Enkele dagen vóór we vertrokken naar Portugal hoorde ik op de radio volgend lied, gezongen door Dirk Van Esbroeck.
Meteen herkende ik het als een fado en probeerde ik het op te sporen. Ondertussen heb ik mij de cd aangeschaft en hieronder kan je de teksten lezen.
Het is een gedicht van Fernando Pessoa, vertaald door August Willemsen.
Luister mee en laat je ontroeren…
Zij kwam, glimlachend, elegant,
De voetstap ongehaast en licht,
En ik, die voel met mijn verstand,
maakte meteen 't juiste gedicht.
Ik spreek daarin niet over haar
Noch ook hoe zij, volwassen kind,
De hoek omsloeg van gindse straat,
Hoek waar de eeuwigheid begint...
In het gedicht spreek ik van de zee,
Beschrijf de golven en de pijn.
Herlezend zie ik één van twee:
De hoek - ofwel de waterlijn.
[Vertaling: August Willemsen]
Vinha elegante, depressa,
Sem pressa e com um sorriso.
E eu, que sinto co a cabeça,
Fiz logo o poema preciso.
No poema não falo dela
Nem como, adulta menina,
Virava a esquina daquela
Rua que é a eterna esquina...
No poema falo do mar,
Descrevo a onda e a mágoa.
Relê-lo faz-me lembrar
Da esquina dura - ou da água.
Fernando Pessoa
(14-08-1932)
Dirk Van Esbroeck (geboren te Gent 1 juni 1946-overleden aan kanker op 23 mei 2007) groeit op in Argentinië en ontdekt zijn geboorteland als hij achttien is geworden. In 1970 studeert hij af aan het RITCS, afdeling film, en is korte tijd werkzaam bij het productiehuis van cineast Roland Verhavert.
In 1972 kiest hij resoluut voor de muziekwereld door de groep RUM te vervoegen, die een van de toonaangevende ensembles binnen de Europese folkrevival van de jaren 70 en 80 zal worden. Halverwege de jaren zeventig ontmoet hij gitarist Juan Masondo en van dan af krijgt ook de Zuid-Amerikaanse muziek een belangrijke plaats binnen zijn podiumleven. RUM slaat een nieuwe richting in, en het duo Van Esbroeck-Masondo wordt met de komst van bandoneonspeler Alfredo Marcucci een trio, om later tot het sextet Tango al Sur te worden omgevormd.
Van Esbroeck neemt deel aan enkele spraakmakende projecten: De Islandsuite, Het Zwarte Goud en Café B, maar hij heeft meer pijlen op zijn boog: hij componeert voor theater en film en en bouwde 20 jaar lang samen met Christel Borghlevens en Guido Desimpelaere een nieuw en origineel repertorium op dat voornamelijk is gebaseerd op Nederlandstalige poëzie. “Van op de hoge brug”, “De zee en haar oevers”, “De Papieren Piraat” ,“Vliegen” en “La Voyageuse” zijn de titels van deze programma’s.
Dit trio toert door Indonesië, Zuid-Afrika,Curaçao en Québec en bracht ook enkele malen een Franstalig chansonprogramma op podia in Wallonië, Frankrijk en Luxemburg.
Met componist Dirk Brossé maakt Van Esbroeck de creatie van diens symfonisch werk La Soledad de America Latina mee, en met ‘De Pampa’s” brengt hij een eigen creatie, dit laatste in gezelschap van Charles Cornette en Hilde Uitterlinden, met hen werkt hij ook aan programma’s rond Pablo Neruda en Federico Garcia Lorca. Met de gitaristen Raphaëlla Smits en José Toral brengt hij ‘La Guitarra’. Een andere creatie is ‘Karel, Man en Paard’ een productie van de AB en Van Esbroeck speelt ook een hoofdrol in ‘Maria de Buenos Aires’ van Astor Piazzolla en Horacio Ferrer in een productie van I Fiamminghi.
Hij toerde samen met zangeres Elsje Helewaut, schrijver Bart Plouvier en Wigbert met de productie ‘Van alle landen thuis’ en met zijn groep en dichter Geert van Istendael brengt hij de productie ‘Taalmachine’. En in 2004 speelt en zingt hij ook in de productie Coast2Coast. (11 mensen op het podium, waaronder ’N Faly Kouyaté, Ibernice McBean, Alfredo Marcucci, Steve Willaert, Francesca Vanthielen…)
Met het programma ‘Patagon, Patagonië’, waar hij de laatste jaren mee toerde, bracht Dirk samen met Alfredo Marcucci, Juan Masondo, Carlos Diaz ea een hommage aan het land waar hij opgroeide.
Bron: 
O tradução do Fado Mãe...
