Zeer blij  ook iets te mogen doen voor onze in Spanje verblijvende Vlamingen en Nederlanders !  Overwinteraars, vakantiegangers, tweedeverblijfbezitters, rugzaktrekkers, het is de eerste keer, niet, dat we aan jullie denken ?  Hoe gezellig en warm en veel-beter-dan-thuis jullie het daar ook hebben, soms knaagt het heimwee, durf je dat toegeven ?

's Ochtends bij het opstaan steeds een strakke blauwe hemel, in de namiddag een snijdende wind, je partner insmeren, jezelf voorhouden dat dit een mooi leven is, wachten op telefoontjes die niet komen en 's avonds met een zwaar hart kijken naar het Nederlandstalige nieuws, hoe het ene vaderland aan het verdampen is en het andere zich omvormt tot een islamitische republiek met aan het hoofd emir Al Balkenellende en een blonde Mozart als oppositieleider.

 Maar wij hebben goede berichten voor jullie, zodat de band met het vaderland terug strakker aangehaald zal worden, de punten van overeenkomst aanschouwelijker worden gemaakt.  Een stuk van de Vlaamse en Nederlandse islam-ellende is op weg naar het Zuiden, zodat jullie je beter thuis zouden voelen.

Video Al Qaida: Maghreb ‘ontdoen’ van Fransen en Spanjaarden

Van onze redactie

Amsterdam - De tweede man van Al Qaida, Ayman al-Zawahiri, heeft in een donderdag uitgebrachte videoboodschap een oproep gedaan om de Noord-Afrikaanse afdeling te steunen, en de Maghreb te ‘ontdoen’ van Fransen en Spanjaarden.

‘Het terugveroveren van Al-Andalus (Spanje) is een algemene plicht, en voor u in het bijzonder’, verklaart de rechterhand van Osama bin Laden, die zich richt tot de bevolking van de Maghreblanden, in het noorden van Afrika.

Moslims installeerden zich vanuit Noord-Afrika in het jaar 711 op de zuidkust van Spanje. Vandaaruit veroverden ze een flink deel van het land, tot ze in 1492 weer werden verdreven.

Dreiging
Volgens de website van het Franse dagblad Le Monde hebben Algerijnse functionarissen van de geheime dienst gezegd dat de dreiging zeer serieus moet worden genomen. De krant maakt melding van een overhaaste terugkeer naar Frankrijk, ergens in de maand september, van twee Fransen die werkten op het vliegveld Houair-Boumediènne van Algiers.

Nadat de Algerijnse geheime dienst informatie had verkregen waaruit bleek dat de twee door de groepering Al Qaida in de Islamitische Maghreb zouden worden ontvoerd, kregen zij het advies Algerije zo snel mogelijk te verlaten. Daarbij werkten de geheime diensten van Algerije en Frankrijk samen, aldus Le Monde. Het bedrijf waarvoor de twee werkten weigerde commentaar. Franse staatsburgers in Algerije hebben hernieuwde aansporingen gekregen om waakzaam te zijn.

De groepering Al Qaida in de Islamitische Maghreb, voorheen Salafistische Groep voor Prediking en Strijd, heeft meermalen aanslagen opgeëist in Algerije, en heeft zich in 2007 ook gemanifesteerd in Tunisië, Marokko en Mauritania.

  Uit doorgaans goed ingelichte bron  (dus 't is niet van Terzake) werd ons in vertrouwen meegedeeld dat de "Verkenner" een oplossing in zijn mouw heeft om la Belgique ten eeuwigen dage in stand te houden !  Paul Goossens en Yves Desmet willen samen een Chinees adopteren uit tevredenheid.  Een Chinees ?  Dat eten ze graag en tegen dat die van het gele Gevaar komen, zijn ze ingedekt.  

De Verkenner is nu bij de "keuning" en ze spreken het plan door.  De keuning laat het vertalen in Lakens dialect om het zeker te snappen.  Om te beginnen moeten extremisten verwijderd worden van het nationale grondgebied.  Voilà ! Vandaar de onderstaande affiches,  de grote jachtpartij gedurende het weekeinde en tegen zonsndergang de executies.  Bij die duizend potentiële moslim-extremisten zitten er ongetwijfeld enkele die haarfijn met een zwaard het kopje kunnen laten rollen. Tegelijk is dit een goede zet voor de inburgering in la nouvelle Belgique.  Vivat de keuning !

  Gisteren was er in de Financial Times een Engels  geleerd sokkenbreier aan de slag over de verantwoordelijkheid  die de EU zou dragen in  de mogelijke splitsing van het land B.  Iedereen die iets van politiek en/of geschiedenis afweet, schijnt nu wakker te schieten.  België is een patiënt die zijn leven als onzichtbare man doorbracht en pas bij zijn nakend heengaan  kan rekenen op deerniswekkende commentaren. "Het is toch erg hé, Madame, en hij is pas 177 jaar".

Allemaal goed en wel, zo gezegd zo gedaan, maar als de een iets zegt, kan de ander niet zwijgen.  Dat is zo op redacties van grote kranten met honderden medewerkers die allemaal denken dat ze de "slimste mens van de wereld zijn". (de échte slimste mens ter wereld  woont trouwens in Mechelen en wil voorzitter worden van de socialisten maar de communisten hebben hun vijfde kolonne-aanvoerder gestuurd om te saboteren, dit enkel voor de ingewijden).  Dus na het mekker-artikel van gisteren in the Financial Times over holala-triomfantelijk-nationalisme
  komt er vandaag  een reactie van een andere geleerde om een beetje ironiserend het land B op de plaats vast te spijkeren waar het hoort : de Grote Markt van Brussel met een flinke pot mosselen met friet en een pint.

"Als de Belgische natiestaat mocht splitsen, dan is dit het gevolg van  beslissingen die politici treffen om  de ontaarding van politieke macht te vermijden te handelen overeekomstig de wensen van het elctoraat.  Bijgevolg moet er geen blaam gegeven worden aan de EU of zou het een kaakslag betekenen voor de Europese integratie.  Integendeel, de EU zou veeleer een netwerk kunnen aanbieden met economische en monetaire faciliteiten om een zachtaardige scheiding te laten verlopen"

Break-up of Belgium could not be blamed on the EU

By Richard G Whitman

Published: September 20 2007 03:00 | Last updated: September 20 2007 03:00

From Prof Richard G. Whitman.

Sir, Robin Shepherd (“Lessons for Europe if fragile Belgium goes down”, September 19) asserts that the cause of the current political impasse in Belgium should be laid at the door of the European Union. This is a misreading of the dynamics of

Belgian politics and the influence of the EU on developments within the country.

Belgium’s current political difficulties are not caused by Brussels (in the form of the EU’s institutions) intervening in Belgian political life. The EU and the other 26 member states have remained firmly outside the machinations of coalition negotiations among Belgium’s politicians.

The Belgian public, over successive elections, have been increasingly exercising their vote for parties seeking support within – rather than across – the language divide in Belgium. If the Belgium nation-state were to divide it would be the outcome of decisions made by its politicians to seek the devolution of political power and the electorate endorsing these measures.

Consequently, such a decision would neither be an embarrassment for the EU nor represent a profound crisis for European integration, as Mr Shepherd asserts. Rather, the EU would be available to provide an economic, monetary and political framework within which any soft divorce could take place.

Brussels muscle cannot be used to preserve Belgian moules frites and beer but it can ensure that its Flemish and Walloon successors could be safely consumed (and paid for) without disruption or interruption.

Richard G. Whitman,

Professor of Politics,

"Swa, verkopen wij dit ook aan Europa of ligt het in Vlaanderen ?  Van wie is het eigenlijk ?"

  Volgens de nieuwskampioenen van de 000 heeft het Amerikaanse Standard's & Poor enkele forse uitspraken gedaan over de schuldenlast in het land B. 

Waarom zijn wij altijd geneigd  meer geloof te hechten aan Amerikanen dan aan de ingewikkelde rapporten van bijvoorbeeld "onze" federale overheid (de FOD, zoals zij zichzelf lieftallig noemen met een foddeke aan de tong) of de verpolitiekte club van de Nationale Bank van B ? Vooringenomen zijn we ; bevooroordeeld ook ; een beetje partijdig durven we ook wel eens uit de kast komen, maar voor de rest beantwoorden wij volledig aan het beeld dat de tegenstanders van ons hebben.  Dus, dames en heren, ieder zijn waarheid, en voor die van ons moet je niet betalen, want wij leven van lucht, liefde en schulden.

"Belgische schuldenlast is gestegen"

vr 21/09/07 - De langetermijnschuld van ons land is weer aan het toenemen. Dat heeft het Amerikaanse kantoor Standard & Poor's gezegd.

We overwegen binnenkort een Engelstalige uitgave van Angeltjes te maken.  Uiteraard zouden wij, als de Vlaams-nationalisten die we zijn, alles in de eigen taal willen brengen of zoals een overtuigd familielid het steeds zegt "Heel de wereld Vlaams".  Soms zijn we verplicht intressante artikels uit het buitenland over het doodzieke land B in oorspronkelijke versie te brengen, omdat het niet materieel  te doen is deze te vertalen.  Het is trouwens ook uniek, bij ons weten, dat er zo druk geschreven wordt over wat hier aan de gang is.  Bovendien blijken de verslaggevers (ook als ze vanuit Namen rapporteren) veel minder dan vroeger geneiegd zich tevreden te stellen met de officiële standpunten van het regime.

By Elaine Sciolino

Published: September 20, 2007

But the back story of this flat country of 10.4 million is of a bad marriage writ large - two nationalities living together that cannot stand each other. Now, more than three months after a general election, Belgium has failed to create a government, producing a crisis so profound that it has led to a flood of warnings, predictions, even promises that the country is about to disappear.

"We are two different nations, an artificial state created as a buffer between big powers, and we have nothing in common except a king, chocolate and beer," said Filip Dewinter, the leader of Vlaams Belang, or Flemish Bloc, the extreme-right, xenophobic Flemish party, in an interview. "It's 'bye-bye Belgium' time."

Radical Flemish separatists like Dewinter want to slice the country horizontally along ethnic and economic lines: to the north, their beloved Flanders - where Dutch (known locally as Flemish) is spoken and money is increasingly made - and to the south, Francophone Wallonia where a kind of provincial snobbery was once polished to a fine sheen and where today old factories dominate the gray landscape.

"There are two extremes, some screaming that Belgium will last forever and others saying that we are standing at the edge of a ravine," said Caroline Sägesser, a Belgian political analyst at Crisp, a socio-political research organization in Brussels. "I don't believe Belgium is about to split up right now. But in my lifetime? I'd be surprised if I were to die in Belgium."

Since the kingdom of Belgium was created as an obstacle to French expansionism in 1830, it has struggled for cohesion. Anyone who has spoken French in a Flemish city quickly gets a sense of the mutual hostility that is a part of daily life here. The current crisis dates to June 10, when the Flemish Christian Democrats, who demand greater autonomy for Flanders, came in first with one-fifth of the seats in Parliament.

Yves Leterme, the party leader, would have become prime minister if he had been able to put together a coalition government.

But he was rejected by French speakers, because of his contempt for them - an oddity since his own father was a French speaker. He further alienated them - and even some moderate Flemish leaders - on Belgium's national holiday in July, when he appeared unable to sing Belgium's national anthem.

Belgium's mild-mannered, 73-year-old king, Albert II, has struggled to mediate, even though under the Constitution he has no power other than to appoint ministers and rubber-stamp laws passed by Parliament. He has welcomed a parade of politicians and elder statesmen to the palace in Brussels, successively appointing four political leaders to resolve the crisis. All have failed.

On one level, there is normalcy and calm here. The country is governed largely by a patchwork of regional bureaucracies, so trains run on time, mail is delivered, garbage is collected, the police keep order.

Officials from the former government - including former Prime Minister Guy Verhofstadt, who is ethnically Flemish - report for work and collect salaries. The former government is allowed to pay bills, implement previously-decided polices and make urgent decisions on peace and security.

But a new government will be needed to approve a budget for next year.

With the headquarters of both NATO and the European Union in Brussels, the crisis is not limited to this country because it could embolden other European separatist movements, from the Basques and the Lombards to the Catalans.

Certainly, there are reasons why Belgium is likely to stay together, at least in the short term.

Brussels, the country's overwhelmingly Francophone capital, but located in Flanders, historically was a Flemish-speaking city. There would be overwhelming local and international resistance to turning Brussels into the capital of a country called Flanders.

The economies of the two regions are inextricably intertwined, and separation would be a fiscal nightmare.

Then there is the issue of the national debt - 90 percent of the Belgian gross domestic product - and how to equitably divide it.

But there is deep resentment in Flanders that its much-healthier economy must subsidize the Francophone south, where unemployment is double that of the north.

[A poll by the private Field Research Institute made public Tuesday indicated that 66 percent of the inhabitants of Flanders believed that the country would split up "sooner or later," and 46 percent favor such a division. The telephone poll interviewed 1,000 people.]

French speakers, meanwhile, favor the status quo. "Ladies and gentlemen, everything's fine!" exclaimed Mayor Jacques Etienne of Namur, the Walloon capital, at the annual Walloon festival last Saturday.

Acknowledging that talk of a "divorce" had returned, he reminded the audience that this was a day to celebrate, saying, "We have to, if possible, forget about our personal worries and the anxieties of our time."

Belgium has suffered through previous political crises and threats of partition. But a number of political analysts say that this one is different.

The turning point is widely believed to have been last December when RTBF, a Francophone public television channel, broadcast a hoax on the break-up of Belgium.

The two-hour live television report showed images of cheering, flag-waving Flemish nationalists and crowds of French-speaking Walloons preparing to leave, while also reporting that the king had fled the country.

Panicked viewers called the station, and the prime minister's office condemned the program as irresponsible and tasteless. But for the first time, in the public imagination, the possibility of a breakup seemed real.

Contributing to the difficulty in forming a new government now is the fact that all eleven parties in the national Parliament are local, not national parties. The country has eight regional or language-based Parliaments.

Oddly, there is no panic just now, just exasperation and a hint of embarrassment. "We must not worry too much," said Baudouin Bruggeman, a 55-year-old schoolteacher as he sipped on champagne at the festival in Namur. "Belgium has survived on compromise since 1830. Everyone puffs himself up in this banana republic. You have to remember that this is Magritte country, the country of surrealism. Anything can happen."

Maia de la Baume contributed reporting from Namur.

(met dank aan mijn tandarts)

 

Antwerpen telt twee Snorrenclubs, wat relatief bescheiden is . 

Wie  in de Brederodestraat flaneert, de boulevard van de Turken in 't stad van Allah en Ergün Top, zou denken dat er tenminste honderden snorrenclubs zijn, zeker omdat M en V gescheiden moet zijn.   Maar neen, dat zijn allemaal vrije snorren, de verenigden, gecompartimenteerden zitten aan  mekaar vastgeklonken met een bestuur, statuten, veel geroep en ruzie en precieze meters om tot op de millimeter na de lengte van de moustache te bepalen.  De snorren houden ook verkiezingen in navolging van miss belgian beauty  "de snor van het jaar" en bij voorkeur strikken ze daarvoor een ijdeltuit die trots is op zijn lipborstel, zoals Bob Cools.   Allemaal prima, gezellig en Willy die jaren geleden zijn vereniging startte is in mijn herinnering een aangename, sociale man in wiens gezelschap men graag vertoeft. Het is even misgelopen met wringers die een  scheurgroep hadden opgericht (waar hebben we dat nog gehoord ?) en nu heeft de rechtbank beslist dat beide bestaansrecht hebben. 

Ze hebben veel geluk bij de Snorrenclubs van Antwerpen dat de regeringscrisis niet langer duurt, want binnenkort kan het Gerecht geen uitspraken meer doen, zei de nieuwe voorzitter van Cassatie.  Ja, ja, het ziet er een toffe kerel uit : alleen gekozen op basis va zijn grote kwaliteiten, niets partijbenoeming.  Je merkt dat onmiddellijk.  Jammer dat hij een geen snor heeft.

Ray

Als wij hier brandhout maken van een of andere ministrieel beleid, wordt dit gnuivend ontvangen : "Natuurlijk, die breken alles af, want opbouwen kunnen ze niet en we geven ze trouwens niet de kans.  Trekt u het cordon nog even wat strakker aan, collega ?" 

Als echter uit eigen ambtelijk milieu de kritiek opstijgt, wordt het pas echt onbehaaglijk, want op dat niveau worden zelden ballons doorgeprikt.  De Inspectie Financiën van de Vlaamse Gemeenschap gaat zich te buiten aan alles behalve malse commentaren over het zogenaamde "participatiedecreet" van Anciaux.  Vandaag komt het punt op de agenda van de Vlaamse regering.

Wij kennen de minister als een ogenschijnlijk sympathieke boyscout die zijn Vlaamse wortels losgelaten heeft maar hij is daarnaast ook een koppig man, die vaak veel beter zijn dossiers voorbereidt dan de meeste van zijn collega's in de ministerraad.  Daarom kan hij vaak resultaten bekomen die niemand durfde verwachten. Ja, ja, laat deze waarheid ook maar geweten zijn, "elk voordeel hep zijn nadeel en omgekeerd".  Het nadeel voor Anciaux is dat men hem ook op die manier soms zijn zin geeft voor initiatieven die ten dode zijn opgeschreven.  Dit is het geval met dit decreet van de Participatie, dat men uiteindelijk in de vernieling laat schrijven door de administratie.  Het betekent steeds gezichtsverlies voor Anciaux en in de huidige politieke sfeer is dat graag gedaan. Spirit is een naam die men wil laten verdampen om in hedendaagse terminologie te blijven.

Dit politiek-correcte decreet staat bol van theoretische beschouwingen over de deelname van de allochtonen aan ons culturele leven.  Cultuur wordt uitgebreid omschreven als "de dingen van het leven die we in onze vrije tijd ondernemen" en je wordt beloond als je bijvoorbeeld gaat voetballen of met de kleine naar Plopslaland ga : dan doe je aan cultuur en dat wordt beloond met een korting.  Anderzijds moeten de grote culturele instellingen hun zetels afstoffen om de allochtonen voor een prikje toe te laten.  Voor de scène, op de scène en erachter, want in directies en raden is het nodig een  percentage mensen van vreemde origine op te nemen.  Het beleid betoelaagt al deze instellingen (of heeft ze zelfs in het leven geroepen ) en chanteert ze nu tot een maatschappelijke keuze.  In Anciaux, die zelf geen kaas heeft gegeten van cultuurconsumptie om het eufemistisch te zeggen, leeft de supernaïeve indruk dat islamitische  families zich komen verlustigen aan het theater van de KVS te Brussel (in handen van de progressieve multicul promotor Goossens, Tom van Brussel kan hier smakelijk over vertellen), het ballet van de groene Anna Pavlova Chantal Pauwels van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, en ga maar verder.  Iets wat Anciaux  weer eens ontgaan is in zijn kinderlijke ijver : de meeste van die grote gezelschappen zijn internationaal samengesteld en moeten helemaal geen quota opgelegd krijgen voor hun personeelsbestand.  De Filharmonie, de Vlaamse Opera, het genoemde Ballet : het barst van de vreemde mensen, omdat wij met ons beperkt grondgebied nu eenmaal niet over voldoende talent beschikken om complete gezelschappen uit te bouwen. 

De politiek kan bepaalde richtingen aangeven voor het maatschappelijke verkeer  In de Europese Unie die onder de voet gelopen wordt door veelal economische inwijkelingen, zal verplichte partcipatie aan de  traditionele cultuur een van de laatste zorgen zijn in de integratie. Mensen maken die keuze zélf.  Ook in onze pure eigen Vlaamse maatschappij loopt niet iedereen elke week een theater binnen, wordt de nieuwe productie van de Munt niet afgekraakt op recepties, enz.  Verruiming van de cultuur zoals door cultuurbarbaren-à- la -Anciaux begrepen is vaak cultuuropruiming.  Een kans om de elitaire en oubollige kunstconsumptie op te offeren. Het zou me niets verbazen van dit kabinet.

Ray

In een eerlijk debat zonder te schreeuwen tegen mekaar fundamenteel die dingen verworden die er te zeggen zijn,  is niet iedereen gegeven.  Via het bruggetje hieronder ziet u een fragment uit het debat Balkenende-Wilders.

http://www.dumpert.nl/mediabase/27046/bb1e2823/wilders_noemt_balkenende_bangerik.html