Composição: Indisponível Amália Rodrigues - Fado Da Bica
Quem disse que o amar que custa
Wie zegt dat het moeite kost om te beminnen Decerto que nunca amou Heeft nog nooit echt van iemand gehouden Eu amei e fui amada Ik beminde en werd bemind Nunca o amar me custou Maar nooit vergde mij dat moeite
Fiando junto à lareira Innig samen bij het haardvuur Dizia a avó à netinha Vertelde de grootmoeder aan haar kleindochter No tempo esta mãe tinha Over deze sjofele moeder O crepitar da fogueira: Bij het knisperen van het vuur:
Meu amor, não há maneira Mijn geliefde heeft geen manieren De fugir à fé robusta Om te vluchten van het robuuste vertrouwen Da paixão que não assusta Van de passie die niet bang maakt Quem ficou por ter amado Degene die gebleven is om de geliefde te bezitten Porque saqueia em pecado Door de zonde uit te buiten Quem diz que o amar te custa Die zegt dat beminnen moeite kost
(rest van de vertaling volgt later...)
Sua neta ao ver-se liada No seu íntimo segredo Apenas sorri, a medo E que, fosse envergonhada, Fingindo não dar por nada
A avó continuou Quis um dia ao teu avô Como ele me quis a mim E quem nunca amou assim Decerto que nunca amou!
Vooral aan mijn mama wens ik heel veel moed toe zodat zij spoedig voldoende hersteld mag zijn om dan terug te genieten van de mooie dingen in het leven…
: hij houdt wel van mij, hij houdt niet van mij… ofte madeliefje plukken…
klik op de foto om deze fado te beluisteren...
Malmequer
Letra: Amália Rodrigues
by D.p
Oh, malmequer mentiroso! Oh leugenachtig madeliefje! Quem te ensinou a mentir? Wie heeft je geleerd om te liegen? Tu dizes que me quer bem Je zegt dat hij wel van me houdt Quem de mim anda a fugir! Degene die wegvlucht van mij!
Desfolhei o malmequer Ik plukte de blaadjes van het madeliefje No lindo jardim de Santarém! In de mooie tuin van Santarém! Malmequer, bem-me-quer, Hij-houdt-niet-van-mij, hij-houdt-wel-van-mij Muito longe está quem me quer bem! Heel ver weg is hij die mij wel wilt!
Um malmequer pequenino Een klein madeliefje Disse um dia à linda rosa: zei op een dag tegen de mooie roos: Por te chamarem rainha, Om jezelf koningin te noemen, Não sejas tão orgulhosa! Moet je niet zo fier zijn!
Malmequer não é constante, Alle madeliefjes zijn niet dezelfde, Malmequer muito varia! Zij zijn totaal verschillend! Vinte folhas dizem morte Twintig blaadjes geven ontgoocheling Treze dizem alegria! Dertien geven enorme vreugde!
Malmequer is de Portugese benaming die gegeven wordt aan verschillende soorten van samengesteldbloemigen of uit de composietenfamilie. Een groot aantal composieten heeft een bloemhoofdje met een geel hart en witte krans, zoals de ‘gewone' margriet en het madeliefje. In Portugal vind je deze bloemen in verschillende kleuren.
Wij hebben ons droomhuisje gevonden én een optie genomen… Verdere details komen later, na het paperassenwerk… ‘k Kan jullie wel al vertellen dat het een rustiek huisje is mét gastenverblijf… Op 4 km van São Martinho do Porto…
Hieronder reeds een voorsmaakje: Zicht op de baai van São Martinho de Porto
Verder zal ik de komende dagen weinig aan bloggen toekomen Mijn mama is opgenomen in de kliniek Niet echt iets ernstigs, maar ik wil wel zoveel mogelijk bij haar zijn…
En… er ligt nu ook een hele boel administratie op ons te wachten… Zodus… Zeker tot later…
Op 25 april wordt in Portugal de Dia da Liberdade gevierd als herinnering aan de Anjerrevolutie die plaatshad in 1974 en het einde betekende van de Estado Novo (Dictatoriaal regime die in Portugal heerste van 1933 tot 1974 ofte het Salazar-tijdperk)
Hierna volgt een sfeerbeeld…
Affiches en tekeningen...
25 april toen en nu...
Vitorino met "Traz Outro Amigo Também" als hommage aan Zeca Afonso…
Vandaag, 1 jaar geleden startte ik met dit blog... Ondertussen heb ik heel veel bijgeleerd... Niet alleen op gebied van het bloggen... Maar ook en vooral over Portugal, Lissabon en de Fado...
De taart wordt, volgens de statistieken van seniorennet, aldus verdeeld:
Aan al mijn bezoekers: bedankt dat jullie d'r waren…!
En... binnen een paar dagen gaan we terug huisjes kijken in Portugal… Deze keer in Leiria, de streek boven Lissabon… Misschien vinden we daar ons ‘droomhuisje‘…???
Het beroemde Spaanse lied María la Portuguesa… een ode aan de fado…
María la Portuguesa Carlos Cano y Amália Rodrigues
(Homenaje a Amalia Rodrigues.)
En las noches de luna y clavel, In de nachten vol maneschijn en anjers, de Ayamonte hasta Villarreal, van Ayamonte tot Villarreal, sin rumbo por el río entre suspiros zonder bestemming langs de rivier, verzuchtend una canción viene y va, een lied komt en gaat, que la canta María gezongen door Maria al querer de un andaluz. uit liefde voor een Andalusiër. María es la alegría y es la agonía María is de vreugde en het zieleleed que tiene el Sur. van het zuiden.
Que conoció a ese hombre Ze ontmoette deze man en una noche de vino verde y calor in een nacht van "vinho verde" en hitte y entre palmas y fandangos en tussen palmbomen en braspartijen la fue enredando le trastornó el corazón. begon hij haar te verleiden, bracht haar hoofd op hol. Y en las playas de isla En op de stranden van het eiland se perdieron los dos verloren ze zichzelf donde rompen las olas, besó su boca waar de golven breken, kustte hij haar mond y se entregó. en ze gaf zich over.
¡Ay, María la Portuguesa!, Ah Maria de Portugese!, desde Ayamonte hasta Faro van Ayamonte tot in Faro se oye este fado por las tabernas hoort men deze fado langs de kroegen donde beben "vinho amargo"(*) waar men "vinho amargo" drinkt ¿Por qué canta con tristeza? Waarom zingt ze met verdriet? ¿por qué esos ojos cerrados? waarom deze gesloten ogen? Por un amor desgraciado Voor een ongelukkige liefde por eso canta, por eso pena. daarom zingt ze, daarom lijdt ze.
¡Fado! porque me faltan sus ojos Fado! omdat ik zijn ogen mis ¡Fado! porque me falta su boca Fado! omdat ik zijn mond mis ¡Fado! porque se fue por el rio Fado! omdat hij verdween in de rivier ¡Fado! porque se fue con la sombra Fado! omdat hij verdween in de duisternis
Dicen que fue el te quiero Ze zeggen dat het de liefde de un marinero, razón de su padecer, van een zeeman was, de reden van haar lijden, que una noche en los barcos dat in een nacht in de boten de contrabando, p'al langostino se fue. met smokkelwaar, waarmee hij ging vissen op garnalen. Y en las sombras del río En in de duisternis van de rivier un disparo sonó weerklonk een schot. y de aquel sufrimiento, nació el lamento en uit dit lijden werd de klaagzang de esta canción. van dit lied geboren.
Vertaald met de zeer gewaardeerde hulp van mijn schoonzusje, waarvoor heel veel dank... muito obrigada!
(*) Vinho amargo is een bittere wijn met geneeskundige eigenschappen, maar de term kan ook als metafoor gebruikt worden om de bittere nasmaak van een verloren liefde te beschrijven.
De bekende Spaanse zanger Carlos Cano (1946 - 2000) stierf in december 2000, op 54-jarige leeftijd. Cano werd geboren in Granada en word gezien als de populairste vertegenwoordiger van de Andalusische muziek.
Hij was ook de schepper van een nieuw genre “Copla”, dat zijn wortels in de folklore heeft en de sociale wantoestanden in het zuiden beschrijft. Cano’s populariteit steeg gestadig gedurende zijn leven, deels te wijten aan de sociaalpolitieke inhoud van zijn protestliederen.
Ook in het populaire genre genoot hij grote bekendheid en het lied Maria la Portugueseis het meest bekende lied in zijn carrière. Andere populaire liederen zijn Luna de Abril (1988), Ritmo de Vida (1989), En Directo (1990) en Mestizo in 1992.
In 1995 kreeg hij serieuze hartklachten en liet hij zich in New York opereren, waarna hij De Lo Perdido schreef en andere populaire hits. Hij stierf op 20 december 2000 aan een hartverlamming.