Camané canta "Sei de um Rio"...

Velho marinheiro
Oude zeeman

Mário Raínho / Fontes Rocha



Nasceu á beira do mar
Geboren aan de oever van de zee
Assim se fez marinheiro
Zo werd hij zeeman
Fez-se ao mar a navegar
Zo ging hij de zee bevaren
E cruzou o mundo inteiro
En doorkruiste hij de hele wereld

Chegou primeiro ás Índias ao Oriente
Hij kwam als eerste aan in Oost-Indië
Uniu por mares continentes
Verenigde continentale zeeën
Que nos deixou por herança...
Die hij ons naliet als erfenis
Nas caravelas, num mar de águas turbulentas
In de karvelen, in de zee van ontstuimige waters
Dobrou o Cabo das Tormentas
Heeft hij de Kaap van de Stormen omgevormd
Que é hoje o de Boa Esperança
Naar wat vandaag de Kaap van de Goede Hoop is

Qual é o país... vaidoso e feliz... no mar pioneiro
Welk is het land… ijdel en gelukkig… in de zee der ontdekkingen
E que é marinheiro... E que é marinheiro
En waar is de zeeman… En waar is de zeeman
Que levou a cruz de Cristo Jesus... pelo mundo inteiro
Die het kruis van Jezus Christus meenam… door de ganse wereld
E que é marinheiro... E que é marinheiro
En waar is de zeeman… En waar is de zeeman

Nasceu á beira do mar
Geboren aan de oever van de zee
Assim se fez marinheiro
Zo werd hij zeeman
Fez-se ao mar a navegar
Zo ging hij de zee bevaren
E cruzou o mundo inteiro
En doorkruiste hij de hele wereld

Chegou primeiro a outras praias distantes
Hij is als eerste geland op andere verre stranden
Por esses mares nunca dantes
Door deze zeeën die nooit eerder
Navegados por alguém
Bevaren werden door gelijk wie
Tem um padrão á coragem aos tormentos
Er is een monument voor de moed en de kwellingen
Pelos seus descobrimentos
Doorstaan tijdens zijn ontdekkingen
Junto á Torre de Belém
Dichtbij de Torre de Belém

(vrije vertaling)

Link naar vorig bericht over Padrão dos Descobrimentos

Como saudação de despedida para meu amiguinho Joaquim…

Letras de Músicas | Letra de Alentejanas E Amorosas
De Alentejo is een land
Vol met bevallige jonge dames
Die gaan wandelen in de namiddag
Alentajanas(1) en geliefden

De Alentejo is een liedje
Waarin alles mooier wordt
Tijdens het zingen van een desgarrada(2)
Alentejanas en geliefden

De Alentejo is een tuin
Vol met opvallende bloemen
Van madeliefje(3) tot jasmijn
Alentejanas en geliefden
De Alentejo is vol verdriet
Haar treurige liederen
Worden als afscheid gezongen
Alentejanas en geliefden

De Alentejo is betoverend
Met mijn armen vol rozen
Ga ik dansen met mijn beminden
Alentejanas en geliefden

De liederen en de vrouwen
Het is goed dat zij aanbiddelijk zijn
Zo blijft het gevoel
Alentejanas en geliefden

(vrije vertaling)

Pedra Filosofal

De Steen der Wijzen

Poema ANTÓNIO GEDEÃO
canta MANUEL FREIRE

Zij weten niet dat dromen
Deel uitmaken van het leven…

António Gedeão (24 november 1906- 19 februari 1997) was een Portuguese dichter, essayist, schrijver en dramaturg, die ook een aantal wetenschappelijke werken publiceerde.
António Gedeão was een alter ego van Rómulo de Carvalho, die, onder zijn eigen naam, professor was en les gaf in Scheikunde en Wetenschappelijke geschiedenis.

Gentse Feesten 2008

 

Zij starten vandaag…
Klik op de afbeelding voor de link naar het programma..

En als we mekaar tegen komen dan drinken we d’r enen…!
Zeker weten !!!

Mij zal je vooral vinden in
't Baudelopark,
daarom hieronder het programma van 't Trefpunt...

De schelpvormige baai van São Martinho do Porto is het laatste overblijfsel van een oude golf die zich tot Alfeizerão uitstrekte tot in de XVI-de eeuw. Deze is verbonden met de Atlantische Oceaan via een geul van bijna 250 meter breedte, die zich bevindt tussen de heuvels van Santana ten zuiden en de vuurtoren ten noorden.

 

Zie ook vorig bericht met foto’s: klik HIER!

 

Adriano Maria Correia Gomes de Oliveira, of simpelweg Adriano (9 april 1942 - 16 oktober 1982) was een Portugese musicus, geboren in een conservatieve Rooms-katholieke familie in Porto. Zijn familie verhuisde na zijn geboorte naar Avintes. Hij ging studeren aan Rechtsfaculteit van de Universiteit van Coimbra en liet zich in met het studentenactivisme en de fadomuziek van Coimbra.

 

Adriano maakte deel uit van een generatie van componisten en zangers van politieke liederen, die muziek en lyrische gedichten gebruikten om te vechten tegen het dictatoriale regime van de “Estado Novo“. Hij was berucht voor zijn subversieve acties als lid van de democratische weerstand en werd daarvoor vervolgd door de politieke politie PIDE. Adriano was een persoonlijke vriend van vele musici zoals Zeca Afonso, Padre Fanhais, Sérgio Godinho en ook van Luísa Basto, waarmee hij verschillende muziekalbums opnam.

 

In 1963 bewerkte hij een gedicht van Manuel Alegre: “Trova do Vento Que Passa” (zie bericht hierboven) en bij het uitbrengen ervan werd dit het weerstandslied van een ganse generatie én de daaropvolgende generaties.

 

Adriano was tevens lid van de Portugese Communistische Partij en nam vaak deel aan het Avante! Festival. Hij was ook een vriend van de socialist Manuel Alegre, die veel van zijn lyrische gedichten schreef. Hij stierf in Avintes op 40-jarige leeftijd aan een hartaderbreuk.

De Fado van Tio (=oom) Zé Luis is een “fadinho” (=kleine fado) die op een bepaalde manier gedanst wordt en vindt zijn oorsprong bij de Fado uit Lissabon: boeren passeerden langs de grote "quintas" (=boerderijen) gelegen langs de Riachos. Zij hoorden daar bepaalde melodieën afkomstig van particuliere feesten met fadistas en guitaristen.
Daar zij zelf niet op deze feesten aanwezig waren, pasten zij deze muziek aan op hun manier van dansen en vanaf toen ontstond de "Rancho" als volksdans.

Sou do Fado, Sou Fadista
Ana Moura

Composição: Jorge Fernando

Sei que a alma se ajeitou
Ik weet dat de ziel zich klaarhoudt
Tomou a voz nas mãos
Om de stem te ontvangen
Rodopiou no peito
Die ronddraait in de borst
E fez-se ouvir no ar
En die zich laat horen in de lucht
E eu fechei meus olhos
En ik sloot mijn ogen
Tristes só por querer
Eenzaam door het verlangen om
Cantar, cantar
Te zingen, te zingen
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista
Sei que o ser se dá assim
Ik weet wel dat het zo is
Às margens onde o canto
Aan de grenzen vanwaar het lied
Recolhe em seu regaço
Terugkeert in uw schoot
As almas num só fado
De zielen in enkel fado
E eu prendi-me a voz
En ik wordt geraakt door die stem
Como a guitarra ao seu
Zoals de gitaar door zijn
Trinado, trinado
Getril, getril
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista

(vrije vertaling)

De fadista en de vissersvrouw

Adélia Pedrosa en de grote fadista, de weemoedige Sebastião Robalinho, zingen samen deze geïmproviseerde fado van Joaquim Pimentel.
Dit is één van de eerste opnames uit hun carrière.

In deze video hoor je hen afwisselend vragend (desgarrada) zingen, waarop een antwoord volgt.

 

Sapateira Recheada
Gevulde krab

Felicia Sampaio
Editora Culinária do Roteiro Gastronómico de Portugal

Ingredientes / Ingrediënten

• 1 Sapateira / 1 grote verse krab
• 1 cebolinha picadinha

/ een fijngesneden sjalot 2 colheres de sopa cheias de maionese / 2 volle soeplepels mayonaise 1 ou 2 colheres de sopa de cerveja branca / 1 of 2 soeplepels blond bier 1 colher de chá de mostarda / 1 theelepel mosterd 2 colheres de chá de picles picadinhos (fac.) / 2 theelepels fijngesneden ingelegde zure groenten (fac.) 1 ovo cozido picadinho (fac.) / 1 fijngehakt hardgekookt ei (fac.)

Confecção

Coze-se a sapateira, abre-se, e separam-se as patas.
Da carapaça retire um saquinho de areia preto que está junto à boca, de seguida, retire para uma tigela tudo o que houver comestível dentro da carapaça.
Batem-se as partes moles, que ficam na casca, com a carne que se tira das patas e os restantes ingredientes.
Ponha o recheio na casca, e ponha esta num prato sobre folhas de alface e à volta decore com a restante sapateira.
Sirva acompanhada com fatias de pão torrado.

 

Voorbereiding

Borstel de verse krab schoon en dompel ze in water dat met een ongepelde ui, laurierblad en een beetje piripiri (of ter vervanging tabasco) aan de kook is gebracht.
Breng het weer aan de kook, draai het vuur laag en laat de krab 15 minuten pocheren.

Bereiding

Breek de scharen en poten van de gekookte krab af.
Breek voorzichtig de onderkant van de schaal, verwijder de longen en andere harde ongerechtigheden en dompel de schaal zonodig even in koud water om restjes zand te verwijderen.
Snijd de inhoud van de schaal samen met alle andere ingredienten fijn. Maak de krabbenschaal schoon en vul ze met de op smaakgebrachte massa.
Strooi er nog wat extra peterselie over en leg de scharen en poten van de krab er omheen.
Opdienen met sneetjes geroosterd brood.

Bom apetite!

Segundo receita portuguesa

Fonte em Portuguesa: http://www.gastronomias.com/receitas/rec0950.htm
Bron voor de nederlandstalige versie:
http://www.smulweb.nl/1064905/koken/recept/Portugese-gevulde-krab

A morte saiu à rua num dia assim
Naquele lugar sem nome para qualquer fim

Uma gota rubra sobre a calcada cai
E um rio de sangue de um peito aberto sai

O vento que da nas canas do canavial
E a foice duma ceifeira de Portugal

E o som da bigorna como um clarim do céu
Vao dizendo em toda a parte o Pintor morreu

Teu sangue, Pintor, reclama outra morte igual
Só olho por olho e dente por dente vale

À lei assassina, à morte que te matou
Teu corpo pertence à terra que te abracou

Aqui te afirmamos dente por dente assim
Que um dia rira melhor quem rira por fim

Na curva da estrada hà covas feitas no chao
E em todas florirao rosas de uma nacao

Laat je meeslepen door de prachtige klanken van dit lied van Zeca Afonso… voor mij onvertaalbaar in woorden… de melode spreekt voor zich: een schilder wordt vermoord op straat…

 

De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.

Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!

 

Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.

Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.

Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.

Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.

.oOo.

Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.

Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.

Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.

Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?

Overgenomen uit het boek:
Luis de Camoëns
Saudades en andere Verzen
uit het Portugees door Dolf Verspoor
Moussault’s uitgeverij nv Amsterdam 1961

En om te eindigen deze fado op een tekst van Camões en gezongen door de fadista Ana Moura: Endeixa…

 

Ingrediënten:

- 2 eieren
- 6 eierdooiers
- 100 g suiker
- 50 g bloem

Bereiding

:

Beleg een (biscuit-)vorm met boterpapier. Sla de eieren met de suiker tot een witschuimig beslag.
Voeg beetje bij beetje de losgeklopte eierdooiers toe en klop dit alles gedurende een 10-tal minuten met een electrische garde.
Schep er voorzichtig zonder te kloppen de bloem onder.
Giet dit deeg in de bakvorm en plaats dit gedurende 10 minuten in een voorverwarmde oven van 225°.
Haal de taart uit de oven en ontvorm die zonder het papier te verwijderen.

Dit gebak kan de volgende dag gegeten worden (als je zo lang kan wachten…).

Bom apetite!

Ontstaansgeschiedenis:

Het oorspronkelijk recept van Pão-de-Ló was in het bezit van de zusters van het klooster van Coz en werd doorgegeven aan enkele vrouwen van het land die dit origineel recept klaarmaakten op feestdagen. Op een dag, bracht koning Dom Carlos I (1863-1908) een bezoek aan Alfeizerão en er werd aan één van deze vrouwen gevraagd om een Pão-de-Ló te bakken voor de koning. De koning kwam echter vroeger dan verwacht en men wou hem niet laten wachten op het gebak. Daardoor was het bakproces te kort en bleef de binnenkant van de taart vloeibaar. Dit “misbaksel” viel uiteindelijk enorm in de smaak van de koning en kreeg een uitbundig applaus van alle aanwezigen. Op die manier ontstond het Pão-de-Ló van Alfeizerão.

Een tweede verhaal wil ik jullie ook niet onthouden:
Gedurende de ontdekkingsreizen kwamen de Portugezen zowat overal ter wereld en lieten hun aanwezigheid op ontelbare manieren blijken.
De Japanners o.a. waren enorm verzot op zoetigheden. Vooral desserten op basis van eieren, die de Portugezen zo goed konden maken, vielen in hun smaak.
Het meest succesvolle dessert in Japan noemt: "Pandró”, en de bereiding ervan werd hen aangeleerd door mensen van Alfeizerão…
Men veronderstelt dus dat "Pandró” een verbastering is van "Pão de Ló".

 

Aan alle papa’s
dus ook de mijne
wens ik van harte
een fijne dag toe…!