Berichten van 1 april 2008 tot 30 april 2008

Dit is mijn laatste cooking op Spaanse bodem (voorlopig). 

Met zachte dwang werd me meegedeeld dat er nog kipfilets

in de diepvries zaten, en dat alles moest worden

leeggeruimd tegen ons vertrek op woensdag.

  
Heb ik noodgedwongen maar iets gezocht in het

 kippenkookboek.

 
Eigenlijk een klassieker met mediterrane ingrediënten,

en gezond ook.

 Deze keer was het voor de lunch.
Greta ging voor de laatste keer bridgen, en voorzag een

after-bridge party, zodat ik beter op de middag kon koken.
Iedereen vond het lekker, maar voor mijn smaak was het

een beetje flauw, zodat ik volgende keer

een ietsepietsie cayennepeper zal toevoegen.

Het is een recept uit Nice, maar kon evengoed uit Ronda

of Valencia komen:

 
het klassieke mediterrane gezonde boerenspul.

 
Nog eens leuk om buiten te kunnen eten, met een glaasje

tinto om het af te ronden.

Woensdag vertrekken we...

Ik zag vandaag op het TV-nieuws van 18.00 uur dat er 10 cm

sneeuw ligt in Botrange.

Leuk vooruitzicht.

In elk geval: we laten hier een leegte achter. 

 
Deze leegte kan je hieronder bekijken.

Door de regen van de voorbije dagen zijn de aktiviteiten

wat beperkt. 

Het was echt dringend nodig: net voor de druppels

begonnen te vallen las ik in 2 (Engelse) weekbladen

over de "drought", de verschrikkelijke droogte

van deze winter.

 
Het was geleden van 1912 dat het nog zo droog was.

Het Vinuela stuwmeer, het grootste van

de provincie Malaga, stond op 28% van zijn capaciteit. 

Bijna een leegstand.

Er zullen nu wel een paar % bij zijn.

Gelukkig zijn er het laatste jaar enkele goede maatregelen

 genomen: de golf- en andere sportcomplexen moeten

hun eigen water ophoesten. (beeldspraak).

Ons drinkwater komt van een ontziltingsinstallatie

die gebouwd werd in 1994 en tot vorige winter nog

nooit gewerkt had. Om maar te zeggen dat het klimaat

dramatisch aan het veranderen is.

 
Binnenkort krijgen we in België nog droge zomers, stel je voor!

 
Nu is het hier weer heerlijk warm en droog, en woensdag

als we in waterland aankomen, zal het niet hetzelfde zijn.

 
Zoals Greta altijd zegt:

"België is een leuk land, maar ze moesten het overdekken".

Toen we in oktober (voor de tiende keer of zo)

naar Spanje reden voor de overwintering,

 
zijn we gezigzagd via de Dordogne/Périgord

en Languedoc-Rousillon tot in Spanje.

Hierbij een verkorte reportage over het gedeelte Dordogne.

Deze streek kunnen we niet loslaten, onder het motto:

de reis is belangrijk, niet de bestemming. 

één van mijn favorieten: Beaulieu-sur-Dordogne,
met een nog autenthiek Middeleeuws centrum,
waar niet het minste verkeer toegelaten is.
Alsof je uit de teletijdmachine van prof Barabas stapt op -500 jaar.

we gingen natuurlijk helemaal naar boven, naar en in het kasteel

...biertje.

volgende keer naar Leuc in de Languedoc en Barcelona

Ik was het van plan, niet in het minst omdat

het zomerweer was, en een Spanjaard hier in de buurt

me goesting deed krijgen.

Twee dagen na elkaar legde hij reuzegrote brochetten

op de rooster (of is het "het" rooster?

de rooster lijkt me meer iets om boeven op te leggen,

maar ik weet het niet zeker).

Toen ik de kwijl had doorgeslikt (met een blonde Leffe,

een mens moet op alles voorbereid zijn),

en de ingrediënten uit de winkel had verzameld,

begon het te regenen (niet helemaal onverwacht).

Zoiets kon mijn enthoesiasme niet temperen natuurlijk,

vanonder de ovengrill is het evengoed.

Greta vond het heel lekker (heeft ze 3X gezegd)

en heeft 1,5 brochette naar binnengespeeld, wat veel is

voor haar, gezien de afmeting (van de spies).

Ik heb me opgeofferd voor de resterende 2,5 brochette.

Hoe ik ze bereidde is heel makkelijk: iedereen kan het.

 
de gegrilde tomaten maken het af!

als je de tomaatjes insnijdt, doe dit aan de andere kant
van het kroontje (blijven beter staan)
als je hele malse ajuin hebt, moet je hem niet voorvermalsen natuurlijk

We hebben een paar rustige dagen achter de rug.
Je ziet me de Playboy bestuderen (voor de artikels!!),
lekker in het zonnetje op het terras.

moet men veel vocht opnemen, zegt mijn huisdokter altijd. 
Zodus, enkele km verder houdt Greta terecht halt bij bar Tropical.
Verandering van onderwerp: intussen is de wagen verkocht;
tenminste, we hebben al een voorschot mogen ontvangen.
We kunnen dus met een gerust(?) gemoed naar België vertrekken. 
De 16de april nemen we dus het vliegtuig en gaan we 15° lager moeten overleven.
Tot spoedig (morgen?).

Nu het opnieuw zomeruur is kunnen (moeten) we

op het terras achteraan ontbijten,

willen we in de zon zitten.

Om 9 uur kan een bakje koffie lekker smaken.

Greta ging dan maar (after)tennissen en Bob

bleef thuis met een lichte lumbago en een bakje koffie.

  de veteranen hebben het vandaag weer gehad

Wat zien we hier? Engelsen, Duitsers, een Italiaan,

en zelfs twee Belgen op het terras van Club del Sol.

"Verdorie, door mijn Alzheimer heb ik mijn epo thuis weer vergeten! 
En waarvoor dienen dan die blauwe pillen hier?"

De aardappel, patat, pieper kennen we in Europa

sinds de 16de eeuw, dank zij de Spanjaarden

die deze rare eetbare knol vonden bij de Inca´s.

Archeologen en geschiedkundigen ontdekten dat

de op grote hoogte in de Andes gevriesdroogde aardappel,

de chuno, reeds in 1400 een belangrijk consumptiegewas

bleek te zijn.

Terwijl mais onder koude gebukt ging, kwam

de aardappel vrolijk op.

Het gerechtje is opnieuw eenvoudig te maken

(wel wat geduld nodig om de aardappel leeg te scheppen),

en de keuken blijft in dit geval proper, wat ons Greetje

graag heeft.

Ofwel maak je dit als voorgercht of lunch voor 4,

ofwel als hoofdmaaltijd voor 2.

Lekker (vond Greta) en gezond.

En speciaal voor Philippe op witte borden geserveerd.

We hadden dit als lunch op ons terrasje aan de achterkant,

want vooraan was het niet te houden van de hitte.

Jammi jammi.