Vrijdag 25 april 2008
"Gevoel van Straffeloosheid"
Ze was er vanochtend weer: juffrouw Irène! In een taverne waarvan de allochtonen weten dat ze er moeten wégblijven, want hun aanwezigheid zou de uniculturaliteit (!) grondig verstoren. Het is een blanke taverne midden in een bruine wijk. Uniek!...
Juffrouw Irène ken ik van toen ze lesgaf aan een hopeloze bende in een allochtonenatheneum. Zij mocht niet zeggen wat ze dacht en moest haar lespeil aanpassen aan het beschamend lage niveau van de allochtone leerlingen. Ze kwam in opstand en blééf dezelfde hoge eisen stellen als toen het atheneum nog prestigieus ouderwets was. Gelijk had ze, maar in haar eentje kon ze niet opboksen tegen een corrupte directeur en slaafse collega's...
Juffrouw Irène nipte aan haar koffie (mét borrel), toen we elkaar in de gaten kregen. Samen haalden we herinneringen op en puzzelden zomaar wat stukjes ineen over de multiculturele dwaasheid. We waren het er roerend over eens dat het actuele "gevoel van straffeloosheid" niet zomaar iets is van de laatste tijd. Neen, dat gevoel hebben de kleine migrantjes vroeger al gekregen, het werd hen op een schoteltje aangeboden, dat gevoel van straffeloosheid, toen ze op de speelplaats de blanke kindjes mochten pesten, en in de klas de werkstukken van de blanke kindjes mochten beschadigen. Sancties bleven uit, want het bruine krullebolletje mocht zich vooral niet geviseerd voelen. Gewetenloze migranten zijn het geworden, die niet het "gevoel" van straffeloosheid hebben, maar de "zékerheid" van straffeloosheid!...
Toen de allochtoontjes nog klein en jong en kneedbaar waren, werd er door de school niéts gedaan aan gewetensvorming (échte gewetensvorming, geen islamleraar of zo). De kleintjes kregen altijd gelijk en het voorbeeld van hun blanke klasgenootjes wuifden ze spottend weg. Hun vaders lagen vaak in de moskee met hun achterste in de lucht en met hun snoet tegen de grond, in plaats van hun kindjes te helpen met hun huiswerk. En hun moeders verstonden niets van dat rare Vlaamse taaltje, ze moesten alleen maar zorgen dat ze goed konden kweken...
SIEN
Juffrouw Irène ken ik van toen ze lesgaf aan een hopeloze bende in een allochtonenatheneum. Zij mocht niet zeggen wat ze dacht en moest haar lespeil aanpassen aan het beschamend lage niveau van de allochtone leerlingen. Ze kwam in opstand en blééf dezelfde hoge eisen stellen als toen het atheneum nog prestigieus ouderwets was. Gelijk had ze, maar in haar eentje kon ze niet opboksen tegen een corrupte directeur en slaafse collega's...
Juffrouw Irène nipte aan haar koffie (mét borrel), toen we elkaar in de gaten kregen. Samen haalden we herinneringen op en puzzelden zomaar wat stukjes ineen over de multiculturele dwaasheid. We waren het er roerend over eens dat het actuele "gevoel van straffeloosheid" niet zomaar iets is van de laatste tijd. Neen, dat gevoel hebben de kleine migrantjes vroeger al gekregen, het werd hen op een schoteltje aangeboden, dat gevoel van straffeloosheid, toen ze op de speelplaats de blanke kindjes mochten pesten, en in de klas de werkstukken van de blanke kindjes mochten beschadigen. Sancties bleven uit, want het bruine krullebolletje mocht zich vooral niet geviseerd voelen. Gewetenloze migranten zijn het geworden, die niet het "gevoel" van straffeloosheid hebben, maar de "zékerheid" van straffeloosheid!...
Toen de allochtoontjes nog klein en jong en kneedbaar waren, werd er door de school niéts gedaan aan gewetensvorming (échte gewetensvorming, geen islamleraar of zo). De kleintjes kregen altijd gelijk en het voorbeeld van hun blanke klasgenootjes wuifden ze spottend weg. Hun vaders lagen vaak in de moskee met hun achterste in de lucht en met hun snoet tegen de grond, in plaats van hun kindjes te helpen met hun huiswerk. En hun moeders verstonden niets van dat rare Vlaamse taaltje, ze moesten alleen maar zorgen dat ze goed konden kweken...
SIEN










3 reacties op dit bericht
Goe gezien, beste Duplo...
Baas in eigen huis zou ik zeggen; en geen gezever.
Nu nog iets voor onze lieve Sien: U slaat de nagel op de kop ivm met die o zo achtergestelde lieve vriendjes waardoor we ze nù op een voetstuk moeten plaatsen.
Helaas zijn de opvoeders nu met handen én voeten gebonden door allerlei regeltjes en wetjes zodat ze verplicht zijn op de toppen der tenen te lopen om alzo te vermijden op extra-lange tene te trappen.
Het ziet er niet naar uit dat het in de nabije toekomst zal veranderen.
Gisterennamiddag in "Villa Politica" op de 0000 zagen we met verstomming hoe een bende bedwateraars (klinkt mooier dan beddezeikers nietwaar) hun stellige kiesbeloftes inslikten en weigerden hun stem uit te brengen in verband met B-H-V.
Als ze dààrover al hun staart intrekken, hoe zou de goedgemeente dan kunnen hopen dat ze iets ondernemen tegenover die jonge lievertjes ?
goed gezegd ...
nu is het zaak dat zoveel mogelijk Vlamingen er ook zo over denken en weten wat er aan het (allochtonen) handje is.
"ze" gaan er weer 100.000 regulariseren zonder papieren. kruip in een kraan en wordt Belg, zo gaat dat hier! en ja: vergeet het toverwoord niet: RACIST!
door het toverwoord te roepen kun je ver komen in Belgenland, op voorwaarde dat je een ietwat BRUIN bent, dat wel.
Reactie verwijderd