'œÓ Pinheiro Meu Irmão' canta por Manuela Cavaco...

De fadista en de vissersvrouw

Adélia Pedrosa en de grote fadista, de weemoedige Sebastião Robalinho, zingen samen deze geïmproviseerde fado van Joaquim Pimentel.
Dit is één van de eerste opnames uit hun carrière.

In deze video hoor je hen afwisselend vragend (desgarrada) zingen, waarop een antwoord volgt.

Sapateira Recheada
Gevulde krab

Felicia Sampaio
Editora Culinária do Roteiro Gastronómico de Portugal

Ingredientes / Ingrediënten

• 1 Sapateira / 1 grote verse krab
• 1 cebolinha picadinha

Confecção

Coze-se a sapateira, abre-se, e separam-se as patas.
Da carapaça retire um saquinho de areia preto que está junto à boca, de seguida, retire para uma tigela tudo o que houver comestível dentro da carapaça.
Batem-se as partes moles, que ficam na casca, com a carne que se tira das patas e os restantes ingredientes.
Ponha o recheio na casca, e ponha esta num prato sobre folhas de alface e à volta decore com a restante sapateira.
Sirva acompanhada com fatias de pão torrado.

Voorbereiding

Borstel de verse krab schoon en dompel ze in water dat met een ongepelde ui, laurierblad en een beetje piripiri (of ter vervanging tabasco) aan de kook is gebracht.
Breng het weer aan de kook, draai het vuur laag en laat de krab 15 minuten pocheren.

Bereiding

Breek de scharen en poten van de gekookte krab af.
Breek voorzichtig de onderkant van de schaal, verwijder de longen en andere harde ongerechtigheden en dompel de schaal zonodig even in koud water om restjes zand te verwijderen.
Snijd de inhoud van de schaal samen met alle andere ingredienten fijn. Maak de krabbenschaal schoon en vul ze met de op smaakgebrachte massa.
Strooi er nog wat extra peterselie over en leg de scharen en poten van de krab er omheen.
Opdienen met sneetjes geroosterd brood.

Bom apetite!

Segundo receita portuguesa

Laat je meeslepen door de prachtige klanken van dit lied van Zeca Afonso… voor mij onvertaalbaar in woorden… de melode spreekt voor zich: een schilder wordt vermoord op straat…

De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.

Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!

Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.

Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.

Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.

Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.

.oOo.

Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.

Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.

Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.

Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?

Ingrediënten:

- 2 eieren
- 6 eierdooiers
- 100 g suiker
- 50 g bloem

Bereiding

Beleg een (biscuit-)vorm met boterpapier. Sla de eieren met de suiker tot een witschuimig beslag.
Voeg beetje bij beetje de losgeklopte eierdooiers toe en klop dit alles gedurende een 10-tal minuten met een electrische garde.
Schep er voorzichtig zonder te kloppen de bloem onder.
Giet dit deeg in de bakvorm en plaats dit gedurende 10 minuten in een voorverwarmde oven van 225°.
Haal de taart uit de oven en ontvorm die zonder het papier te verwijderen.

Dit gebak kan de volgende dag gegeten worden (als je zo lang kan wachten…).

Bom apetite!

Aan alle papa’s
dus ook de mijne
wens ik van harte
een fijne dag toe…!

ELEFANTE

Herman de Coninck
Uit: Os Hectares de Memória - 1996

Olifant

Hij is gemaakt van de grofste effecten,
draagt zijn broek als clown August,
de knieën slodderend, maakt danspasjes
als tante Bertha die een tango de grond
inheit, terwijl z’n kont doet denken
aan een vals gebit
dat net is uitgenomen. En dan zijn slurf
en vlak daarnaast zijn ogen. Hoe zou jij kijken
als ze je lul op je neus gezet hadden?

Vorig bericht over Herman de Coninck en Portugal: KLIK HIER!

Aan alle mama’s:
Een fijne moederdag toegewenst!

Vooral aan mijn mama
wens ik heel veel moed toe
zodat zij spoedig voldoende hersteld mag zijn
om dan terug te genieten
van de mooie dingen in het leven…

Bem-me-quer, mal-me-quer

klik op de foto om deze fado te beluisteren...

Malmequer

Letra: Amália Rodrigues

Oh, malmequer mentiroso!
Oh leugenachtig madeliefje!
Quem te ensinou a mentir?
Wie heeft je geleerd om te liegen?
Tu dizes que me quer bem
Je zegt dat hij wel van me houdt
Quem de mim anda a fugir!
Degene die wegvlucht van mij!

Desfolhei o malmequer
Ik plukte de blaadjes van het madeliefje
No lindo jardim de Santarém!
In de mooie tuin van Santarém!
Malmequer, bem-me-quer,
Hij-houdt-niet-van-mij, hij-houdt-wel-van-mij
Muito longe está quem me quer bem!
Heel ver weg is hij die mij wel wilt!

Um malmequer pequenino
Een klein madeliefje
Disse um dia à linda rosa:
zei op een dag tegen de mooie roos:
Por te chamarem rainha,
Om jezelf koningin te noemen,
Não sejas tão orgulhosa!
Moet je niet zo fier zijn!

Malmequer não é constante,
Alle madeliefjes zijn niet dezelfde,
Malmequer muito varia!
Zij zijn totaal verschillend!
Vinte folhas dizem morte
Twintig blaadjes geven ontgoocheling
Treze dizem alegria!
Dertien geven enorme vreugde!

Malmequer is de Portugese benaming die gegeven wordt aan verschillende soorten van samengesteldbloemigen of uit de composietenfamilie. Een groot aantal composieten heeft een bloemhoofdje met een geel hart en witte krans, zoals de ‘gewone' margriet en het madeliefje.
In Portugal vind je deze bloemen in verschillende kleuren.

Wij hebben ons droomhuisje gevonden én een optie genomen…
Verdere details komen later, na het paperassenwerk…
‘k Kan jullie wel al vertellen dat het een rustiek huisje is mét gastenverblijf…
Op 4 km van São Martinho do Porto…

Hieronder reeds een voorsmaakje:
Zicht op de baai van São Martinho de Porto

En een link naar Google maps…

Terug van weggeweest
maar toch op tijd
om hier vandaag
het Feest van de Arbeid te vieren…
Aan allen:
een fijne feestdag toegewenst!

Op 25 april wordt in Portugal de Dia da Liberdade gevierd als herinnering aan de Anjerrevolutie die plaatshad in 1974 en het einde betekende van de Estado Novo (Dictatoriaal regime die in Portugal heerste van 1933 tot 1974 ofte het Salazar-tijdperk)

Hierna volgt een sfeerbeeld…

 

Wij zijn vertrokken naar Salir de Porto...
Terug op 30 april
Weer present op deze blog begin mei
Adeus e até à proxima vez!

Wij logeren bij een Belgische dame
in de "Casa das Figueiras"
Nieuwsgierig?
Klik dan op deze LINK...

Wanneer de Fado Jacques Brel ontmoet...

Vandaag, 1 jaar geleden startte ik met dit blog...
Ondertussen heb ik heel veel bijgeleerd...
Niet alleen op gebied van het bloggen...
Maar ook en vooral over Portugal, Lissabon en de Fado...

 

De taart wordt,
volgens de statistieken van seniorennet,
aldus verdeeld:

Aan al mijn bezoekers: bedankt dat jullie d'r waren…!

Lieve mensen…
Het gaat jullie allemaal goed…!

Het beroemde Spaanse lied
María la Portuguesa…
een ode aan de fado…

(Homenaje a Amalia Rodrigues.)

En las noches de luna y clavel,
In de nachten vol maneschijn en anjers,
de Ayamonte hasta Villarreal,
van Ayamonte tot Villarreal,
sin rumbo por el río entre suspiros
zonder bestemming langs de rivier, verzuchtend
una canción viene y va,
een lied komt en gaat,
que la canta María
gezongen door Maria
al querer de un andaluz.
uit liefde voor een Andalusiër.
María es la alegría y es la agonía
María is de vreugde en het zieleleed
que tiene el Sur.
van het zuiden.

Que conoció a ese hombre
Ze ontmoette deze man
en una noche de vino verde y calor
in een nacht van "vinho verde" en hitte
y entre palmas y fandangos
en tussen palmbomen en braspartijen
la fue enredando le trastornó el corazón.
begon hij haar te verleiden, bracht haar hoofd op hol.
Y en las playas de isla
En op de stranden van het eiland
se perdieron los dos
verloren ze zichzelf
donde rompen las olas, besó su boca
waar de golven breken, kustte hij haar mond
y se entregó.
en ze gaf zich over.

¡Ay, María la Portuguesa!,
Ah Maria de Portugese!,
desde Ayamonte hasta Faro
van Ayamonte tot in Faro
se oye este fado por las tabernas
hoort men deze fado langs de kroegen
donde beben "vinho amargo"(*)
waar men "vinho amargo" drinkt
¿Por qué canta con tristeza?
Waarom zingt ze met verdriet?
¿por qué esos ojos cerrados?
waarom deze gesloten ogen?
Por un amor desgraciado
Voor een ongelukkige liefde
por eso canta, por eso pena.
daarom zingt ze, daarom lijdt ze.

¡Fado! porque me faltan sus ojos
Fado! omdat ik zijn ogen mis
¡Fado! porque me falta su boca
Fado! omdat ik zijn mond mis
¡Fado! porque se fue por el rio
Fado! omdat hij verdween in de rivier
¡Fado! porque se fue con la sombra
Fado! omdat hij verdween in de duisternis

Dicen que fue el te quiero
Ze zeggen dat het de liefde
de un marinero, razón de su padecer,
van een zeeman was, de reden van haar lijden,
que una noche en los barcos
dat in een nacht in de boten
de contrabando, p'al langostino se fue.
met smokkelwaar, waarmee hij ging vissen op garnalen.
Y en las sombras del río
En in de duisternis van de rivier
un disparo sonó
weerklonk een schot.
y de aquel sufrimiento, nació el lamento
en uit dit lijden werd de klaagzang
de esta canción.
van dit lied geboren.

Vertaald met de zeer gewaardeerde hulp
van mijn schoonzusje,
waarvoor heel veel dank...
muito obrigada!

(*) Vinho amargo is een bittere wijn met geneeskundige eigenschappen, maar de term kan ook als metafoor gebruikt worden om de bittere nasmaak van een verloren liefde te beschrijven.

 

De bekende Spaanse zanger Carlos Cano (1946 - 2000) stierf in december 2000, op 54-jarige leeftijd. Cano werd geboren in Granada en word gezien als de populairste vertegenwoordiger van de Andalusische muziek.

Hij was ook de schepper van een nieuw genre “Copla”, dat zijn wortels in de folklore heeft en de sociale wantoestanden in het zuiden beschrijft. Cano’s populariteit steeg gestadig gedurende zijn leven, deels te wijten aan de sociaalpolitieke inhoud van zijn protestliederen.

Ook in het populaire genre genoot hij grote bekendheid en het lied Maria la Portuguese is het meest bekende lied in zijn carrière. Andere populaire liederen zijn Luna de Abril (1988), Ritmo de Vida (1989), En Directo (1990) en Mestizo in 1992.

In 1995 kreeg hij serieuze hartklachten en liet hij zich in New York opereren, waarna hij De Lo Perdido schreef en andere populaire hits. Hij stierf op 20 december 2000 aan een hartverlamming.

Eindelijk de tekst gevonden van het lied dat reeds maanden aan de rechterkant van mijn blog stond en dat ik ooit kreeg van Opatje Joaquim…

De mooie melodie “Chuva” geïnterpreteerd door Jorge Fernando de componist ervan. Deze versie verschilt van deze van Mariza. (te beluisteren via deze "link" samen met de tekst en vertaling).

 
Jorge Fernando in de Meervaart in Amsterdam op 12 mei 2006

Jorge Fernando (Lissabon, 1957) is een Portugese zanger en gitarist van de Portugese volksmuziek fado. Hij is de inspirator en drijvende kracht achter de carrière van veel andere fadista's.

Jorge Fernando zingt al als kind van vier en begint met het serieuze gitaarspelen en zingen doet hij vanaf zijn dertiende, voornamelijk in jazz- en popbandjes. Hij leerde zichzelf gitaar spelen.

Op zijn twintigste komt hij bij de begeleidingsgroep van Amália, waarin Carlos Gonzalves en Fontes Rocha al dertig jaar speelden. Naast het gitaarspel voor Amália zong hij ook, wat er soms toe leidde dat het publiek hem toeriep: "Jorge, zing eens". Dit bracht hem na zes jaar begeleiding van Amália ertoe, solo verder te gaan.

Jorge Fernando ontdekte Custódio Castelo en ze hebben veel invloed op elkaar gehad. Samen waren ze de drijvende kracht achter veel andere fadista's die vaak die mogelijkheid niet wordt geboden door de conservatieve aanhangers van de fado. Fernando was een inspirerende kracht achter onder andere Mariza, Joana Amendoeira, Camanè en Ana Moura.

Cristina Branco noemt de tegenwoordige fado de nieuwe fado en Mariza de muzikale fado. Voor Jorge Fernando bestaat er niet zoiets als een nieuwe fado, maar is de manier van spelen en zingen anders omdat de mensen van nu anders zijn dan jaren geleden. Volgens hem is de fado de manier om uiting te geven aan je ziel en je ziel is eeuwig: je kunt geen andere ziel krijgen, dus kun je ook geen nieuwe fado krijgen.
Bron