Gisteren was er in de Financial Times een Engels  geleerd sokkenbreier aan de slag over de verantwoordelijkheid  die de EU zou dragen in  de mogelijke splitsing van het land B.  Iedereen die iets van politiek en/of geschiedenis afweet, schijnt nu wakker te schieten.  België is een patiënt die zijn leven als onzichtbare man doorbracht en pas bij zijn nakend heengaan  kan rekenen op deerniswekkende commentaren. "Het is toch erg hé, Madame, en hij is pas 177 jaar".

Allemaal goed en wel, zo gezegd zo gedaan, maar als de een iets zegt, kan de ander niet zwijgen.  Dat is zo op redacties van grote kranten met honderden medewerkers die allemaal denken dat ze de "slimste mens van de wereld zijn". (de échte slimste mens ter wereld  woont trouwens in Mechelen en wil voorzitter worden van de socialisten maar de communisten hebben hun vijfde kolonne-aanvoerder gestuurd om te saboteren, dit enkel voor de ingewijden).  Dus na het mekker-artikel van gisteren in the Financial Times over holala-triomfantelijk-nationalisme
  komt er vandaag  een reactie van een andere geleerde om een beetje ironiserend het land B op de plaats vast te spijkeren waar het hoort : de Grote Markt van Brussel met een flinke pot mosselen met friet en een pint.

"Als de Belgische natiestaat mocht splitsen, dan is dit het gevolg van  beslissingen die politici treffen om  de ontaarding van politieke macht te vermijden te handelen overeekomstig de wensen van het elctoraat.  Bijgevolg moet er geen blaam gegeven worden aan de EU of zou het een kaakslag betekenen voor de Europese integratie.  Integendeel, de EU zou veeleer een netwerk kunnen aanbieden met economische en monetaire faciliteiten om een zachtaardige scheiding te laten verlopen"

Break-up of Belgium could not be blamed on the EU

By Richard G Whitman

Published: September 20 2007 03:00 | Last updated: September 20 2007 03:00

From Prof Richard G. Whitman.

Sir, Robin Shepherd (“Lessons for Europe if fragile Belgium goes down”, September 19) asserts that the cause of the current political impasse in Belgium should be laid at the door of the European Union. This is a misreading of the dynamics of

Belgian politics and the influence of the EU on developments within the country.

Belgium’s current political difficulties are not caused by Brussels (in the form of the EU’s institutions) intervening in Belgian political life. The EU and the other 26 member states have remained firmly outside the machinations of coalition negotiations among Belgium’s politicians.

The Belgian public, over successive elections, have been increasingly exercising their vote for parties seeking support within – rather than across – the language divide in Belgium. If the Belgium nation-state were to divide it would be the outcome of decisions made by its politicians to seek the devolution of political power and the electorate endorsing these measures.

Consequently, such a decision would neither be an embarrassment for the EU nor represent a profound crisis for European integration, as Mr Shepherd asserts. Rather, the EU would be available to provide an economic, monetary and political framework within which any soft divorce could take place.

Brussels muscle cannot be used to preserve Belgian moules frites and beer but it can ensure that its Flemish and Walloon successors could be safely consumed (and paid for) without disruption or interruption.

Richard G. Whitman,

Professor of Politics,

"Swa, verkopen wij dit ook aan Europa of ligt het in Vlaanderen ?  Van wie is het eigenlijk ?"

  Volgens de nieuwskampioenen van de 000 heeft het Amerikaanse Standard's & Poor enkele forse uitspraken gedaan over de schuldenlast in het land B. 

Waarom zijn wij altijd geneigd  meer geloof te hechten aan Amerikanen dan aan de ingewikkelde rapporten van bijvoorbeeld "onze" federale overheid (de FOD, zoals zij zichzelf lieftallig noemen met een foddeke aan de tong) of de verpolitiekte club van de Nationale Bank van B ? Vooringenomen zijn we ; bevooroordeeld ook ; een beetje partijdig durven we ook wel eens uit de kast komen, maar voor de rest beantwoorden wij volledig aan het beeld dat de tegenstanders van ons hebben.  Dus, dames en heren, ieder zijn waarheid, en voor die van ons moet je niet betalen, want wij leven van lucht, liefde en schulden.

"Belgische schuldenlast is gestegen"

vr 21/09/07 - De langetermijnschuld van ons land is weer aan het toenemen. Dat heeft het Amerikaanse kantoor Standard & Poor's gezegd.

We overwegen binnenkort een Engelstalige uitgave van Angeltjes te maken.  Uiteraard zouden wij, als de Vlaams-nationalisten die we zijn, alles in de eigen taal willen brengen of zoals een overtuigd familielid het steeds zegt "Heel de wereld Vlaams".  Soms zijn we verplicht intressante artikels uit het buitenland over het doodzieke land B in oorspronkelijke versie te brengen, omdat het niet materieel  te doen is deze te vertalen.  Het is trouwens ook uniek, bij ons weten, dat er zo druk geschreven wordt over wat hier aan de gang is.  Bovendien blijken de verslaggevers (ook als ze vanuit Namen rapporteren) veel minder dan vroeger geneiegd zich tevreden te stellen met de officiële standpunten van het regime.

By Elaine Sciolino

Published: September 20, 2007

But the back story of this flat country of 10.4 million is of a bad marriage writ large - two nationalities living together that cannot stand each other. Now, more than three months after a general election, Belgium has failed to create a government, producing a crisis so profound that it has led to a flood of warnings, predictions, even promises that the country is about to disappear.

"We are two different nations, an artificial state created as a buffer between big powers, and we have nothing in common except a king, chocolate and beer," said Filip Dewinter, the leader of Vlaams Belang, or Flemish Bloc, the extreme-right, xenophobic Flemish party, in an interview. "It's 'bye-bye Belgium' time."

Radical Flemish separatists like Dewinter want to slice the country horizontally along ethnic and economic lines: to the north, their beloved Flanders - where Dutch (known locally as Flemish) is spoken and money is increasingly made - and to the south, Francophone Wallonia where a kind of provincial snobbery was once polished to a fine sheen and where today old factories dominate the gray landscape.

"There are two extremes, some screaming that Belgium will last forever and others saying that we are standing at the edge of a ravine," said Caroline Sägesser, a Belgian political analyst at Crisp, a socio-political research organization in Brussels. "I don't believe Belgium is about to split up right now. But in my lifetime? I'd be surprised if I were to die in Belgium."

Since the kingdom of Belgium was created as an obstacle to French expansionism in 1830, it has struggled for cohesion. Anyone who has spoken French in a Flemish city quickly gets a sense of the mutual hostility that is a part of daily life here. The current crisis dates to June 10, when the Flemish Christian Democrats, who demand greater autonomy for Flanders, came in first with one-fifth of the seats in Parliament.

Yves Leterme, the party leader, would have become prime minister if he had been able to put together a coalition government.

But he was rejected by French speakers, because of his contempt for them - an oddity since his own father was a French speaker. He further alienated them - and even some moderate Flemish leaders - on Belgium's national holiday in July, when he appeared unable to sing Belgium's national anthem.

Belgium's mild-mannered, 73-year-old king, Albert II, has struggled to mediate, even though under the Constitution he has no power other than to appoint ministers and rubber-stamp laws passed by Parliament. He has welcomed a parade of politicians and elder statesmen to the palace in Brussels, successively appointing four political leaders to resolve the crisis. All have failed.

On one level, there is normalcy and calm here. The country is governed largely by a patchwork of regional bureaucracies, so trains run on time, mail is delivered, garbage is collected, the police keep order.

Officials from the former government - including former Prime Minister Guy Verhofstadt, who is ethnically Flemish - report for work and collect salaries. The former government is allowed to pay bills, implement previously-decided polices and make urgent decisions on peace and security.

But a new government will be needed to approve a budget for next year.

With the headquarters of both NATO and the European Union in Brussels, the crisis is not limited to this country because it could embolden other European separatist movements, from the Basques and the Lombards to the Catalans.

Certainly, there are reasons why Belgium is likely to stay together, at least in the short term.

Brussels, the country's overwhelmingly Francophone capital, but located in Flanders, historically was a Flemish-speaking city. There would be overwhelming local and international resistance to turning Brussels into the capital of a country called Flanders.

The economies of the two regions are inextricably intertwined, and separation would be a fiscal nightmare.

Then there is the issue of the national debt - 90 percent of the Belgian gross domestic product - and how to equitably divide it.

But there is deep resentment in Flanders that its much-healthier economy must subsidize the Francophone south, where unemployment is double that of the north.

[A poll by the private Field Research Institute made public Tuesday indicated that 66 percent of the inhabitants of Flanders believed that the country would split up "sooner or later," and 46 percent favor such a division. The telephone poll interviewed 1,000 people.]

French speakers, meanwhile, favor the status quo. "Ladies and gentlemen, everything's fine!" exclaimed Mayor Jacques Etienne of Namur, the Walloon capital, at the annual Walloon festival last Saturday.

Acknowledging that talk of a "divorce" had returned, he reminded the audience that this was a day to celebrate, saying, "We have to, if possible, forget about our personal worries and the anxieties of our time."

Belgium has suffered through previous political crises and threats of partition. But a number of political analysts say that this one is different.

The turning point is widely believed to have been last December when RTBF, a Francophone public television channel, broadcast a hoax on the break-up of Belgium.

The two-hour live television report showed images of cheering, flag-waving Flemish nationalists and crowds of French-speaking Walloons preparing to leave, while also reporting that the king had fled the country.

Panicked viewers called the station, and the prime minister's office condemned the program as irresponsible and tasteless. But for the first time, in the public imagination, the possibility of a breakup seemed real.

Contributing to the difficulty in forming a new government now is the fact that all eleven parties in the national Parliament are local, not national parties. The country has eight regional or language-based Parliaments.

Oddly, there is no panic just now, just exasperation and a hint of embarrassment. "We must not worry too much," said Baudouin Bruggeman, a 55-year-old schoolteacher as he sipped on champagne at the festival in Namur. "Belgium has survived on compromise since 1830. Everyone puffs himself up in this banana republic. You have to remember that this is Magritte country, the country of surrealism. Anything can happen."

Maia de la Baume contributed reporting from Namur.

(met dank aan mijn tandarts)

 

Antwerpen telt twee Snorrenclubs, wat relatief bescheiden is . 

Wie  in de Brederodestraat flaneert, de boulevard van de Turken in 't stad van Allah en Ergün Top, zou denken dat er tenminste honderden snorrenclubs zijn, zeker omdat M en V gescheiden moet zijn.   Maar neen, dat zijn allemaal vrije snorren, de verenigden, gecompartimenteerden zitten aan  mekaar vastgeklonken met een bestuur, statuten, veel geroep en ruzie en precieze meters om tot op de millimeter na de lengte van de moustache te bepalen.  De snorren houden ook verkiezingen in navolging van miss belgian beauty  "de snor van het jaar" en bij voorkeur strikken ze daarvoor een ijdeltuit die trots is op zijn lipborstel, zoals Bob Cools.   Allemaal prima, gezellig en Willy die jaren geleden zijn vereniging startte is in mijn herinnering een aangename, sociale man in wiens gezelschap men graag vertoeft. Het is even misgelopen met wringers die een  scheurgroep hadden opgericht (waar hebben we dat nog gehoord ?) en nu heeft de rechtbank beslist dat beide bestaansrecht hebben. 

Ze hebben veel geluk bij de Snorrenclubs van Antwerpen dat de regeringscrisis niet langer duurt, want binnenkort kan het Gerecht geen uitspraken meer doen, zei de nieuwe voorzitter van Cassatie.  Ja, ja, het ziet er een toffe kerel uit : alleen gekozen op basis va zijn grote kwaliteiten, niets partijbenoeming.  Je merkt dat onmiddellijk.  Jammer dat hij een geen snor heeft.

Ray

Als wij hier brandhout maken van een of andere ministrieel beleid, wordt dit gnuivend ontvangen : "Natuurlijk, die breken alles af, want opbouwen kunnen ze niet en we geven ze trouwens niet de kans.  Trekt u het cordon nog even wat strakker aan, collega ?" 

Als echter uit eigen ambtelijk milieu de kritiek opstijgt, wordt het pas echt onbehaaglijk, want op dat niveau worden zelden ballons doorgeprikt.  De Inspectie Financiën van de Vlaamse Gemeenschap gaat zich te buiten aan alles behalve malse commentaren over het zogenaamde "participatiedecreet" van Anciaux.  Vandaag komt het punt op de agenda van de Vlaamse regering.

Wij kennen de minister als een ogenschijnlijk sympathieke boyscout die zijn Vlaamse wortels losgelaten heeft maar hij is daarnaast ook een koppig man, die vaak veel beter zijn dossiers voorbereidt dan de meeste van zijn collega's in de ministerraad.  Daarom kan hij vaak resultaten bekomen die niemand durfde verwachten. Ja, ja, laat deze waarheid ook maar geweten zijn, "elk voordeel hep zijn nadeel en omgekeerd".  Het nadeel voor Anciaux is dat men hem ook op die manier soms zijn zin geeft voor initiatieven die ten dode zijn opgeschreven.  Dit is het geval met dit decreet van de Participatie, dat men uiteindelijk in de vernieling laat schrijven door de administratie.  Het betekent steeds gezichtsverlies voor Anciaux en in de huidige politieke sfeer is dat graag gedaan. Spirit is een naam die men wil laten verdampen om in hedendaagse terminologie te blijven.

Dit politiek-correcte decreet staat bol van theoretische beschouwingen over de deelname van de allochtonen aan ons culturele leven.  Cultuur wordt uitgebreid omschreven als "de dingen van het leven die we in onze vrije tijd ondernemen" en je wordt beloond als je bijvoorbeeld gaat voetballen of met de kleine naar Plopslaland ga : dan doe je aan cultuur en dat wordt beloond met een korting.  Anderzijds moeten de grote culturele instellingen hun zetels afstoffen om de allochtonen voor een prikje toe te laten.  Voor de scène, op de scène en erachter, want in directies en raden is het nodig een  percentage mensen van vreemde origine op te nemen.  Het beleid betoelaagt al deze instellingen (of heeft ze zelfs in het leven geroepen ) en chanteert ze nu tot een maatschappelijke keuze.  In Anciaux, die zelf geen kaas heeft gegeten van cultuurconsumptie om het eufemistisch te zeggen, leeft de supernaïeve indruk dat islamitische  families zich komen verlustigen aan het theater van de KVS te Brussel (in handen van de progressieve multicul promotor Goossens, Tom van Brussel kan hier smakelijk over vertellen), het ballet van de groene Anna Pavlova Chantal Pauwels van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, en ga maar verder.  Iets wat Anciaux  weer eens ontgaan is in zijn kinderlijke ijver : de meeste van die grote gezelschappen zijn internationaal samengesteld en moeten helemaal geen quota opgelegd krijgen voor hun personeelsbestand.  De Filharmonie, de Vlaamse Opera, het genoemde Ballet : het barst van de vreemde mensen, omdat wij met ons beperkt grondgebied nu eenmaal niet over voldoende talent beschikken om complete gezelschappen uit te bouwen. 

De politiek kan bepaalde richtingen aangeven voor het maatschappelijke verkeer  In de Europese Unie die onder de voet gelopen wordt door veelal economische inwijkelingen, zal verplichte partcipatie aan de  traditionele cultuur een van de laatste zorgen zijn in de integratie. Mensen maken die keuze zélf.  Ook in onze pure eigen Vlaamse maatschappij loopt niet iedereen elke week een theater binnen, wordt de nieuwe productie van de Munt niet afgekraakt op recepties, enz.  Verruiming van de cultuur zoals door cultuurbarbaren-à- la -Anciaux begrepen is vaak cultuuropruiming.  Een kans om de elitaire en oubollige kunstconsumptie op te offeren. Het zou me niets verbazen van dit kabinet.

Ray

In een eerlijk debat zonder te schreeuwen tegen mekaar fundamenteel die dingen verworden die er te zeggen zijn,  is niet iedereen gegeven.  Via het bruggetje hieronder ziet u een fragment uit het debat Balkenende-Wilders.

http://www.dumpert.nl/mediabase/27046/bb1e2823/wilders_noemt_balkenende_bangerik.html

Er greep een forse en voor Nederlandse begrippen ongebruikelijke aanvaring plaats tussen de minister-president (MP) Balkenende en Geert Wilders tijdens het kamerdebat deze namiddag.

Wij copiëren hierna het verslag uit de Else4 en vervolgens de kortere versie van www.geenstijl.nl

Balkenende en Wilders botsen hard over islam

donderdag 20 september 2007 17:21

Premier Jan Peter Balkenende (CDA) heeft tijdens de algemene beschouwingen 'krachtig afstand' genomen van PVV-leider Geert Wilders over diens opstelling over de islam. Wilders ziet Nederland ‘islamiseren’ en afglijden naar de afgrond.

Premier Balkenende neemt afstand van Geert Wilders

Verder in Den Haag
Het kabinet snapt dat het ontslagrecht gevoelig ligt. Het zal daar bij de uitwerking van de plannen rekening mee houden. De premier ging niet inhoudelijk op de zaak in.

Als Nederland beslist langer in Uruzgan te blijven en om soldaten te sturen naar Darfur, zal het kabinet zorgen dat daar genoeg geld voor is. Balkenende belooft deugdelijke financiering.

Balkenende zei weinig over een mogelijk referendum over een nieuw EU-verdrag. Hij weigerde te zeggen of het kabinet een initiatief uit de Tweede Kamer zal blokkeren.

 'Ik wil niet horen dat een bevolkingsgroep wordt geassocieerd met de afgrond,' reageerde Balkenende. Bij werkbezoeken ziet de premier ‘prachtige dingen’ gebeuren. Het grootste deel van de Tweede Kamer steunde Balkenende in zijn verweer.

 'Bangerik'
Wilders opende de tegenaanval door de minister-president te verwijten dat hij niet praat met de bewoners van stadswijken. Die ervaren de problemen en gevaren van de islam, volgens Wilders. 'U doet Nederland in de uitverkoop, u bent een bangerik,' zei de PVV-fractieleider.

Gisteren, op de eerste dag van de algemene beschouwingen, ageerde Wilders ook al fel tegen het kabinetsbeleid voor volgend jaar. Hij verweet Balkenende dat hij het geld weghaalt bij de hardwerkende middenklasse en geeft aan de allochtone uitkeringstrekkers.

Islamisering
Wilders presenteerde toen tevens zijn tien-puntenplan tegen de islamisering van Nederland. Zo moeten buitenlanders zonder baan en Nederlands paspoort het land uit, moet er een totale immigratiestop komen voor personen uit moslimlanden, moet het generaal pardon worden teruggedraaid, moet de burqa worden verboden en mogen er geen moskeeën meer bijkomen.

Behalve met Wilders, botste de minister-president ook met fractieleider Mark Rutte van de VVD. Rutte, die kampt met een ontsteking aan zijn kaak, riep gisteren dat 'het grote graaien' is begonnen en dat de lastenverzwaringen voor de rekening komen van werkende mensen.

Balkenende zei dat ‘juist de hardwerkende mensen’ erop vooruit gaan. Het kabinet wil volgens de premier de komende jaren de lasten juist niet laten stijgen. Hij verweet Rutte de mensen zand in de ogen te strooien.

Door Ben Zwirs

KEIHARDE CLASH BALKENENDE/WILDERS

Premier Balkenende is tijdens de Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer keihard in aanvaring gekomen met Geert Wilders. Ten eerste wilde de MP niets weten van het voorstel om werklozen onmiddellijk terug te sturen naar hun geboorteland. Jan Peter werd nog bozer toen VVD-leider Rutte het plan van Wilders, zei het een minder radicale versie, steunde. Naar Nederland komen prima, maar werken zul je. Geen werk? Geen uitkering. Ook dit was tegen het zere been van de linkse coalitie, die staat voor respect en tolerantie. Het was slechts de aanzet voor het echte vuurwerk. Zo beschuldigde de PVV-voorman Balkenende ervan Nederland in de uitverkoop te doen. "U bent een bangerik, een schande ook voor het land." Ja, de taalverruwing in de Tweede Kamer gaat hard nu. Nog even en ze gaan neqschoten uitdelen...

Tienduizenden Vlamingen rukken op naar Friesland om daar hele einden te fietsen en lekker te eten. De wereldberoemde waterpartijen laten ze doorgaans geheel links liggen, heel anders dus dan de twee miljoen Nederlanders en Duitsers die steevast maandenlang niet van het Sneekermeer te branden zijn.
(met dank aan de Telegraaf)

https://blog.seniorennet.be/detocht/ (hier vindt u nieuws over de elfstedentocht)

Chers amis de partout (et de Charleroi),
Beste Vrienden van overal (en van het OCMW),

Hieronder de wisselkoersen van de grote wereldmunten om 13.30 uur.  Voor 1 € ontvangt u 1,4041 USD, dat is een record.  Las Vegas, here we come !  (Diegenen die voorlopig verhinderd zijn, komen met een latere vlucht).

Nu de Visa-crisis in de stad Antwerpen geluwd is,ieder zijn nummer heeft kunnen opvoeren en heel het zwendeltje uitgelopen is op een louter politieke afrekening, werd het tijd voor wat ander gegrabbel.

De tijd dat het voltallige schepencollege van de grootste stad van het land ontslag had genomen, ligt ver achter ons.  Dat ontslag was trouwens een perfiede comedie om enkele ongewenste figuren uit te schakelen.  Politiek ?  Bweurk ...

Het OCMW (voor onze vrienden uit Nederland : de sociale dienst van een gemeente) is een dankbare, geldverslindende  verzameling van projecten die jaarlijks honderden miljoen euro's verzet.  Beheerd door een Raad  van politici aangesteld door de gemeenteraad en volgens een zelfde politieke samenstelling.  Tekorten worden automatisch bijgepast door de toeziende overheid, in casu de gemeente.

Ver van ons het nut van deze sociale instelling bij uitstek te minimaliseren in een grootstad, waar heel wat open en verdoken ellende bestaat.  Mensen die niet kunnen bijbenen, die getroffen worden door het noodlot, die zorgbehoevend zijn : onze medemensen hebben recht op ons medevoelen en ondersteuning.  Het zijn veeleer de misbruiken die de man in de straat kritische opmerkingen ontlokken en daar moet het openbaar bestuur rekening mee houden door sluitende controles in te stellen en degelijke procedures die waterdicht zijn.  Bovendien is het OCMW de voornaamste ankerplaats voor vele vreemdelingen, die bijgestaan door gesubsidieerde VZW-medewerkers beter de weg kennen in de administratie dan de doorsnee arme man van eigen volk.

U kent het verhaal van enkele jaren geleden van de "verdwenen miljoenen" van het OCMW onder de onbekwame leiding van Monica de Coninck.  Zijn het er honderd, tweehonderd of meer, niemand zal het ooit weten, de zaak is "boekhoudkundig" geregeld en de Stad past sowieso alle tekorten bij.  Alleen om die reden zou een mandataris als De Coninck nooit meer een openbaar mandaat mogen bekleden.  Integendeel, ze kreeg er nog een mandaat als kamerlid bovenop : om de financiën daar even te regelen ?

En nu is het weer van dat.  Er wordt klacht neergelegd tegen de aankoopdienst die op enkele jaren tijds voor een 50.000 euro in contanten en voordelen zou ontvangen hebben van leveranciers.  Jaarlijks worden er 25 (vijfentwintig !) audits uitgevoerd  in het OCMW !  Ik vraag mij door wie ?  Als niettgenstaande dit indrukwekkende aantal controles er nog gesjoemeld wordt, wil dit alleen zeggen dat de bedrijfsmentaliteit bedenkelijk is. 

Onbekwaamheid en corruptie : "en het beste moet nog komen" roept onze burgemeester altijd.

Ray

Mieke Vogels wekt de indruk een vrolijke kwebbeltante te zijn, wat ze ook is tussen pot en pint, en ze is bovendien een door het  politiek lot verwend iemand. Zowat alle beschikbare mandaten heeft zij al doorlopen.  Ze heeft een  volkse uitstraling die de gewone man aanspreekt, ze wekt vertrouwen, ze kan best met iedereen over de baan en ze beschikt over de eigenschap zich haar stommiteiten te laten vergeven.   Kortom een vrij populaire politica in het Antwerpse  met vlotte en losse omgangsvormen en behoorlijke zin voor humor, bezorgt ze Groen ! meer gewicht in de politieke schaal dan dit partijtje normaliter verdient. Mieke is echter ook een comédienne en geen goede : ze begint zichzelf te parodiëren en dat wordt gênant.

 Ze lijdt bovendien ook aan zelfoverschatting : de aanhang van de partij krimpt, zo ook  haar electoraat en de mensen glimlachen wel als ze Vogels ergens op wandel in de stad ontmoeten, maar bij de verkiezingen lopen ze haar bolletje stom voorbij.  Dat verhindert niet dat  telkens opnieuw  een competitie opduikt,  Vogels komt aangestormd, iedereen omverloopt binnen de eigen partij : "Hier ben ik, ik kan dat goed !" 

Na enige tijd laat ze de job verveeld in de steek.  Schepen van milieu in Antwerpen, wie kan dat beter dan Vogels ?  Jàren heeft de chaos aangesleept, elke week kwamen er nieuwe onderrichtingen bij de sinjoren in de brievenbus, nieuwe formaten en kleuren van zakken, er zijn mensen afgevoerd geworden met onbekende zenuwziektes omdat ze het sorteren niet aankonden en toen stapte Mieke op.  Ze wilde nu eens Vlaams minister worden : bye-bye, vies Antwerpen. 

Het is een nooit-eindigend verhaal van ambitie, machtshonger en wispelturigheid en helaas zelden van bestuurlijk talent.  Vogels wil nu de partij leiden.  Daarom wordt haar strafste concurrent Bart Staes (die wij hier vereren als de Vriend van de Framboos) gebrandmerkt als een half nazi-zwijn omdat hij zijn politieke carrière startte bij Nelly Maes van de Volksunie.  Let op, Bart heeft zijn fysiek niet mee maar zijn daden bennen groot : zo'n man zal natuurlijk NOOIT een stukje Vlaamse reflex kunnen vertonen. Dan blijft er nog de grappigste kandidaat, die helaas evenmin op onze steun kan rekenen,  Ludo Dierckx, het 78-jarige ex-kamerlid voor Agalev, een tijdlang burgerlijk socialist, België-fanaat en de man van de Oostenrijkse Eva Maria, die ten tijde van de Pak de Poenshow op de BRT operetteschlagers zong. Een droeve oude man.  Neen, wij kunnen helaas geen adviezen geven.

Juffrouw Ellen

Hierna de opening van de tussenkomst van Wilders tijdens het debat in de tweede kamer.  Goedemorgen.


Voorzitter, eerst even een mededeling. Ik draag mijn inbreng vandaag op aan mijn voormalige buurtgenoten, de bewoners van de seniorenflat  aan de De Gasperilaan in de wijk Kanaleneiland in Utrecht. Deze mensen werden vorige week ineens geconfronteerd met politiehekken om hun flat. Hekken die Marokkaanse criminelen moeten tegenhouden want - aldus de wijkpolitiechef - tijdens de vastenmaand Ramadan verdubbelt de criminaliteit onder moslims. Voorzitter, dat is Nederland anno 2007. Onze ouderen achter een hek, en het schorem los op straat. En onze politie die  gedwongen wordt dat beleid van capitulatie uit te voeren. De wereld op zijn kop. Mijn voorstel is: niet de mensen die Nederland na de oorlog weer hebben opgebouwd moeten achter de tralies, maar de Marokkaanse straatterroristen. Ik ga binnenkort de bewonerscommissie opzoeken om hen een hart onder de riem te steken.

Ondanks alles, ik blijf het zeggen, is Nederland een prachtig land. Een land van vrijheid en van welvaart. Heel veel mensen werken keihard en proberen iets moois van hun leven te maken. Heel veel mensen zijn bereid hun schouders er onder te zetten, voor een mooie toekomst; voor zichzelf, voor hun kinderen en voor Nederland.

Naar aanleiding van de zogenaamde miljoenennota werd door Geert Wilders van de PVV een striemende analyse voorgelegd in de tweede kamer waarvan we het verslag uit Else4 graag copiëren. 

lEen klein stukje gelijkhebberigheid veroorlooft u ons ?  Men schermt in Nederland momenteel met de uitdrukking "het dak herstellen als de zon schijnt", het zou een éénlijner van Tobback kunnen zijn.  Helaas ook niet meer dan dat.  De wereldeconomie draait gezellig en zou bij een normaal beleid de bevolking ten goede moeten komen, ook en vooral de actieven, de normale melkkoeien van de staat.  Iedereen die iets kàn verdienen wordt  echter geraakt in Nl ten voordele van zij die leven van  diverse vergoedingen en allerlei sociale verenigingen. 

Wat zal er gebeuren van zodra de economie begint te sputteren en de rode cijfers zich aandienen ? Wie gaat de feesten dan op zijn rekening nemen ?  Eens te meer betaalt de partij die de premier levert een schandalig hoge prijs voor dit ere-ambt aan de fuivende coalitiepartners.  Precies zoals wij dit gekend hebben de laatste acht jaar in het Walgië : een liberaal aan het hoofd van een bende Marxisten.  Geert, leg het eens uit !

Wilders: Henk en Wim betalen voor Achmed en Ali

woensdag 19 september 2007 17:05

PVV-leider Geert Wilders is woest over de begrotingsplannen van het kabinet. Het geld wordt weggehaald bij de hardwerkende middenklasse en verdwijnt in de portemonnee van allochtone uitkeringstrekkers, vindt Wilders.

Volgens Wilders hebben we te maken met het eerste kabinet-Marijnissen

Het generaal pardon is inderdaad een duur feestje. De directe kosten voor de uitvoering van de pardonregeling, die geldt voor 25.000 tot 30.000 uitgeprocedeerde asielzoekers, zijn 360 miljoen euro. Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers kreeg dit jaar al 123,6 miljoen euro om de regeling uit te voeren, in 2008 volgt nog eens 138 miljoen en in 2009 43 miljoen. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten, die helpt met het zoeken naar huizen voor de asielzoekers, krijgt nog eens 55 miljoen.

Dat zei hij woensdag tijdens de Algemene Beschouwingen. Het komt er op neer dat 'Henk en Wim moeten betalen voor Achmed en Ali', aldus Wilders.

Links feestje
'Al het geld wordt uitgegeven aan linkse hobby's als ontwikkelingshulp, het generaal pardon, uitkeringen en de zogenaamde prachtwijken,' vindt de PVV-leider. 'En dit linkse feestje moet worden betaald door de hardwerkende belastingbetaler.'

Hij uitte zware kritiek op de verhoging van de accijnzen op diesel, sigaretten en drank en de invoering van de vliegtax. 'Wereldwijd schijnt economisch de zon. Maar in Nederland presteert dit kabinet het om wolken te creëren. De burger ziet geen straaltje zon,' aldus Wilders.

'Marokkaans tuig'
Wilders pleit voor het aanpakken van criminaliteit, het aanpakken van 'Marokkaans tuig', voor meer blauw op straat en voor veilig wonen.

Ook presenteerde de PVV-leider zijn tien-puntenplan tegen de islamisering van Nederland. Zo moeten buitenlanders zonder baan en Nederlands paspoort het land uit, moet er een totale immigratiestop komen voor personen uit moslimlanden, moet het generaal pardon worden teruggedraaid, moet de burqa worden verboden en mogen er geen moskeeën meer bijkomen.

(dank aan Nederland.nu)

(Zolang geleden dat we nog eens iets poëtisch'  lieten horen ... véél te lang, en dit is een van die bijzondere van Daan Zonderland, die je bijna geen gedicht durft te noemen.  Een leuk geschreven dingetje).

iets niet in orde zijn

 Zondag 23/09 : Voorpost mag betogen om 11 uur

Voorpost mag betogen tegen islamitisch feest. De Vlaams-nationalistische organisatie Voorpost krijgt van het stadsbestuur de toestemming om op zondag 23 september te betogen "tegen de voortschrijdende islamisering".

"De toelating wordt opgemaakt", zegt Kiki Vervloessem, woordvoerster van burgemeester Janssens. "We hebben afspraken gemaakt. Als de organisatoren zich aan die afspraken houden, kan de actie doorgaan." Voorwaarde was wel dat de manifestatie verplaatst werd van de Grote Markt naar de Groenplaats.

Zaterdag 22 september start op het Sint- Jansplein het driedaagse islamitisch feest 'De sultan der maanden', mee georganiseerd door de overheid. "De verovering van Antwerpen is een feit", stelt Voorpost. Om te protesteren tegen de voortschrijdende islamisering komt de organisatie op straat. Voorpost wil ook protesteren tegen het verbod op de betoging van 11 september in Brussel, en tegen het optreden van de politie tegen de betogers die wel kwamen opdagen.

Zondag is een autoluwe dag in Antwerpen !  U zal uw tanks aan de rand moeten achterlaten.

De Waalse gewestraad wordt voorgezeten door José Happart (PS) in Namen.  De Franstalige Gemeenschap zetelt onder voorzitterschap van Marie Arena (eveneens PS) de Waalse van Italiaanse oorsprong,  zoals di Rupo.

Jaren geleden hebben  de Walen vastgesteld dat de keuze die ze gemaakt hebben om zowel een Gewest- als een Gemeenschapsraad in het leven te roepen, in feite een jammere beslissing was.  Er doen zich vele bevoegdheidsconflicten voor en onduidelijkheid is troef, evenals traagheid.  Bovendien heeft men de kans gemist op het onderbouwen van een Waalse identiteit.  Er werd echter gereageerd zoals door kleine verwende kinderen die kunnen kiezen tussen twee cadeaus : een kleintje in een simpel zakje of een groot met veel linten en kleurtjes.  Onze bijna ex-landgenoten, u kent ze ... lieten zich natuurlijk in de doeken doen.

Inmiddels heeft Vlaanderen met zijn ene parlement dat alle regionale bevoegdheden bundelt en beheert de tijd gehad zich te profileren, een eigen beleidscultuur uit te bouwen en werd de Vlaamse regering de quasi  evenknie van de federale. Vlaanderen permitteerde zich zelfs de luxe van twee politieke partijen die zich ten dienste stellen van de Vlaamse Beweging.  In Wallonië is er nauwelijks sprake van een eigen beweging.  Na Perin, Gol en Gendebien is de motor stilgevallen.  Franstaligen zien Frankrijk als hun normale uitwijk-vaderland, want ze hebben nauwelijks Waalse achtergrond.

Nu hen vrij plots duidelijk wordt wat er aan de hand is,  vallen zij verbouwereerd terug op "la Belgique" dat ze eigenlijk niet kennen, waar ze weinig van afweten en dat ze politiek verwarren met la Flandre.  Zo is het ongeveer, niet overal, niet bij iedereen : men is Belg omdat men niet beter weet.  Er onbewust steeds van geprofiteerd heeft en nu plots voor de eerste keer geconfronteerd wordt met de term secessie of afscheuring.  Eigenlijk een drama voor die mensen uit de beboste heuvelstreken.  De tijd van compassie is voorbij.

Er zijn Wijzen op komst schrijven de kranten.  Dehaene werd door eigen volk onderuit gehaald, Leterme werd door de Walen weggehoond, zonnekoning Didier XIV betreurde dat hij niet naar Nieuw-Zeeland kon om daar even te polsen en de Verkenner, Messias van Rompuy heeft voor de rest van zijn dagen migraine ...Maar de Wijzen zullen het licht brengen.  Wilfried Martens, de man die het land regeerde vanuit Poupehan met drie andere potentaten en die een enorme schuld laat afbetalen door onze kleinkinderen, Louis Michel die ocharme de skiliften in Oostenrijk ging stilleggen omdat hij dacht dat Hitler terug was gekomen, Serge Moureaux, die zijn instructies rechtstreeks van de koning van Marokko krijgt ?   Wijzen ? 

Dit lijkt een constitutionele regimecrisis zonder voorgaande.  Men probeerde gisteravond op televisie weer eens te minimaliseren, Carl Devos bleef volhouden dat er niets aan de hand is en er werd een nieuwe Vlaamse Oppositieleider opgevoerd, Johan Vandelanote, alsof de 000 vergeten was dat het Vlaams Belang een grotere fractie telt.  Intussen groeien de aanhangers voor separatisme met de dag.  De onvrede onder de bevolking neemt geruisloos toe.

De politici zitten op luie konten toe te kijken, te ontkennen, hun dienaren knikken en sleuren rond met camera's en microfoons en sussend wordt beweerd dat er niets, absoluut niets aan de hand is. Hoe zou het ook kunnen ?  Niemand praat met iemand, want ze durven niet.  Bange politici, onzekere lafaarden en natuurlijk gluiperige dienaars zoals de bende die Terzake presenteert.

Ray