Lamme Lama?

In 2005 werd een bezoek van de Dalaï Lama aan ons land - op vraag van Peking en onder druk van Buitenlandse Zaken (Karel De Gucht) - afgeblazen. De komst van de Dalaï Lama zou een bezoekje van koning Albert aan China in het gedrang brengen. Een jaar later kwam de spirituele en politieke leider van Tibet dan toch naar België, maar werd hij zowat als een crimineel via de achterdeur ontvangen in het Parlement en weer buiten geleid.
Een beschamende vertoning. Maar wat erger is, die krijgt amper twee jaar later een al even beschamend vervolg. De Nobelprijswinnaar voor de Vrede zou vrijdag in Brussel deelnemen aan een internationale conferentie over Tibet, maar het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de Dalaï Lama met aandrang verzocht niét te komen. Het bezoek van de Dalaï Lama zou immers een ‘economische missie’ van prins Filip aan China (16-26 juni) in gevaar brengen…
Het is altijd wat. “Na de vader, nu de zoon”, schrijft Pilippe Paquet in een kritisch commentaarstuk in La Libre Belgique. Voor de tweede keer hebben de Belgische autoriteiten de Dalaï Lama gevraagd en aangemoedigd om stilletjes thuis te blijven. “Ons land heeft een gevaarlijk precedent geschapen door de Dalaï Lama in 2005 te dwingen weg te blijven. De Chinese autoriteiten hebben begrepen dat chantage loont. En ze hebben geen enkele reden om het niet opnieuw te doen.”
Paquet wijst er nog fijntjes op dat Tjechië destijds niet gezwicht is voor de Chinese druk en dat de conferentie van de Tibetaanse regering in ballingschap zonder problemen mocht en kon doorgaan in Praag. “Moeten we daaruit besluiten”, vraagt de journalist zich af, “dat de vrije meningsuiting vandaag beter verdedigd wordt in de hoofdstad van Tjechië dan in de hoofdstad van Europa?” Hallo mijnheer De Gucht? Hallo mijnheer Verhofstadt?
Tot hier een uittreksel uit dit artikel.
Wat verklaart deze hooghartige logebroeder nu?
“Dalai Lama is steeds welkom in ons Land”
“Het was volledig de beslissing van de Dalai Lama zelf om het bezoek alsnog niet te laten doorgaan. Het is steeds het richtsnoer van de Dalai Lama geweest om elke negatieve invloed op de buitenlandse bilaterale betrekkingen van bevriende landen te vermijden.”
De Dalai Lama die met zijn boodschap van liefde, compassie, wijsheid en vrede steeds glansrijk – al of niet gespeeld – de nederigheid zelve is speelt natuurlijk deze eigenschap uit tegenover arrogante betweters en leugenaars. De Gucht weet dat en kruipt liever in het gat van de communistische dictatuur en prins De Taaie dan zich als een waar staatsman te gedragen. De vraag is wel of hij zich ooit anders kan gedragen dan een ordinaire gatlikker en opportunist.
Of zou Karel de Hooghartige ook overtuigd zijn dat de Dalai Lama niet beter is dan zijn communistische vriendjes en dus gewoon een ordinaire dictator zoals in dit artikel wordt gesteld?












