Dinsdag 27 februari 2007
bevroren tranen
er zijn van die momenten dan splijt een oud gevoel zich van mijn nieuwe lente als oude zuigende wortels schraal, zo gevoelloos koel een onbegrepen negatief verbeeldt in grijs en zwart-wit hoe de ziel werd verscheurd nimmer zal die herinnering alsnog in zorgende liefde worden ontwikkeld laat staan in een zomers boeket worden gekleurd ook al wordt men gedragen door het hoogste goed van onmisbare mensen de wederkerende scheut van plotse eenzaamheid heeft niets te wensen de pijn wordt eerst verzacht als men wederom heeft ervaren hoe het gevoel ooit is verkracht |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00