Guido Demoor

BRUSSEL - Koning Albert lijkt steeds meer tot de allerlaatste echte Belgen te behoren. In het door taaltwisten en ruziënde Vlamingen en Walen gespleten land nam gisteravond en vanmorgen vrijwel niemand de moeite de door een heupbreuk gevelde vorst een hart onder de riem te steken.

,,Gisteravond heeft een Marokkaanse vrouw een doos koeken gebracht. Voor de rest is het erg rustig”, zo meldde het ziekenhuis. Ook de Belgische premier Verhofstadt liet bloemen sturen, maar van Waalse en Vlaamse zijde bleef het vooralsnog doodstil.

Verwacht wordt dat later op de dag alsnog de nodige steunbetuigingen voor Albert zullen binnenkomen. De koning werd gisteravond succesvol geopereerd en zal voortaan met een kunstheup door het leven gaan.

Wat goed van die Marokkaanse vrouw, zo'n lekkere doos zoete koeken voor onze koning.  Ik wilde ook wel gaan met een pak lekkere beschuiten maar ik was weer aan het ruzie maken met de Walen.

Pastoor Petrus de Geest van de Onze-Lieve-Vrouwparochie te Antwerpen heeft in zijn sermoen tijdens de laatste eucharistieviering zwaar uitgehaald naar Luc Van der Kelen, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, helaas niet het Allerlaatste.

Niet alleen liet hij zijn preek galmen in de prachtig gerestaureerde kathedraal maar mijnheer pastoor moest zijn gram nog eens herhalen op zijn weblog.  De pastoors van vandaag moeten niet alleen een vrouw hebben, ze willen een gegarandeerd hoog salaris, een pc en een weblog.

Aanleiding tot de donderpreek was een artikel dat Van der Kelen, een vooraanstaand lid van de Loge van het Grote Oosten (het Westen is niet geliefd bij de humanisten) had gepubliceerd en waarin hij fel van leer was getrokken tegen de Opus Dei, de fundamentalistische voortrekkers van de Rooms-Katholieken.  Wie door Opus Dei gestrikt wordt, kan een fraai en gemakzuchtig aards leventje voor bekeken houden maar hem of haar wachten vrolijke momenten in het Hiernamaals.  Rijstpap à volonté met gouden lepeltjes, geserveerd door onderdanige en bereidwillige boys and girls met vleugeltjes en vele verborgen mogelijkheden, als u me begrijpt.  Van der Kelen, die een beetje op de hoogte is van verborgen mogelijkheden in de omgeving van de Ninoofsesteenweg had gesuggereerd dat de fanatieke geitenliefhebber uit Ieper wel eens contacten zou kunnen onderhouden met de Deïsten van het Opus.  En hij had terloops als gewezen gelovige zijn twijfels uitgesproken over die rijstpap, want betoogde hij in zijn gekende licht hyperkinetische proza, saffraan groeit niet in de hemel.  Een waarheid als een geit.  En tijdens de verkiezingen liep  in Antwerpen ook een schoon kind rond met vleugeltjes die 40.000 blowjobs had beloofd voor wie op haar Neen-lijst stemde. Van der Kelen zit nog te wachten op het tjevenmeisje. 

Pastoor De Geest (in oorsprong ook een West-Vlaming die afgeleerd heeft in Antwerpen te spreken over de Geilige Geest) heeft zich dus afgekeerd en uitgesproken tegen "dat kwaadaardige gezwel dat zijn gif ongestoord in de samenleving kan pompen ; een erg vies mannetje dat ondemocratische uitspraken blijft orakelen".  Bravo, pastoor De Geest, zeggen wij, eindelijk eens een katholiek die niet zemelt dat de christenen zoveel te danken hebben aan de islam.

En nu nemen we onze viltstiften en schrappen we enkele namen.  De pastoor is de imam van de As-Soennah moskee te den Haag, Luc van der Kelen is de columnist van Elsevier, Afshin Ellian en Opus Dei is het salafisme, een aftakking van de islam die gevolgd wordt door ondermeer de aanhangers van Al Qa'ida.De in vetjes geplaatste woorden kan u vinden op de webstek van de moskee.

  Vindt u het geen tijd worden dat we de Grondwet aanpassen en de persvrijheid schrappen ?  We kunnen onze moslim-medebewoners toch niet voor het hoofd stoten.  Wacht, ik zal nog vlug een onderhoudje regelen met Koning Didier, twee-derde meerderheid geen probleem ook al is dit artikel niet weerhouden voor wijziging, we vinden er wel wat op.

Ray

In maart van dit jaar stelde het regime vast dat er een tekort dreigde op de begroting.  De begroting ?  Dat is een document.  Een tekort in de portemonnee noopt ons, domme burgers, tot ingrepen en besparingen op staande voet.  Het regime komt bij mekaar, kletst wat over de goeden en de slechten in de politiek en beslist op het einde : "Freyake en Didier zoek eens iets om dat tekort weg te werken en deze keer geen patrimonium verlappen, want het is op". Hilariteit en gelach alom.

Didier, die graag de slimste van de klas is, hij is goed in rekenen en in talen (is het gedaan daar achteraan in de klas met het gejoel !) heeft onmiddellijk een oplossing : verhoging van de fiscale inkomsten tot 6,5% meer dan vorig jaar.  Arré kwak, mondje open, mondje vol. En wat wil onze grote jongen later worden ?  Ha, zonnekoning.

Helaas, nauwelijks enkele maanden later blijkt Didierke zich misrekend te hebben (nochtans niet de eerste keer, maar ja met al die nieuwe computers wil het wel eens fout lopen, een mens is geen chip) : met de verhoogde fiscale inkomsten loopt het niet naar wens en er zou een tekort dreigen van 600 miljoen euro (dat is slechts 24 miljard oude franken).  Niets aan te doen, dat is het probleem voor de volgende regering.

Laat het duidelijk zijn dat er nog meerdere rekenfouten aan het licht zullen komen.  En fouten dat zijn meestal tekorten.  De meevallers verdwijnen.  De tegenvallers blijven.  

Ray 

Niet alleen in de koninklijke huurkazerne te Laken kan je uitschuiven over banaanschillen. Deze laatste worden momenteel gretig rondgestrooid door allerlei paladijnen van de diverse politieke kastes met het oog de vijand een gebroken heup of tenminste een geschonden neus te bezorgen.

De openbare departementen in B zijn na 175 jaar dolgedraaid te zijn  in dienst van vorst en vaderland, volgestouwd met aanhorigen uit de grote traditionele politieke families en mettertijd is vorst en vaderland vervangen door de belangen van de partijen.  Hoe die steunpilaren van het regime zichzelf ook verjongen middels allerlei kuren en diëten, het blijven socialisten, katholieken en liberalen.  En Belgen.

Niets is zo makkelijk als op dieet gaan voor het regime.  Het regime is op regime.  Ik bewijs dit even, zoals Paul van Ostaijen zijn dadaïstische poëzie presenteerde in alle lettertypes die toendertijd ter beschikking waren bij uitgeverij/drukkerij de Sikkel.  De tekst die u onder ogen heeft, is een afgeslankte versie na een fors dieet, van wat u anders hier leest. Regimeletters.  Maar is er inhoudelijk iets veranderd ?  Is het ventje dat zit te tikken plots minder getikt dan gisteren ?  Of milder ?  Zo is het met de partijen net zo : liberalen veranderen van naam, ze openen of ze sluiten hun rangen als de meisjes van het corps de ballet die ook steeds mooi eindigen op een aaneengesloten rij, maar ze blijven wankel en hellen wat meer naar links of rechts maar gaan nooit rechtdoor.  Anderen worden "anders" als rode Spa of  gaan ampersanten gebruiken (wat een afschuwelijk woord trouwens en wat een dom teken) maar ze blijven wel steeds hetzelfde stuk opvoeren, een zoveelste variatie op la Muette de Portici.

De burgers verwachten trouwens geen ander libretto,  de politiek is zoals het behang in de living : als het van de muur rolt of bruin-doorrookt is, wordt het vervangen door  een gebloemd papiertje, een streepje of zoals de laatste tijd in, verschillende lagen over mekaar.  Niet te verwonderen als je in zo'n omgeving opgroeit dat je  vlug naar geestverruimende middelen grijpt.

De politiek is natuurlijk een rechtstreekse emanatie van de wil van het volk.  Dachten wij.  Maar het spel wordt wel gespeeld volgens de regels die de politiek eerst zelf heeft vastgelegd.  Elke generatie doet er een schepje bovenop, wil een eigen inbreng, eigentijdse accenten en er wordt zeer zelden afgebouwd maar heel vaak opeengestapeld tot er een Toren van Babel ontstaat en iedereen vraagt : waar is nu die Pieter Breughel  om dit beeld te conterfeiten ? 

De staat en de openbare diensten zijn een onontwarbaar kluwen van contradicties, partijbelangen, nutteloze reglementeringen, overbodige wetten, subsidies om het systeem te ondersteunen en mensen te kopen en de democratie schuift niet langzaam maar nadrukkelijk op naar het dictaat.  De macht om de macht. Het mooiste voorbeeld is Koning Didier die elke dag audiënties verleent en straalt als het winterzonnetje dat ons verkleumt in 2007.  Zou Yves Leterme de man zijn met magische gaven om dit land te redden ? Het zou natuurlijk mooi zijn.

Ray

Is het de taak van de overheid om de bevolking cultuur in te lepelen ?  Wat verstaat de overheid onder cultuur ? Karel Poma, intussen een krasse 85-jarige VLD-er, noemde zichzelf schertsend de minister van subsidies in  plaats van cultuur.

De huidige minister van multicultuur zou liefst alles doen zolang het maar exotisch is.  Bert Anciaux gelooft heilig en naïef als hij is dat de mensen zitten te popelen van verlangen om vreemde culturen in huis te halen en de eigen tradities en waarden te laten verwateren.   In het nieuwe participatiedecreet is er ruimte geschapen om een Vlaamse middelgrote stad tweejaarlijks te tooien met de titel Vlaamse Cultuurstad dit als tegenhanger van de Europese cultuursteden, met een behoorlijke subsidie van 800.000 euro.

Op zich is dat initiatief wellicht gunstig, zeker als steden met een behoorlijk cultureel aanbod, die kans grijpen om zich nog meer te profileren. Ik denk aan de actieve Warande in Turnhout maar er zijn er nog.  De kans dat het zal ontaarden in een zoveelste partijpoltiek touwtjetrek is echter niet denkbeeldig en de traditionelen zullen weer mogen lobbyen. Veel heen en weer gedraaf naar Brussel, opgesmukte dossiers, benoemingen, onderschatte begrotingen : realisme komt in de plaats van optimisme als de vos zijn haren verloren heeft en enkel met pluimen leeft.

Anderzijds blijft de vraag open : is het aan de overheid om vraag naar subsidies te scheppen ?  Is het niet veeleer de sector zelf die zijn behoeftes moet kenbaar maken ? Hoeveel verenigingen zijn er niet die amper het hoofd boven water weten te houden ?  Het is een typisch linkserige opvatting dat de overheid nieuwe initiatieven in de cultuursector moet uitbouwen, cultuur groeit uit het volk.  Cultuur die opgelegd wordt door ambtenaren en politici wordt niet gewild door de "mensen".

De manier zoals het nu gebeurt, is een zoveelste toepassing van het franse gezegde : "l'organe crée la fonction".  Bert Anciaux is een van die politici die hoopvol van start is gegaan, met enorm veel goede wil van artistiek Vlaanderen, en die zichzelf is gaan beschouwen als een onmisbaar element.  Steeds op zoek naar nieuwe uitvindingen. Om zichzelf te bewijzen.  Om graag gezien te worden.  Met onze centen. 

Zo werkt het niet, Bert.

Ray

Annemie Neyts, die zowat alle watertjes en riolen doorzwommen heeft in haar liberale carrière, durft het eerlijk toegeven, dat de strategie en het imago van haar partij geen enkele kiezer terugbrengt naar de VLD, integendeel steeds gaan meer mensen op de loop.

Neyts heeft al zoveel slagen gekregen dat ze er vermoedelijk niet om maalt, nog eens in het bezemlokaal van de partij terecht te komen. 

Politiek is veeleer een kwestie van persoonlijkheden en personen geworden dan van maatschappelijke opvattingen, laat staan ideologie.  Geloofwaardigheid in woorden en daden, is wat de mensen op prijs stellen.  De afstand tussen links en rechts is veel minder groot dan die tussen vertrouwen en bekwaamheid enerzijds en toegeeflijkheid en onkunde anderzijds.  Maar de opgefokte tweedeling in de bevolking komt de machthebbers goed uit, ze werken ze in de hand met maatregeltjes, wetjes en veel subsidies. 

 In de voorbije regeringsperiode hebben de liberalen gediend als een kazuifel voor de rode duivels die er onder schuil gingen en die hun linkse dictatuur vestigden.  Daar bromt Neyts over in Brussel.

En in Antwerpen laten de onelegant aan de deur gezette Borginon en de niet herverkozen vertegenwoordiger van de Joodse gemeenschap, Marinower, zich symbolisch fotograferen op een bank in het stadspark en ze smeken beiden om bezinning binnen hun partij.  Twee gebuisden die het liberale wanbeleid aan den lijve ondervinden. Antwerpen laat Brussel niet los.

Ray

De Vlaamse minister-president die ieder van zijn ministers op de bijbel, de koran of de richtlijnen van het Humanistisch Verbond liet zweren nooit ofte nimmer ontslag te nemen uit zijn regering, heeft samen met zijn akela zijn regering-van-goed-bestuur-voor-de-mensen in de steek gelaten.  Dààrom moesten die anderen blijven, om hem toe te laten een carrièrestap te maken.

Het is een vreemd gebeuren in 2007 de vorming van een nieuwe regering nadat de domme burgers kamer en senaat hebben samengesteld.  De informateur lijkt een reïncarnatie van Lodewijk XIV, hij zou zelfs hebben laten verstaan of hij niet tijdelijk in het paleis van Laken kon intrekken om een beetje meer luister en allure te verlenen aan Zijn Opdracht.  Als het aan Reynders lag, zou Hij nog een bezoek afleggen aan elk staatshoofd waar ter wereld ook. Er is slechts een bevolkingsdeel waar hij niet wil van weten : de 800.000 die de troepen van Frank Vanhecke gesteund hebben.

Voor het overige weten de mensen van dit land, àls Leterme premier wordt in een of twee bewegingen, zij geregeerd worden door een man die niet te vertrouwen valt, iemand die zomaar wat zegt.  In de aanloop naar zijn bekendheid, charmeerde hij door een ontwapenende  stunteligheid die schril afstak tegen het arrogante gebrul van het braakmiddel Guynokkio.  We weten intussen dat Leterme saai en stuntelig is maar tegelijk onbetrouwbaar.

Het franstalige front staat inmiddels pal in slagorde klaar om, in afwezigheid van di Rupo, hard en overtuigend "Non" te roepen tegen alles wat zweemt naar Vlaamse revendicaties.  Zelfs de grondwettelijk bepaalde splitsing van BHV zal duur gecompenseerd worden in allerlei bonussen, procenten en door Vlaanderen op te hoesten belastinggelden.

  Is het stout te veronderstellen dat het scenario al geruime tijd klaarligt in de kantoren van het ACW ?  Eerst de NV-A afschudden en dan de MR buitenkieperen.  Want de echte regering Leterme zal er een worden met de socio's en misschien wat groen, zoals Renders het onlangs liet lekken in de Standaard.

Dit soort politiek heeft het land gebracht waar we nu staan.

De 40 rechtstreeks verkozen senatoren zullen deze week beëdigd worden, zodat de maand juni alleszins kan gestort worden op de rekening.  Anders is er weer een overschot op de begroting en is dat een aflopende of oplopende zaak  volgens  een verongelijkte ministerin van begroting die niet terugkeert in de regering ?

Wacht, veertig verkozen senatoren ?  Neen, dat klopt niet, zeker acht zijn weliswaar door de burgers aangeduid maar ze sturen hun poes.  Het was niet om te lachen dat ze op die lijsten stonden, enkel om uw stem was het te doen.  Maar zij zenden wel iemand in hun plaats die het beslist even goed zal doen dan zij.  Zo, bedankt en tot het volgende spelletje democratie verschalken.

Er was nog iets in verband met het geval veertig dat door mijn hoofd spookt.  Niet veertig senatoren.  Ik heb het : Ali Baba en zijn veertig rovers !  Veel verschil is er niet.

Hoe wil je dat de burgers respect opbrengen voor de politiek als de verkozenen hun roverslaarzen lappen aan het essentiële politieke fatsoen ?  Zolang de grot van Sesame maar open gaat.

Ray

Kom bij de matroosjes van onze Marine : een leuke job, jongens onder mekaar, avontuurtjes in binnen- en buitenland, aangepaste werkkledij en ... een toffe minister van oorlog die over u waakt als een beschermengel. Geen echte wapens, enkel plastieken geweren en kartonnen kanonnen.

Inlichtingen : Marina Belge - Ostende - Belgique

Een 52-jarige inwoner uit Sint-Niklaas, Rudiger V., is door de Dendermondse strafrechter veroordeeld tot twee maanden cel en 1.100 euro boete omdat hij burgemeester Freddy Willockx van Sint-Niklaas beledigde.

Tussen april 2003 en december 2006 had de man een affiche voor het raam van zijn woning hangen waarop hij Willockx met Hilter vergeleek. De burgemeester liet het daar niet bij en diende een klacht in tegen V.

De vijftiger beloofde aan de rechter om in de toekomst geen affiches meer voor zijn raam te hangen. V. werd eind 2003 al eens veroordeeld omdat hij in maart van dat jaar een gelijkaardige affiche voor zijn raam had ophangen. Hij kreeg toen twee maanden cel en 1.000 euro boete.

Hij vertelde de rechter dat hij de affiche had opgehangen omdat hij boos was op Willockx, die geweigerd zou hebben met hem te praten.

Het is een mooie beslissing van de heer rechter. Het moet voor de achtbare Heer Burgemeester, die overal ter wereld bekend staat om zijn stijlvolle elegante optreden, zijn grote beschaving, de milde voorkomendheid waarmede hij zijn burgers bejegent, zijn geciviliseerde humor een hele opluchting zijn dat de bevolking langs gerechtelijke weg vernomen heeft, dat Freddy Willockx en Adolf Hitler niet een en dezelfde persoon zijn.

Nu we eindelijk weten wie hij niet is, zou het aangenaam zijn te mogen leren wie hij wél is : een reïncarnatie van Pietje-de-Leugenaar die niet verlegen zit om een racistisch mopje ?  We hebben het van horen zeggen.  Of houden we het op ET naar de ontroerende prent van Steven Spielberg ?

PS : Twee maanden cel en 1100 euro om een politicus te kleineren, die zelf niet verlegen is om tegen de mensen te staan roepen dat het "onnozelaars" zijn. Andere vergelijkingen laat ik aan de lezers.

Bij de voorstanders om Europa lijdzaam over te leveren aan de islam slaan de stoppen soms ver door.

Ieder heeft recht op zijn wereldbeeld, zo is het steeds geweest en uit de confrontaties van de diverse opvattingen is uiteindelijk een continent opgedoken waar het behoorlijk leven is en waar de mensen mekaar niet om de haverklap de kop afhakken, ontvoeren of in massa's laten onploffen. We hebben daar vele, dure prijzen voor betaald gedurende eeuwen en net als we de inhoud van onze collectebussen mogen verdelen, houden we dit graag zo.

Dat Europa in crisis verkeert en niet bij machte is het hoofd te bieden aan de stroom van inwijkelingen, zal enkel ontkend worden door extreme dwarsliggers die elke binding met de bevolking kwijt zijn.  Ongelukkig genoeg zijn het deze fantasten en dromers die het nog overal voor het zeggen hebben, zij het dat zich in diverse landen een mondige oppositie aan het vormen is.

De tweedeling in voor- en tegenstanders van de migratiegolven en de gevolgen ervan, is een spijtige zaak die een normaal democratisch overleg bemoeilijkt.  Omwille van de gelijkhebberigheid van al wat zich ter linkerzijde bevindt.  Het spijt me dit te moeten vaststellen, maar de menataliteit waarmee het zogenaamd progressieve volksgedeelte behept is, verschilt nauwelijks van dit van Opus Dei.  Eigen Gelijk eerst en overal en voor andere opvattingen is geen plaats.

Geen enkel West-Europees land ontsnapt aan deze polarisatie en onder het mom van racismebestrijding, wordt de eigen burgers een schuldcomplex aangepraat dat vroeg of laat een zware tol zal eisen aan de gemeenschap : ook als redelijkheid, tolerantie en overleg tot onze gewone cultuur behoren, is er een grens aan het geduld.

In Roermond rommelt het al enige tijd naar aanleiding van de domme hoofddoek.  Ondermeer de (witte) Montessorischool heeft het kledingstuk verboden.  Dat was niet naar de zin van een leerkracht, nochtans geen moslima, en zij kwam lesgeven met zo'n ding op het hoofd.  Uit protest. Ze is verwijderd en geschorst door de directie van de school.  Herrie en heibel tot gevolg.

Het zou tijd worden dat er een cordon sanitaire gelegd gaat worden omheen de dromers en fantasten van links die geloven dat individuele vrijheid met de islam te verzoenen valt.  Hebt u de video bekeken die vandaag overal opduikt van de meer dan honderd dagen gevangen BBC-reporter, nu met bomgordel ?  Voor dergelijke mentaliteit passen wij.

Ray

Na dit geweldige weekeinde waarin u hopelijk Al Gore bedankt heeft voor de fijne klimaatwijziging, trekken we gezwind naar de bakermat van de Waalse democratie, the plees toe bie : King Charles' Town.

Er is weer van alles gebeurd.  Nu iedereen die ooit een mandaat waargenomen heeft, beschuldigd is en er in de nachtelijke uren camionettes door de straten zoeven met geblindeerde ruiten op weg naar onbekende bestemmingen maar alle gevuld met zwarte en grijze euro's, wordt er opnieuw stevig van leer getrokken om de nieuwe posten te bezetten.

De socio's, de katholieken en de liberalen hebben een akkoord bereikt.  De nieuwe burgemeester is de CdH-er Viseur.  Een braaf man, je ziet het zo aan hem, niet jong, beslist niet jolig en hopelijk opgewassen tegen de onwaarschijnlijke PS- stalinisten die in het schepencollege met 7 mandaten nog steeds een meerderheid bezitten. Een van de punten van het politieke akkoord, was dat geen van de partijen schepenen zouden voordragen die veroordeeld zijn of in beschuldiging gesteld  in verband met de lopende en vorige affaires : een positief signaal zijn naar de bevolking.  In duidelijke woorden  geen potentiële bajesklanten op de scabinale banken.

Wie zat gisteren op de Waalse televisie te orakelen tegen dit akkoord ?  Van Cauwenbergh, de socialistische advocaat die door di Rupo terzijde werd geschoven maar net niet ver genoeg om in Charleroi van de troon gestoten te worden.  Van Cau, die het al lang niet meer voor zichzelf moet opnemen, behalve als hij in de verdediging gedrongen wordt -wat weldra het geval zou kunnen zijn-  kwam pleiten voor zijn zoon die  gemeenteraadslid verkozen is en die volgens papa schepen moet worden, niettegenstaande ook hem een mogelijke veroordeling boven het hoofd hangt.  Niet wegens corruptie maar voor slagen en verwondingen, want politiek is knokken. Een dom verkiezingsincident zegt vader en justitie in Charleroi zal er ook zo over denken.

Waar de schaamteloosheid echter de grenzen nogmaals overschrijdt is als Van Cauwenbergh in het openbaar op de televisie verkondigt, dat zijn steun voor de herverkiezing van di Rupo als voorzitter van de PS afhankelijk zal zijn van de houding die deze laatste zal aannemen tegenover het schepenambt voor de zoon.  Ze chanteren mekaar nu onder het oog van de camera.

Ray

De koepelvoorzitter Renders van de Algemene Christelijke Werkorganisaties laat publiek weten dat hij de algemeen verwachte coalitie van liberalen* en christen-democraten niet ziet zitten.

Vooraleer dat in de bevriende pers verschijnt (De Morgen) moet er al een stuk scenario zijn uitgetekend in de sacristie van de macht.  Het ACW is voorstander van "een participatieve democratie die de problemen voor de toekomst veilig stelt" en dat kan het best met de socialisten eventueel aangevuld met de groenen.  Zeker niet met de liberalen, die staan te ver van ons af.

Renders wil verder het behoud van een stevige sociale structuur met veel eenrichting-solidariteit, dat laatste zegt hij niet maar daar komt het wel op neer.  Zijn stellingname is tevens een verklaring voor het behoud van het land B. want het is aangenamer voor het ego baas te zijn over 10,5 miljoen onderdanen dan over 6 miljoen.

Over de betrokkenheid bij het beleid waar het ACW de mond van vol heeft en participatieve democratie valt menige vraag te stellen aan de vakbondsman.  Hoe hij het democratisch verklaart dat zijn vereniging al meer dan 60 jaar achter de schermen de politiek van CVP en CD&V mede bepaalt zonder ooit verantwoording af te leggen tegen de burgers.  Of hoe hij het met zijn democratisch geweten in overeenstemming brengt honderden leden van zijn organisatie te betichten en uit te sluiten omdat ze een politieke keuze gemaakt hebben die de christelijke mijnheer Renders niet aanstaat.

En naast deze ondemocratische en onchristelijke houding opteert het ACW ook nog eens, duidelijk tegen een niet te verwaarlozen minderheid van zijn vakbondsleden in, voor het onbuigzame stugge behoud van een een zo unitair mogelijke staat.  Niet omwille van het verlegen gelispelde "goed bestuur" maar puur om de macht.

Met dit ACW is Vlaanderen niet gediend.

Ray

* Er stond in de eerste versie : "katholieken", ipv liberalen.  Bart was zo attent mijn aandacht op deze vergissing te vestigen.  Dank en excuses.

Het is zaterdag, een zonloze zomerdag die draait rond de 15 graden, meren vol regen zwalpen door het zwerk op zoek naar een plek alwaar zij alsnog het Meest- technologische -Systeem -ter- Wereld -dat-Overstromingen-voorspelt in de luren zouden kunnen leggen. 

U hebt gisteren toch met verbazing en trots kennis genomen van de reportage bij 000 over dat technische hoogstandje ? Nu kunnen wij als enigen ter wereld voorspellen waar een overstroming zal plaatsgrijpen en dat werd tijd.  De mevrouw die het vertelde had een aangename stem en zag er bekoorlijk uit, da's al de helft van de geloofwaardigheid. De andere helft is in handen van het KMI te Ukkel. 

Er werd een landkaart in beeld gebracht van (sst ...stilletjes) een half land, namelijk (sst ... stil) "Vlaanderen", want in Wallonië hebben ze dat systeem niet. Non !  Hebben ze ook niet nodig.  Daar verdrinken ze in de schandalen en die moeten niet voorspeld worden : die heb je altijd als di Rupo met zijn kornuiten door dal en heuvel trekken op zoek naar vertier, wijn en bier, een verlegen maagd en een gewillige snaak.

Bijna vond ik Vlaanderen op dat kaartje er uitzien als een vlakke deeg met drie bulten en zonder zijn franstalig aanhangsel leek het gehandicapt, maar zoiets zeg ik beter niet, want sedert mijn vrouw kandidate was bij de verkiezingen, mag ik het bed niet in vooraleer ik het Gebed voor Vlaanderen gemompeld heb.  En drie keren een Wees Gegroet voor Alexandra Coolen, Filip Dewinter en Gerolf Annemans gepreveld heb.  Vroeger moest ik ook nog de begintune zingen van Wit-Zwart maar dat is verleden tijd.

Die landkaart zet toch even aan het denken.  Zeker toen even later Luc Van den Brande(n), gewezen minister-president van Vlaanderen en van de CVP én een groot fervent Belga-adept (hij rookte vaak alleen) begon te praten over het ontbreken van symbolen voor Europa.  Een land, een natie, een unie heeft nood aan symbolen.  Het land B heeft een driekleurige vlag, een lied waarvan ik 4 versies ken (dat verklaart iets omtrent het gebrek aan eenduidigheid) en een staatshoofd waarover alles al gezegd is.

Dat heeft Europa niet, zegt Luc van de CVP, ze hebben de symbolen geamputeerd en je zag hem met weemoed terugdenken aan vroeger toen hij de RTBF bij hem thuis ontving en zijn hond in de tuin met een plastiek haan aan het ravotten was.  Symbolen.  Wat voelt een Portugees bij de Ode an die Freude van Von Beethoven ? En al die nieuwe Europeanen uit alle uithoeken van de wereld ?

Vreemd was wel dat Luc en uiteraard de reporter van dienst met geen woord repten over de valse spelletjes die opgevoerd werden door de 27 compromissensluiters.  Iedereen die wat te eisen had, zal in eigen land beweren gewonnen te hebben maar wie zeker niets gewonnen heeft bij deze schandelijke schijnvertoning zijn de 500 miljoen Europese burgers.  Hun stem zal nog meer genegeerd worden en het zijn en blijven de figuren uit de duisternis en achter de schermen die ons leven organiseren.  Europa zoals het geëvolueerd is, is een dictatuur, niet min, noch meer.

Hoeft het betoogd dat de Grote Democraten van het land B  (Guynokkio en Gucht) zich heftig en tot het laatst verzet hebben tegen de pogingen om misschien een andere koers te overwegen ? 

Ray

Discrimineren doen we niet, achteruitstellen evenmin, lachen verdient afkeuring, we zullen dus promoten. Gratis, in de ijdele hoop dat hiermede onze zonden uit het verleden vergeven zijn ?

Tijdens de Gay Parade in Amsterdam van 2 tot 5 augustus (noteert u het even ?) zal dit jaar een boot met kinderen meevaren.  Kinderen die vermoeden dat ze homo, lesbo of trisbo zijn, kunnen van de sfeer komen proeven. Er zal een speciale kinderboot met ze rondzeulen door de grachten onder het gejuich en gejoel van de toeschouwers.  Een beetje zoals in het oude Rome toen voor de aanvang van de Spelen de gevangen Christenen in de arena moesten rondwandelen vooraleer de leeuwen en tijgers zich aan hen te goed deden. Het is een dichterlijk beeld dat zich vormt in mijn romantische geest en beslist vrij van intolerant denken.  Deze kinderaanwezigheid past in het kader van de vrije keuze en volgens een professor in seksualiteit van de Vrije Universiteit Amsterdam (of is het Pedofilie, ik wil het nazien) kunnen kinderen het "lekker vinden" en ontdekken zij op die manier zichzelf en hun geraadheid.  Juist, knikte de burgemeester na een eerste aarzeling, ze kunnen niet jong genoeg zijn om naar de kloten te gaan. (wat niet letterlijk bedoeld is en indien toch, is het letterlijk in de figuurlijke zin - een mens wordt schuw van zijn eigen schaduw die als een donkere smeerlap achter je aan holt).

Zo gezegd, zo gedaan.

Maar daar blijft het niet bij dit jaar.  Een vereniging voor mentaal gehandicapten heeft zich eveneens ingeschreven.  Doe ons maar 2 boten ineens, want we willen ook wat bejaarden meebrengen.  Dit is de nieuwe anti-discriminatiementaliteit en op onze medewerking kan men steeds rekenen voor zulke fijne acties.

Dit bericht staat in de Telegraaf van vandaag en is dus geen misplaatst grapje, waarvoor we achteraf onze excuses moeten gaan aanbieden bij de mentaal gehandicapten. 

Ray

Vroeger was Damme nog een ingeslapen bijna middeleeuws stadje dat rustte in de schaduw van de mooiste stad van Vlaanderen, Brugge. (ja en Gent is ook tof evenals Antwerpen, Hasselt, Leuven, Molenbeek,  Kortrijk, Turnhout, Herentals, Tienen, Aarschot, Geel, Knokke, Ranst, Wielsbeke, Sint Truiden, Genk,  Deurle, Zelzate, Borgerhout, Tienen, Aalst om Dendermonde niet te vergeten)

Als je in Damme aan het stadhuis vertrok, stond je na drie minuten in de velden en als je in die tijdsspanne een inwoner ontmoette, draaide hij ietwat stuurs het hoofd weg ; vreemdelingen waren duidelijk niet welkom.  Damme was toen een miniatuur-uitgave van het ingetogen Bruges-la-morte van Georges Rodenbach en de sfeerstukjes van August van Cauwelaert en Maurits Sabbe.  Het Brugge, waar als de vrouwen vorstinnen waren, zoals Marurits Balfoort beweerde, ze dit enkel toonden op zondag tijdens de kerkdienst.