Egmontpact bis
In de Vlaamse pers lees en hoor je steevast dat de Vlamingen ‘water bij de wijn’ moeten doen. ‘Dat is altijd zo geweest’. ‘Dat kan niet anders in een land van compromissen’. En ‘daar is ook niets oneerbaars aan’… “Niémand maar dan ook niémand, geloofde echt dat CD&V en N-VA al hun beloftes zouden kunnen waarmaken”, luidde het bij Paul Geudens (Gazet van Antwerpen). Nou, al die Vlaamsgezinde kiezers die er op 10 juni zijn ingetuind en hun vertrouwen gaven aan Leterme en De Wever anders wel…
Wat voor een onzin is dat nu? Wat zeggen al die journalisten eigenlijk? Ach, vergeet die verkiezingsbeloftes maar, dat hoort bij het politieke spel. En zeker binnen België, waar partijen – vooral Vlaamse partijen – wel gedwongen zijn om te liegen en te bedriegen. Waar ze hun verkiezingsprogramma wel moéten verraden om de vorming van een Belgische regering mogelijk te maken. Als dat binnen België inderdaad niet anders kan, ligt de conclusie toch voor de hand? Dat is toch een ijzersterk argument voor Vlaamse onafhankelijkheid.
CD&V en N-VA gaan plat op de buik. Jammer, maar o zo voorspelbaar. De Vlamingen krijgen straks wat zoethoudertjes, wat kruimels. Of ‘borrelnootjes’. Meer zit er niet in. Dat komt er van als je de ultieme confrontatie als een bange wezel uit de weg gaat.
Bart ‘Onverwijld’ De Wever, voelt niet veel voor een stemming waarbij de Vlamingen hun politieke en democratische meerderheid gebruiken om de splitsing van BHV af te dwingen.
Want, “dan komen we voor zes maanden in een crisis van het regime terecht”…
Ja, en dan? Hoe kan je als zelfverklaard Vlaams-nationalist nu schrik hebben voor een “crisis van het regime”? En ligt die Belgische bestaanscrisis nu al niet weken of maandenlang open en bloot op tafel? Voor iedereen, in binnen- én buitenland. De Wever als hoeder van het Belgische regime… Pijnlijk, die ontmaskering.
“Er komt in het conflict tussen kolonie (Vlaanderen) en uitbuiter (België) altijd een tijdstip waarop men een eis moet formuleren waarover men geen compromis meer sluit. Het is wat Philippe Moureaux (PS) ooit de ‘institutionele atoombom’ heeft genoemd”, schrijft Mark Grammens in ‘Journaal’ (11.10.07). “Wie niet bereid is die in een vrijheidsstrijd in te zetten, haalt het niet.” Grammens citeert verder nog Waals politicus François Perin die ooit opmerkte: “Om zijn plannen te realiseren, zal Vlaanderen België moeten vernietigen.”
Dat is de onweerlegbare les uit de heilloze compromissen van het verleden en de les uit de lopende regeringsonderhandelingen. Als Vlaanderen wil krijgen waar het recht op heeft, zal het België moeten doen barsten. Dat is de kern, de oorzaak van de huidige politieke patstelling én de oplossing. Wie het wil zien, kan tot geen ander besluit komen.
Vlaanderen zit niet te wachten op laffe Belgische compromissen. Wij juichen niet bij een beschamend Egmont-bis-avontuur. Ja, compromissen kunnen in de politiek onvermijdelijk of zelfs eerbaar zijn. Als het over minder belangrijke zaken gaat, maar niét over de essentie. Niét als ze lijnrecht indruisen tegen het eigen programma, tegen wat je de kiezers hebt voorgehouden en beloofd. De Volksunie kreeg een pak slaag omdat ze naar de kiezer was getrokken met de slogan ‘Gedaan met geven en toegeven’ en nadien plat op de buik ging voor machtsdeelname en Belgische ministerportefeuilles. De VLD werd genadeloos afgestraft in de stembus omdat ze de uitdrukkelijke belofte “met ons in de regering komt het vreemdelingenstemrecht er niét” heeft verbroken om Verhofstadt in het zadel te houden.
En nu dreigen CD&V en N-VA hetzelfde te doen: kiezersbedrog, woordbreuk en verraad aan het eigen programma.
Weet u nog wat Yves Leterme zei over de commotie rond de leeuwenvlaggen op zijn overwinningsfeest? “Ach, als Tom Boonen de Ronde Van Vlaanderen rijdt, zie je ook overal leeuwenvlaggen wapperen. Maar als hij wint en op het podium staat, klinkt de Brabançonne…” Het zouden wel eens profetische woorden kunnen zijn. Tegen dan zal Leterme de tekst wel kennen… En Bart De Wever?
Lees hier de volledige tekst van Frank Vanhecke









