Dinsdag 27 februari 2007

hemelse orgelpijpen

achter het klavier
zing ik mijn poëzie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven

ik bespeel mijn ziel
laat vibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen

waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen

het spel van toon
met ongeschreven
woorden
ondersteund door
onbestemde
keelgeluiden
schept al doende
een gedicht met
harmonieuze
akkoorden

niets beter dan dit
kan mijn stemming
duiden

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

luchten

vandaag een dag
van rechte lijnen
ik zie voorwaarts
met oogkleppen
die mijn kijkers
in een strakke blik
laten schijnen

mijn gedachten
beperken zich
tot een en een
is drie
dat u mij nu
zult verachten
is iets dat ik
thans niet zie

mijn beeld van u
is ook vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai

daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen

of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over seks
ik vind u gewoon
een zure kwal

deze helderheid
geeft ruimte
aan mijn gemoed
ik raad aan
dat u bij tijd en wijle
het ook eens doet

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

verstild graf

als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij

ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld

als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt
denk ik

het was goed

na het In Pacem
spreekt de zwarte hoed

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Dinsdag 27 februari 2007

een gang naar binnen

schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang

zie schaarse
houten beelden
de schepping danken

de marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar Latijnse klanken

de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet

een gang naar binnen

Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van J.V.E. Dreyfsandt zu Schlamm: Gedichten 4