Guido Demoor
De dader in de zaak-Demoor moet niet naar de cel. De jongeman die vorig jaar de dood heeft veroorzaakt van een buspassagier in Antwerpen, heeft in beroep een lichtere straf gekregen. De meerderjarige dader had in eerste aanleg twee jaar effectieve gevangenisstraf gekregen. Nu wordt dat twee jaar met uitstel. De treinchauffeur Guido Demoor kreeg het in de zomer van vorig jaar op een bus van De Lijn aan de stok met een groepje allochtone jongeren.
De man bezweek aan een hersenbloeding nadat hij door enkele jongeren was geslagen. Hij kreeg onder meer een trap tegen het hoofd.
De verdediging stelde dat het slachtoffer het geweld had uitgelokt. Het hof van beroep volgde die stelling niet.
Maar het hield wel rekening met de jonge leeftijd van de dader en zijn blanco strafblad. Bovendien hadden de daders het voordeel allochtoon te zijn en dus het voordeel over een behoorlijke zieligheidsfactor te beschikken. Ze konden zich met de traditionele en onvoorwaardelijke steun van intelligentsia en establishment op grond van hun raciale afkomst wentelen in de slachtofferrol. Het slachtoffer was bovendien 'slechts' een Vlaming.
Allochtonen die Vlamingen de dood inslaan, krijgen in een Latijns land als België steevast en methodisch zo goed als geen straf. Dat is al een keer bewezen toen een groep gewetenloze jonge schurken met te veel vrije tijd, in Schaarbeek een flamouche zo goed als ongestraft de dood in mochten jagen. De rechter, Franstalig vanzelfsprekend, kon de straf van de daders niet laag genoeg houden. Naderhand werd de ‘hoofddader’ in zijn allochtone gemeenschap als een held binnengehaald, zoals eertijds schilders die de Prix de Rome behaalden met een triomftocht door hun geboortestad werden geëerd.
Deze daders hebben geen tirade van het geperverteerde journaille over zich heen gekregen waarbij ze als de baarlijke duivel werden voorgesteld of als een nieuwe Hitler, zoals een bekende en niet van de televisie weg te houden Bekende Vlaming en advocaat dat meende te mogen beweren over die arme Hans van Temssche. Indien de optelsom van het aantal jaren gevangenisstraf dat iemand wordt toegekend samen zou hangen met het aantal mensen wier leven hij heeft genomen, is Hans van Temssche inderdaad op een afschuwelijke wijze door het gerecht behandeld. In zijn geval zou hij, afgemeten naar de strafmaat van de allochtone dader in de zaak-Demoor, nooit meer dan pakweg vijf jaar in de gevangenis kunnen blijven hangen. Deze heer Van Themssche blijkt wel een slachtoffer van uitlokking te zijn, zij het niet door zijn slachtoffers. Er zou uitlokking zijn door hetzelfde 'ras' dat de heer Demoor het leven heeft gekost en er zijn levensvreugde in vond de heer Van Themssche het bloed onder de nagels te pesten. De heer Van Themssche zou een jeugd lang zijn geterroriseerd door het soort gewetenloze, amper nog menselijk te noemen allochtone tuig van de richel dat Demoor de wacht heeft durven aanzeggen.
De familie van Demoor heeft het nog moeten beleven dat deze verantwoordelijke man beschuldigd werd van uitlokking. De onvoorstelbare gelatenheid waarmee Demoors familieleden er zich bij neerleggen dat ze 'al blij mogen zijn' dat de beschuldiging van uitlokking - niet door de dader maar door het slachtoffer - is ingetrokken, illustreert perfect waar wij in Vlaanderen mentaal toe zijn gekomen na onze hersenspoeling via de media door de échte baarlijke duivels: de linkse intelligentsia, het journaille, de politici die een ander volk hebben uitgekozen waarvan ze hopen dat het ze aan de macht zal houden, kwanten als Tom Lanoye, Dieter Lesage, Kristien Hemmerechts, Yves Desmet, Paul Goossens en in een verder verleden la Johan Anthierens die stekeblind waren en zijn voor wat de autochtoon uit de lagere klassen, die het betwijfelbare voorrecht had gekregen de klappen van de multiculturaliteit als eerste te hebben mogen opvangen zonder zovele decennia later ook maar één in het vooruitzicht gesteld voordeel te hebben genoten van deze fameuze multiculturaliteit die ons zou 'redden' en ons vrijheid en blijheid zou brengen, te lijden had en heeft onder de spreekwoordelijke Monsieur le Baron Goldstein, Madamme la Comtesse, Monsieur le notaire en Monsieur le B--gn-l (noble descendant de la race des Averroes), etc. Die welmenende lui vinden er bovendien een sadistisch genoegen in het slachtoffer de ondeugden van zijn beulen toe te schrijven.
Kan iemand ons eindelijk in 's hemelsnaam en ter wille van de lagere sociale klassen, ter wille van een meer rechtvaardige maatschappij en van de sociale cohesie, voor eens en altijd bevrijden van dit schijnlinks gespuis dat het off the record alleen maar heeft over wat het kan verdienen aan zijn verraad, al was het maar het genoegen verrader te zijn en het omgekeerde te kunnen beweren van wat men gelooft en weet ?
Frank Peeters (reactie weggeplukt van bij Bart Debie)
