Tweede aarde ontdekt !

De minister van Oorlog van dit land ziet er uit als een marchand op de Vlooienmarkt in de Marollen en dat is bedoeld als een compliment.  De minister is een Franstalig socialist die na tientallen jaren prominent in de Belgische politiek rondgebaggerd te hebben nog steeds geen behoorlijke zin in het Nederlands kan uitspreken : de minister blijft wauwelen.  Hij bestuurt zijn departement als de Sjeik van Arabië : de knappe wijven zijn voor hem en de beste slijmerds uit zijn omgeving krijgen de beste jobs.

De selectie van militairen gebeurt nu op het kabinet van de minister
waar wij deze opname konden maken met verborgen camera

Ray

Het zou tijd worden, dat de moslims eens van zich zouden afbijten !  Elke dag valt er in dit racistische, onverdraagzame, kleurloze rotland een of meerder feiten te melden die getuigen van platte discriminatie, achteruitstelling  en uitsluiting omwille van het geloof.

Laten we het nog eens duidelijk zeggen : de islam is een godsdienst van tolerantie, vrede, liefde en nog enkele andere dingen.

Ik citeer voor de vuist weg welke martelgang onze moslimsbroeders beschoren is in deze egoïstische maatschappij van ongelovige honden, ja, zo moeten we het wel gaan noemen, geschokt als we zijn tot in het diepste van onze onreine, hondse ziel.

In het zwembad van Beveren worden de moslimkinderen beticht van baldadigheden.  Kunt ge u dat voorstellen ? Zij spelen vrolijk in het water,  wippen van de wipplank en ze begaan misschien wat kattenkwaad.  Vergeten de blanke zuurpruimen dat ze vroeger ook jong zijn geweest ?

Bij Moeders voor Moeders in Borgerhout (!) werd een van onze zusters die hulp kwam opeisen (Ali is vertrokken naar het Heilige Moederland om zich een ander vrouwtje aan te schaffen) aan de deur gezet omdat ze een hoofddoek droeg.  Wèg, riep het witte wijf, wij ontvangen hier 65 nationaliteiten, bij ons geen hoofddoeken.  Smerige raciste !

Als wij een huis of appartement willen huren, moeten de witte ongelovige honden ons toelaten en onze voorwaarden accepteren : zo staat het in hun wetboek.  Onnozelaars.  Maar ze proberen er onderuit te komen, de laffe racisten door aan het gordijn te komen piepen en dan de deur open te doen en te zeggen, dat ze niet thuis zijn.  Maar wij hebben ze gezien.  Proceske inspannen, centjes krijgen en die stomme advocaat Chris Luycks van de liberalen kan naar zijn rekening fluiten.

Tot slot een andere grote schande : onze gelovige broeders gaan naar de missen in de kerken van de honden en gaan daar met de heilige koran in de hand, de pastoor en zijn parochianen beschimpen.  Zij verkondigen het ware geloof en nu protesteren de laffe Vlamingen tegen onze broeders.  Kunt ge u dat voorstellen, wij brengen hen de vreedzame godsdienst en ze weigeren.  Ge weet toch wat er vorige week gebeurd is met de christenen in Turkije ?  Martelen en keeltje over !

Achmed El Tchouker

Ik zou veel liever nog wat schrijven over Jeroen Brouwers maar dan haken er te veel mensen af. Le Standard is zowat de enige die onmiddellijk met een eigen, volledig en verstandig artikel heeft gereageerd op het nieuws van  Brouwers.  De rest doet het met het persbericht  : dat geeft voor de zoveelste keer het niveau aan dat op de redacties van Vlaamse kranten heerst als er onverwacht moet gerapporteerd worden.  Politiek correct en stom worden hoe langer hoe meer synoniemen.

Terug naar de politiek, de leuke politiek, die door een aantal deelnemers aan het gebeuren beschouwd wordt als een cabaretoptreden.

Sabine de Bethune van de Cd&V, de Vlaams Belang kiezerlokker , reclameert terecht op de manier waarop de senatoren op een drafje het werk van de Kamer moeten controleren.  Zestien wetsontwerpen, klaagt ze, het kunnen er ook 46 worden, dat is een onmogelijke opdracht, wil je degelijk legislatief werk afleveren.  Zelfs als het uitsluitend oppositietaal is, ik hoor zoiets graag.

De socialisten hebben ook een vrouw als fractievoorzitter, ene Van Lerberghe, haar voornaam ontsnapt me maar het zou Dries kunnen zijn of Boomgaard, u vergeeft het mij ? Voor haar is er helemaal geen probleem.  Ha neen, zegt ze, je moet een beetje vertrouwen hebben in onze collega's van de Kamer.  Die hebben op het einde van de legislatuur al die wetten grondig gelezen, besproken en goedgekeurd.  Als Van Lerberghe inderdaad Boomgaard heet dan denk ik dat haar appeltjes blozen bij zoveel onzin !

 De Kamer jaagt er   wetten door die vervat zitten in duizenden documenten, zoals telkens op het einde van het parlementair jaar dat nu ook nog eens het einde van de legislatuur is.  De Plezante mannen en vrouwen van de Kamer hebben zelfs geen tijd om die bergen papier ordelijk te rangschikken, wat zouden ze grondig gelezen worden.

De senaat, Boomgaard van Lerberghe, is er om de werkzaamheden van de Kamer te controleren, bij te sturen, te verfijnen.  Daarom veroorloven wij ons  de luxe van een parlement met 2 kamers, alhoewel weinigen van de dames en heren over een rationele bovenkamer beschikken. Dus niet alleen om dure weddes en onkostenvergoedingen uit te betalen. En politieke troostprijzen voor elementen die door de kiezers genegeerd werden.  Vertrouwen in de kamerleden ?  Tel je vingers na alsjeblief als een van hen je een hand heeft gegeven. In de sneaat zitten er enkelen die een kus verdienen, ik zeg lekker niet wie.  Maar wel dit : een boomknuffelaar ben ik niet.

Ray

Hij heeft hem en het is verdiend.

De Prijs der Nederlandse Letteren is sinds 1956 uitgereikt aan de volgende schrijvers:

2004: Hella S. Haasse

2001: Gerard Reve

1998: Paul de Wispelaere

1995: Harry Mulisch

1992: Christine D'haen

1989: Gerrit Kouwenaar

1986: Hugo Claus

1983: Lucebert

1980: Maurice Gilliams

1977: Willem Frederik Hermans

1974: Marnix Gijsen

1971: Simon Vestdijk

1968: Gerard Walschap

1965: J.C. Bloem

1962: Stijn Streuvels

1959: A. Roland Holst

1956: Herman Teirlinck

Jeroen Brouwers werd geboren in een ongeluksjaar 1940 in Indonesië en hij heeft vaak in Vlaanderen gewoond en gewerkt.  Nu nog verblijft hij in Zutendaal : ik hoop dat ze er een grote viering zullen van maken.

Brouwers is niet de Nederlander die sentimenteel doet over de Vlamingen, daarvoor heeft hij te veel meegemaakt in het literaire wereldje.  Van 1964 tot 1976 heeft hij gewerkt bij de uitgeverij Manteau en met mevrouw de barones Angèle heeft hij een haat-liefde relatie onderhouden, die langs beide kanten via interviews (van haar) en artikelen (van hem) met wreed genoegen aan de buitenwereld kenbaar werd gemaakt. Ik geloof dat er meer wrevel was dan vriendschap langs beide kanten.

 Brouwers deinsde er niet voor terug de Belgische mistoestanden en de Vlaamse kuiperijen aan het licht te brengen in ondermeer "Sire, er zijn geen Belgen", "Vlaamse leeuwen" en in diverse polemische geschriften. Hij was het trouwens ook die de slordige kennis van de Nederlandse taal van de Vlaamse schrijvers durfde aan te klagen, wat hem niet in dank afgenomen werd door debekende namen uit die periode.

Met Brouwers de degen kruisen, al dan niet door hem uitgedaagd, is geen sinecure.  Willem Frederik Hermans, die er ook wat van kon, in dialoog horen treden met Brouwers, was steeds een zeldzaam genoegen.  Ik zie momenteel alleen een Tom Lanoye binnen de Nederlandse literatuur,  in staat op dat niveau te duelleren met woorden.

Van de romans van Brouwers staat voor mij "Geheime Kamers" helemaal bovenaan : hij ontving er trouwens de Gouden Uil voor.

Laten we hopen dat de Vlaamse minister voor cultuur van deze uitreiking ditmaal geen farce maakt, zoals bij die van Reve. 

Het zal Jeroen Brouwers geen zier kunnen schelen wat wij hier schrijven, maar onze felicitaties zijn gemeend.

Ray

Eventjes maar, opdat u op de hoogte zoudt blijven dat er niets veranderd is sedert uw laatste kopje koffie : in de VS had een moslim student opgeroepen om te bidden voor de slachtoffers van de gek die 32 medestudenten neerkogelde.

Ene Abu Hamza Hiji, islamitsch decaan van de American International University heeft echter onmiddellijk gereageeerd : moslims mogen niet bidden voor niet-islamitische overledenen.  Zo, dat is pas een godsdienstje : eigen doden alléén !

Hopelijk begint het in Amerika door te dringen dat de fanatici niet alleen in Europa wonen.

 

Wat grappig !  De feitelijke voorzitter van de VLD, Noel Schlangen, die aan zijn beschuldiging van bedrog ontkwam wegens verjaring, is in een felle strijd gewikkeld met het linkse opinieblad Knack.

In naam vervult het kopschuddertje uit Mechelen, Somers, de functie van voorzitter bij de liberalen maar de echte baas, Verhofstadt heeft zijn adviseur Schlangen opgedragen naast de kleine te staan en op hem te letten.

Dat manoeuvre zagen ze graag gebeuren bij Knack. Zij rijden zowel voor de socialisten als voor de staatskatholieken -en een beetje voor Groen- en denken op die manier hun maagdelijke  journalistieke objectiviteit te behouden. De vijand is natuurlijk in de eerste plaats het Belang en dan de liberalen.

Schlangen die is zowat als Degucht : vrij intelligent,  arrogant als een Spaanse flamencodanser, democratisch gelijk Pinochet,  boosaardig als een hyena, humaan als een krokodil en voor de rest best in orde. Ja, nog iets : het verschil tussen mijn en dijn is nooit goed doorgedrongen bij de Schlangen.  Vandaar dat hij grandioos de staat probeerde te belazeren om onterecht bestellingen binnen te rijven voor zijn bedrijf. Het is echt gebeurd maar het stof van de tijd heeft het dossier bij justitie toegedekt.

Knack dat leeft bij de gratie van linkse achterklap en politiek correcte kritieken op de samenleving,  heeft deze week zijn zoveelste aanval ingezet en dreigt nieuwe gegevens publiek te maken over de vraatzucht van de liberale Afgrijselijkheid.  Deze steigerde en ging in de tegenaanval : hij zou/zal een webstek openen om de perslui te leren wat persvrijheid betekent ...  Hij, de feitelijke politieke partijvoorzitter.

Dit zijn Leidinggevende personaliteiten uit onze Vlaamse samenleving anno 2007 :  Schlangen, Rik van Cauwelaert, commentator en de kleine kale fanatieke socialist Van den Broeck, hoofdredacteur.

Tot dit niveau zijn we aan het afdalen, dames en heren.
Laten we toekijken en ons amuseren.  Het blad met de meeste veroordelingen tegen de partij die staat voor vrijheid.

Ray

Je kan niet hoffelijk genoeg zijn in het leven .  Onnozel evenmin.

Het correcte optreden (behalve tegen de eigen bevolking) van openbare instellingen leidt tot vreemde toestanden.  De Europese Commissie, waar een zootje overbetaalde wereldvreemde idioten bij mekaar hokken, presteert het om naar een aantal terreurorganisaties een brief te schrijven. 

Zij verwittigen die 26 organisaties en 22 individuen dat zij zich op een lijst bevinden, die berust in de kantoren van de Commissie, waar zij omschreven zijn als terreurorganisatie of terrorist. Dan weten die mensen dat tenminste en het is administratief in orde.  Als een van hen de Eiffeltoren omverknalt en hij staat op de lijst, kan Barroso vergenoegd glimlachen : "Wij wisten het !".  In het geval het om een gek gaat die niet werd aangeschreven, kan de Commissie de handen in de lucht steken : "Hola-hola, die speelt vals, hij heeft ons niet verwittigd dat hij ook op onze lijst wilde."  Als tegen die tijd het Gevaar Onkelinx commissaris is, zal zij voor de onmiddellijke vrijlating pleiten, afhankelijk van de nationaliteit.

Omdat het niet uitgesloten is, dat de aangeschrevenen niet akkoord zouden gaan, kunnen zij te allen tijde beroep aantekenen.  Het is niet geweten of de  periode van beroep opschortend werkt. Evenmin wordt gepreciseerd van welke aantallen af er sprake is van terreurdaden : doden, gekwetsten, simulanten, enz.  Kunnen racisten bv. beschouwd worden als slachtoffers ? Ik hoop van niet !

Op de webstek van de Europese Commissie vindt u in vele talen plannen en tekeningen over de talrijke gebouwen van de EU en wie waar precies gehuisvest is.  Ook zijn plannetjes ter beschikking met de verschillende transportmogelijkheden : over de weg, tram, trein, bus, metro.  Ook hier nochtans weer een kleine vergetelheid : waar bevinden zich winkels met rugzakken ?

Ray

AANPASSING 15.30 UUR UIT ELSEVIER

Wilders: Brief EU aan terreurgroep krankzinnig

dinsdag 24 april 2007 15:45

PVV-leider Geert Wilders vindt het 'volstrekt ongepast' dat de Europese Unie (EU) heeft besloten terreurorganisaties brieven te schrijven, waarin wordt uitgelegd waarom zij op de EU-terroristenlijst staan.

Is de blonde Mozart nu ook al een volgeling ?

Weule zijn van Meulebeek (wij zijn van Molenbeek, is een oud Brussels volksliedje) of zijn weule van Marakesj ?

Mag ik even in het Antwerps ?  Dank u.

De Jànsses eget oan zenne rekker.  (de Burgemeester van de stad Antwerpen, de Heer Janssens zit verstrikt in de problemen)

Hij is luid toeterend voor pers en gemeenteraad komen verkondigen dat de misdaad in de stad met 2% (twee hele procenten) gedaald was.  Dat is heel veel  en de domme man deed dan nog alsof hij hoogst persoonlijk elke nacht door de straten sluipt om rovers en beurzensnijders van hun boze voornemens te laten afzien.

Als echter in de gemeenteraad een gewezen politiecommissaris zit, die veel beter op de hoogte is van criminaliteit (het was de man zijn passie en vak) dan de sandwichman die burgemeester werd, moet je wel opletten met het onderscheid tussen Warheit und Dichtung.  Janssens die makkelijk en gezwind loopjes neemt met alles wat niet waar is of kortgerokt, kwam echter met statistieken op de pinnen die anders waren samengesteld.

Dit is een mode aan het worden in de politiek.  Cijfers worden mishandeld in functie van het te bekomen resultaat.  Tot je door de mand valt en bedolven wordt onder de nullen.

Conclusie : de fractieleider van de oppositie, Filip Dewinter, legt klacht neer bij de gouverneur en de minister van Binnenlandse Zaken (Marino Keulen).  En in plaats van een vermindering met 2% van de criminaliteit is er een stijging met 7,5%

Hoe dom en arrogant moet je zijn om zulke dingen te durven doen ?  In Nederland zou een burgemeester die dit presteert ontslag nemen.

Ray  

Om alles te kunnen doen draaien, want anders loopt alles in het honderd, moet Belziek kunnen beschikken over 10 feestdagen.

Ramp O ramp: volgend jaar moeten de Sossen hun feestdag delen met de tjeven: 1 mei valt samen met O.L.H. hemelvaart. Verschrikkelijk, ik weet het, maar dat is nog niet het ergste.

Deze vakantiedag kan onmogelijk gemist worden en moet dus worden vervangen naar een andere dag.

Onze Vlaamse partijen, zeker de NV-A en misschien de CD&V maar zeker óók het Vlaams Belang hebben hier duidelijk steken laten vallen. Naar het Vlaams Belang luisteren ze wel nooit maar: al te vaak kopiëren de “democraten” nadien voorstellen en programmapunten die ze dan hautain op hun eigen conto schrijven.

Waarom werd die dag voor Vlaanderen niet verschoven naar 11 juli?

Een unieke gelegenheid om de Vlaamsnationale feestdag te vieren. En het komt voor 2008 nog uitstekend uit om er een verlengd feestweekend van te maken want onze feestdag valt dan op een vrijdag.

Halloooooo? Iemand thuis?

Erik

Het is niet aangenaam de medemens te ontgoochelen, zeker niet als hij of zij hooggestemde verwachtingen koestert.  De eigen desillusies verbijten, de eigen bittere tranen verstoppen, het eigen gekwelde gemoed hullen in de pij der vergevingsgezindheid is veel gemakkelijker dan de medemens een koude douche bezorgen. Ook als het niet waar is, het klinkt mooi.

Sommige van onze bezoekers -en u bent allen hooggewaardeerde meerwaardezoekers- menen dat deze blog een discussieforum is. Meer nog, een Romeinse arena, een boksring, een schuur waar gespoorde hanen onder luid gejoel van dronken boeren en  hitsige boerinnen  mekaar verhakkelen tot gehakt.  Neen, Angeltjes is een blog met nadrukkelijk Vlaams-nationale inslag en wij - de oprichters - bepalen de spelregels.  Niet een toevallige passant die hier binnenspringt, iedereen verrot scheldt, de sfeer verpest en vrolijk fluitend heenstapt, heeft het hier voor het zeggen.

U kan ons best vergelijken met een soort privé-club waar iedereen toegelaten is, die zich naar de regels schikt.  Dit alles dankzij de gastvrijheid van het Seniorennet die zijn infrastructuur gratis laat gebruiken en die wij zeer erkentelijk zijn. Wij streven er ook naar de gangbare fatsoensregels te respecteren en als,we al eens uitschuiven, onze excuses.

Wij hebben natuurlijk geen leger redacteurs, noch captatiewagens, wel heel veel overtuiging, kritische zin, zelfspot en cynisme om onze visie te verwoorden. En er zijn (gelukkig) regelmatig gastmedewerkers wier artikels  over de meest diverse onderwerpen wij met genoegen  opnemen. Zij zorgen voor de nodige stijlveranderingen.

Wij verwachten niet dat iedereen het met ons eens is en   als u niet akkoord gaat heeft u alle Vlaamse kranten, weekbladen (behalve sporadische  uitzonderingen), radio- en televisiestations tot uw beschikking om uw ongenoegen met ons bestaan kenbaar te maken.  Er is zelfs een Spionnencentrum dat blij zal zijn met uw klachten.

Wij kiezen ondubbelzinnig de kant van de kleine Vlaming die nergens aan bod komt. Over politici vinden we dat ze tegen een stoot moeten kunnen : zij staan graag in de schijnwerpers en sommigen liegen en gedragen zich helemaal niet zoals je mag verwachten van een verkozene des volks die leiding geeft. In die gevallen worden zij verbaal hard aangepakt.  Wie de idioot komt uithangen op de televisie wordt hier als een idioot behandeld.

Politiek zijn wij onafhankelijk maar niet neutraal : wie doodgezwegen wordt door de zuurpruimen van de grote pers, wordt bij ons in de watten gelegd.  Wie ons wil misbruiken (wat nog nooit gebeurd is) staat direct op de dorpel. 

Wij worden ongetwijfeld gebrandmerkt als politiek-incorrecten en daar zijn we fier op.  Het zogenaamd politiek-correcte denken van de traditionelen heeft onze gemeenschap en cultuur naar de afgrond geleid : hypocrisie, volks- en landverraad zijn kenmerken die wij geweldloos bestrijden. Wij zijn evenmin racisten, maar wel zeer beducht voor de manier waarop vreemden en islamieten onze cultuur en leefwaarden aantasten.  We zijn niet beter dan die mensen, maar gezien dit -voorlopig- ons land is, eisen wij dat wie zich hier komt vestigen,  zich aanpast aan ons.  En wij niet aan hen. De wetten van dit land moeten worden toegepast : dat eisen wij van het regime en de administraties van dit land.

Wij eisen het recht op om even Vlaams in Vlaanderen te zijn dan de Turken, Turks zijn in Turkije of de Marokkanen, Marokkaans in Marokko.  Taalkundig zou die laatste zin veel beter kunnen, maar hij is duidelijk.

Excuseert u ons dat we uw tijd in beslag namen voor deze mededeling maar iedereen wist het nog niet.

De redactie van Angeltjes

Erik & Ray

PS : En voor de zwanslappen die ons voor mietjes verslijten, neen die beker vol geneugtes laten we aan ons voorbijgaan.

Vic Anciaux (ex VU), Lydia de Pauw (ex-BSP), Hugo Weckx (ex CVP) en Annemie Neyts (VLD) hebben een plan opgesteld voor Brussel als meervoudige hoofdstad.

Dit plan hebben ze overgemaakt aan Kris Deschouwer (u weet wel, de man die onder het mom van onpartijdige wetenschapper de Belgische politiek analyseert in Belgische richting en daardoor veel op theevisite mag bij de VR-thee), Els Witte (VUB professor, gewezen voorzitter van de BRT, zo rood als een rijpe aardbei, niet zo lekker) en Jan Degadt.  Die drie geleerde bollen hebben aan dit verslag "hun welwillende evaluatie" verleend.  Zo staat het letterlijk in het rapport.  De vier oude corryfeeën zijn naar de pers gestrompeld, uitgelaten als niet gebuisde studenten, op zoek naar Manu Ruys, maar die was naar huis met het schild AVV-VVK onder de arm. Zegde de portier in het Frans.

Vervolgens zijn ze naar de kabinetten getrokken van Pascal Smet (de rode loopjongen voor de PS die bang is dat hij voor een flamingant zou versleten worden en daarom heel de dag "merde" roept), de zoon van Vic, Brigitte Grouwels en de Vlaamse Chinees, Vanhengel.  Om van het gezeur van die oude rakkers af te zijn, hebben ze allen gezegd :" 't Is goed, voor ieder van u een nieuw gebit en een doos appelen en nu buiten, wij hebben geen tijd".

Als laatste daad werd het plan opgestuurd naar alle Vlaamse partijen.  Ze hebben er een vergeten, de grootste.

Zover ik opmaak uit de Knack zijn de vier planners fel gekant tegen separatisme en voor gelijkheid van de Vlamingen in Brussel in ruil voor gelijkheid tussen Walen en Vlamingen in België. Alors ?  Quoi de neuf, ketjes ?

Ray

 Zonder aanspraak te willen maken op een volledig correcte visie op het leven in Frankrijk, zijn er een aantal vaststellingen te maken naar aanleiding van de presidentsverkiezingen en de uitslag.

De uitslag is inmiddels gekend, hopelijk ook op de redactie van de openbare omroep.  De man van de rechtse UDP, Sarkozy heeft 31,1% behaald en de vrouw van de linkerzijde, Royal verzamelde 25,7%.  Ik weet dat deze cijfers indruisen tegen het verwachtingspatroon van de voltallige VRT-nieuwsredactie maar deze uitslag ligt er nu eenmaal. Men kan natuurlijk nog uitgebreid zeuren over de veul betere resultaten  van de PS nù dan ten tijde van Jospin, om alzo de rode pil wat makkelijker te slikken. Enfin, ze hebben geen adviezen nodig, de nodige kleurstoffen staan al klaar in de studio's en ik kijk toch niet meer naar die chagrijnsmoelen.

De toestand in la douce France is ver van rooskleurig de laatste jaren.  Een wankele economie, veel werkloosheid, ethnische spanningen, een ineengeschrompelde identiteit omwille van het nadrukkelijk op de voorgrond schuiven van de multiculturele beschaving : toestanden die ook bij ons zwaar beginnen door te wegen en helemaal vergelijkbaar.

Ik hoorde gisteren op BBC -World een Frans commentator zeggen, dat het huidige Frankrijk vergelijkbaar is met Groot-Brittannië voor het aantreden van Margaret Thatcher en dat de Fransen het gevoel hebben te leven met Italiaanse toestanden.  Hij zegde het in keurig Engels maar met zulke uitspraken werd voor een aantal jaren de guillotine terug opgesteld op de Place de la Bastille.

Laten we het er gemakshalve op houden, dat het economisch slecht gaat en dat het Franse chauvinisme (de cultuur, in zeer brede zin)  gekwetst is.  Die twee thema's zij ingepalmd door Sarkozy, die genadeloos het Front National terzijde heeft geschoven.  Le Pen, hoe verdienstelijk ook in het verleden met zijn krasse uitspraken en moedige stellingnames, heeft bewezen geen partij te kunnen leiden.  Op je achtenzeventigste dingen naar het hoogste ambt, is politiek bedrijven op zijn Chinees.  We moeten de zaken noemen, zoals ze zijn.

Het gezond verstand heeft voorlopig in de eerste ronde de bovenhand gehaald en zal dat vermoedelijk herhalen op 6 mei.  Madame Royal heeft een ministrieël verleden dat me doet denken aan Vogels : milieu, afval, sorteren en onderwijs.  Ze is erg zelfingenomen en "speelt" zichzelf als de warme vrouw van links. Haar stem klinkt vals, ze spreekt naast de toon en je haalt een groot land niet uit de economische  problemen met nog meer sociale toegevingen.

Sarkozy bezit een stoer imago als ex-minister van binnenlandse zaken : hij wordt niet gehinderd door een voorzichtig politiek optreden in het verleden. Het is een man van bedwongen passie : hopelijk een Frans president die in de rest van de EU een goede invloed zal uitoefenen die ons allen ten goede komt.  Onze strijd is dezelfde : ons niet willoos overleveren aan de onverdraagzamen.  Voor de rest hebben wij een leuk cadeau voor la douce France : een stukje Wallonië ?

Ray

De politieke waarheid zit dikwijls verscholen achter cijfers die uit onderzoeken voortkomen en is niet de oppervlakkige bewering van vooringenomen politici.

Er wordt veel te lichtvaardig omgesprongen met gegevens, waarvan niemand weet waar ze plots vandaan komen, die niet gecontroleerd worden en die vooal niet aansluiten op vroegere cijfers. Statistieken worden gemanipuleerd om de bevolking in slaap te wiegen en het eigen beleid te glorifiëren.  Kijk naar de Dewael met zijn getrukeerde misdaadgetallen, door dictator Janssens in de stad van A. driftig nagebootst. Hoe schaamteloos moet je zijn om op deze manier door het leven te gaan ?

Hetzelfde is aan de gang met cijfers uit de gezondheidszorg.  Elio di Rupo, bijgestaan door Vandelanotte, verkondigt ijskoud  in de Gazet van Antwerpen dat de misbruiken in de Waalse gezondheidszorg verdwenen zijn.  Hoe ?  Waar ?  Ik neem aan dat Elio zijn beweringen haalt bij zijn kleine slavenvriendje Demotte, verantwoordelijke voor de Belgische gezondheidszorg.  Nergens vind je elementen om deze beweringen te staven. Is het dan niet uitermate bevreemdend na jaren misbruiken en zware uitgaves, plots van het ene moment op het andere, zonder overgang, een eind te zien komen  aan de overconsumptie ? De misbruiken zijn weg, zoals de duif van de goochelaar. 

Staan we hier voor een heruitgave van de trucs die uitgehaald worden met misdaadcijfers ?  Vlug enkele parameters wijzigen, enkele doorslaggevende elementen verwijderen en verschuiven en de zaak is geklonken. Er zijn meer dan voldoende redenen om onze politici niet  te geloven : ze ondergraven constant hun eigen geloofwaardigheid door zich te gedragen als charlatans en slechte revuesterren.  Wat moet ik geloof hechten aan een kerel die zich verkleedt als Neptunus en bij twee travestieten op de schoot kruipt om te laten zien hoe ruimdenkend hij is ?  Even ruimdenkend als zijn beweringen over het Zilverfonds, dat zo leeg is als mijn zwarte kousen.

Politiek is niet uitsluitend een zaak van cijfers en statistieken.  Dat argument hoor ik al mijn ganse leven gebruiken door mensen die niet overweg kunnen met getallen en die langs de gemakkelijke weg van de demagogie deze staat omgevormd hebben tot een doolhof van reglementen, wetten, decreten die mekaar tegenspreken. Bevoegdheidsconflicten maken dit land onbestuurbaar en belachelijk, maar intussen leven hier  meer dan 10 miljoen mensen in een chaos die veel weg heeft van de taferelen op  schilderijen van Jeroen Bosch of René Magritte.

Politiek is zeker ook een kwestie van geloofwaardigheid en standvastigheid.  Politici rennen als konijnen de snelweg over van de ene partij naar de andere : ze hebben geen achterban en worden  gedreven door de overmoed van de eigen ambitie. Anderen gedragen zich als demente conférenciers of scheldende viswijven. De marchands van de twijfelachtige democratie die de stem van de minderbegoeden lokken met euro's in het vooruitzicht te stellen, lopen langs de straten te leuren met hun portretjes. Anderen  schrijven open brieven in de kranten, de gazetten die enkel nog goed zijn om de aardappelen op te schillen, want een wederwoord accepteren zij niet, zelfs niet tegen betaling.  Hun zakken worden gevuld met onze centen langs de dubieuze wegen van officiële steun en vele betaalde aankondigingen.

Maar toch blijven wij bezig en hechten wij geloof aan de toekomst, want we zijn met velen die doorhebben wat er aan de gang is. 

Wat een heerlijke manier om de week aan te vangen met deze positieve instelling.

Ray

We leven in een vulgaire tijd.  De plebejers geven de toon aan. Dat woord karakteriseert niet een bepaalde sociale klasse. Jean-Paul Sartre stamde uit de goede burgerij, Ernst Jünger ook. Sartre was een typische plebejer, Jünger werd door de overgrote meerderheid van zijn intellectuele tijdgenoten uitgespuwd als een aristocraat. Op een oneindig lager niveau maken we mee hoe Vlaamse en Nederlandse democratische intellectuelen televisieprogramma’s vullen met verhalen over de ontlastingsactiviteiten  van het menselijk lichaam,  die voor hen blijkbaar de hoogste functies van de mens uitmaken.

Weinigen blijven van die ontaarding gevrijwaard. Luc van der Kelen, de politieke commentator van Het Laatste Nieuws, een van de weinige logebroeders die het humanisme geen oneer aandoen, schreef gisteren 20 april: "onder het achtjarig voorzitterschap van De Croo heeft het parlement aan grandeur gewonnen." Een politieke sjacheraar wiens carrière steunt op bekonkelde benoemingen en andere gunsten. Een universitair gevormde vertegenwoordiger van het Vlaamse volk die na vele jaren op de hoogste niveaus van de politiek, nog steeds een Nederlandse syntaxis hanteert die onbekend was vóór hij in het publieke leven verscheen.

De Vlamingen zijn nu rijk genoeg om de Walen te onderhouden, maar ze zijn geestelijk te armtierig en te Belgisch gebleven om te beseffen wat echte grandeur inhoudt.

-------------

Toen de identiteit en de voorgeschiedenis van de moordenaar van Virginia Tech bekend werd vroeg ik mij onmiddellijk af: heeft met hem ondanks alle onheilspellende voortekenen ongemoeid gelaten omdat hij een immigrant was?  Ik was even snel beschaamd over mijn kwaadwilligheid (ik verviel weer in mijn gewone vooroordelen, dacht ik). Wat lees ik nu in het Amerikaanse blad Investor’ Business Daily (met zo’n naam moet het wel over een zeer ernstige publicatie gaan):

So why did they all tolerate his abusive behavior for so long? Was it because he was a foreign student? Was it because he was a minority? Was it because multiculturalism has robbed us of our last sense, even our instinct for survival? (Wordt geciteerd door http://blog.vdare.com/).

De auteur gaat zo ver zich af te vragen of de slachtoffers geen victims of tolerance waren!

Aan alle tegenstanders van ongecontroleerde immigratie zeg ik: Denk niet te vlug dat uw hart gevoelloos is en uw geest gestoord. Evenwichtige en verstandige mensen delen uw opvattingen!

Hubert Spons