Bedankt...

aan alle mensen die mijn blog nog steeds bezoeken en dit ondanks het feit dat ik momenteel niet zo‘n trouwe blogster ben.
'k Heb één excuus: wij zijn namelijk volop bezig met het voorbereiden van onze verhuis naar ons droomhuis in Sapateira.
Wil je hierover meer weten? Klik dan gerust eens op de link onder het label ‘Meu Grande Favorito’, daar vind je een tab die leidt naar onze ‘Casa Moreno’…
Nog vragen? Klik op het 'Contacteer me'-label en je krijgt zo spoedig mogelijk een antwoord.
Voor alle duidelijkheid: het is NIET de bedoeling om er een Bed&Breakfast op te starten.

Ondertussen wil ik jullie nog vergasten op ‘Sentir em português’, gespeeld op de guitarra door António Chainho…

Op 9 oktober 1978 overleed "le grand Jacques"...

Ne Me Quitte Pas
Não Me Deixes
Jacques Brel / Maysa

Nog even de versie van Maysa, een Braziliaanse zangeres, componiste en actrice,
uit het programma

Toen zij twaalf jaar was componeerde Maysa reeds sambamuziek.
Zij stierf tijdens een auto-ongeluk in januari 1977 op 40-jarige leeftijd.
Maysa dankt haar bekendheid aan televisieoptredens en
als oprichtster van een Bossanovagroep.
Haar stijl beïnvloedde veel Braziliaanse zangeressen zoals
Ângela Rô Rô, Simone, Fafá de Belém, Leila Pinheiro.

Nog even een link naar een vorig bericht over Brel en Fado: KLIK HIER!

 
BOZAR music
Mariza
Fado
Maandag 06.10.2008 20:00
Paleis voor Schone Kunsten / Henry Le Boeufzaal

 Foto's: Mariza Terra © Isabel Pinto

Mariza fadozang - Diogo Clemente gitaar - Ângelo Freire Portuguese guitar - Marino de Freitas basgitaar - João Pedro Ruela percussie - Hugo Marques drums - Simon Wadsworth piano

De betoverende Portugese schone met Afrikaanse wortels, vaandeldrager van een nieuwe generatie fadistas, stond afgelopen seizoen voor het eerst in de Bozar op de planken.
Ze was zo in de wolken met de warme ontvangst en de heldere akoestiek dat ze prompt besloot terug te keren.
Exclusief in België presenteert ze haar gloednieuwe cd Terra aan haar fans.

Meer gegevens over de voorstelling: KLIK HIER!

Meer lezen over Mariza... of haar fado's beluisteren?
Klik op één van onderstaande linken naar vorige berichten op dit blog...

• Mariza canta Meu Fado Meu…

Gisteren nog toegegeven aan één van mijn verslavingen, nl. kookboeken kopen.
Vandaag daaruit voor jullie een dessertje geplukt:

Figos com porto
Vijgen met porto

Ingrediënten

8 verse vijgen
5 el rietsuiker
4 el porto
40 g geroosterde amandelen
Mascarpone om te serveren

Bereiding

Verwarm de grill voor.
Verwijder de steeltjes van de vijgen en snijd de vijgen voorzichtig open.
Leg de vijgen in een diepe vuurvaste schotel. Bestrooi met 2 eetlepels rietsuiker. Leg de vijgen 4-5 minuten onder de grill, of tot de suiker smelt en kookt. Doe ondertussen de rest van de suiker en de port in een kleine steelpan. Verhit al roerend tot de suiker oplost. Laat 3-4 minuten op een laag vuur sudderen, of tot het mengsel dik en stroperig is.
Besprenkel de vijgen met de stroop, strooi er de amandelen over en serveer met een schep mascarpone.

Nu nog enkel zorgen voor een streepje fado om in de Portugese sfeer te komen…
Bom apetite!

Bron: da’s pas koken PORTUGEES, uitgeverij Rebo Productions bv, Lisse, ISBN 90 366 1987 4

 
Alcobaça, augustus 2008

(Zie vertaling onderaan)

Depois dum Festival de Cerveja muito conceituado em Londres, todos os presidentes das empresas de cerveja foram para um bar confraternizar.

O presidente da Corona senta-se e pede ao barman:
- Senhor, quero a melhor cerveja do mundo, a Corona.

O sujeito da Budweiser diz:
- Quero a Rainha das Cervejas, a Budweiser.

O dono da Cors exclama:
- Quero a única cerveja feita com água das Montanhas Rochosas: a Cors!.

O director da Superbock diz:
- Dê-me uma Coca-Cola.

Os outros olham para ele e perguntam:
- Então? Não vais beber uma Superbock?

Ele responde:
- Se ninguém está a beber cerveja, eu também não bebo...

Superbock een Portugees bier...

(Enkele directeuren van internationale brouwerijen komen samen in een bar om te verbroederen tijden een bierfestival in Londen.
Nadat iedereen zijn eigen biermerk besteld heeft aan de barman, bestelt de directeur van Superbock een Coca-Cola.
Verbaasd vragen ze hem waarom hij geen Superbock drinkt.
Zijn antwoord: “Als er niemand bier drinkt, dan drink ik er ook geen…”)

Bron:

Nog even verder genieten
van de prachtige vergezichten rond
São Martinho do Porto…

Klik op de afbeelding hierboven
en dan wordt je doorverbonden
met een webalbum van ondergetekende…

Mag ik jullie laten meegenieten
van één van onze laatste muzikale aanwinsten,
gekocht op een zigeunermarkt in Santana,
waarover later meer…

Laat jullie meeslepen door de zoete stem van deze onvergelijkbare fadista….

Saudade is een onvertaalbaar woord, waarin zowel weemoed als het verlangen spreekt naar iets wat ooit is geweest en nooit meer terugkomt...

Terug uit Portugal en
er enorm genoten van ons verblijf op
de Quinta da Vida Serena
van een Nederlands echtpaar
dat ons bijzonder gastvrij ontvangen heeft…

Deze fotoreeks zal jullie zeker overtuigen
van de pracht van de onmiddellijke omgeving en
als jullie meer willen weten over hun verblijfsaccommodatie
volg dan deze link: KLIK HIER!

 

Wij vertrekken naar São Martinho do Porto
op 26 augustus
Terug op 9 september
Weer present op dit blog ergens in september
Adeus e até à proxima!

Adeus... e Nem Voltei
Vaarwel… en nooit kom ik terug

GUITARRAS DE LISBOA
FERNANDO FARINHA

Artur Ribeiro (letra) e Alírio Covas (musica)

Een fusie van stijlen en instrumenten, een combinatie van originele thema‘s van de musici, met sfeersetting, soms improviserend, op wegen die gaan van jazzy tot Portugese traditionele muziek.

Dit alles opent de weg naar een vernieuwende Portugese muzikale cultuur uitgevoerd op de Portugese gitaar.

Link naar Novos Trilhos da Guitarra Portuguesa: klik HIER!

Voor eerdere berichten over de Guitarra klik hieronder op één van de linken:

Bastião - Bastion

De Zwitserse musicologe, harpiste, dirigente Christina Pluhar duikt niet alleen in het verleden, ze maakt met het historisch materiaal bijzonder levendige voorstellingen. In de voorstelling 'Los Impossibles' reist ze samen met haar ensemble L'Arpeggiata door de 18de eeuw in Italië, Spanje, Portugal en vooral Mexico. In dat laatste land behoort die oude muziek nog altijd tot het dagelijkse repertoire.

Bron: Klara.be (ook interessant om verder te kijken en te luisteren)

'Los Impossibles' is een achttiende-eeuws manuscript van de Spaanse barokgitarist Santiago de Murcia. Het bevat invloeden uit Italië, Spanje en Portugal. Harpiste Christina Pluhar geraakte gefascineerd door het werk, temeer doordat het thema van het stuk in een heel andere context in de Mexicaanse traditionele muziek opduikt. Pluhar bracht haar instrumentaal ensemble L'Arpeggiata samen met de legendarische King's Singers, de charismatische zangeres Lucilla Galeazzi en de danseres Anna Dego. De combinatie én confrontatie van het klassieke karakter en de rauwe volksstemmen maken deze muziek uniek. Er werd hard gezocht om de uitspraak van het oude Spaans en Portugees zo dicht mogelijk te benaderen en het volks karakter zo authentiek mogelijk weer te geven. Christina Pluhar doet het onmogelijke. Ze slaagt erin om schijnbaar onverzoenbare werelden samen te brengen. De recente cd-opname van 'Los Impossibles' behoort tot de best verkochte oude muziekopnamen van het laatste jaar.

Bron: Website deSingel

Bezongen door Ana Moura en
bespeeld door Jorge Fernando:
De Guitarra...

En hieronder enkele linken naar vorige berichten:

• Jorge Fernando canta "Chuva"...
• Fado novo: Ana Moura... 
• Ana Moura canta "A Sós Com A Noite " (e um tradução)...
• "Sou do Fado, Sou Fadista" canta por Ana Moura...

Zin om mee te wandelen in een stadje, dat zeker de moeite waard is om te bezoeken als je in de buurt bent…?

Alcácer do Sal is een plaats en gemeente in het Portugese district Setúbal. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 1502 km² en telde 14.287 inwoners in 2001. De Sado stroomt langs deze plaats.

Klik op de afbeelding voor het foto-album mét Googlemap

De Sado (vroeger Sádão) is een Portugese rivier, die op 230m hoogte ontspringt bij Serra de Vigia en 180 km verder in de Atlantische Oceaan stroomt bij Setúbal.
Op verschillende plaatsen is hij afgedamd voor irrigatiedoeleinden.

Alcácer do Sal is een van de toegangen tot het natuurreservaat van het estuarium van de Sado (link), naar het noorden, maar maakt wel degelijk deel uit van de Alentejo.

Letra de Cães de Loiça

Een satirisch lied bedoeld om zogezegd een hulpactie te starten voor het redden van de 'porseleinen honden'...

Ora o público pediu, e mais aderiu e até ganiu nesta campanha internacional e até europeia intitulada: help me a pôr os cães de loiça a sorrir a "gane". A gane quer dizer a sorrir a gane ou a ganir. Tem sido, maravilhoso...

Oh p'ro sofrimento um bom remédio há afinal.
Ajudem os cães de loiça, esse pobre animal.
Ao vê-lo feroz no portão, eu sempre me comovo,
Se a tinta cair ao chão, dou-lhe mais uma demão e ele fica como novo.

Refrão

Se gostas de animais, cães de loiça,
Que não sujem os quintais, cães de loiça,
São "bobbies" bestiais, cães de loiça,
São cãezinhos mal tratados, de olhos esbugalhados e nada saltitões
Nunca se vão babar, nem ganir, nem ladrar, nem ferrar os ladrões.

Por serem portugueses e parecidos com o Toy,
Que os restaurantes chineses não fazem deles "chopsói".
Não largam pêlos ou pena, nunca roem os sofás,
Reparem bem nesta cena, são estrelas de cinema: Cento e um Dalmatás!

(Refrão)

Aquilo é uma maravilha, aquilo corre corre... É uma companhia... Pfff! E aquilo tem que se fazer, tem que se levar um saquinho sempre para apanhar os cócós depois...
Há que manter... Que isto da camada do ozoto está a acabar, não é? Temos que
manter isto... planeta limpo... mas são muito engraça... e fofos? Ui!

(Refrão)

Rouxinol Faduncho (= Nachtegaal die Fado zingt) is een Portugees fictief personage, gecreëerd door de zanger en stand-up comedian Marco Horácia.
Hij is een verpersoonlijking van een typische Portugese man, en lijkt op een Zé Povinho(1) uit de 21ste eeuw. Hij heeft twee cd’s opgenomen met zijn liedjes, de eerste heette: "Grandes Êxitos de Rouxinol Faduncho" (Rouxinol Faduncho‘s grootste hits), en kwam uit op 5 december 2005. Aangezien die eerste cd een enorm succes had, besloot hij een tweede te lanceren met als titel "Best On".
Op beide cd‘s is hij de zanger, Paulo Valentim speelt de guitarra (=Portugese gitaar), João Maria Veiga speelt de viola (= Spaanse gitaar) en Rodrigo Serrão speelt baixo (= basgitaar).  

Rouxinol's karakter is de persiflage van een fadolover, hij is een getrouwde man, maar hij zingt als een vrijgezel en heeft een zeer actief seksueel leven.
Hij speelt een illegale buitenlander die emigreerde naar Duitsland en daar optrad in bars waar hij fado zong tot het moment dat hij werd uitgewezen. Terug in Portugal, nam hij een cd op om een huis te kunnen bouwen in Barcarena (Brazilië) voor zijn grote passie: ‘honden in chinees porselein“. Daarvoor nam hij het lied "Cães de Loiça" op.

Rouxinol zingt op een ontspannen manier en spreekt een raar taaltje, hij gebruikt populaire uitdrukkingen en legt verkeerde accenten op bijna elk woord. Hij raakt in de war wanneer hij bvb. Engels probeert te spreken (hij antwoordde eens "I love you too" aan een meisje dat hem toesprak met de woorden "Fuck you").  

Rouxinol’s liedjes gaan over het leven van een alledaagse Portugese volwassen man, die vecht met zijn buur en klaagt over de branden en de regering. Verder zingt hij ook de intro’s van tekenfilms over de favoriete stripfiguren uit zijn jeugd, zoals Abelha Maia (Maja de Bij) en Dartacão (d‘Artagnan).
Link naar zijn website: klik HIER!

(1) Zé Povinho staat in Portugal symbool voor de Portugese werkende klasse, een soort “Jan-met-de-Pet”. Deze figuur werd in 1875 gecreëerd door Rafael Bordalo Pinheiro(2).
"Zé", in ’t Portugees, is de roepnaam voor "José" - zoals  "Jef" dat is voor "Jozef", in ’t Nederlands -  en "Povinho" is een verkleinwoord voor “het volk”.
Zé is een vriendelijke volkse mens, die eenvoudig leeft en gezagsdragers bespot.
Hij is geen gezaguitstralend figuur, maar eerder een eenvoudige man uit het volk, hij wordt als hulpmiddel gebruikt om kritiek te spuien tegen de krachtige, politieke en elitaire machten binnen de maatschappij, de onrechtvaardigheid en de tirannie.

Zé Povinho werd, en is nog steeds het populairste figuurtje in Portugal. Hij wordt voorgesteld als een boerenkinkel. Maar toch maakt zijn vriendelijkheid, zijn wil om anderen te helpen en vooral zijn grote verachting voor de machtigen der aarde, hem zo populair.
Zé Povinho maakt die machthebbers belachelijk, hij lacht met hen en gaat dan verder met zijn eigen eenvoudig leven. Op dezelfde manier gaat hij ook om met de eigen zwakheden en vooroordelen van het volk.

Rafael Bordalo Pinheiro

(2) Rafael Bordalo Pinheiro (21 maart 1846 - 23 januari 1905) was een Portugese artiest, bekend om zijn illustraties, karikaturen, sculpturen en tekeningen voor keramiek. Hij wordt beschouwd als de eerste Portugese komische striptekenaar.
Link naar de website van zijn museum in Lissabon: Klik HIER!