigues
Barco negro
De manhã temendo que me achasses feia
Acordei tremendo deitada na areia
Mas logo os teus olhos disseram que não
E o Sol penetrou no meu coração
Mas logo os teus olhos disseram que não
E o Sol penetrou no meu coração
Vi despois numa rocha uma cruz
E o teu barco negro Bailava na luz
Vi teu braço acenando entre as velas já soltas
Dizem as velhas da praia que não voltas
São loucas, são loucas
Refrão
Eu sei meu amor que nem chegaste a partir
Pois tudo em meu redor me diz que estás sempre comigo
Eu sei meu amor que nem chegaste a partir
Pois tudo em meu redor me diz que estás sempre comigo
Num vento que lança a areia nos vidros
Nas águas que canto, num fogo mortiço
No calor do leito, nos bancos vazios
Dentro do meu peito estás sempre comigo
No calor do leito, nos bancos vazios
Dentro do meu peito estás sempre comigo
De zwarte boot
Rillend werd ik wakker liggend in het zand.
Het was de angst, die morgen, dat jij me lelijk vond.
In een flits zag ik je ogen. Ze zeiden neen
En brachten zon weer in mijn hart
Toen zag ik op een rots een kruis
En wiegend in het licht je zwarte boot.
Tussen de reeds gehesen zeilen zag ik het wuiven van je hand.
Oude wijven op het strand zeggen dat je niet terugkomt.
Ze zijn gek, totaal gek.
Refrein
Mijn liefste, ik weet dat je niet echt vertrok
Want alles rondom mij vertelt me dat je altijd bij me bent.
Mijn liefste, ik weet dat je niet echt vertrok
Want alles rondom mij vertelt me dat je altijd bij me bent.
In de wind die het zand blaast op de ramen,
In de wateren die ik bezing, in het smeulend vuur,
In de warmte van het bed, op lege banken,
Diep in mijn hart ben je overal bij mij.
Uma procissão na Algarve (em Março 2006)
Op een doordeweekse zondag, tijdens een wandeling in Albufeira, deze processie tegengekomen... 't Was net of we 50 jaren terugkeerden in de tijd...
Um São José de azulejo... é uma casa portuguesa, com certeza!

Op de blauwe tegels een Sint-Jozef, dit is zonder twijfel een Portugees huis...
Uma casa portuguesa - Amália Rodrigues...
Uma casa portuguesa
Numa casa portuguesa fica bem
pão e vinho sobre a mesa.
Quando à porta humildemente bate alguém,
senta-se à mesa co'a gente.
Fica bem essa fraqueza, fica bem,
que o povo nunca a desmente.
A alegria da pobreza
está nesta grande riqueza
de dar, e ficar contente.
Refrão
Quatro paredes caiadas,
um cheirinho a alecrim,
um cacho de uvas doiradas,
duas rosas num jardim,
um São José de azulejo
sob um sol de primavera,
uma promessa de beijos
dois braços à minha espera...
É uma casa portuguesa, com certeza!
É, com certeza, uma casa portuguesa!
No conforto pobrezinho do meu lar,
há fartura de carinho.
A cortina da janela e o luar,
mais o sol que gosta dela...
Basta pouco, poucochinho pra alegrar
uma existéncia singela...
É só amor, pão e vinho
e um caldo verde, verdinho
a fumegar na tijela.
Sorry mensen deze video is blijkbaar niet langer beschikbaar...
maar niet getreurd...
klik maar op de startknop hieronder...
Een Portugees huis
In een Portugees huis
Hoort brood en wijn op tafel.
Wie bescheiden aanklopt aan de deur
Schaart zich met iedereen aan tafel.
Dit ongedwongene staat goed.
Staat werkelijk goed.
Want het volk loochent nooit
Dat de vreugde van de armoede
In deze grote rijkdom ligt
Van geven en gelukkig blijven.
Refrein
Vier witgekalkte muren
De zachte geur van rozemarijn,
Een tros vergulde druiven,
Twee rozen in de tuin,
Op de blauwe tegels een Sint-Jozef,
Met daarbij de lentezon.
Een belofte van kussen,
Twee armen die op mij wachten:
Dit is een Portugees huis,
Heel zeker,
Zonder twijfel een Portugees huis.
Ondanks het armetierig comfort van mijn haardstede
Is er overvloed aan tederheid.
Het gordijn van het raam is de maneschijn
En ook de zon die er doorheen schijnt.
Er is weinig, zeer weinig nodig
Om gelukkig te zijn
In een eenvoudig bestaan:
Alleen liefde , brood en wijn,
Een groene soep van groene kool,
Die dampt in de pot.
Coruche e nas redondezas... (Novembro 2006)
Het bezit een mooi en interessant gemeentelijk museum met o.a., toen wij daar waren, een vaste tentoonstelling over de ontwikkelingsgeschiedenis van de handenarbeid en een tentoonstelling over het stierenvechten...
Klik HIER voor meer info.
Deze slideshow geeft je een beeld over Coruche en wijde omgeving...
Pastéis de bacalhau

Dit is een Portugees lievelingsgerecht. Het komt eigenlijk uit het noorden maar is zo populair dat het een nationaal gerecht is geworden. bacalhaukoekjes zijn warm of koud ideale tussendoortjes, en feestelijke gelegenheden zijn zonder deze koekjes ondenkbaar. Als de Portugezen één gerecht in hun hart hebben gesloten, dan is dit het.
Bacalhaukoekjes worden verkocht in delicatessenwinkels, banketbakkerijen, wegrestaurants, taveernes, kortom: overal in Portugal.
Ze worden gemaakt met bacalhau (=gezouten kabeljauw), die eerst geweekt is, daarna gepocheerd, ontveld en ontgraat. Reken voor dikke stukken zoutevis op 24 uur weektijd.
Het weken van gezouten kabeljauw: Spoel de vis onder kraan af om alvast zoveel mogelijk zout kwijt te raken. Leg hem in een pan, voeg zoveel water toe dat hij helemaal onder staat en dek de pan af. Bij warm weer kun je de vis het beste in de koelkast laten weken. Ververs het water om de 3 – 4 uur, of net hoe het uitkomt maar in elk geval minimaal een keer of vijf in totaal.
Benodigdheden:
300 g bacalhau, geweekt 1 uitje, heel fijn gehakt
400 g bloemige aardappelen 2 eetlepels peterselie
3 eieren frituurolie
Kook de aardappelen gaar (liefst in de schil, want dan nemen ze geen water op), schil en pureer ze.
Zet ondertussen de bacalhau onder kokend water en laat hem afgedekt op laag vuur gaar pruttelen (ca 20 minuten). Laat hem uitlekken, verwijder het vel en de graten en schilfer hem eerst met uw vingers en dan met een vork zo goed mogelijk; de vis mag niet draderig zijn.
Roer deze massa door de aardappelpuree, voeg een voor een de eieren toe en doe er de ui en de peterselie bij. Eventueel kan er bijgekruid worden met peper en muskaatnoot (volgens smaak).
Het mengsel moet behoorlijk stijf zijn: een lepel moet er rechtop in kunnen blijven staan. Als u het te droog vindt, kunt u er 1-2 eetlepels melk toevoegen (sommige recepten spreken over witte wijn of porto). Laat het volledig afkoelen. Maak met twee eetlepels een soort grote eieren van het mengsel, leg ze in de hete olie, keer ze drie- tot viermaal en laat ze mooi bruin worden. Haal ze met een grote vork of schuimspaan uit en laat ze op keukenpapier uitlekken. Ga zo door totdat de hele massa verwerkt is. Geef ze warm met tomatenrijst en/of een salade of serveer ze koud met olijven of zonder iets erbij. Heerlijk!
Bron: De Portugese Keuken (Edite Vieira)
Fernando Pessoa (2)

Tabacaria
Não sou nada.
Nunca serei nada.
Não posso querer ser nada.
À parte isso, tenho em mim todos os sonhos do mundo.
Sigarenwinkel
Ik ben niets.
Ik zal nooit iets zijn.
Ik kan ook niet iets willen zijn.
Afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld.
Lees meer over Fernanda Pessoa via volgende link. Klik hier!
Cascais e Sintra 2005

Por minha cunhada...

...voor mijn schoonzus
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat daar wel stille vlinders zweven.
Al weet je niet vanwaar zo'n vlinder komt.
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat je dan rustiger kunt slapen.
Zodat je niet meer bang bent voor wat komt.
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Dan brengt de slaap je warmte en wat licht.
En minder donker waarvan je wakker ligt.
-Johanna Kruit-
Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez que ai voem en silencio borboletas.
Sem saber de aonde veen éssa borboleta.
Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez posas dormir mais tranquilo.
Para não teres medo do que vêm.
Hàs vezes à sitos brancos no sonho.
Por isso recebes no dormir calor e um pouco de luz.
Que é menos escuro se estiveres acordado.
Vertaald door: Opa-tje Joaquim
Waarvoor héél veel dank…
Belém 2005
Era uma vez...


Er was eens...
Herman de Coninck stierf op 22 mei 1997 in Lisboa.
Dit is zijn gedenksteen op het voetpad
op de plek waar hij overleed:
SPROOKJE
Er was eens een man
Die altijd rechtvaardig was.
Herman de Coninck
Uit: De Lenige Liefde
Bom apetite!

Reeds meer dan een maand ben ik met deze blog bezig en ik heb het tot nu toe nog niet over de Portugese keuken gehad.
Eén van de redenen was dat ik volgens mezelf, nog geen goed Portugees kookboek gevonden had.
Ondertussen heb ik er mij een aangeschaft via internet.
De titel is simpel: ‘De Portugese keuken’ geschreven door Edite Vieira.
‘t Is een heel interessant boek omdat er niet enkel goede recepten instaan, maar ook omdat er achtergrondverhalen aan de recepten verbonden worden.
Graag wil ik starten met ‘Sopa de pedra’ ofte steensoep (Provincie Ribatejo):
Het verhaal komt op het volgende neer: een hongerige reiziger kwam in een dorp aan waar maar weinig te eten was. Hij klopte aan bij een huis, vragende of hij van een steen wat soep mocht maken. Het water en de steen had hij al in de rivier gevonden, maar hij vroeg vriendelijk om aardappelen. Bij een tweede huis vroeg hij opnieuw of hij steensoep mocht maken en aangezien hij al water, een steen en aardappelen had, vroeg hij daar uien. De reiziger ging verder en vroeg achtereenvolgens nog wortelen, look, een kool, zout en een been met vlees. Uiteindelijk kreeg hij ook een brood en kon hij samen met de andere dorpelingen genieten van een heerlijke warme maaltijd. Zo zie je maar: als iedereen zijn steentje bijdraagt…
Hier volgen de benodigdheden voor het recept:
220-225 g gekookte ham of ontbijtspek 200 g ui
200 g rode bonen of gedroogde klimbonen 1 middelgrote meiraap
1 liter water 350 g aardappelen
1 middelgrote varkenskluif 200 g wortelen
desgewenst: een paar mergpijpen 100-150 g kool
1 middelgrote bloedworst 1 teentje knoflook
100 g Chouriço 1 laurierblad
Neem desgewenst in plaats van bonen de dubbele hoeveelheid groente (behalve de ui) of 200 g kikkererwten.
Breng het vlees, desgewenst de geweekte bonen en de botten in het water aan de kook en laat alles gaar pruttelen. Als dat bijna het geval is, voegt u de kleingesneden andere ingrediënten toe. Schuim de soep af en laat alles heel gaar worden. Corrigeer zo nodig de smaak en de hoeveelheid vloeistof (het moet een dikke soep zijn). Dien de soep op en geef er knapperig brood bij.
Montemor-o-Novo (novembro 2006)
Even meewandelen in Montemor-o-Novo...?
Een prachtig stadje in de Alentejo...
Wiki vertelt jullie er meer over... klik hier!



6 reacties op dit bericht
Hey Fadista
Hallo!
Geniet
morgen
Breng maar veel mooie beelden mee voor op je blog.
Groetjes, Merel - begrijphetnietje
Zeer mooiiiiiiiiiiiiiiiiii
Veel liefs.....Viviane.
Prachtige picturetrail Fadista!