De islam in Londen + Aanpassing 19 uur

"Here is the BBC from Sidi-al-Londra with the latest news in the second language of the Kingdom of Great Stupid People. The news is read by the Great Sheikh Madam-al-Ramadan."

In eigen land zal Martine Tanga  van de Onvlaamse Openbare Omroep 000 in boerka  geen estetische achteruitgang betekenen  en bij VTM zal Staf Wouters, nu elke dag in hoveniersbruin, met een Rudolf Valentino-look en dito hooffdoek de kijksters aanzetten tot een sensuele buikdans op de tonen van de monotone Arabische flui-ui-ui-uit.  We weten wat ons te wachten staat, wat we zullen missen, zal in feite best misbaar zijn.

In het gastvrije Engeland roept de opvolger van Blair, met de multiculturele naam Brown, the people of the nation op braaf te zijn, het goede hart te laten spreken, zodat de grote smoel vol protest gesloten blijft.  Hij beroept zich op het Engelse flegma, Schot zijnde.  Het is Red Alert maar no problem, de Yard waakt terwijl Sean Connery genereus zijn filmcentjes overhandigt aan de linkse nationalisten van de SNP.  Jammer dat ze bij de IRA  geen filmversie van 007 hebben.  Er zijn al verschillende terroristen opgepakt, allemaal vreemde nationaliteiten (maar geen Ieren, noch Schotten) en wat toch een fijn teken van culturele vooruitgang is, onder de verdachten bevinden zich twee artsen.  Zonder grenzen uiteraard. Is altijd makkelijk bij bomexplosies : Kijk, mijnheer doktoor is dood.

In het land B is er geen alarm, noch wit, noch geel, laat staan rood. Grijs zoals het land van de middelmaat moet zijn.  De Chef van de geheime dienst heeft laten weten, vanuit zijn vakantie-oord dat om evidente redenen niet kenbaar gemaakt wordt, het bevindt zich namelijk in Saint Tropez, naast de kazerne van de Gendarmerie waar louis de Funès commandant was, liet de geheime Mijnheer Audenaert weten : "Wij hebben alles onder controle, ik heb de 3 dossiers van verdachte individuen in mijn kluis opgesloten dus daar kan niets mee mislopen."

Leve het multiculturele, islamitische Europa.

Ray 

Mijn ouders hadden slechts een kind en als ik aan die twee mensen met liefde en vertedering  terugdenk, verbaast het niet.  Er was niet veel plaats voor passie en de ruimte die er bestond werd gevuld met gegrom.  Those were the days.

Ik heb nooit geweten hoe het is een broer of, heilige schrik, een zus te hebben en als ik mijn kinderen, die van alles wat hebben, vraag welke plaats die nevenproducten in hun levens inneemt, word ik er niet wijzer uit.

Dit om te zeggen, dat Polen bestuurd wordt door een tweeling, de eerste-minister en de president zijn broers, Polen is een familiebedrijf bij uitstek, en de bazen zijn bijaldien geen gemakkelijke jongens.  Als ze op mekaar gestapeld worden, zijn ze geen drie meter hoog (een ruwe schatting) maar ze maken lawaai en  herrie, alsof ze een vierling zijn.

Tijdens de laatste ministerraad in Brussel onder de behoedzame leiding van Meisje Merkel hebben de twee Polen  iedereen enorm op de zenuwen gewerkt.  Eén  Pool was thuisgebleven om de polonaise te leiden maar ze hingen voortdurend bij mekaar aan de telefoon met vragen en suggesties hoe ze de Europese Top nog meer op de Spits konden drijven.  Op die momenten denk ik, ik zou  ook een broer willen hebben, dan konden we samen heel het Seniorennet vullen met onze familiale flauwe kul en belegen inzichten.  Trouwens toen de Top afgelopen was, hebben de Polen de Duitsers nog een aangenaam "Danke schön und  nicht auf  Wiedersehen" nagelaten : het concentratiekamp van Auschwitz dat vaak "Pools" genoemd wordt en dat een Werelderfgoed is, hebben ze omgedoopt tot "Deutsch Auschwitz".  Op Polen kan je rekenen voor verzoening en naastenliefde, het zijn niet voor niets leveranciers van Roomse Pausen.

En ook in eigen land steken de broederbanden de kop op.  (die van het Sint Maartenfonds bestaan al lang, vraag het aan Johan Sauwens van de CVP, hij heeft er zijn hart en zijn ministerportefeuille aan verloren).  De voorzitter van de CVP en de voorzitter van Voka zijn broers.  De eerste, Jo, is de jongste en hij voert de bevelen uit van Leterme en de andere is Urbain, de stedeling en die schiet zijn broertje te hulp.  Dat is die fameuze broederliefde, die ik ontbeer.

Voka had in een eerste instantie om in de smaak te vallen bij de Vlaamse werkgevers gezegd dat ze voorstanders waren van de splitsing van de RSZ.  Nu, na de verkiezingen en na het grote succes van de CVP en de VU komen ze terug op die eis.  We bedoelden eigenlijk responsabiliseren klinkt het nu bij Voka, met een knipoog naar de jonge Jo.  Beter zo ?

Is er soms een senior-lezer die mijn broer wil zijn ?  Of een lezeres  als mijn zuster ?  Liefst beminnelijk en bemiddeld.  Zwanzers gelieven zich te onthouden : in mijn familie wordt NIET gelachen.

Ray

Er zijn lezers van deze blog die te maken hebben met Opel en de autoconstructie in Vlaanderen.  Zij moeten vooral niet nalaten om, indien zij het nodig achten, hun opinie te geven over het voorstel dat bereikt is tussen de vakbonden en de directie en eventueel de ganse toestand in die sector.

Dat Opel het voorbeeld volgt van Volkswagen met hoge ontslagvergoedingen uit te keren, is eigenlijk een privé zaak tussen de werkgever en de werknemers. 144.000 euro bruto, als het in eenmaal uitgekeerd wordt, zal niet boven de 70.000 netto uitkomen en in 2009 zullen de individuele belastinginspecteurs van de betrokkenen gretig klaarstaan om nog een stuk van de koek in te pikken.

Waar de gemeenschap wel mee te maken heeft, is het systeem van brugpensioen van 50 jaar af.  Het is de mensen van Opel gegund maar ik hoop dat zij wel beseffen dat ze enorm bevoorrecht worden ten overstaan van zovele anderen die zich eveneens te pletter werken in kleine sectoren, waar géén geld is noch ambitie bestaat om het personeel dergelijke voordelen te bezorgen.  Het uitgeholde en afgezwakte Generatiepact wordt verschoven naar de toekomst ?

 De directie van Opel is bereid  tot financiële offers ; dat neemt niet weg, dat de werkgelegenheid voor de komende generaties verdwenen is. Het is een eenmalige operatie en daarna gaapt het niets, want Antwerpen (Vlaanderen, België) bezit al lang een schabouwelijke reputatie als overgesyndicaliseerde regio met een onvriendelijk investeringsklimaat voor het bedrijfsleven.

Soms hoort men wel eens een berouwvol politicus zeggen, dat zijn voorgangers een foutief beleid gevoerd hebben.  Vakbonden zeggen dat nooit.  Die houden voet bij stek : bedrijven het leven onmogelijk maken tot ze al dan niet centen  strooiend de boel in de steek laten.  Over tien jaar komen de heren syndicalisten in een herdenkingsreportage van de socialistische omroep 000 met een krop in de keel verklaren "dat ze er geen spijt van hebben en alles opnieuw zouden doen".  Benieuwd hoeveel van de werknemers op dat moment nog iets zullen overhebben van hun giga-ontslagpremie. 

Dankzij de aantrekkende economie is het goed gesteld met de werkgelegenheid en hopelijk blijft het lang zo.  Zou iemand aan Zonnekoning Reynders een nota overgemaakt hebben met de fabel van Lafontaine  "De krekel en de mier" ?  Of geven we ze aan Leterme, het mag de originele Franse versie zijn.

Ray

Engeland klinkt makkelijker dan Groot-Brittannië en  de prijs is hetzelfde : diegene die ons allemaal te wachten staat voor inschikkelijke collaboratie uit softheidsoverwegingen ten overstaan van de immigratie.

Wie Londen bezoekt als toerist kan er niet naast kijken : de grijze Theems, het vaak mistige en lage wolkendek, de statige gebouwen afgewisseld met gedurfde architectuur van morgen en de overtalrijke moslims, gesluierde vrouwen en andere vreemden die door de straten wandelen.  Engeland heeft zich totaal overgeleverd aan de dagelijkse golven van toestromende migranten.  Tegen Argentinië trokken ze ten oorlog met hun volledige vloot om voor twee schapeneilanden duizenden mensenlevens op te offeren, het eigen eiland laten ze met de idiote glimlach van fantasten en dromers innemen door aanhangers van terreur en doodslag.

Het is ook makkelijk te beweren, dat "zij" het zichzelf aandoen, neen, "zij" de onverantwoorde politici doen het hun bevolking aan.  Politiek, wetenschap, pers, openbare omroep, gerecht zijn in handen van Chinese volksdemocraten die geen fluit geven om de mening van de man in de straat.  En de brave moslims, naar wie steeds gewezen wordt om aan te tonen dat het niet allemaal tuig is en die er ongetwijfdeld zijn, zwijgen zoals altijd.

Ray

Het was een drukke zaterdag gisteren.  Oef !  Allemaal voor Angeltjes, allemaal voor u, opa's, oma's, verouderde vrijgezellen en sporadische snotneuzen van min 65. Kortom : voor wie wijs en ervaren genoeg is om de eigen overtuiging te kruiden met enige ironie en de rest te negeren.

Eerst naar Bergen-op-Zoom voor Roze Zaterdag.  Met als grote ontgoocheling : geen bergen !  Natuurlijk, die verhuizen in de zomer naar de Alpenlanden, precies zoals onze Marokkaanse en Turkse landgenoten hun wagens volladen en naar hun echte vaderlanden zoeven.  Tenzij de allochtonen de stad ontvlucht waren wegens de wellustige Gay Parade taferelen en terloops de bergen mee in de bagage gestopt hebben.  Kijk eens, wat we ditmaal voor de familie mee hebben, een Berg uit Zoom

Gelukkig was er veel Roze  volk, zo'n vijftigduizend aanhangers van het wufte leven.  U kent het inmiddels : vrachtwagens vol heren met of zonder borsthaar en kleurrijke,kwistig met glinsterende paillettes bestrooide zwempakken, of hoe heten die dingen, maillots, netkousen, valse wimpers, zware oogschaduw, en pluimen in de reet, sommigen leken wel struisvogels, zeker als ze bewogen op de  klassieke tonen van Boink-Boink-Boink.  Kushandjes werpen naar de toeschouwers, ik viel er gelukkig telkens naast en tongen in mekaars monden friemelen, het was prachtig in Zoom, ik kan het u aanbevelen.  Een van de hoogtepunten vormde beslist de aanwezigheid van de heuse staatssecretaris van Defensie, Van der Knaap (wat een voorbestemde naam voor die christelijke democraat van het appel, niet) die mee kwam feesten, fuiven, voelen, tasten uit solidariteit in het gezelschap van twee  echte Generaals van het roemruchte Nederlandse Leger en vijftien militaire troepsoldaten, vermoedelijk van het peloton seksuele mandekking.  Prachtig !  En de staatssecretaris maar met de heupen wiegen, telkens iemand uit het publiek riep "Hey, schat, ben jij ook een flikker ?"  Mooi, ontroerend en leerrijk.

Na de parade moest ik dringend terug naar Antwerpen, waar de huisarts mij opwachtte om een gehoortest af te nemen en toen die in orde bleek ( bij mijn huisarts is altijd alles in orde, ik geloof dat hij nog nooit een dode patiënt heeft gehad, daarom houd ik hem maar aan) was het haasten naar de 11 juliviering van Voorpost.  De harde kern uit de Vlaamse Beweging die zich geen bal aantrekt van het politieke eierlopen over staatshervormingen : België Barst klinkt daar even makkelijk en vlot als "de trein heeft tien minuten vertraging" op de NMBS-perrons.

Het was een boeiende maar vermoeiende dag. Toen Johan Slambrouck, de voorzitter van Voorpost (alhoewel die man niet veel zit) tijdens  zijn redevoering zegde : "De wereld is misschien van iedereen maar Vlaanderen is van ons", vond ik dat écht ontroerend.

Ray

In de verzuurde kolommen van de Morgen doet  Wilfried Martens de suggestie om de NV-A volledig te laten opgaan in de CD&V.  "De tijd van het kartel is voorbij", zegt de oud-premier en partijvoorzitter van de vroegere CVP die nauwelijks verschilt van de  huidige CD&V.

"De partijen moeten hun programma's naast mekaar leggen en de verschillen uitpraten. En op communautair vlak is het ook vrij eenvoudig : de NV-A moet begrijpen dat het geen zin heeft in het centrum van Europa drie mini-staatjes te laten ontstaan.  En zonder de medewerking van de Franstaligen is er geen staatshervorming mogelijk, tenzij je een staatsgreep zou plegen."

Dat is de opvatting in 2007 van Wilfried Martens, de voorzitter van de Europese christen-democraten, de man die in 1958 tijdens de Wereldtentoonstelling opriep tot Revolutie als België niet inging op de eisen van de Vlaamse Beweging. 

De CD&V verschilt inderdaad geen haar met zijn voorgangers, de Christelijke Volkspartij of daarvoor de Katholieke Partij.  Al die semi-Vlaamse staatskatholieke politieke partijen werden steeds bestookt door Vlaams-nationale horzels : er kwam zelfs een soortement akkoord (bewerkstelligd door Gaston Eyskens) in 1936 met het VNV dat echter niet lang heeft stand gehouden.  En na de repressie werden een aantal niet te fel aangebrande VNV-ers gerecupereerd in de CVP : Leemans en Custers waren de gegadigden die ingingen op de voorstellen.  Victor Leemans bracht het zelfs later tot senaatsvoorzitter.  Die twee waren natuurlijk de kop van jut bij de Vlaams-nationalisten.  Ook in de gloriejaren van de Volksunie, die de CVP veel electorale migraines heeft bezorgd, waren er bestendig contacten.  Ex-kolonel Herman Candries liep over van de VU naar de CVP en op lager echelon waren er ook vaak transfers.

De Vlaamse Beweging heeft altijd aan de moederborst gelegen bij de staatskatholieken en beiden hebben in een onmiskenbare haat-liefde relatie geleefd.  Ook nu nog is dit het geval, zij het dat het overgrote deel van de Vlaams-nationalisten, al dan niet wijs geworden door de exploten uit het  verleden, onderdak hebben gezocht bij het Vlaams Belang, dat compromisloos voor de volle 100% zelfstandigheid gaat," de Vlaamse Staat of géén Staat".

Als Wilfried Martens nu een ballonnetje oplaat om de twee kartelpartijen in mekaar te laten opgaan, doet hij niet meer dan de oude wens van de Katholieke Partij terug op te rakelen en vermoedelijk zou de politiek hierdoor duidelijker worden.  Vlaams-nationalisten horen alleen thuis in een partij die een nationalistisch programma nastreeft zonder schaamte voor eigen symbolen, met respect voor alle mensen en zonder vreemden meer rechten toe te kennen dan de eigen bevolking.

Natuurlijk is het net voor 11 juli niet zo verstandig om een dergelijke oproep te lanceren, maar Wilfried zal daar niet aan gedacht hebben in zijn grote wijsheid.

Ray

Na de succesjaren van Knack onder de bevlogen leiding van Frans Verleyen, doet de huidige grimmige redactie een poging de verloren jaren terug op te roepen met dochter Lynn Verleyen onder de aandacht te brengen.  Voor wanneer een duo-portret van Karl Vanden Broeck en Rik van Cauwelaert met als bijschrift : Hand in hand naar de afgrond ?

Voor de verkiezingen hebben wij een bok van formaat geschoten en het zal nota bene niet de laatste zijn.  Er waren namelijk fervente roddels dat Rik Torfs van de televisie (uit ijdelheid) en op de loonlijst van de Katholieke Universiteit Leuven (uit nooddruft) zou kandideren, bij de socialisten of de liberalen maar dat bleek dus een kwakkel te zijn.  Sedertdien hebben wij de naam van de professor theologie en amuseur public niet meer durven gebruiken uit pure schaamte.

Het was mooi geweest om ook nu weer die zwaar opgepepte professor Zonnebloem-met-de-radde-tong even te misbruiken als rode of blauwe militant, werkzaam bij de katholiekste en oudste universiteit van Europa.  Alhoewel  meerderen er aanspraak op maken, ondermeer in Italië en Duitsland, hun leeftijdsanker uit te gooien in de Middeleeuwen.

Het rectoraat is in stilte gaan overleggen met de grote bazen in Rome over wat al eeuwen een struikelblok is geweest voor de religieuze richting in de Katholieke Kerk, namelijk de wetenschap temmen of er in vrede mee leven, nu de brandstapels doorgeschoven zijn richting Mekka.  Rome wil niet dat er aan invitrofertilisatie gedaan wordt door haar leden en aanhangers.  Terwijl ze bij de KUL wild zijn van dat soort experimenten.  Dus : boel.  De bazen dreigen er mee om het adjectief "katholiek" te ontfutselen aan de universiteit en daar baalt de universitair leiding van.

Ze gedragen zich al decennia als volksvreemde aanhangers van het socialisme, ze hechten nauwelijks waarde aan de exponenten van hun geloof, imams zijn meer gerespecteerd dan de eigen priesters, Rome is een suffe club (ook al is dat misschien waar, gedraag je consequent als je uithangbord bent) maar nu zouden ze gaan smeken om toch maar katholiek te mogen blijven.

Het zijn mijn zaken niet maar als wij vroeger te vaak de clown uithingen in de klas, werden we aan de deur gezet.

Ray

In het verleden heb ik met Mario Danneels van het Nieuwsblad/Le Standard een opgewonden gesprek gevoerd en sedertdien heb ik hem enkele malen over de hekel gehaald. Vandaag schrijft hij een artikel over de erkenning van moskeeën in Antwerpen dat zo degelijk is dat het zonder commentaar overgenomen wordt.  Voortdoen, Mario, volgende keer als ik je zie, zal ik niet meppen.

Ook Antwerpse meerderheid worstelt met de islam

ANTWERPEN - 'De moslims hebben alles van hun land van herkomst bewaard. Als echte moslims beoefenen ze de religie van Mohammed. Wat dit betreft, verdient het vermelding dat er zich hier maraboes bevinden die van de ene gemeenschap naar de andere trekken en op hen een grote invloed uitoefenen. Zij maken dat deze mensen vasthouden aan de meest onbeperkte uitoefening van hun godsdienst.'

Deze zin heb ik niet uitgevonden, ze komt uit een syndicaal rapport uit het steenkolenbekken van Charleroi, anno - u leest het goed - 1928. Net geen honderd jaar later is het geworstel met de islam nog altijd brandend actueel, zo bleek ook tijdens de laatste gemeenteraadszitting voor het begin van de zomervakantie.

De goedkeuring voor de erkenning van drie moskeeën in Antwerpen verliep niet zonder slag of stoot. Twee van de drie meerderheidspartijen - CD&V-N-VA en Open VLD - onthielden zich, op de christen-democraat Ergun Top na. Hij stemde voor, doch hier dient tevens te worden vermeld dat deze Antwerpse advocaat van Turkse afkomst als raadsman al veel langer met dit gevoelige dossier bekend is.

Tot grote woede van Fauzaya Talhaoui (SP.A/Spirit) had de liberaal Claude Marinower, spreekbuis van de joodse gemeenschap, het over een flinterdun dossier. We kunnen de man geen ongelijk geven. In de kolom 'opmerkingen' valt over de drie gebedsplaatsen niks maar dan ook niks te lezen. Ja, één keer om precies te zijn. 'De moskee is nog in opbouw en is dus geen bezoekbaar of open gebouw', lezen we over de Pakistaanse moskee Noor-ul-Haram aan de Van Kerckhovenstraat in 2060 Antwerpen.

Elke Antwerpenaar die wel eens een dossier heeft ingediend voor het bouwen van een volière op zijn dakterras weet dat de lokale overheid met een vergrootglas naar dat soort van plannen kijkt.

Uit het advies blijkt dat vijf 'toetsingscriteria' hebben gespeeld. Maatschappelijke relevantie. Betrokkenheid van de geloofsgemeenschap bij het stedelijk weefsel en de ruime samenleving. Contacten met de bestuurlijke overheid. Taalgebruik. Veiligheid, bouwtoezicht en financiën.

Over centen gesproken: de provincie Antwerpen - die net als de gemeenteraad dient te adviseren - is behoorlijk geschrokken van de financiële tekorten van de moskeeverenigingen, tekorten die door de provinciale overheid dienen te worden bijgepast. Alles samen zo'n 400.000 euro. Is dat de kern van de zaak? Nee, helemaal niet. In ons land is het nu eenmaal zo geregeld dat erkende godsdiensten staatssteun krijgen en niet overeind worden gehouden met de centen van de katholiek, de protestant, de anglicaan, de jood en de moslim.

De essentie van de zaak is dat Janssens II en schepen Monica De Coninck in het bijzonder de zwaarte en gevoeligheid van dit dossier hebben onderschat. Wie leidt die moskeeën? Wat wordt daar gepredikt door de imam-khahib? Wat met de religieuze nevenfuncties? Het Vlaams Belang gooide in de groep dat het in onze stad wel heel erg makkelijk is geworden om als moskee erkend te worden en ook aan de overkant zag je menig gemeenteraadslid net niet instemmend knikken. Want, en daar gaat het om, nogal wat Antwerpenaren - vrijzinnigen en progressieven incluis - maken zich zorgen over de posities die de islam in onze samenleving inneemt en nog zal innemen. Het is niet omdat we met de Kerk klaar zijn dat de islam op een drafje dient te worden afgehandeld


Mario Danneels

Er zijn weinig Vlaams-nationale blogs (zeg maar géén) waar de SP-a lijsttrekster, Christine van Broeckhoven, bij haar verrassende kandidatuur zo gunstig is onthaald geworden dan deze van Angeltjes.  Soms kunnen wij verrassend objectief zijn met al onze vooringenomenheden.

Achteraf is het dan veel leuker, als Christine door de mand valt, om haar met neerprijzend mededogen in de kelder van onze minachting te duwen.  Soms kunnen wij ook verrassend smerig zijn.

Het was alleszins duidelijk dat de nieuwe SP-a politica niet uit het soepele hout gesneden was dat haar in enkele flitsen tot de toppen van de politieke roem zou voeren na haar desastreuze optreden met Frank Vanhecke.  Ik heb die laatste trouwens zelden zo geamuseerd weten kijken dan toen : "Een geskenk uit de gemel" glunderde Frank toen zijn opponente weer eens de mist inging met een nochtans evidente vraag door het socio-vriendelijke interviewersduo.

Na door zowat iedereen over de hekel te zijn gehaald zodat zich langzaamaan een Ingrid Pirafenomeen begon af te tekenen ten overstaan van Van Broeckhoven, is zij inmiddels acief van start gegaan met haar carrière.  Aangeduid door het lot, was zij aanwezig bij de formaliteit die de Kamer vervult vooraleer de officiële eedafleggingen te laten plaatsgrijpen, namelijk nagaan of de verkozenen aan de normen beantwoorden en of de verkiezingen normaal verlopen zijn.  Precies zoals het in de senaat gebeurde, benadrukte het VB dat er rekening moest gehouden worden met de honderden klachten in verband met de niet-splitsing van BHV en of men dit even wilde opnemen in het verslag.  Het lot had nogal wat neofieten aangeduid om die zaak uit naam van de kamer te controleren en die lieten zich gewillig overdonderen door de eveneens aanwezige Reynders die hemel en aarde verzette om te vermijden dat er over dat heikele thema een woord zou vermeld worden in de het verslag.  Tot groot ongenoegen van Bart Laeremans, de verslaggever die zich gedwongen zag om die reden zijn taak op te geven.  Politiek, politiek, hoor ik u zeggen, ja, inderdaad maar zo functioneert het nu eenmaal : de letter van de wet(ten) heeft nu eenmaal belang in dat milieu.

En wat verklaart Christine vandaag in de Standaard ? Zij hoopt niet te vaak geconfronteerd te worden met dergelijke spelletjes.  Tja, wat doet zij eigenlijk in het parlement ?  Waarom liet zij zich aanporren om de lijst aan te voeren ?  IJdelheid ?  Waar precies in de hersenen bevindt zich het plekje dat dit gevoel stimuleert ?  En waar zit "spijt" ?

Ray

Zoals gisteren al voorspeld trekken de corrupte PvdA-politici in Amsterdam Zuid-Oost zich geen tiefus aan van de vernietigende conclusies door de Amsterdamse Rekenkamer. Deze concludeerde dat met name de raadsleden van de PvdA zo plat zijn als een dubbeltje. Desondanks weigert topsjoemelaar en voorzitter van de deelraad in Amsterdam Zuidoost, André Bhola (PvdA) op te stappen. Hetzelfde geldt voor zijn partijgenoten Henk Lalji, Egbert Doest, Mala Eckhardt en Ernest Owusu-Sekyere, die zichzelf eveneens verrijkten over de rug van de belastingbetaler. Het rapport van de Rekenkamer kent overigens 1 winnaar: PvdA-leider Wouter Bos. Deze haalde in maart vorig jaar de woede van de allochtone gemeenschap op de hals doordat hij vraagtekens zette bij de mate van geschiktheid van allochtone raadsleden. Het was een voorzichtige en genuanceerde formulering, maar Bos kreeg de wind van voren van allochtone partijgenoten. “Wel onze stemmen willen, maar ons vervolgens behandelen als tweederangsburgers.” en “We worden weer vanwege onze huidskleur in een hoekje geplaatst” vielen hem ten deel. Maar achteraf gezien was Bos’ waarschuwing zo gek nog niet...
Update: De landelijke PvdA is niet blij en gaat de bezem door Zuidoost halen

Met dank aan geenstijl.nl

Patrick Janssens is een van de meest ongeschikte Antwerpenaars voor de job van burgemeester. 

De geschiedenis moet het nog aantonen maar op grond van het optreden van deze figuur sedert hij zijn voorgangster kil liquideerde valt er zeer weinig goeds te vertellen over het beleid.  Zeker na de onverwachte monsterscore die hij bij de gemeenteraadsverkiezingen bijeensprokkelde met handige reclamestunts, zou je een gezonde psychologische reactie mogen verwachten.  Een poging om zich te laten aanvaarden door elke Antwerpenaar ; neen dus, elke Sinjoor moet sinjeur Janssens accepteren.

De man blijft verbeten het eigen gelijk, de eigen inzichten koesteren en sluit zich af van elke redelijkheid.  In de belangrijke dossiers waarin hij moet tussenkomen, hoor je hem nauwelijks en daar waar hij even gevolg zou kunnen geven aan de normale verwachtingen en verzuchtingen van de bevolking gaat hij dwarsliggen.  En weigert kortweg de dialoog.

Het gaat over de vraag van Filip Dewinter om bij de informateur aan te dringen op de bouw van een tweede gevangenis.  In een stad waar het krioelt van kleine, middelgrote en ijskoude criminaliteit, waar de gevangenis van de Begijnenstraat ziekelijk overvol is en waar men geen blijf weet met het geboefte, zou een nieuwbouw absoluut welkom en noodzakelijk zijn.  Niets van, zegt de burgemeester, er komen nog 60 cellen bij in een apart gebouwtje en een stuk van het oude Stuivenbergziekenhuis zal dienst doen als voorlopig onthaalcentrum voor gevangenen.  Dat is voldoende.

Janssens is geen socialist van de oude stempel maar wél een linkse dromer die in zijn maatschappijwaanbeeld uitgaat van de onschuldige dief en het schuldige slachtoffer.  Vanmorgen was ik toevallig bij zo'n schuldig slachtoffer, de juwelier die een batterij in mijn horloge verving en die vertelde over zijn laatste overval door 4 donkere mannen : nu maandag zal hij geopereerd worden ingevolge de zware slagen die hij kreeg.  Die man is het ook erg eens met de opvattingen van zijn burgemeester.En toen kwamen we als van zelf op Guido de Moor en het schande-proces dat vandaag nog een staart krijgt waar in de reacties al duidelijk over gepraat werd.  Cynisch zou je kunnen zeggen dat het inderdaad overbodig is nieuwe cellen te bouwen, gezien de boeven toch niet meer veroordeeld worden.  Zelfs het gebruik van het woord boef of bandiet leidt tot wenkbrouwgefrons bij de po-co's.

Hoe is het mogelijk dat sommigen op zulk een onverantwoorde manier omspringen met de autoriteit die hen in de schoot geworpen werd ? 

Ray

De vaststelling van de geldigheid van de verkiezingen in Brussel-Halle-Vilvoorde is vanmiddag niet incidentloos verlopen. Het Vlaams Belang was in de betrokken commissie vertegenwoordigd door Kamerlid Bart Laeremans, die tevens als verslaggever werd aangeduid. Ook CD&V-verkozene Inge Vervotte, N-VA’er Jan Jambon, VLD’er Schiltz en Christine Van Broeckhoven (Sp.a) maakten na lottrekking deel uit van deze commissie, naast Jean-Marc Nollet (Ecolo) en Didier Reynders.

Vanzelfsprekend bracht Laeremans de ruim 600 bezwaarschriften ter sprake die de geldigheid van de verkiezingen in de unitaire kieskring in vraag stelden, op basis van het duidelijke arrest van het Arbitragehof. Laeremans stelde dan ook voor dat in het verslag akte zou genomen worden van de van rechtswege vastgestelde ongrondwettigheid van de kieswetgeving en van de onmogelijkheid om in de toekomst nog geldige verkiezingen te organiseren in deze kieskring. Didier Reynders, die wegens anciënniteit als voorzitter optrad, verzette zich uit alle macht tegen de voorstellen van Laeremans en verhinderde zelfs, met de steun van alle andere commissieleden, dat in het verslag werd opgenomen dat een lid had voorgesteld om de ontwerp-verslaggeving te amenderen. Hij diste op dat zoiets niet tot de parlementaire traditie zou behoren en de vier goedgelovige neofieten van VLD, Sp.a, CD&V en N-VA lieten zich daar aan vangen. Nochtans was deze gang van zaken hoogst ondemocratisch: in parlementaire verslagen wordt ALTIJD melding gemaakt van voorstellen of protesten van minderheidsfracties...

In die omstandigheden achtte Bart Laeremans het onmogelijk om nog langer als verslaggever van de betrokken commissie te fungeren, waarop hij ontslag nam. Hij weigerde immers de handpop te spelen van Reynders en een rapport voor te lezen waarin hij als verslaggever zelf geen enkele inbreng mocht hebben. Zijn tussenkomst in de plenaire vergadering om tegen deze gang van zaken te protesteren beëindigde Laeremans als volgt: “In onze commissie zaten twee Franstalige en vijf Vlaamse verkozenen. Toch moest ik vaststellen dat de Franstaligen er alweer in slaagden het laken naar zich toe te trekken. Dat belooft voor wat er ons de komende maanden te wachten staat.”

Wij stellen ons alvast ernstige vragen bij het optreden van CD&V/N-VA in dit cruciale dossier. Bij de bezwaarindieners waren er immers niet alleen particuliere burgers, maar ook schepencolleges, waaronder het CD&V-college van Londerzeel. Het is volslagen onbegrijpelijk dat CD&V en N-VA zich niet hebben ingespannen om de Vlaamse bezwaren behoorlijk te beantwoorden, maar integendeel pal achter MR-voorzitter Reynders gingen staan.

Het Vlaams Belang heeft gisteren als eerste partij het splitsingsvoorstel van de burgemeesters heringediend. Bij de inoverwegingneming zullen we vanzelfsprekend de hoogdringende behandeling vragen, zodat het voorstel los van en voorafgaand aan de regeringsvorming kan worden goedgekeurd. Dit is technisch overigens perfect mogelijk.

Gerolf Annemans Fractievoorzitter

Dankzij Actua-TV leken wij gisteravond wel uitgenodigd in kamer en senaat om de eedaflegging van de nieuwe reeks parlementairen bij te wonen. 

Daar zaten ze, de Plezante Mannen en Vrouwen die ons de komende vier jaar zullen ergeren, daar moet ge niet aan twijfelen, soms verbazen door hun domme onkunde en vaak laten lachen door ongewild grappige tussenkomsten, de dienaars bij uitstek van de particratie, kortom le nouveau Cirque du Soleil est arrivé.  Ik vind het jammer dat ze niet in stoet door Brussel marcheren zoals de professoren in Leuven, om te tonen aan de burgers van het land : wij zijn de uitverkorenen van onze partij en zullen voor u zorgen.  Geen stoet dus, het zou trouwens voor de nodige hilariteit en verkeersellende zorgen. Het is volop tomatenseizoen en Brusselaars kunnen onverwacht uit hun Marollen schieten.

De kamer werd voorlopig voorgezeten door ene Colette Burgeon, een 50-jarige socialiste die al 22 jaar geruisloos haar mandaat vervult.  Opgegroeid in de schaduw van de steenkoolmijnen, teeftrouw aan de roden zou ze zich even loyaal inzetten voor Opus Dei als voor Meester di Rupo. Partijfanatiek maar braaf feliciteerde ze iedere verkozene na zijn verklaring de grondwet na te leven, behalve die van het Vlaams Belang, dat zijn geen democraten heeft men aan Colette gezegd.  Die terloops wel Dewever met een spaarzaam glimlachje proficiat wenste : om aan te tonen dat er verschil moet zijn en dat Colette verdraaid goed weet wie op haar democratische sympathie kan rekenen en wie niet. Colette is pelletiek kerrekt.  En wie ontwaarden we tussen de menigte Waalse onbekenden ?  Guy Coëme, de man met zijn Aziatische oogjes die jaren geleden in de tijd van de dinosaurussen minister van oorlog was en een lichtjes corrupt trio vormde van de drie Guy's met Spitaels en de onlangs overleden burgemeester van Seraing, een man op wiens gelaat geschreven stond : "ik ben te koop".  Zijn naam ontsnapt me maar hij lanceerde die fameuze uitspraak : "de staatsschuld is vanzelf gekomen en zal vanzelf verdwijnen".  In afwachting is de man zelf verdwenen, vrij jong.  Maar zijn compaan Coëme, een wat oudere mandarijn nu, komt zijn gram halen.  Wat is democratie toch een fijn en oprecht gebeuren, niet ?

In de senaat was het de beurt aan Annemarie Lizin om de plechtigheden te leiden.  In haar vrije tijd is ze burgemeester van Hoei en ze haalt die functie al eens door mekaar met die van senaatsvoorzitter.  Lizin schijnt een goedlachse vrouw te zijn maar ze kan ook een passionaria worden met wie het niet vlotjes in orde komt als je een aanvaring hebt gehad.  In haar jonge jaren leunde ze met overgave aan bij de extreem linkse opvattingen van Ernest Glinne en professor Mandel.  Een typisch product van het Waalse socialisme dat de bevrijding van de arbeider alleen zag als hij onderdrukt mocht blijven door de partij.  Veel woorden,  hevig vuur en bruisend leven, dankzij de staat die ingepalmd werd en als een privé bezit gekoesterd. Eigendom is enkel diefstal als men ons wat ontneemt.  Momenteel liggen in die handen het voortbestaan van het land B. en geloof me, ze lossen niet.

Mijn oude vriend Hugo Coveliers wist onmiddellijk de gevoelige snaar te raken door de kwestie van de bezwaarschriften die ingediend werden met betrekking tot de splitsing van BHV handig en politiek uit te spelen tegen de professorale geposeerde alwetendheid van de CVP-er Van den Berghe.  Coveliers is een wijs man en een begenadigd politicus  en als hij het woord neemt, is het de moeite de oren te spitsen.  Wat niet wil zeggen dat hij bij machte is mijn bewondering voor  senator Anke te verdringen. Maar dat vindt Hugo beslist niet erg.

Ray

Het is vandaag oudejaar en het vuur werkt.

Wacht even, er klopt iets niet in die inleidende zin.  Opnieuw :

Het lijkt vandaag oudejaar, het vuur werkt en vanavond is er vuurwerk. Zo is het juist. 

Alhoewel het natuurlijk helemaal geen oudejaar is, we zijn zes maand te laat of te vroeg maar toch is er vuurwerk vanavond op de Schelde en het is inmiddels koud genoeg opdat  het water in de centrale verwarming  syndicaal protesterend tegen deze zomerse prestaties zou kolken.

En aan wie danken wij deze onverwachte surprises ?  Aan de burgemeester van deze stad die op zijn eentje besliste dat het uitgestelde nieuwjaarsvuurwerk van 31 december op 29 juni zou knallen en ook een beetje aan Al Gore, de Clintonadjunct met een Kerstmancomplex.  Vanavond zal het dus zwart zien van de Sinjoren en ander volk op de kaaien die met uitstel hun winterse opgespaarde  Ho's en Ha's komen lossen voor het Chinese en Bengaalse werk van het vuur.  Antwerpen, een tegendraadse stad.

En het is niet gedaan.  Dit jaar heeft de stad van Allah er wat op gevonden om de overigens dwaze maatregel van de opgelegde koopjes te omzeilen.  Een braderij op de Meir laat toe volgens de reglementen van economische zaken kortingen toe te staan, zodat naadloos kan overgestapt worden naar de periode van applausprijzen zonder overtreding. Dat is alleen maar leuk voor de winkeliers op de Meir, want de anderen blijven aan banden gelegd.  Antwerpen, een stad van ongelijkheden. 

De Meir bestaat 600 jaar.  Dat heeft men "ontdekt".  Op 29 juni 1407 (ik ben vergeten welke dag het toen was) greep een inhuldiging plaats van een smalle winkelstraat die ingewandeld werd door het toenmalig schepencollege, de schout bij dag en nacht, de baljuw, de vierschaar en een domme menigte joelende burgers.  Er waren toen ook enorme kortingen te bekomen.  In die tijd was  er nog geen minister die alles reglementeerde en vuurwerk vonkte enkel als er weer eens een wijk in brand vloog. Antwerpen, een stad van dikke nekken en spekschieters, die de geschiedenis naar hun hand zetten, als het hen uitkomt.

Maar om de kathedraal in het midden te houden na al deze verwijten en aantijgingen  aan het adres van de stad waar ik geboren ben en vermoedelijk ook het bijltje zal neerleggen : Antwerpen, een stad zonder dewelke ik niet kan. Een stad van liefde en haat.

Ray

Overname van de column van Filip de Man van vandaag 29 juni :

Ziezo, het Parlement is gisteren opnieuw samengesteld en het (lange?) wachten is nu op de regeringsverklaring.
Aangezien er tot dan niets meer te beleven valt in de Kamer, leg ik er een tijdje de bijl bij neer en verschijnt deze column even niet.

Ondertussen is het vervolg op mijn boek ’De Eeuwige Strijd’ eindelijk persklaar (na twee verkiezingscampagnes op rij) en belooft de drukker te leveren binnen een tweetal weken.
In ’De Eeuwige Strijd II. Europa: van Dageraad tot Avondland’ gaat de speurtocht naar de oorsprong van onze Europese cultuur verder. De rol van de Cro-Magnons en de Indo-Europeanen wordt belicht, net als de fenomenale demografische evoluties van de laatste millennia. Hoofdstukken worden ook gewijd aan het hedendaagse cultuurrelativisme, de massale immigratie, het lopende IQ-debat en de zogeheten ‘globalisering’.
Kortom: verplichte lectuur voor de niet politiek-correcte lezer.

U kunt uw exemplaar nu reeds bestellen door storting van 20€ (verzendingskosten inbegepen) op rekeningnr. 310-0463000-08 van FD-Linden, Vilvoorde. Het boek van 162 blz., met kleurenkaft en illustraties, krijgt u dan medio juli in de bus.

Veel leesgenot.