Grapje....

Sterren aan een donkere hemel
Ach daar kijk ik zo graag naar
Zie ik wellicht een vallende ster
Dan heb ik mijn wens al klaar
Ik wil graag vrede in mijn hart
En in dat van andere mensen
Weg met agressie en geweld
Meer heb ik toch niet te wensen

Liefs van Rozemarijn.

Het is haast niet te bevatten
Dat ik je nog nauwelijks ken
Ik vraag me af of jij wel weet
Wie ik ook al weer ben...?
We kregen helaas niet de kans
Om samen een band te bouwen
Het werd ons beiden niet gegund
Om veel van elkaar te hou'en
Toch zal de dag ooit komen
Dat jij vragen zult gaan stellen
Wat zullen ze jou op dat moment
In hemelsnaam vertellen....?
Zal het dan niet te laat zijn
Mijn lieve kleine schat...
Als je beseft dat je wel degelijk
Een lieve opa en oma had.
Veel jaren zijn er al verstreken
En het doet me nog steeds verdriet
Maar vergeten mijn lieve meisje
Nee, vergeten zal ik je niet.

Foto: Bonnie ca. 2 jr oud
nu bijna 5 jaar geleden.

Als men zijn levensreis begint
Krijgt ieder zijn eigen kar te trekken
In het begin valt dat nog wel mee
Doch je komt op allerlei plekken
Onderweg wordt het steeds zwaarder
Als er meer vracht word bijgegooid
Toch moet je verder met je lading
Al denk je vaak, ik red het nooit
Die levensreis zal je ook leren
Je krijgt het niet alleen gedaan
Dan zijn er mensen die je helpen
En je terzijde zullen staan
Vervolg je reis dus vol vertrouwen
Je ontvangt hulp zonder te vragen
Zodat de lading die je torst
Veel makkelijker is te dragen

Liefs van Rozemarijn.

Het blijft nog telkens 'winteren'
Terwijl ik al zó lang wacht...
Wat is er mis met ' lenteren'
Dat heb ik zojuist bedacht.
Ik weet; het woord bestaat niet
Doch rijmt zo fijn op slenteren
In korte broek, sandaaltjes aan
Een mooi woord, dat lenteren
Nog maar ruim één weekje
Dan is het winteren gedaan
Beleven we samen het nieuwe
En kunnen lekker lenteren gaan

Een fijn weekend allemaal
Liefs van Rozemarijn.

Johan Cruyff heeft een uitspraak
"Elk nadeel heeft zijn voordeel"
Al heb ik geen verstand van voetbal
Ik herken daarin toch wel veel.
Een paar dagen knallende koppijn
Het is zo'n nadeel, dat is gewis
Maar het heeft ook zo zijn voordeel
Dat zalig gevoel als het weer over is.

Even geduld
Veel liefs van Rozemarijn.

Er valt zoveel te genieten
Van de heel gewone dingen
Ze kosten je geen cent.
De sterren en de maan
Vogels die weer gaan zingen
De zon die je verwent.

Je hoeft niets te betalen
Voor de knuffel van een kind
Of zoete geuren van jasmijn.
Geluk,liefde en vriendschap
Kun je niet in een winkel kopen
Omdat ze zomaar Gratis zijn.

Ik wens ieder een
liefdevol weekend toe.
Veel liefs...gratis
van Rozemarijn.

Als ik naast jou lig in bed
Met mijn hoofd op je schouder
Doe ik zalig mijn ogen dicht
En voel me even niet veel ouder
Dan toen ik pas vijfendertig was
Ik stond nog sterk vol in het leven
Mijn fantasie brengt mij terug
Naar al wat ik wil herbeleven
Een huis gevuld met kinderstemmen
Dat heeft zoveel geluk gebracht
Ik verzoen me weer met de stilte
En kus mijn liefste goede nacht.

Liefs van Rozemarijn.

Je vindt de allermooiste bloemen
In een tuin waar liefde woont
Met zorg voor de juiste harmonie
Zul je rijkelijk worden beloond
Met een weelde aan zoete geuren
Vult het je hart met zonneschijn
Zo moet je ook met mensen omgaan
Dan zal er ware vriendschap zijn
Want ook vrienden zijn als bloemen
Ze geven kleur aan heel je leven
Als je ze koestert met hart en ziel
Zullen ook zij je veel liefde geven

Liefs van Rozemarijn.

Mama waar ben je
Kun je me horen
Ik mis je nog steeds
Meer dan ooit tevoren
Mama waar ben je
Kun je me horen
Als ik zacht tegen je praat
Mama waar ben je
Kun je me zien
Als ik weer een traantje laat
Mama waar ben je
Geef me een teken
Doe de lampen uit en aan
Opdat ik zal weten
En nooit meer vergeten
Dat je altijd bij me zult staan

Lieve Mama
26.6.1909 - 23.2.1997
Voor altijd in mijn hart.

Ik voel soms meer dan ik wel wil
Dat maakt me vreselijk verward
Ik weet niet wat ik ermee moet
Het geeft onrust in mijn hart.

Het maakt me intens verdrietig
Al weet ik meest niet eens waarom
Niet genoeg eelt heb ik op mijn ziel
Dat lijkt wellicht een beetje dom.

Al zal ik het wel nooit begrijpen
Vaak blijkt later toch de reden
Dan zal de onrust pas verdwijnen
Vindt mijn hart weer rust en vrede.

Ik wens iedereen
Een heel mooi weekend
Met vrede in je hart.
Liefs van Rozemarijn.

Er wordt steen en been geklaagd
Over de winter die ons zo plaagt
Met ijzel en dikke pakken sneeuw
De koudste tot nog toe deze eeuw
Is het wellicht een teken van boven
Dat we niet alles moeten geloven
Over de opwarming van de aarde
Heeft die wetenschap enige waarde
Mij maakt het in ieder geval niet bang
De natuur volgt altijd zijn eigen gang
Zoals het miljoenen jaren al doet
Het gaat nu eenmaal zo het moet
Wel zijn we spaarzaam met energie
Zo zorgen we toch voor wat harmonie

Liefs van Rozemarijn.

Gelijk een oester, zo gesloten
Kwetsbaar blijft ze uit het zicht
Vastbesloten zich niet te tonen
Houdt ze beide schalen dicht
Zelden opent ze voorzichtig
Om even te kijken wie er staat
Slecht de engel van vertrouwen
Is degene die ze binnen laat
Schuchter gaat ze verder open
En laat zien haar stille kracht
Stralend innerlijke schoonheid
Ontvouwd zich dan in volle pracht

Liefs van Rozemarijn.

Keer op keer vraag ik me af
Waar wil ik heen, wat is mijn doel
Zolang ik daarop geen antwoord heb
Ga ik maar af op mijn eigen gevoel
Meestal pakt dat het beste uit
Hoewel ik me ook wel eens vergis
Vooral wanneer de schijn bedriegt
En de waarheid toch anders is
Mijn hart spreekt zo zijn eigen taal
Daartegen heb ik geen verweer
Daarom vertrouw ik op mijn gevoel
En dat volg ik....keer op keer.

Liefs van rozemarijn.

Twee dikke vrienden, zij aan zij
De één is blank, de ander zwart
Toch verschillen ze niet zoveel
Ze hebben beiden eenzelfde hart
Kinderen maken geen onderscheid
In iemands kleur of andere rassen
Het voorbeeld dat die 2 ons geven
Zou een ieder ook moeten passen
Ze gunnen elkaar het allerbeste
Kennen geen afgunst of ergernis
De enige vraag die ze zich stellen
Wie vangt vandaag de grootste vis

Liefs van Rozemarijn.

Geef me weer eens het gevoel
Dat ik nog de moeite waard ben
Laat wat vaker aan me merken
Dat ik nog steeds jouw liefste ben
Samen worden we steeds ouder
De tijd vliegt snel aan ons voorbij
Maar ik hoor zo graag de woorden
Die je vroeger tegen me zei
Al ben je dan niet echt een prater
Je bent heel lief en reuze trouw
Kun je de woorden niet zo uiten
Weet dat ik toch veel van je hou

Steeds opnieuw vraag ik me af
Waar haal ik nu de moed vandaan
Na een periode van tegenslagen
Valt het me zwaar om door te gaan
Dan denk ik aan lieve blogmaatjes
Ze gaven me een steuntje in de rug
Staken me een hart onder de riem
Daardoor kom ik steeds weer terug
Al bekruipt me wel een lichte angst
Dat het weer mis zou kunnen lopen
Spring ik vol moed het diepe in
En zal er het beste maar van hopen

Dank voor alle steun
Veel liefs van Rozemarijn.

Soms kom je via vreemde wegen
Zomaar nieuwe vrienden tegen
Iemand die bij je wil gaan staan
Ook als het je wat minder zal gaan
Zit je een tijd niet goed in je vel
Die echte vriend begrijpt het wel
Is daar waar je het niet verwacht
Met lieve woorden je pijn verzacht
Wanneer anderen het af laten weten
Zal die goede vriend je niet vergeten
Het geeft je reden tot dankbaarheid
Zo'n vriend, dat is een zeldzaamheid

Zit nog in de lappenmand
Nog wat geduld aub
Veel liefs van Rozemarijn.

Ik zit niet lekker in mijn vel
Dan begrijp je het zeker wel
Echt ik heb mijn best gedaan
Maar moet nu even rustig aan
Per dag maar kijken wat ik kan
Al baal ik er wel weer stevig van
Door de ziektes die ik kreeg
Is snel mijn batterijtje leeg
Colitis Ulserosa en CVS
Nee dat is niet zo'n succes
Morgen is er een nieuwe dag
Wellicht dat ik dan alweer lach
Ik hoop snel weer terug te zijn
Liefs en een knuff van Rozemarijn