O Dia de Portugal, de Camões e das Comunidades Portuguesas!
De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.
Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!
Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.
Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.
Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.
Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.
.oOo.
Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.
Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.
Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.
Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?
Overgenomen uit het boek:
Luis de Camoëns
Saudades en andere Verzen
uit het Portugees door Dolf Verspoor
Moussault’s uitgeverij nv Amsterdam 1961
En om te eindigen deze fado op een tekst van Camões en gezongen door de fadista Ana Moura: Endeixa…
