Woensdag 6 februari 2008
O Castelo São Jorge... um parque infantil...
Waar kan je beter spelen dan in een écht kasteel...?
O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 3 februari 2008
Ercília Costa, a Santa do Fado...
- o 0 o -
Samengevatte biografie over Ercília Costa
met getuigenissen van Josefina Silva en Deolinda Rodrigues
met een introductie door Nunes Fortes
gerealiseerd in 1984
- o 0 o -
Ercília Costa werd geboren in 1902 in een kleine vissersgemeenschap nabij Lissabon, maar haar natuurtalent als fadista bracht haar onder de aandacht van een plaatselijk fadohuis, waar zij reeds als tiener zong. Midden de jaren ‘20 was zij reeds een bekende en bewonderde fadista met een groeiende nationale populariteit. Door haar succes werd zij gevraagd om op te treden in Brazilië in 1936, in 1937 in Parijs en nadien in New-York, waar zij zong in het Portugese paviljoen. Zij doorkruiste Amerika zingend voor de Portugese gemeenschappen in verschillende steden en eindigde in Hollywood. Officieel ging zij op pensioen in 1954 om rustig te kunnen leven nabij Lissabon, maar zij nam in 1972 nog eenmaal haar meest populaire fado’s op. Ercília Costa was onbetwistbaar de eerste Portugese internationale ster en haar status is sindsdien legendarisch geworden.
- o 0 o -
Fado Lisboa
gezongen door Ercilia Costa
begeleid op de guitarra
door Armandinho
- o 0 o -
Zaterdag 2 februari 2008
Guitarra, viola e viola baixo...
Vanaf het begin van vorige eeuw werd meer en meer duidelijk dat fado uiteindelijk slechts drie begeleidingsinstrumenten zou kennen die bijna organisch met zijn geschiedenis waren meegegroeid. Behalve bij de gesproken fadogedichten is er van fado geen sprake zonder guitarra en viola.
De guitarra of guitarra Portuguesa is het voornaamste instrument. Terecht is ze hét symbool van de fado. Het is een sister met peervormige klankkast, zes metalen dubbelsnaren en een bereik van 3,5 octaaf. De hals eindigt in een prachtig waaiervormig schroefstuk waarop 12 sleutels zijn aangebracht voor het stemmen. Het uiteinde van de hals kan zeer mooi zijn bewerkt tot een krul met bijvoorbeeld vrouwenfiguren, zoals de guitarra van Armandinho.
De guitarra wordt bespeeld met duim en wijsvinger. Pas rond 1930 gebruikte de guitarrista unhas (valse nagels). Er waren twee redenen om die te gebruiken: ze maakten de klank helderder en men kon een grotere snelheid bereiken in een muziek die almaar virtuozer werd. Bovendien kon een professionele guitarrista, die urenlang moest spelen, het zich niet meer veroorloven dat zijn echte nagels braken, waardoor het spelen onmogelijk werd.
Het tweede obligate instrument is de viola. Dat is de gewone Spaanse gitaar die vanaf het begin van de negentiende eeuw bij de begeleiding van de fado werd gebruikt.
Daarnaast kan men nog de viola baixo gebruiken, een basgitaar met vier metalen snaren die het ritme nog meer moeten beklemtonen. Ze is niet noodzakelijk maar wordt vaak bij de opnamen gebruikt.
De guitarra dient om de melodie van de zanger te versieren en te ondersteunen. Is er een tweede guitarra, dan moet die de eerste begeleiden en voor een melodisch contrapunt zorgen. De viola geeft de noodzakelijke ritmische basis aan. Instrumentalisten in de fado zijn vrijwel altijd mannen.
Eén van de grootste guitarristas van vorige eeuw is Armando Freire, die gewoonlijk Armandinho wordt genoemd. Armandinho (1891-1946) was zó belangrijk dat men spreekt over de fado vóór en na Armandinho. Eigenlijk is hij zoals Arthur Paredes in Coimbra (zie linkerkolom onder de knop 'Fado' met 3 berichten), de vernieuwer geweest die fado van eenvoudige begeleidingsschema’s tot meesterlijke improvisaties verhief. Spijtig genoeg is het merendeel van zijn composities verloren gegaan, op enkele opnamen bij His Masters Voice na.
Fado Corrido
gezongen door Ercília Costa
begeleid op de guitarra
door Armandinho
Bron
: Fado - De tranen van de Taag, Dirk Lambrechts, Uitgeverij EPO, 2000, ISBN 90 6445 167 2Donderdag 31 januari 2008
Eirós grelhada a moda do Ribatejo...
Zin in iets lekkers…? Hieronder één van mijn lievelingsgerechten, eenvoudig om klaar te maken én een streekgerecht uit de Ribatejo… Heerlijk!
Eirós grelhada a moda do Ribatejo
Omschrijving
Gegrilde paling uit Ribatejo
Ingrediënten
750 gram verse paling
50 gram boter
half bosje peterselie fijngehakt
1 el. citroensap
zout/peper
Bereidingswijze
Was de paling en snij hem in stukken van 6 cm. Smelt de boter, voeg de peterselie, het citroensap, het zout en de peper toe. Doop de stukken paling in de warme boter en leg ze onder de grill. Houd de boter warm. Rooster de paling tot zij gaar is gedurende 10/15 minuten aan alle kanten bruin. Matig de warmte aan het eind. Serveer overgoten met het warme botermengsel.
Serveertips
Serveren met gekookte aardappelen en een droge witte wijn.
Bom apetite!
Andere Portugese recepten
vindt u in de linkerkolom
onder de button:
Cozinha
Maandag 28 januari 2008
Gonçalo Salgueiro, o príncipe do fado... e um tradução do 'Grito'...
Gonçalo Salgueiro is geboren in Montemor-O-Novo (Alto Alentejo) op 7 november. Op de leeftijd van 17 jaar vertrok hij naar Lissabon om te studeren aan de universiteit. Hij kwam ook in aanmerking voor het nationale conservatorium van Lissabon, maar hij prefereerde te studeren los van dit instituut. Gonçalo Salgueiro begon met het zingen van Fado door Maria de Fe (één van de grootste Fado zangeressen) in haar Fado huis"Senhor Vinho". Gonçalo kreeg zijn bekendheid door zijn indrukwekkende vertegenwoordiging van een rol in de musical "Amália". Zijn eerste solo album "...No Tempo Das Cerejas " uit het jaar 2002 wijdde hij aan de legendarische Amália Rodrigues.
Grito
(Schreeuw)
(Schreeuw)
Música: C. Conçalves
Letra: Amália Rodrigues
Letra: Amália Rodrigues
Silêncio! / Stilte!
do silêncio fasso um grito / uit de stilte komt een schreeuw
corpo todo me dói / gans mijn lichaam doet pijn
deixai-me chorar um pouco. / en laat mij een beetje huilen.
Só à sombra / Alleen in de schaduw
como o sol vou rebolindo / draai ik mij weg van de zon
de sombra assombrada / vanuit de droefgeestige schaduw
já lhe perdi o sentido. / is alles zinloos geworden
Ó céu! / Oh hemel!
aqui me falta a luz / hier ontbreekt mij het licht
aqui me falta uma estrela / hier heb ik geen ster
chora-se mais / schreeuw meer
quando se vive atrás dela. / want het leven is voorbij.
E eu, / En ik,
a quem o sol esqueceu / aan wie de zon vergeving schenkt
só dou ao mundo perdão / alleen ik geef aan de wereld gratie
só choro agora / nu alleen huilend
porque quem morre já não chora. / want degene die sterft huilt nu niet meer.
Solidão! / Eenzaamheid!
que lembras-me a santeira / brengt herinneringen aan de hemelse
ao céu da companheira / zaligheid van mijn gezellin
minha profunda amargura. / geeft diepe bitterheid.
Ai, solidão / Ah, eenzaamheid
a quem foste confiante / op wie je vertrouwt
Ai! solidão / Ah! eenzaamheid
e se morderam a cabeça. / die vastzit in het hoofd.
Meu Deus / Mijn god
que ao fim do além da vida / dat is het levenseinde
do que já fui tenho sede / waar ik zo naar verlang
sou sombra triste / ik ben een droevige schaduw
encostada a uma parrede. / die vastligt aan een paal.
Adeus, / Vaarwel,
vida que ranto duras / leven dat zo hard was
da morte que tanto gabas / door de dood die jij verheerlijkte
ai, que me dês / ah, jij laat me leven met
a solidão quase loucura. / een eenzaamheid die me bijna gek maakt.
Site oficial do Fadista Portugues, Goncalo Salgueiro: CLIQUZ AQUI!
Videoclip van ‘Gethsemane’ (Hof van Olijven)
uit de musical ‘Jesus Cristo Superstar’,
geïnterpreteerd door Gonçalo Salgueiro.
Homepage van de musical Jesus Cristo Superstar: KLIK HIER!
Vrijdag 25 januari 2008
Sequência sobre as Divas do Fado Novo - o episódio 10: Cristina Branco
Cristina Branco (°Ribatejo, Portugal, 1972) is een Portugese fadozangeres. Aanvankelijk zong Branco jazz en andere - voornamelijk Portugese - muziek. Haar grootvader bracht Cristina in aanraking met de fado van Amália Rodrigues. Dit deed haar besluiten zich hierop toe te leggen. Branco zingt fado in een modern jasje. In Nederland is Branco bekend geworden door haar cd O Descobridor waarop ze vertaalde gedichten van J. Slauerhoff zingt. Daarnaast nam zij in 2006 samen met de Nederlandse groep Bløf het nummer Herinnering aan Later op, dat op de cd Umoja verscheen.
Bron: Wikipedia
Em Portuguese na Wikipédia: CLIQUE AQUI!
Cristina Branco zingt
een sonnet van William Shakespeare
in het Portugees
Se a alma te reprova
Se a alma te reprova eu venha perto,
Jura à cega, que o teu ardor eu fosse;
Ardor tem, como saber, sítio certo,
E assim me enchas, amor medida doce.
Ardor enche de ardor a amor teu cofre,
Ai, lardeia-o de ardor!, e ardor do apronto
E bem prova que em vazadouro sofre
Se o número é grande, eu só não conto.
Então que eu passe em grupo ser visto,
Sendo um nas cotas dessa feitoria;
Tem-me em nada, se te agradar registo
De que este nada em ti é doçaria.
Faz só meu nome teu amor e amor;
E amas-me então pois eu te chamo Ardor.
Origineel:
If thy soul check thee that I come so near
by William Shakespeare
If thy soul check thee that I come so near,
Swear to thy blind soul that I was thy 'Will',
And will, thy soul knows, is admitted there;
Thus far for love, my love-suit, sweet, fulfil.
'Will', will fulfil the treasure of thy love,
Ay, fill it full with wills, and my will one.
In things of great receipt with ease we prove
Among a number one is reckon'd none:
Then in the number let me pass untold,
Though in thy store's account I one must be;
For nothing hold me, so it please thee hold
That nothing me, a something sweet to thee:
Make but my name thy love, and love that still,
And then thou lov'st me for my name is 'Will.'
Cristina Branco,
de mooiste stem van Portugal
Ze wil niet vergeleken worden met Amalia Rodriguez en eigenlijk is het ook geen fado wat ze zingt. En toch kennen we Cristina Branco als de beste fadista van haar generatie, een waardige opvolgster van de zangeres die ze zelf nooit gezien heeft. De stem van Cristina Branco doet harten smelten. Het is een stem zo zuiver als het helderste water, zo mooi als de vrouw die je liefhebt, zo soepel als een kat op een koord, doordrongen van weemoed, eigen aan de fado, maar ook van liefde voor het leven. Als Cristina Branco zingt, breken de pantsers en vallen de maskers. Een traan welt op en je zucht, stilletjes. Dan weerklinkt andermaal de Portugese gitaar van Custodio Castèlo, muze en geliefde van de zangeres, vader van haar kind, maar bovenal een virtuoze muzikant. Die ook helemaal in zijn muziek kruipt als hij speelt, trekken en grimassen op het gelaat als werden ze gedirigeerd door dezelfde tokkelende, huppelende vingers die de gitaar beroeren. Zonder het oogcontact met Branco te verliezen, want daarin schuilt de ondoorgrondelijke kracht van deze muziek, in het soms liefdevolle, dan weer passionele samenspel tussen gitarist en zangeres. Drie even bevlogen musici begeleiden het duo op piano, gitaar en akoestische basgitaar, hun ogen schitterend van genoegen. Als dit de nieuwe fado is, de fado zoals Cristina Branco (35) die over de wereld wil verspreiden, dan wacht de Portugese blues nog een stralende revival.
Cristina Branco: "Ik heb niet het gevoel dat ik iemand moet vervangen. Ik zit hier nu omdat ik destijds een plaat heb gehoord van Amália die me inspireerde, maar daar blijft het bij. Ik ben geen nieuwe ambassadeur van de fado of zo, al was het maar omdat ik geen typische fado zing en ik nog nooit in zo’n typische fado-kroeg geweest ben. Misia, die zou je misschien nog een opvolgster kunnen noemen van Amalia, maar ik ben gewoon mijn eigen weg gegaan. Ik heb fado trouwens altijd vrij ouderwetse muziek gevonden, onderworpen aan heel veel beperkingen. De traditionalisten wilden absoluut niet dat er iets veranderde. Terwijl het woord fado toch van het Latijnse fatum komt, lotsbestemming, het leven zelf. Fado zou muziek moeten zijn die het leven in de stad reflecteert, de gevoelens en de vibraties van de mensen. Vergelijk het met de tango. Het leven kan ook bruisen en sprankelen, en de muziek moet daarin meegaan. We mogen de fado niet opsluiten tussen de muren van de traditie.” (Karel Michiels)
En met deze wijze woorden, sluiten we deze reeks over de Divas do Fado Novo...
Bron van het artikel: KLIK HIER!
FIM
Donderdag 24 januari 2008
O Cristo Rei... (2)
Situering van het beeld
 |
Heuvel
hoogteniveau boven de Taag … 133 m
Monument:
Hoogte … 110 m
Fundamenten:
Diepte … 14 m
Betonvolume: 20 000 m³
Totaal gewicht van de constructie:
Ongeveer 40 000 ton
Basis … 25 x 25 m
Sokkel … 82 m
Beeld … 28 m
Zichtbaarheid:
Minimum … 20 km
Details van het beeld zelf:
Hoofd … 4,05 m
Hart … 1,89 m
Arm ... 10 m
Hoogte v/d mouw … 5 m
Van vingertop tot vingertop … 28 m
Constructiefases en inhuldiging van het monument (1959)
Woensdag 23 januari 2008
O Cristo Rei... (1)
Het Christus Koning standbeeld
De Christus Koning (Cristo-Rei) is een groot standbeeld van Jezus Christus bij Lissabon in Portugal.
Het standbeeld werd gebouwd in opdracht van de Portugeze dictator António de Oliveira Salazar en werd voltooid in 1959. Het is gebaseerd op het beroemde Christus de Verlossser (Cristo Redentor) standbeeld in Rio de Janeiro. De Christus Koning staat in de gemeente Almada op de linkeroever van de rivier de Taag en kijkt uit over Lissabon op de andere oever.
De voet van het beeld is ontworpen door architect António Lino. Het heeft de vorm van een poort en is 75 meter hoog. Het beeld van Christus Koning is gemaakt door Francisco Franco de Sousa en is 28 meter hoog. Aan de voet is een platform waarop men een panoramisch uitzicht over de stad heeft. De bouw begon in 1950 en was na negen jaar voltooid.
De bouw van het beeld was goedgekeurd op een bisschoppelijke conferentie die in april 1940 in de bedevaartsplaats Fátima werd gehouden. Het was bedoeld als een smeekbede aan god om Portugal buiten de Tweede Wereldoorlog te houden.
Bron: Wikipedia
Dinsdag 22 januari 2008
Lisboa e o Tejo...
Uitzicht op Lissabon en de Taag vanaf Almada…
Zondag 20 januari 2008
Ana Moura canta "A Sós Com A Noite " (e um tradição)...
(Eenzamen in de nacht)
Letra: Jorge Fernando
Alongando uma sombra sozinha / Een langerwordende schaduw
A saudade a bater / Een saudade(=onbestemde droefheid) om te verslaan
Uma dor que ao doer é só minha / Een pijn die op dat moment alleen van mij is
Um desvio inquieto / Een moeilijke scheidingslijn
Um olhar indiscreto na esquina / Een onbescheiden schuine blik
Um rapaz de blusão / Een jongeman in jeansjack
Arrastando pela mão a menina / Die een meisje aan de hand meesleept
Passa um velho a pedir / Er passeert een vragende grijsaard
Incapaz de sorrir pelos passeios / Niet in staat te glimlachen naar de voorbijgangers
Um travesti que quer / Een travestiet die verlangt
Assumir-se mulher sem receios / Om als vrouw herkend te worden
O alarme de um carro / Het alarm van een wagen
Um cigarro apagado indulgente / Een met ongeduld gedoofde sigaret
Um cheiro inusitado / Een ongewone geur
O semáforo fechado para a gente / Een sein gesloten voor de mensen
Sobe o fado de tom / Blijft enkel de klank van fado
E o fadista que é bom improvisa / En een fadista die mooie improvisaties brengt
Estão em saldos sapatos / Zij dragen gesoldeerde (*) schoenen
Desce o preço dos fatos de cor lisa / En goedkope gekleurde pakken
Um eléctrico cheio / Een volle tram
Uma voz de permeio vai chover / Een stem daartussen, een regenbui
Bate forte a saudade / Verjaagt plots de saudade
Como é grande vontade de te ver… / Evenals het grote verlangen om jou te zien…
(vrije vertaling)
(*) gesoldeerd=afgeprijsd=in uitverkoop
Voor een vorig bericht over Ana Moura: KLIK HIER!
Vrijdag 18 januari 2008
O Tejo e Pessoa...
Alberto Caeiro
(De Taag is mooier)
De Taag is mooier dan de rivier die stroomt door mijn dorp,
Mas o Tejo não é mais belo que o rio que corre pela minha aldeia
Maar de Taag is niet mooier dan de rivier die stroomt door mijn dorp
Porque o Tejo não é o rio que corre pela minha aldeia.
Want de Taag is niet de rivier die stroomt door mijn dorp.
De Taag heeft grote schepen
E navega nele ainda,
En op haar water vaart nog steeds,
Para aqueles que vêem em tudo o que lá não está,
Voor degenen die in alles zien wat er niet is,
A memória das naus.
De herinneringen aan de galioenen.
De Taag ontspringt in Spanje
E o Tejo entra no mar em Portugal.
En de Taag mondt uit in zee in Portugal.
Toda a gente sabe isso.
Dat weet iedereen.
Mas poucos sabem qual é o rio da minha aldeia
Weinigen echter weten welke de rivier is van mijn dorp
E para onde ele vai
En waarheen zij gaat
E donde ele vem.
En vanwaar zij komt.
E por isso porque pertence a menos gente,
En daarom, omdat zij minder mensen toebehoort,
É mais livre e maior o rio da minha aldeia.
Is vrijer en groter de rivier van mijn dorp.
De Taag is een weg naar de Wereld
Para além do Tejo há a América
Voorbij de Taag ligt Amerika
E a fortuna daqueles que a encontram.
En het fortuin van hen die het vinden
Ninguém nunca pensou no que há para além
Niemand heeft ooit gedacht aan wat er ligt voorbij
Do rio da minha aldeia.
De rivier van mijn dorp.
De rivier van mijn dorp doet denken aan niets.
Quem está ao pé dele está só ao pé dele.
Wie aan haar oever staat staat enkel aan haar oever.
Vertaling uit het boek: De mooiste gedichten van Fernando Pessoa, Uitgave van De Morgen - Wereldpoëzie, 2006
Woensdag 16 januari 2008
Bacalhau à Portuguesa...
In Portugal bestaan vele tientallen verschillende recepten voor zoutevis oftewel bacalhau, en voortdurend duiken nieuwe op. Men zegt dat iemand een jaar lang elke dag een ander bacalhaugerecht zou kunnen eten, maar of dit nu overdreven is of niet, door de enorme veelzijdigheid van bacalhau is het een geloofwaardige uitspraak. Bacalhau leent zich goed voor allerhande gerechten en u kunt er uw creativiteit op los laten. De ‘fiel amigo’ (trouwe vriend), zoals de Portugezen hem daarom wel noemen, harmonieert met verschillende smaaksensaties, en als u bang bent dat zijn sterke smaak u tegenstaat, probeer dan eerst onderstaand gerecht. Dan begrijpt u waarom iedereen er zo’n drukte over maakt.
Bacalhau à Portuguesa
Ingrediënten
600 g klipvis (omschrijving zie bij 'Voorbereiding')
400 ml warme melk
750 g in de schil gekookte aardappelen
100 ml olijfolie
100 g uienringen
60 g wortels, in blokjes gesneden
60 g bleekselderi, in schijfjes gesneden
2 fijngehakte knoflookteentjes
60 g boter
versgemalen witte peper
1 bosje peterselie
12 zwarte olijven
2 hardgekookte eieren
Voorbereiding
De zeevaarders ten tijde van Columbus wisten al het drogen als conserveringsmethode voor magere vis te waarderen. Daardoor kon ook de bevolking uit het binnenland vis eten. Maar niet alleen Portugal, ook Noorwegen en Spanje produceren tegenwoordig dit soort gedroogde vis. In tegenstelling tot stokvis die alleen in zeelucht droogt, wordt klipvis voor het drogen gezouten. Vooral kabeljauw - maar ook schelvis en koolvis, leng of lom - worden voor het produceren van klipvis (klippen = splijten) van de kop ontdaan, gefileerd, gezouten en pas nadat ze ‘zoutgaar’ zijn, worden ze gedroogd. Het hoge zoutgehalte moet voor de bereiding worden uitgespoeld door de vis in water te leggen.
Bereidingswijze
De klipvis in koud water leggen en afgedekt 24 uur in de koelkast zetten, het water enkele keren verversen. Afspoelen. De vis uit de vorm nemen en het vel helemaal aftrekken. De graten, indien nodig met een tang, verwijderen. De klipvis in kleine stukken verdelen, in een schaal met de warme melk begieten en 1 uur laten trekken. De aardappelen pellen en in dunne schijven snijden. In een pan een beetje olie verhitten, de uiringen met de blokjes wortelen, de schijfjes selderij en de knoflook glazig aanbakken en uit de pan halen. De aardappelschijfjes in de resterende olie aanbakken, daarbij enkele keren omdraaien. De boter smelten, een vuurvaste vorm daarmee bestrijken. In de beboterde vorm eerst een laag aardappelschijfjes leggen, daarop de aangebakken groente en vis (met melk) verdelen. Tot slot de rest van de aardappelschijfjes schubvormig erbovenop leggen zodat de onderste laag onzichtbaar is. Met peper en wat fijngehakte peterselie bestrooien en op 200 ºC in de voorverwarmde oven 30 minuten bakken.
Serveertips
Met olijven, de in partjes gesneden eieren en gehakte peterselie garneren en onmiddellijk opdienen.
Andere Portugese recepten
vindt u in de linkerkolom
onder de button:
Cozinha
Maandag 14 januari 2008
Fernando Lameirinhas...
Fernando Lameirinhas is een van oorsprong Portugese zanger die zijn eigen unieke muziekstijl heeft gecreëerd, gebaseerd op de Fado, maar rijkelijk beïnvloed door de blues, jazz en Braziliaanse muziekstijlen. In 2006 bracht hij de adembenemende DVD 'Live in Carré' uit, met gastoptredens van o.a. Raymond van het Groenewoud, Paul de Leeuw, Bløf en Frank Boeijen. Opvallend is het duet 'Omhels Me Dan' dat hij uitbracht met zangeres Jacqueline Govaert van Krezip. Ook in 2007/2008 doet Fernando de theaters weer aan. De theatertour 'Anaìna' laat een veelbelovende samenstelling zien van diverse culturen en muzikanten.
|
1958 - 1980 |
Fernando Lameirinhas (Porto, 1944) vlucht in 1958 met zijn familie voor het dictatoriale Salazar-regime van het Portugese platteland naar Charleroi in België. Hier zet hij zijn eerste muzikale stappen, aangespoord door zijn Italiaanse gitaarleraar. Met zijn broer Antonio vormt hij het popduo Jess & James, dat eind jaren zestig in België verscheidene hits scoort, waarvan Move ('67) de grootste is (een tipnotering in Nederland). Vervolgens vestigt Lameirinhas zich in Amsterdam, waar hij zich bij het internationale latin-popgezelschap Sail/Joia voegt (later Joia, met leden van Zuco 103). De carnavaleske feestband fungeert als het huisorkest van de Amsterdamse Kosmos en Melkweg en scoort in '77 het hitje Amsterdão. In '79 verschijnt de derde en laatste Sail-Joia-plaat Live At The Milky Way. |
|
1981 |
Onder de naam Fernando's Ginga maakt Lameirinhas de plaat Ride The Night. |
|
1991 |
Lameirinhas is te horen op de plaat Mijn Hart Slaapt Nooit van Henny Vrienten. |
|
1998 - 1999 |
Lameirinhas tourt met de programma's Fado Bailado ('swingende klaagliederen') en Cruzamento met veel succes door het Nederlandse en Belgische theatercircuit. In zijn begeleidingsband zitten dan zijn broer en bassist Antonio Lameirinhas, jazzsaxofonist Paul Stocker, de oorspronkelijk Zuid-Amerikaanse pianist Juan Pablo Dobal, gitarist Leonardo Amuedo en de inventieve slagwerker Michael Vatcher (ook actief in onder andere 4Walls en Available Jelly). Eind '99 neemt Lameirinhas met Paul de Leeuw de single Naar het Zuiden op, een melancholiek Portugees/Nederlands nummer, dat een bescheiden hit wordt. |
|
2000 |
Najaar 2000 verschijnt het vierde album O Destino, met hierop een gevoelige gastbijdrage van Bløf-zanger Paskal Jakobsen (Abraça-me). Het Lameirinhas-kwintet doet aansluitend een uitgebreide theatertour door Nederland en België. |
|
2001 |
Vanaf najaar 2001 staan Lameirinhas & band op de Nederlands en Belgische planken met hun nieuwe programma Agua. De dubbel-cd Live is opgenomen in Amsterdam, Antwerpen, Brussel, Leiden en Zwolle en bevat ondermeer een gastbijdrage van de Belgische zanger Raymond van het Groenewoud. |
|
2002 |
Aan het eind van de zomer verschijnt Alegria do Triste. Het album opent met Sozinho, een duet met Frank Boeijen. |
Optreden in Carré
(klik op foto voor de videodemo)
mét fragment samen met Raymond van het Groenewoud
zij zingen Brel...
|
2005 |
Fernando Lameirinhas geeft op 18 april een jubileumconcert in het Amsterdamse Carré. De fado-gitarist zit dit jaar samen met zijn broer Antonio veertig jaar in het vak en viert dat met een speciaal optreden waaraan een groot aantal gasten meedoet. Onder meer Bløf, Paul de Leeuw, Trijntje Oosterhuis, Frank Boeijen, Raymond van het Groenewoud en Lilian Vieira van Zuco 103 zijn uitgenodigd. In oktober speelt Lameirinhas tijdens het WARchild concert te Ahoy' samen Jacqueline Govaert van Krezip het duet Omhels Me Dan. |
WARchild concert 2005
Abrace me / Omhels me dan
Vertaald door Kris Panis
Origineel / vertaling
Quero ir-me embora / Ik wil weggaan
O meu coração deixar / Mijn hart achterlaten
Por o seu veneno fora / Om buiten zijn gif
E de ti me curar / Me ook van jou te genezen
Eu quero perder-te / Ik wil jou verliezen
Para de novo te ganhar / Om je dan opnieuw voor me te winnen
E no labirinto das penas / En in het labyrint der smarten
Aprender a te amar / Te leren jou lief te hebben
Abrace-me, abrace-me e beije-me, deseje-me / Omhels me, omhels me en kus me, verlang naar me
Aperte-me bem forte contra ti / Trek me maar eens goed stevig tegen je aan
Abrace-me, abrace-me e beije-me, deseje-me / Omhels me, omhels me en kus me, verlang naar me
E deixe-me morrer um pouco por ti / En laat me een beetje doodgaan voor jou
Spijt heb ik niet meer
Van wat ik je ooit zei
Van wat ik alsmaar voel
En wat jij niet voelt voor mij
De tijd neemt echt geen keer
De dingen gaan voorbij
Maar de zaken van het hart
Maken mij steeds minder vrij
Spreek niet van vergeten
Spreek niet over tijd
Spreek niet over later
Want later ben ik kwijt
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Maar als ik dan toch zonder moet
Verlos me dan
Abrace-me / Omhels me
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Mijn hart is veel te groot
Dus druk me nu maar zachtjes dood
Diz-mo, quero ouvir / Zeg het me, ik wil horen
O que não te ouço mais dizer / Wat ik je niet meer hoor zeggen
Quero fazer-te sentir / Ik wil je laten voelen
Que por ti espero / Dat ik mijn hoop op jou stel
Draaiend om je heen
Ontdek ik bij mezelf
Dat ik maar de helft ben
Een halve vrouw alleen
Quero fazer-te sofrer, não por eu te querer mal / Ik wil je laten lijden, niet omdat ik je pijn wil doen
Mas por eu não te poder dizer / Maar omdat ik je niet kan zeggen
O quanto te quero / Hoeveel ik van je hou
Quero ver-te cair / Ik wil je zien vallen
Para te poder levantar / Om je dan te kunnen optillen
Da indiferença te fazer sair, escutar-te chorar / Je uit de onverschilligheid halen, je horen huilen
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Maar als ik dan toch zonder moet
Verlos me dan
Abrace-me / Omhels me
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Mijn hart is veel te groot
Dus druk me nu maar zachtjes dood
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Maar als ik dan toch zonder moet
Verlos me dan
Omhels me dan, omhels me dan
Je weet dat ik niet zonder kan
Mijn hart is veel te groot
Dus druk me nu maar zachtjes dood
Spijt heb ik niet meer
Van wat ik je ooit zei
Van wat ik alsmaar voel
Maar wat jij niet voelt voor mij
Omhels me dan
Abrace-me
Vertaling gedownload van Nedtlyrics.nl
|
2006 |
Het duet met Govaert komt eind april uit op single. Een registratie van het jubileumconcert in Carré verschijnt op dvd. Met Antonio Lameirinhas en Juan Pablo Dobal bereidt de muzikant het theaterprogramma Olhos ('Ogen') voor. Tijdens de voorstelling vertelt Lameirinhas muzikale verhalen over het eindeloze afscheid nemen en over de sensualiteit in de ogen van een geliefde. Op 28 en 29 december staat hij met Nynke Laverman en JW Roy in het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven. Hun samenwerking wordt vastgelegd op de mini-cd Fado Blue. |
“Hier” met Stef Bos
Opnamesessie… saudade in Nederland…
2007
In studio Powersound werkt Lameirinhas met zijn broer Antonio (zang, bas), Juan Pablo Dobal (piano) en Liber Torriente (drums) aan het album Anaïna (september). De plaat bevat onder meer de Nederlandstalige duetten Hier en Ericeira samen met Stef Bos. De Anaïna Theatertour 2007/2008 door de Benelux gaat op 19 oktober van start in het Belgische Sint-Truiden. Tijdens de tournee speelt Enrique Firpi uit Uruguay op drums.
Bron:
http://www.nl.bol.com/Vrijdag 11 januari 2008
As nossas Capas... Canto d'Alma... Fado de Coimbra (+ tradução)
As nossas capas rotas velhinhas / Onze mantels, langs oude paden
Todas de negro tremem no ar / Helemaal zwart, fladderend in de wind
São andorinhas, são andorinhas / Het zijn zwaluwen, het zijn zwaluwen
Que se preparam para migrar / Die zich voorbereiden om weg te trekken
As nossas pastas foram bordadas / Onze boekentassen werden geborduurd
Por mãos de fada ou noiva ou mãe / Door de handen van een fee of verloofde of moeder
E as pobrezinhas, abandonadas / En de bedelaars, helemaal verlaten
Choram de mágoa, tristes também / Huilen met hun verdriet mee
Depois das aulas, todos com elas / Na de lessen, allemaal samen
Toca p'rá Baixa, para as mostrar / trekken zij naar Baixa, om op te treden
E das janelas, tristes donzelas / En voor de ramen, droevige jonkvrouwen
Por estre os vidros, a suspirar / verschijnen smachtend voor de vensters
As nossas capas rotas velhinhas / Onze mantels, langs oude paden
Todas de negro tremem no ar / Helemaal zwart, fladderend in de wind
São andorinhas, são andorinhas / Het zijn zwaluwen, het zijn zwaluwen
Que se preparam para migrar / Die zich voorbereiden om weg te trekken
Woensdag 9 januari 2008
Sequência sobre as Divas do Fado Novo - o episódio 9: Raquel Peters
(Fascinerend Lissabon)
Raquel Peters werd geboren in Albufeira in 1984 en zingt al sinds zij twaalf jaar is. Zij volgde gedurende 10 jaren les in de volgende disciplines: zang, piano en muzikale opleiding en dat in het Conservatorium Maria Campina in Faro en het Muziekconservatorium in Albufeira.
Zij won verschillende Fado-wedstrijden, uitgeschreven in Albufeira, Portimão, Loulé, Lagoa e Vila do Bispo, evenals de “Grande Noite de Fado”, georganiseerd door de “Casa da Imprensa”, die doorging in het stadstheater van S. Luiz in Lissabon op 3 december 2005.
Zij trad op in o.a. Brazilië, Kaapverdië, Frankrijk, Spanje en Madeira. Op 6 oktober 2004 (datum van de vijfde verjaardag van het overlijden van Amália Rodrigues) nam zij deel aan het programma “Amália... é impossível esquecê-la” (Amália… is onmogelijk te vergeten) uitgezonden door de RTP (Portugese zender) op uitnodiging van de fadista Braga João.
In maart en april zal zij, op uitnodiging, de Argentijnse zangeres Marisa Santos vergezellen op een tournee door Portugal.
(Oh Ziel)
Maandag 7 januari 2008
"Fados" o novo filme de Carlos Saura no Bruxelas...
Het Paleis voor Schone Kunsten staat bekend als een tempel van de klassieke muziek. Maar net zo goed van de wereldmuziek. Kijk maar naar de programmatie van januari en februari. Ter afsluiting van het Portugal-festival is er een hommage aan de fado. Die herbront zich met Sara Tavares aan de hele Portugeestalige wereld, glimlacht met Mísia en Mafalda Arnauth en blijkt zelfs dansbaar tijdens de avant-première van Fados, de nieuwe film van Carlos Saura.
Bron
: De Zondag; 6 januari 2008Zie ook rechtse kolom, onder ‘Prikbord/Anúncios’ voor de volledige programmatie.
Tot in Brussel...? Misschien komen we elkaar daar ergens tegen...
Zondag 6 januari 2008
Amália Rodrigues - Solidao (1969)
Originele versie gezongen door Amália Rodrigues
Hier een verwijzing naar een vorig bericht, met hetzelfde lied, gezongen door Dulce Pontes en met als titel “A Cancão Do Mar”: KLIK HIER!
Zaterdag 5 januari 2008
Uxia e galego-português...
Uxia Sennle, kortweg Uxia, is één van de verrassendste Galicische zangeressen. Op basis van traditionele liederen of hedendaagse poëzie uit Galicië, andere streken van Spanje of Portugal crëert ze hedendaagse songs waarin verleden en heden moeiteloos samengaan.
Zie ook vorig bericht hieronder...
Recital van Uxia in 'Sala Zitarrosa' van Montevideo (Uruguay)
Een folkloristisch lied…
Galicisch-Portugees of Portugees-Galicisch (Galicisch: galego-portugués of galaico-portugués, Portugees: galego-português of galaico-português) was een West-Iberische Romaanse taal die in de middeleeuwen gesproken werd in het noordwestelijke deel van het Iberisch Schiereiland.
Galicië
Modern Portugees, Galicisch en Fala stammen allen af van deze taal. De term Galicisch-Portugees wordt ook wel gebruikt om de taalgroep van deze drie moderne talen aan te duiden.
Galicisch-Portugees kwam in gebruik rond het jaar 600 in het Koninkrijk Galicië, en in het jaar 800 was het de spreektaal van heel noordwest-Iberië. De taal werd oorspronkelijk alleen gesproken in het gebied tussen de Golf van Biskaje en de Douro-rivier, maar het taalgebied verspreidde zich verder naar het zuiden uit naarmate meer van het Iberisch Schiereiland op de Moren veroverd werd tijdens de Reconquista.
De oudst bekende geschreven teksten in het Galicisch-Portugees zijn gevonden in een document dat hoofdzakelijk in het Vulgair Latijn was opgesteld. Dit document, Doação à Igreja de Sozello, dateert uit 870. Geleidelijk verving Galicisch-Portugees het Latijn als schrijftaal en begin 13e eeuw zien we de eerste documenten die geheel in het Galicisch-Portugees opgesteld werden.
"Cantigas de Santa Maria"
De taal werd gebruikt voor (gezongen) poëzie en andere literatuur op het Iberisch Schiereiland vanaf eind 12e eeuw tot midden 14e eeuw. Er zijn zo'n 160 dichters bekend, waarvan zo'n 1700 gedichten zijn overgeleverd. Het bekendste werk is wel de Cantigas de Santa Maria, een verzameling van 420 liederen die voornamelijk over de heilige Maria handelden. Traditioneel worden deze liederen toegeschreven aan koning Alfons X van Castilië.
Koning Dionysius van Portugal, die ook poëzie in het Galicisch-Portugees schreef, verving in 1290 Latijn met Galicisch-Portugees als officiële taal van Portugal. In die tijd had de taal nog geen naam en werd het de lingua vulgar genoemd.
Nadat Portugal in 1139 onafhankelijk werd, begonnen Galicië (dat bij Castilië en Léon bleef) en Portugal uit elkaar te drijven. De taal in Portugal en Galicië begon steeds meer te verschillen qua uitspraak en woordenschat, en langzamerhand ontwikkelde het Galicisch en Portugees zich tot twee aparte talen. De twee talen zijn echter nog steeds goed onderling verstaanbaar, vooral tussen noord-Portugezen en Galiciërs. Een derde Galicisch-Portugese taal, het Fala, word gesproken door zo'n 5.000 tot 10.000 mensen in het noordwestelijke deel van de Spaanse provincie Estremadura, langs de grens met Portugal.
Bron: Wikipedia
A versão Portuguese em Wikipedia: CLIQUE AQUI!
Woensdag 2 januari 2008
Uxia - Verdes São Os Campos...
Verdes são os campos
(Groen zijn de velden)
Música: Zeca Afonso
Letra: Camões
Verdes são os campos,
De cor de limão:
Assim são os olhos
Do meu coração.
Campo, que te estendes
Com verdura bela;
Ovelhas, que nela
Vosso pasto tendes,
De ervas vos mantendes
Que traz o Verão,
E eu das lembranças
Do meu coração.
Gados que pasceis
Com contentamento,
Vosso mantimento
Não no entendereis;
Isso que comeis
Não são ervas, não:
São graças dos olhos
Do meu coração.
Luís de Camões
Dinsdag 1 januari 2008
1e de janeiro 2008...
Aan alle blogbezoekers
wens ik van harte
een spetterende start voor 2008...
Moge vrede, voorspoed en gezondheid
deel uitmaken van elke dag
van het nieuwe jaar…
1 reactie op dit bericht
Wat een prachtige foto's Maaike ... uitzicht en kleinkinderen om apetrots op te zijn ... knipoogje !! Veel liefs
Hiiii .... Smiiiiile Maaike ... ! ! Ben graag en met veel plezier eens komen zien ... ghiii waar kan je je idd beter verstoppen dan op een kasteel ... t zijn trouwens prachtige foto's Maaike ... en je dierbaarste lichtpuntjes om apetrots op te zijn ! ! ''k Wens je alvast nog een rustig en gezellig aangename dag toe ... veel liefs ... dikke knuff ... XXX
Dierenopvoedster & Magnetiseur Miryam