Nazaré em abril 2008...

O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…
Nazaré em abril 2008...
Fado e Rancho...
De Fado van Tio (=oom) Zé Luis is een “fadinho” (=kleine fado) die op een bepaalde manier gedanst wordt en vindt zijn oorsprong bij de Fado uit Lissabon: boeren passeerden langs de grote "quintas" (=boerderijen) gelegen langs de Riachos. Zij hoorden daar bepaalde melodieën afkomstig van particuliere feesten met fadistas en guitaristen.
Daar zij zelf niet op deze feesten aanwezig waren, pasten zij deze muziek aan op hun manier van dansen en vanaf toen ontstond de "Rancho" als volksdans.
São Martinho do Porto em Abril 2008...
"Sou do Fado, Sou Fadista" canta por Ana Moura...Sou do Fado, Sou Fadista
Ana Moura
Composição: Jorge Fernando
Sei que a alma se ajeitou
Ik weet dat de ziel zich klaarhoudt
Tomou a voz nas mãos
Om de stem te ontvangen
Rodopiou no peito
Die ronddraait in de borst
E fez-se ouvir no ar
En die zich laat horen in de lucht
E eu fechei meus olhos
En ik sloot mijn ogen
Tristes só por querer
Eenzaam door het verlangen om
Cantar, cantar
Te zingen, te zingen
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista
Sei que o ser se dá assim
Ik weet wel dat het zo is
Às margens onde o canto
Aan de grenzen vanwaar het lied
Recolhe em seu regaço
Terugkeert in uw schoot
As almas num só fado
De zielen in enkel fado
E eu prendi-me a voz
En ik wordt geraakt door die stem
Como a guitarra ao seu
Zoals de gitaar door zijn
Trinado, trinado
Getril, getril
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista
(vrije vertaling)
'œÓ Pinheiro Meu Irmão' canta por Manuela Cavaco...
Ó Pinheiro Meu Irmão
Ribeiro não corras mais
Adélia e Robalinho: O Fadista e a Peixeirinha...
De fadista en de vissersvrouw
Adélia Pedrosa en de grote fadista, de weemoedige Sebastião Robalinho, zingen samen deze geïmproviseerde fado van Joaquim Pimentel.
Dit is één van de eerste opnames uit hun carrière.
In deze video hoor je hen afwisselend vragend (desgarrada) zingen, waarop een antwoord volgt.
Sapateira...
Sapateira Recheada
Gevulde krab
Felicia Sampaio
Editora Culinária do Roteiro Gastronómico de Portugal
Ingredientes / Ingrediënten
Confecção
Coze-se a sapateira, abre-se, e separam-se as patas.
Da carapaça retire um saquinho de areia preto que está junto à boca, de seguida, retire para uma tigela tudo o que houver comestível dentro da carapaça.
Batem-se as partes moles, que ficam na casca, com a carne que se tira das patas e os restantes ingredientes.
Ponha o recheio na casca, e ponha esta num prato sobre folhas de alface e à volta decore com a restante sapateira.
Sirva acompanhada com fatias de pão torrado.
Voorbereiding
Borstel de verse krab schoon en dompel ze in water dat met een ongepelde ui, laurierblad en een beetje piripiri (of ter vervanging tabasco) aan de kook is gebracht.
Breng het weer aan de kook, draai het vuur laag en laat de krab 15 minuten pocheren.
Bereiding
Breek de scharen en poten van de gekookte krab af.
Breek voorzichtig de onderkant van de schaal, verwijder de longen en andere harde ongerechtigheden en dompel de schaal zonodig even in koud water om restjes zand te verwijderen.
Snijd de inhoud van de schaal samen met alle andere ingredienten fijn. Maak de krabbenschaal schoon en vul ze met de op smaakgebrachte massa.
Strooi er nog wat extra peterselie over en leg de scharen en poten van de krab er omheen.
Opdienen met sneetjes geroosterd brood.
Bom apetite!
Segundo receita portuguesa
Zeca Afonso: A morte saiu à rua...Laat je meeslepen door de prachtige klanken van dit lied van Zeca Afonso… voor mij onvertaalbaar in woorden… de melode spreekt voor zich: een schilder wordt vermoord op straat…
O Dia de Portugal, de Camões e das Comunidades Portuguesas!
De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.
Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!
Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.
Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.
Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.
Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.
.oOo.
Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.
Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.
Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.
Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?
Overgenomen uit het boek:
Luis de Camoëns
Saudades en andere Verzen
uit het Portugees door Dolf Verspoor
Moussault’s uitgeverij nv Amsterdam 1961
Pão-de-Ló de Alfeizerão...
Ingrediënten:
- 2 eieren
- 6 eierdooiers
- 100 g suiker
- 50 g bloem
Bereiding
:Beleg een (biscuit-)vorm met boterpapier. Sla de eieren met de suiker tot een witschuimig beslag.
Voeg beetje bij beetje de losgeklopte eierdooiers toe en klop dit alles gedurende een 10-tal minuten met een electrische garde.
Schep er voorzichtig zonder te kloppen de bloem onder.
Giet dit deeg in de bakvorm en plaats dit gedurende 10 minuten in een voorverwarmde oven van 225°.
Haal de taart uit de oven en ontvorm die zonder het papier te verwijderen.
Dit gebak kan de volgende dag gegeten worden (als je zo lang kan wachten…).
Bom apetite!
Ontstaansgeschiedenis:
Het oorspronkelijk recept van Pão-de-Ló was in het bezit van de zusters van het klooster van Coz en werd doorgegeven aan enkele vrouwen van het land die dit origineel recept klaarmaakten op feestdagen. Op een dag, bracht koning Dom Carlos I (1863-1908) een bezoek aan Alfeizerão en er werd aan één van deze vrouwen gevraagd om een Pão-de-Ló te bakken voor de koning. De koning kwam echter vroeger dan verwacht en men wou hem niet laten wachten op het gebak. Daardoor was het bakproces te kort en bleef de binnenkant van de taart vloeibaar. Dit “misbaksel” viel uiteindelijk enorm in de smaak van de koning en kreeg een uitbundig applaus van alle aanwezigen. Op die manier ontstond het Pão-de-Ló van Alfeizerão.
Een tweede verhaal wil ik jullie ook niet onthouden:
Gedurende de ontdekkingsreizen kwamen de Portugezen zowat overal ter wereld en lieten hun aanwezigheid op ontelbare manieren blijken.
De Japanners o.a. waren enorm verzot op zoetigheden. Vooral desserten op basis van eieren, die de Portugezen zo goed konden maken, vielen in hun smaak.
Het meest succesvolle dessert in Japan noemt: "Pandró”, en de bereiding ervan werd hen aangeleerd door mensen van Alfeizerão…
Men veronderstelt dus dat "Pandró” een verbastering is van "Pão de Ló".
Feliz dia dos Pais para todos os pais!
Aan alle papa’s
dus ook de mijne
wens ik van harte
een fijne dag toe…!
Herman de Coninck (1944-1997)ELEFANTE
Herman de Coninck
Uit: Os Hectares de Memória - 1996
Olifant
Hij is gemaakt van de grofste effecten,
draagt zijn broek als clown August,
de knieën slodderend, maakt danspasjes
als tante Bertha die een tango de grond
inheit, terwijl z’n kont doet denken
aan een vals gebit
dat net is uitgenomen. En dan zijn slurf
en vlak daarnaast zijn ogen. Hoe zou jij kijken
als ze je lul op je neus gezet hadden?
Vorig bericht over Herman de Coninck en Portugal: KLIK HIER!
Fado da Bica canta por Amália Rodrigues (e uma tradução incompleta)...Fado Da Bica
Amália Rodrigues
Composição: Indisponível
Amália Rodrigues - Fado Da Bica
Quem disse que o amar que custa
Feliz dia das Mães para todas as mães!
Aan alle mama’s:
Een fijne moederdag toegewenst!
Vooral aan mijn mama
wens ik heel veel moed toe
zodat zij spoedig voldoende hersteld mag zijn
om dan terug te genieten
van de mooie dingen in het leven…
Malmequer...
Bem-me-quer, mal-me-quer
:
klik op de foto om deze fado te beluisteren...
Malmequer
Letra: Amália Rodrigues
Oh, malmequer mentiroso!
Oh leugenachtig madeliefje!
Quem te ensinou a mentir?
Wie heeft je geleerd om te liegen?
Tu dizes que me quer bem
Je zegt dat hij wel van me houdt
Quem de mim anda a fugir!
Degene die wegvlucht van mij!
Desfolhei o malmequer
Ik plukte de blaadjes van het madeliefje
No lindo jardim de Santarém!
In de mooie tuin van Santarém!
Malmequer, bem-me-quer,
Hij-houdt-niet-van-mij, hij-houdt-wel-van-mij
Muito longe está quem me quer bem!
Heel ver weg is hij die mij wel wilt!
Um malmequer pequenino
Een klein madeliefje
Disse um dia à linda rosa:
zei op een dag tegen de mooie roos:
Por te chamarem rainha,
Om jezelf koningin te noemen,
Não sejas tão orgulhosa!
Moet je niet zo fier zijn!
Malmequer não é constante,
Alle madeliefjes zijn niet dezelfde,
Malmequer muito varia!
Zij zijn totaal verschillend!
Vinte folhas dizem morte
Twintig blaadjes geven ontgoocheling
Treze dizem alegria!
Dertien geven enorme vreugde!
Malmequer is de Portugese benaming die gegeven wordt aan verschillende soorten van samengesteldbloemigen of uit de composietenfamilie. Een groot aantal composieten heeft een bloemhoofdje met een geel hart en witte krans, zoals de ‘gewone' margriet en het madeliefje.
In Portugal vind je deze bloemen in verschillende kleuren.
Uma casa Portuguesa...
Wij hebben ons droomhuisje gevonden én een optie genomen…
Verdere details komen later, na het paperassenwerk…
‘k Kan jullie wel al vertellen dat het een rustiek huisje is mét gastenverblijf…
Op 4 km van São Martinho do Porto…
Hieronder reeds een voorsmaakje:
Zicht op de baai van São Martinho de Porto
En een link naar Google maps…
Verder zal ik de komende dagen weinig aan bloggen toekomen
Mijn mama is opgenomen in de kliniek
Niet echt iets ernstigs, maar ik wil wel zoveel mogelijk bij haar zijn…
En… er ligt nu ook een hele boel administratie op ons te wachten…
Zodus…
Zeker tot later…
Nog een lieve groet…
Dia Internacional do Trabalhador!
Terug van weggeweest
maar toch op tijd
om hier vandaag
het Feest van de Arbeid te vieren…
Aan allen:
een fijne feestdag toegewenst!
en tot één dezer dagen,
dan breng ik verslag uit
over onze laatste Portugalreis…
Nog een lieve groet...
25 de Abril: Dia da Liberdade...Op 25 april wordt in Portugal de Dia da Liberdade gevierd als herinnering aan de Anjerrevolutie die plaatshad in 1974 en het einde betekende van de Estado Novo (Dictatoriaal regime die in Portugal heerste van 1933 tot 1974 ofte het Salazar-tijdperk)
Hierna volgt een sfeerbeeld…
Affiches en tekeningen...
25 april toen en nu...
Vitorino
met "Traz Outro Amigo Também"
als hommage aan Zeca Afonso…
Voor de woorden volg deze LINK
Férias... de 14 até 30 de Abril...
Wij zijn vertrokken naar Salir de Porto...
Terug op 30 april
Weer present op deze blog begin mei
Adeus e até à proxima vez!
Wij logeren bij een Belgische dame
in de "Casa das Figueiras"
Nieuwsgierig?
Klik dan op deze LINK...
Uma fadista canta uma canção de Jacques Brel...
Wanneer de Fado Jacques Brel ontmoet...
En dan de meester himself…
Originele versie van
“La Chanson des Vieux Amants”
gezongen door Jacques Brel!