Woensdag 4 april 2007

ik heb je lief

telkens als ik je zie,
weerspiegeld
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen

reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren

telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb je lief
mijn vertrouwde onderkin

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Maandag 2 april 2007

in de woestijn

als ik roep hoor jij mij niet
het zijn jouw vroegste oren
waarin ik blijkbaar
dode klanken schiet

wat kan ik nog zeggen
als ik niet in het heden
kleuren kan schilderen

dan raak ik toch verloren
of wordt mijn tong
van woorden afgesneden

schoonheid dreigt
bij voorbaat te verwilderen

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Zondag 1 april 2007

troost

al richt ik mijn ogen

nog zo omhoog

en mijn diepste een sterk

verlangen kent naar

het Hoogste mededogen

toch blijf ik zoeken

naar aardse hoop

sterker nog,

ik word juist met de

menselijke onmacht

meegezogen

ik ben van stof

ondergeschikt aan de natuur

in mij brandt de vergankelijkheid

dat dooft na korte of lange duur

wat rest is mijn dodenhof

zie hier wat ik deel

met al dat ademt

het is ook het vertrouwen

dat over alles asemt

mijn leven past in het Geheel

het blijkt soms een troost

waarop ik kan bouwen

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 14:57

Zondag 1 april 2007

aai me

aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw

laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde

als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb de nacht vermoord

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 09:18

Zaterdag 31 maart 2007

foto

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

meervoud

vele geledingen
doordrenken
mijn denken
en feitelijk
bestaan

ze brengen zo
vaak verwarring
in de weg die ik
ja ik, moet gaan

soms trekt
mijn verdriet mij
naar binnen
of geniet ik intens
van mijn zinnen
om het lijfelijk genot
te beminnen

soms wip ik
in de speeltuin
van het leven
naar verre hoogten
en duivelse diepten
of verzuip in de
mallemolen
van gedwongen
hersenspinsels
die mij alle kanten
heen zwiepten

dol gedraaid
val ik neer
en kijk wijsgerig
naar wat ik deed
ik ben toch geweldig
het is het enige
dat ik zeker weet

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

de engel des eenvouds

nog vroeg en wel bij
de schemerende dageraad
verscheen aan mij de engel
des eenvouds
het was wel heel onverwacht
en gestuurd zonder
enig voorafgaand beraad
dat toonden zijn woorden aan
geheel op eigen houtje heeft
hij aan mij een bezoek gebracht

gij, Julius, zo sprak hij met eerbied
zijt een toonbeeld van ijdelheid
nog nimmer dat ik de hemel verliet
voor een mens die daar zo aan lijdt
blindheid voor eigen kunne,
overschatting van uw wezen
minstens het vagevuur ligt in uw verschiet
alhoewel een enkele reis naar de hel
in het spoorboekje reeds is te lezen

waarde vrind er is nog hoop
zei hij met gedempte stem
luister goed naar mijn raad
houdt uw schroom opnieuw ten doop
al is het maar voor even
er is dan nog een goede kans
dat wij samen plezier beleven
ik zit namelijk met mijn
bescheidenheid in de knoop

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

hakenkruizen (minisonnet)

in een groen dorpje op het Brabantse land
heeft de duisternis weer toegeslagen
Jezus kwam om elkaar te verdragen
maar hakenkruizen maakten hem daar tot schand

satans kwaad is moeilijk uit te roeien;
zinloze gedachten blijven vloeien

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

dreaming dance

mijn vingers missen
het strelend raken
ogen staren ver
van mij weg
zoekend naar
jouw tranen

geen woord verlaat
mijn mond
want al wat ik zeg
zweeft door stervende
eikenlanen
of draait slechts in mijn
nabijheid rond

daarom stuur ik
je een wens;
i am still here
in a dreaming dance

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

bevroren tranen

er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel

een onbegrepen negatief
verbeeldt in grijs en zwart-wit
hoe de ziel werd verscheurd

nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
boeket worden gekleurd

ook al wordt men gedragen
door het hoogste goed
van onmisbare mensen
de wederkerende scheut
van plotse eenzaamheid
heeft niets te wensen

de pijn wordt eerst verzacht
als men wederom heeft ervaren
hoe het gevoel ooit is verkracht

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

groeiend blauw

in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen

donker is nog
het gordijn
naar het licht

maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag

dit is rust
na slapen

stilte

balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve

zie langzaam
de contouren
van de geboorte

het beeld
van de dagelijkse
schepping
omrand met
groeiend blauw

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

het schaduwrijk

ik schep
deze letters
in de
schaduw
van mijn hand

het licht
spreidt zich
rond schokkende
contouren
van linker naar
rechterkant

als vreemde
figuren
veroveren zij
het papier
geven dimensie
aan mijn woorden

of leggen zij
de werkelijkheid
in de luren
die mijn pen
behoorde

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

hemelse orgelpijpen

achter het klavier
zing ik mijn poëzie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven

ik bespeel mijn ziel
laat vibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen

waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen

het spel van toon
met ongeschreven
woorden
ondersteund door
onbestemde
keelgeluiden
schept al doende
een gedicht met
harmonieuze
akkoorden

niets beter dan dit
kan mijn stemming
duiden

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

luchten

vandaag een dag
van rechte lijnen
ik zie voorwaarts
met oogkleppen
die mijn kijkers
in een strakke blik
laten schijnen

mijn gedachten
beperken zich
tot een en een
is drie
dat u mij nu
zult verachten
is iets dat ik
thans niet zie

mijn beeld van u
is ook vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai

daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen

of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over seks
ik vind u gewoon
een zure kwal

deze helderheid
geeft ruimte
aan mijn gemoed
ik raad aan
dat u bij tijd en wijle
het ook eens doet

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

verstild graf

als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij

ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld

als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt
denk ik

het was goed

na het In Pacem
spreekt de zwarte hoed

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

een gang naar binnen

schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang

zie schaarse
houten beelden
de schepping danken

de marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar Latijnse klanken

de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet

een gang naar binnen

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 4