Paul Wolfowitz
U weet wel: de voorzitter van de Wereldbank die onlangs in Antwerpen een kijkje is komen nemen hoe er creatief met de carrière van uw vriendin kan worden omgesprongen. Naar mijn mening eist het personeel met recht en reden zijn ontslag al zou ik ineens opteren voor het opdoeken van de Wereldbank.
Opgericht n.a.v. het Marshallplan maar wegens de fenomenale geldstromen die er te beheren waren te lucratief om geen smoesje te verzinnen om het geld door een ander raam te gooien.
Een van de vele – al dan niet internationale – instellingen, volgestouwd met politieke benoemingen, die kwistig het royale toegesmeten belastinggeld verbrassen.
Van de PRT-radio verneem ik het volgende: “Paul Wolfowitz is sinds 2005 voorzitter van de Wereldbank. Daarvoor was hij viceminister van Defensie in de VS. Hij geldt als een van de architecten van de inval in Irak en een van de belangrijkste ideologen van het neoconservatisme.”
Wat ik eigenaardig vind is dat ik van diezelfde PRT nooit het volgende heb gehoord:
“Ontslag Janssens wordt geëist omdat hij zijn vriendin, met wie hij gaat samenwonen in een van de duurste lofts van ’ t Stad en waarvoor hij vrouw en kinderen verlaat, een promotie met forse weddeverhoging heeft toegekend.
Janssens was, voor hij op slinkse wijze Leona wipte en burgemeester werd, voorzitter van de kaviaarsocialisten. Hij geldt als een van de grootste onbenullen en leugenaars maar is vooral gekend als de architect van het creatief tellen van elektronische stemmen.”
Om te besluiten een uitspraak van Edgar Faure:
"Geld bederft alleen maar een karakter dat al bedorven is."Erik








