Archief

Sou do Fado, Sou Fadista
Ana Moura

Composição: Jorge Fernando

Sei que a alma se ajeitou
Ik weet dat de ziel zich klaarhoudt
Tomou a voz nas mãos
Om de stem te ontvangen
Rodopiou no peito
Die ronddraait in de borst
E fez-se ouvir no ar
En die zich laat horen in de lucht
E eu fechei meus olhos
En ik sloot mijn ogen
Tristes só por querer
Eenzaam door het verlangen om
Cantar, cantar
Te zingen, te zingen
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista
Sei que o ser se dá assim
Ik weet wel dat het zo is
Às margens onde o canto
Aan de grenzen vanwaar het lied
Recolhe em seu regaço
Terugkeert in uw schoot
As almas num só fado
De zielen in enkel fado
E eu prendi-me a voz
En ik wordt geraakt door die stem
Como a guitarra ao seu
Zoals de gitaar door zijn
Trinado, trinado
Getril, getril
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista

(vrije vertaling)

De fadista en de vissersvrouw

Adélia Pedrosa en de grote fadista, de weemoedige Sebastião Robalinho, zingen samen deze geïmproviseerde fado van Joaquim Pimentel.
Dit is één van de eerste opnames uit hun carrière.

In deze video hoor je hen afwisselend vragend (desgarrada) zingen, waarop een antwoord volgt.

 

Sapateira Recheada
Gevulde krab

Felicia Sampaio
Editora Culinária do Roteiro Gastronómico de Portugal

Ingredientes / Ingrediënten

• 1 Sapateira / 1 grote verse krab
• 1 cebolinha picadinha

/ een fijngesneden sjalot 2 colheres de sopa cheias de maionese / 2 volle soeplepels mayonaise 1 ou 2 colheres de sopa de cerveja branca / 1 of 2 soeplepels blond bier 1 colher de chá de mostarda / 1 theelepel mosterd 2 colheres de chá de picles picadinhos (fac.) / 2 theelepels fijngesneden ingelegde zure groenten (fac.) 1 ovo cozido picadinho (fac.) / 1 fijngehakt hardgekookt ei (fac.)

Confecção

Coze-se a sapateira, abre-se, e separam-se as patas.
Da carapaça retire um saquinho de areia preto que está junto à boca, de seguida, retire para uma tigela tudo o que houver comestível dentro da carapaça.
Batem-se as partes moles, que ficam na casca, com a carne que se tira das patas e os restantes ingredientes.
Ponha o recheio na casca, e ponha esta num prato sobre folhas de alface e à volta decore com a restante sapateira.
Sirva acompanhada com fatias de pão torrado.

 

Voorbereiding

Borstel de verse krab schoon en dompel ze in water dat met een ongepelde ui, laurierblad en een beetje piripiri (of ter vervanging tabasco) aan de kook is gebracht.
Breng het weer aan de kook, draai het vuur laag en laat de krab 15 minuten pocheren.

Bereiding

Breek de scharen en poten van de gekookte krab af.
Breek voorzichtig de onderkant van de schaal, verwijder de longen en andere harde ongerechtigheden en dompel de schaal zonodig even in koud water om restjes zand te verwijderen.
Snijd de inhoud van de schaal samen met alle andere ingredienten fijn. Maak de krabbenschaal schoon en vul ze met de op smaakgebrachte massa.
Strooi er nog wat extra peterselie over en leg de scharen en poten van de krab er omheen.
Opdienen met sneetjes geroosterd brood.

Bom apetite!

Segundo receita portuguesa

Fonte em Portuguesa: http://www.gastronomias.com/receitas/rec0950.htm
Bron voor de nederlandstalige versie:
http://www.smulweb.nl/1064905/koken/recept/Portugese-gevulde-krab

A morte saiu à rua num dia assim
Naquele lugar sem nome para qualquer fim

Uma gota rubra sobre a calcada cai
E um rio de sangue de um peito aberto sai

O vento que da nas canas do canavial
E a foice duma ceifeira de Portugal

E o som da bigorna como um clarim do céu
Vao dizendo em toda a parte o Pintor morreu

Teu sangue, Pintor, reclama outra morte igual
Só olho por olho e dente por dente vale

À lei assassina, à morte que te matou
Teu corpo pertence à terra que te abracou

Aqui te afirmamos dente por dente assim
Que um dia rira melhor quem rira por fim

Na curva da estrada hà covas feitas no chao
E em todas florirao rosas de uma nacao

Laat je meeslepen door de prachtige klanken van dit lied van Zeca Afonso… voor mij onvertaalbaar in woorden… de melode spreekt voor zich: een schilder wordt vermoord op straat…

 

De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.

Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!

 

Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.

Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.

Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.

Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.

.oOo.

Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.

Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.

Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.

Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?

Overgenomen uit het boek:
Luis de Camoëns
Saudades en andere Verzen
uit het Portugees door Dolf Verspoor
Moussault’s uitgeverij nv Amsterdam 1961

En om te eindigen deze fado op een tekst van Camões en gezongen door de fadista Ana Moura: Endeixa…

 

Ingrediënten:

- 2 eieren
- 6 eierdooiers
- 100 g suiker
- 50 g bloem

Bereiding

:

Beleg een (biscuit-)vorm met boterpapier. Sla de eieren met de suiker tot een witschuimig beslag.
Voeg beetje bij beetje de losgeklopte eierdooiers toe en klop dit alles gedurende een 10-tal minuten met een electrische garde.
Schep er voorzichtig zonder te kloppen de bloem onder.
Giet dit deeg in de bakvorm en plaats dit gedurende 10 minuten in een voorverwarmde oven van 225°.
Haal de taart uit de oven en ontvorm die zonder het papier te verwijderen.

Dit gebak kan de volgende dag gegeten worden (als je zo lang kan wachten…).

Bom apetite!

Ontstaansgeschiedenis:

Het oorspronkelijk recept van Pão-de-Ló was in het bezit van de zusters van het klooster van Coz en werd doorgegeven aan enkele vrouwen van het land die dit origineel recept klaarmaakten op feestdagen. Op een dag, bracht koning Dom Carlos I (1863-1908) een bezoek aan Alfeizerão en er werd aan één van deze vrouwen gevraagd om een Pão-de-Ló te bakken voor de koning. De koning kwam echter vroeger dan verwacht en men wou hem niet laten wachten op het gebak. Daardoor was het bakproces te kort en bleef de binnenkant van de taart vloeibaar. Dit “misbaksel” viel uiteindelijk enorm in de smaak van de koning en kreeg een uitbundig applaus van alle aanwezigen. Op die manier ontstond het Pão-de-Ló van Alfeizerão.

Een tweede verhaal wil ik jullie ook niet onthouden:
Gedurende de ontdekkingsreizen kwamen de Portugezen zowat overal ter wereld en lieten hun aanwezigheid op ontelbare manieren blijken.
De Japanners o.a. waren enorm verzot op zoetigheden. Vooral desserten op basis van eieren, die de Portugezen zo goed konden maken, vielen in hun smaak.
Het meest succesvolle dessert in Japan noemt: "Pandró”, en de bereiding ervan werd hen aangeleerd door mensen van Alfeizerão…
Men veronderstelt dus dat "Pandró” een verbastering is van "Pão de Ló".

 

Aan alle papa’s
dus ook de mijne
wens ik van harte
een fijne dag toe…!

ELEFANTE

É feito dos efeitos mais grosseiros,
usa as calças como o palhaço pobre,
os joelhos a nadar; dá passinhos de dança
como um pastelão a martelar um tanga,
enquanto o olho do cu parece
uma dentadura
acabada de tirar. E depois a tromba
e mesmo ao lado os olhos. Como é que ficarias
se te pusessem a gaita no nariz?

Herman de Coninck
Uit: Os Hectares de Memória - 1996

 

Olifant

Hij is gemaakt van de grofste effecten,
draagt zijn broek als clown August,
de knieën slodderend, maakt danspasjes
als tante Bertha die een tango de grond
inheit, terwijl z’n kont doet denken
aan een vals gebit
dat net is uitgenomen. En dan zijn slurf
en vlak daarnaast zijn ogen. Hoe zou jij kijken
als ze je lul op je neus gezet hadden?

Vorig bericht over Herman de Coninck en Portugal: KLIK HIER!