Waar is de grens tussen een tekst voor muziek en een gedicht ? Deze dichteres brengt fado… Luister en huiver met mij mee…
HÁ UM VÉU NO MEU OLHAR Mijn blik is versluierd QUE A BRILHAR DÁ QUE PENSAR Dat verheldert het denken NOS MISTÉRIOS DA BELEZA Over de geheimen van de schoonheid ESPELHO MEU QUE ACONTECEU Weerspiegelt mij wat er is gebeurd DO QUE É TEU E DO QUE É MEU Wat er van mij is en wat van jou JÁ NÃO TEMOS A CERTEZA Hebben wij nu niet de zekerheid
A MOLDURA DESTE ESPELHO De kader van deze spiegel ESPELHO FEITO DE OURO VELHO Een spiegel gemaakt van oud goud TEM OS TRAÇOS DUMA FLOR Heeft de trekken van een bloem MUITAS VEZES FOI PARTIDO Hij werd vele malen gebroken PROMETIDO E PROIBIDO Beloofd en verboden AOS ENCANTOS DO AMOR Charmes van de liefde
ESPELHO MEU DIZ A VERDADE De spiegel vertelt de waarheid DA IDADE DA SAUDADE Over de leeftijd van de saudade À MULHER ENVELHECIDA Van de oudere vrouw SEGUE EM FRENTE NA MEMÓRIA Dat herinnert men zich eerst MATA A GLÓRIA DESSA HISTÓRIA Het doodt de luister van dit verhaal DA PRINCESA PROMETIDA Over de beloofde prinses
Letra: Aldina Duarte Uit “Mulheres ao Espelho”/ disco
Vrouwen vieren feest in Portugal op 8 maart, de Internationale Vrouwendag.
Maar niet allemaal zoals wij denken. Voor de meeste vrouwen in dit land is deze dag een dag waarop ze niks hoeven te doen. Ze worden in de bloemetjes gezet en er worden feesten (soms met strippers) en etentjes voor hen georganiseerd. Eén dag in het jaar mogen en kunnen ze genieten, en dat doen ze dan ook volop. Maar sommigen van hen vergeten, dat zij de overige 364 dagen nog steeds in een machowereld leven.
Ondanks het feit dat er ook in Portugal steeds meer meisjes hogere studies aanvatten en daarin ook aangemoedigd worden door de overheid, blijft er in het dagelijkse leven nog veel te doen voor de vrouwenemancipatie. Portugal is nog steeds een mannenmaatschappij.
Hieronder een tekst (met vertaling) gevonden op een Portugese website.
Ook deze prachtige video heb ik daar gevonden.
A igualdade entre mulheres e homens não se realiza pela simples criação de leis ou convenções anti-discriminatórias. Não é fácil reduzir a diferença entre o Direito e a vida, entre law in books e law in action. Isso mesmo resulta da Convenção para a Eliminação de todas as formas de Discriminação contra as Mulheres, que obriga Portugal e os demais Estados vinculados a adoptar todas as medidas necessárias "para modificar os modelos de conduta sociais e culturais dos homens e das mulheres, tendo em vista alcançar a eliminação de preconceitos e de práticas habituais ou quaisquer outras que se baseiem na ideia da inferioridade ou superioridade de qualquer dos sexos ou em papéis estereotipados para os homens e para as mulheres" (artigo 5º, alínea a).
De gelijkheid tussen mannen en vrouwen wordt niet bekomen door simpelweg anti-discriminatiewetten en -overeenkomsten te maken. Het is niet gemakkelijk om het verschil weg te werken tussen het ‘recht’ en het ‘leven’ , tussen ‘law in books’ en ‘law in action’.
Hieruit volgt dat het ‘Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen’, Portugal (België, Nederland,…) en andere staten verplicht om passende maatregelen te nemen om: « het sociale en culturele gedragspatroon van de man en de vrouw te veranderen ten einde te komen tot de uitbanning van vooroordelen, van gewoonten en van alle andere gebruiken, die zijn gebaseerd op de gedachte van de minderwaardigheid of meerderwaardigheid van één van beide geslachten of op de stereotiepe rollen van mannen en vrouwen. » (5de artikel, alinea a).
De volledige Nederlandse tekst van het Vrouwenverdrag van de Verenigde Naties vind je via volgende link: klik HIER!
Voor het bericht van vorig jaar over de Vrouwendag, met meer over de ontstaansgeschiedenis, klik HIER!
50 000 bezoekers… die moet je verdienen… vandaag is het zover op ‘vrijdag den dertienden’ haalt dit blog waarschijnlijk zijn vijftigduizendste bezoek(st)er… dus aan iedereen die hier ooit kwam kijken zeg ik van harte: obrigada of bedankt… ‘k zal proberen om terug regelmatiger iets te laten verschijnen op mijn blog. ‘k heb genoeg ideeën, maar momenteel ontbreekt mij de tijd om die behoorlijk uit te werken… toch nog een lieve groet…
Hey hey hey… eindelijk tijd gevonden om terug een bericht te zetten op dit blog…
Het waren hectische weken (eigenlijk maanden) die we achter de rug hebben. Verhuizen naar Portugal is niet niks. Paperassen én paperassen én paperassen…
Ook de organisatie van de eigenlijke verhuis verloopt moeilijk, vooral omdat er twee huizen moeten leeggemaakt worden. Mijn appartementje heeft deze strijd reeds gevoerd en is min of meer leeg in de handen overgegaan van mijn jongste dochter. Met meu companheiro zijn huis verloopt het wat moeilijker… Zijn huis is/was veel te groot en hij heeft in de loop der tijden heel wat verzameld, waar hij nu noodgedwongen afstand moet van doen. Dus er zullen nog wat trips naar België moeten georganiseerd worden vooraleer alles definitief achter de rug is.
Voor de rest verloopt alles naar wens, een paar schoonheidsfoutjes niet te na gesproken…
Hierbij een slideshow met enige beelden van onze bewogen autorit naar Portugal… de spannendste momenten hebben we niet gefotografeerd wegens té gevaarlijk…
Romantische ziel zijnde... heb ik foto’s van een zonsondergang in Foz do Arelho genomen op de vooravond van ons vertrek naar België voor de eindejaarsfeesten in familiekring.
Hierbij dan ook aan al mijn bezoekers: Prettige Eindejaarsfeesten en een rustig begin van het Nieuwe Jaar…!
Geniet van dit stukje Lissabon, bezongen door Amália Rodrigues...
Alfama Composição: Ary dos Santos/ Alain Oulman
Quando Lisboa anoitece Als de nacht over Lissabon valt Como um veleiro sem velas Als een zeilschip zonder zeilen Alfama toda parece Lijkt heel Alfama Uma casa sem janelas Een huis zonder vensters Aonde o povo arrefece Waar het volk koud wordt
É numa água-furtada Het is een zolderkamer No espaço roubado à mágoa In een van het leed gestolen ruimte Que Alfama fica fechada Dat Alfama is opgesloten Em quatro paredes de água Tussen vier muren van water Quatro paredes de pranto Vier muren van tranen
Quatro muros de ansiedade Vier muren van beklemming Que à noite fazem o canto Die ‘s avonds het gezang aanheffen Que se acende na cidade Dat in de stad wordt ontstoken Fechada em seu desencanto Opgesloten in haar ontgoocheling Alfama cheira a saudade Ruikt Alfama naar « saudade »
Alfama não cheira a fado Alfama ruikt niet naar fado Cheira a povo, a solidão, Zij ruikt naar volk, naar eenzaamheid Cheira a silêncio magoado Zij ruikt naar smartelijk zwijgen Sabe a tristeza com pão Zij smaakt naar droefheid met brood Alfama não cheira a fado Alfama ruikt niet naar fado Mas não tem outra canção. Maar ze heeft geen ander lied.
(vertaling: Assimil - Het nieuwe Portugees zonder moeite)
Aldina Duarte canta "Princesa Prometida"...
