Cascais e Sintra 2005

...voor mijn schoonzus











Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat daar wel stille vlinders zweven.
Al weet je niet vanwaar zo'n vlinder komt.

Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat je dan rustiger kunt slapen.
Zodat je niet meer bang bent voor wat komt.

Soms zijn er witte plekken in een droom.
Dan brengt de slaap je warmte en wat licht.
En minder donker waarvan je wakker ligt.

-Johanna Kruit-

Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez que ai voem en silencio borboletas.
Sem saber de aonde veen éssa borboleta.

Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez posas dormir mais tranquilo.
Para não teres medo do que vêm.

Hàs vezes à sitos brancos no sonho.
Por isso recebes no dormir calor e um pouco de luz.
Que é menos escuro se estiveres acordado.

Vertaald door: Opa-tje Joaquim
Waarvoor héél veel dank…

Er was eens...














Herman de Coninck stierf op 22 mei 1997 in Lisboa.


Dit is zijn gedenksteen op het voetpad
op de plek waar hij overleed:

SPROOKJE

Er was eens een man
Die altijd rechtvaardig was.

Herman de Coninck
Uit: De Lenige Liefde

Reeds meer dan een maand ben ik met deze blog bezig en ik heb het tot nu toe nog niet over de Portugese keuken gehad.
Eén van de redenen was dat ik volgens mezelf, nog geen goed Portugees kookboek gevonden had.
Ondertussen heb ik er mij een aangeschaft via internet.
De titel is simpel: ‘De Portugese keuken’ geschreven door Edite Vieira.
‘t Is een heel interessant boek omdat er niet enkel goede recepten instaan, maar ook omdat er achtergrondverhalen aan de recepten verbonden worden.

Graag wil ik starten met ‘Sopa de pedra’ ofte steensoep (Provincie Ribatejo):

Het verhaal komt op het volgende neer: een hongerige reiziger kwam in een dorp aan waar maar weinig te eten was. Hij klopte aan bij een huis, vragende of hij van een steen wat soep mocht maken. Het water en de steen had hij al in de rivier gevonden, maar hij vroeg vriendelijk om aardappelen. Bij een tweede huis vroeg hij opnieuw of hij steensoep mocht maken en aangezien hij al water, een steen en aardappelen had, vroeg hij daar uien. De reiziger ging verder en vroeg achtereenvolgens nog wortelen, look, een kool, zout en een been met vlees. Uiteindelijk kreeg hij ook een brood en kon hij samen met de andere dorpelingen genieten van een heerlijke warme maaltijd. Zo zie je maar: als iedereen zijn steentje bijdraagt…

Hier volgen de benodigdheden voor het recept:

220-225 g gekookte ham of ontbijtspek         200 g ui
200 g rode bonen of gedroogde klimbonen     1 middelgrote meiraap
1 liter water                                              350 g aardappelen
1 middelgrote varkenskluif                          200 g wortelen
desgewenst: een paar mergpijpen                  100-150 g kool
1 middelgrote bloedworst                            1 teentje knoflook
100 g Chouriço                                          1 laurierblad

Neem desgewenst in plaats van bonen de dubbele hoeveelheid groente (behalve de ui) of 200 g kikkererwten.
Breng het vlees, desgewenst de geweekte bonen en de botten in het water aan de kook en laat alles gaar pruttelen. Als dat bijna het geval is, voegt u de kleingesneden andere ingrediënten toe. Schuim de soep af en laat alles heel gaar worden. Corrigeer zo nodig de smaak en de hoeveelheid vloeistof (het moet een dikke soep zijn). Dien de soep op en geef er knapperig brood bij.

Aan alle vrouwen
van harte
een prachtige dag toegewenst!




Klik gerust eens op de foto...

Het belangrijkste en soms enige instrument om een fadista te begeleiden is de portugese gitaar.

Via een klik op de 'guitarra' krijg je meer uitleg!

Nog even iets uitgeprobeerd...
Bij het aanklikken van de foto van Amália Rodrigues zie je een clip verschijnen...

Wil je méér over haar weten klik dan hier, dan wordt je doorverbonden met haar website!


Nog een fijne zaterdag!

AARDBEVING IN LISSABON

Om gans het gebeuren te volgen kan je op de foto klikken. 
Degenen die het portugees nog niet of onvoldoende machtig zijn (zoals ondergetekende), kunnen het ook in het nederlands lezen door de taal te wijzigen.
Veel leesgenot!

Klik hier
voor de portugese versie van de internationale





Aan iedereen een zonnige feestdag toegewenst!
(klik op de foto om meer te weten over de ontstaansgeschiedenis van het feest van de arbeid, weliswaar in 't portugees, maar als het je echt interesseert surf je wel verder op dit onderwerp)

Bendito amor

Qeum chora por ter saudade
Ameu ver nã o tem razão
Pois na vida quanta vez
A saudade é na verdade
A doce recordação
Da ilusã o que se desfez

Quem amou sem ser amado
Quem se cembalo na mirage
De um falso amor, a brilhar
Traz a saudade guardada
Para ihe dar mais coragem
E nunca a pode deixar

Por isso pobre de quem
Diz que a saudade anda unita
Ao mais atroz padecer
Pois quem saudade não tem
Pode viver toda a vida
Que não chegou a viver

Autores: Domingues G. Costa & Alfredo Marceneiro

Gezegende liefde

Wie weent omdat hij saudade heeft
Heeft volgens mij het gelijk niet aan zijn zijde
Want hoe dikwijls in het leven
Is saudade in alle waarheid
De zachte herinnering
Aan een mislukte illusie.

Wie bemind heeft, niet bemind is,
Wie zich liet wiegen in de begoocheling
Van een valse, verblindende liefde
Draagt de saudade die hem beschermt,
Hem moed geeft.
Hij kan haar niet meer missen.

Daarom is hij die beweert dat saudade
Verbonden is met de gruwelijkste smart
Te beklagen.
Wie immers geen saudade kent
Kan heel zijn leven leven
Zonder ooit het leven te beleven.

Klik hier om te luisteren naar "Bendito amor"
gezongen door Ana Carvalho

Een mozaïek gemaakt door mijn vriend... (zie foto's rechts onderaan)

Ben volop aan 't oefenen om deze blog een beetje persoonlijker te maken en... omdat mijn kleinkinderen ook een groot deel van mijn leven uitmaken, heb ik hun foto's aan de rechterkant bijgevoegd...

Groetjes,

LaFadista

Autopsicografia

-Fernando Pessoa-

Autopsychografie

De dichter wendt slechts voor.
Hij veinst zo door en door
Dat hij zelfs voorwendt pijn te zijn
Zijn werkelijk gevoelde pijn

En zij die lezen wat hij schreef,
Voelen in de gelezen pijn
Niet de twee die hij gelezen heeft,
Maar een die de hunne niet kan zijn.

En zo rijdt op zijn rails in ‘t rond,
Tot vermaak van onze rede,
Die opwindtrein, in dichtermond
Ook wel ‘het hart’ geheten.

(1.4.1931)