Dag 5 Bloemendaal – Delft zaterdag 21 juni 2025

Zoals afgesproken zijn we om 8½ uur present aan de ontbijttafel. Marianne overlaad ons opnieuw met een overvloed aan veel lekkers. Ze vindt het spijtig dat we haar streek al verlaten. Opnieuw heeft ze zelf weinig tijd om mee te eten, ze is helemaal nog niet uitverteld we moeten kost wat kost nog wat koffie slurpen. Maar de plicht roept. Tot ziens Marianne we waren hier heel graag. Houd je kloek en wie weet tot later…Fietsen beladen en daar gaan we dan voor onze 5° fietsdag.

Het geluk is werkelijk met ons. Het is vandaag opnieuw stralend weer om zuidwaarts te rijden. We fietsen langs het spoor door het dorp tot aan de Brouwersvaart. Iets verder is er een meertje, de Brouwerskolk namen die doen terugdenken aan bierbrouwers. De vele bierbrouwers uit Haarlem moesten hun water van hier met bootjes langs deze vaart tot in de stad brengen. En dat mijn fietsmaat Rik, nu juist een brouwer chemicus van beroep is geweest! Nu op de Zeeweg richting de Noordzee en onder het fameuze “Ecoduct Zeepoort”. Er zijn hier dichtbij drie ecoducten in dit duinengebied. Door dat er wegen en spoorwegen zijn hebben ze gezorgd voor een doorlopend leefgebied voor dieren en planten met deze oversteekbruggen. Door de bouw van deze 3 ecoducten ontstond er een ononderbroken natuurgebied van Noordwijk tot Velzen aan het Noordzeekanaal. Iets voorbij het sterrenrestaurant “de Bokkedoorns” duiken we linksaf de duinen binnen. We volgen nu het Duinpieperpad in de tegenovergestelde richting van gisteren. Er is nog meer gehuil van optrekkende racewagens dan gisteren op het Circuit. Gelukkig ligt deze racebaan achter de hoge duinen. 

Op het schelpenpad dicht bij Zandvoort dorp komen we in een andere vegetatie. Vroeger waren de dorpelingen vissers maar hadden ook kleine tuintjes in de kalkrijke duinen welke ze moesten bemesten. Men noemt dat hier “Zeedorpen” landschap! Na de kruising met het spoor zijn we dicht bij een golfterrein. Bij knooppunt 77 aan het “Ecoduct Zandpoort”, moeten we onvermijdelijk op het fietspad langs de Zandvoortselaan. Moesten we hier rechtdoor rijden zouden we in de Amsterdamse Waterleidingduinen terecht komen. Maar hoe werkt dat allemaal??? De Amsterdamse waterwinning in de duinen werkt als een natuurlijk filter. Er wordt Rijnwater uit de rivier de Lek vanaf Nieuwegein +/- 50km, aangevoerd door buizen en in duinplassen gepompt. Dat water zakt door het zand en wordt gefilterd. Dat is een natuurlijke zuivering doormiddel van de duinbodem. Maar dit water wordt weer opgepompt en dan als drinkwater gebruikt, mits nog een eindbewerking in een waterfabriek. Dat proces duurt maanden…Bijna geheel Amsterdam gebruikt dit water.

Neen we zijn nog niet uit het rijke gebied. We doorkruisen sierlijke lanen met grote bomen. Ook hier in Bentveld en Aerdenhout kennen ze er ook iets van, overal fraaie vrijstaande huizen en villa’s in deze gemeenten. Net na de Vogelzangseweg duiken we linksaf het bos binnen. We komen verschillende plaatjes tegen zoals “Buitenplaats Leyduin” waar er een paardenrenbaan zou geweest zijn. Wij zien echter enorme dikke bomen en veel grote varens en hier en daar een kabbelend beekje. Ter hoogte van de Vinkenduin en Woestduin volgen we opnieuw de Vogelzangseweg. Hier op de vinkenbaan werden vroeger in het najaar vinken gevangen met netten. De krokant gebakken vogeltjes waren een lekkernij…Allé dit zou je toch nooit denken van Nederlanders! Op een fietspad gelegen aan de voet van ontoegankelijk ruige duinen belanden we in een klein dorpje, De Zilk het begin van het bollenteelt gebied. Vooral de hyacinten, narcissen- en tulpenteelt is een belangrijke bron van inkomsten. Bij de Ruigenhoek, lessen we onze dorst, en buigen af langs de Delftweg naar Langeveld. Gelukkig belanden we opnieuw in de duinen aan de Oostkant van Noordwijk. Dit dorp was vanouds een vissersdorp, deze oude dorpskern is een beschermd dorpsgezicht.

Na veel industrie en drukke hoofdwegen belanden we, bij de Trekvaart. Deze vaart was een belangrijke route voor trekschuiten tussen Haarlem en Leiden, door de Bollenstreek. Het is een ware verademing om samen met de vele fietsers het drukke bootjes toerisme te kunnen volgen. Iedereen is met dit schitterend weertje blij en we worden van alle kanten begroet…Na de Klinkenbergerplas bij Warmond en Oegstgeest zijn we in Leiden. Leiden is een stad waar de Oude Rijn door stroomt voordat deze, even verderop, in zee uitmondt. Op gps is het een plezier om door de stad te fietsen. We volgen kanaaltjes en waterlopen. Bij het kruisen van de Stille Rijn zetten we ons op het terras van bistro Grenare. Een gezellige drukte doet ons onze honger en dorst stillen met een lange rustpauze. Leiden is altijd een grote en belangrijke stad geweest in de Nederlanden hoofdzakelijk door de lakennijverheid. Het stedelijk gebied rond Leiden is een van de grootste agglomeraties van Nederland.

We hebben net 50 km op de teller wanneer we de stad verlaten via het Rijn-Scheldekanaal., iets verder volgen we de Vliet. Het is werkelijk niet te geloven er is op dit kanaal een file aan bootjes van allerlei slag. Velen houden zelfs een feestje aan boord. De Vliet loopt van Leiden via Voorschoten naar Leidschendam, door een groene zone. Aan de brug met sluis in Leidschendam is er geen doorkomen meer mogelijk. Een opeenstapeling van fietsers en wandelaars doet ons stoppen en we belanden op het terras van de “Pannenkoe”. Wat een toestand …toch geraken we vlug aan een koffie met een kersentaart. Ondertussen beleven we het chaotisch gewriemel van onhandige toeristen bootjes in de sluis. Rond de sluis staan oude koopmanshuizen, getuigen van een handelscentrum.

We blijven nu het kanaal volgen, soms noemen ze het Trek Vliet soms Zuid-Vliet maar plots wordt het Delfsche Vliet vanaf de Hoornbrug in Rijswijk. Onvoorstelbaar hoe we steeds door groene zones op goede fietspaden vlug vorderen. We rijden Delft binnen langs rustige grachten. Delft is een van de oudste steden van de Nederlanden. Wij kennen de stad door het Oranje verhaal van Willem van Oranje, in deze stad vermoord. Ook vanwege de wereldberoemde schilder J Vermeer en het Delfts Blauw. Delft binnen rijden doen we langs een gracht, de Nieuwe Delft. We blijven maar grachten kruisen, je waant je in Brugge met al die kanaaltjes. Op de markt bewonderen we het stadhuis om rond de Grote kerk en op gps bij ons Vrienden op de Fiets adres te komen.

 Hartelijke ontvangst door de heer des huizes. Wat een prachtige nieuwbouw aan een samenloop van grachten. We moeten onze fietsen in een berging plaatsen en onmiddellijk samen met onze gastheer een biertje nippen. Als onze gastvrouw verschijnt neemt ze ons mee door de woning, we krijgen de gehele 2° verdieping ter beschikking. Het is bijna een zelfstandige woning met kamer, badkamer, zitplaats en terras. Wat een rijkelijke bedoening. Morgenvroeg rond 8 uur breng ik jullie het ontbijt, horen we van de vriendelijke dame. We krijgen een huissleutel en zijn hier zo vrij als een vogel. Na een deugddoende douche staan we te popelen om de stad te verkennen. Maar we houden het niet lang vol, op het terras van “Het Konings Huys” op de markt, genieten we van een mosselsouper. Wat loom en moe, zoeken we vlug onze bedjes op. Slaapwel.