Maandag 21 april 2008
Wanneer neemt leugenaar Leterme ontslag?

Wie gelooft die man nog?
Ik alvast niet. Leterme probeert met alle macht Guynokkio in leugenachtigheid te overtroeven. Vergelijk maar eens zijn verkiezingsbeloftes met wat hij nu “realiseert” of verkondigt. Ook Björn niet die hier Leterme door de mangel haalt of Ray van Angeltjes die
hier nonkel Kruk een schijnheilige tsjeef noemt. (Al lijkt me “schijnheilig” een overbodig adjectief gezien een tsjeef dit van nature is en ik kan het weten: ik heb er spijtig genoeg enkele exemplaren in mijn (“verre”) familie van rondlopen)
De leugens van Leterme stapelen zich op. Dat weet iedereen. Zowat niets blijft er van zijn beloftes over en als er vragen worden gesteld is het van: “Ik ga voor goed bestuur, een goed beleid en voor de mensen. Voor alle duidelijkheid het is goed voor de mensen om een goed beleid te voeren. Met andere woorden: ik ga voor een goed bestuur.” Of zoiets in al of niet gewijzigde volgorde. En de Pezewever maar knikken.
Banketbakker Laloux was er ook zo ene: “ik werk, werk en werk en als ge dat niet gelooft kijk dan maar eens naar mijn postuur. (zie ne keer wa ne ferme vent ik ben.)” En dat moeten wij wel beamen: Leterme kan zich maar moeilijk op zijn “postuur” beroepen om indruk te maken. De flagrante leugens van “onze” banketbakker wegen echter niet op tegen de leugens van Leterme. Lulkoek heeft echter wel - voor de schone schijn - de “eer” aan zichzelf gehouden.
Hoe deed Guynokkio het? Net op dezelfde manier zoals Leterme het nu doet: de regimepers aanvallen. Le Standaerd liet een steekje vallen door Leterme frontaal “aan te vallen” en net zoals Verafstoot was het eerste wat de man deed, in dit geval, Vandersmeers - nochtans uitermate gebrand op een gatlikkerslintje - opbellen om hem de levieten te lezen.
Tussendoor een stukje weggeplukt van bij Visionair België.
Het zijn witte raven zoals Rik Van Cauwelaert die al eens een boekje durfden opendoen. “Politiek en pers zijn in België nauw verstrengeld. Premier Verhofstadt belt regelmatig journalisten om ze uit te foeteren of te sturen. Doen ze niet wat hij wil, dan dreigt uitsluiting. De druk om inschikkelijk te zijn is onder deze regering enorm”, schreef de Knack-directeur al in 2002. Daar zijn tal van voorbeelden van bekend,- ik beperk me tot een kleine bloemlezing.
Het geval Derk Jan Eppink is berucht gebleven. Op 5 juli 2002 verscheen zijn laatste column in de De Standaard. Het ging over de VLD en de macht van de loge,- een teer punt, voor wie de actuele perikelen rond de geschortste VUB-professor Frank Thevissen volgt. Toenmalig VLD-voorzitter Karel De Gucht, notoir logelid, reageerde furieus op het stuk en belde onmiddellijk naar hoofdredacteur Peter Vandermeersch met de vraag om Eppinck terug te fluiten. Toen dat niets uithaalde, ging Guy Verhofstadt te biechten bij niemand minder dan Romano Prodi, voorzitter van de Europese Commissie, waar Eppinck werkte. Prodi kon het varkentje wassen voor de premier: stoppen met die kritische columns, of je baan verliezen, luidde de simpele boodschap. De columnist wist hoe laat het was, en gaf zijn ontslag bij De Standaard.
Ook Laatste-Nieuws-commentator Luc Van der Kelen wist wat het betekende om onder het Verhofstadt-regime aan politieke duiding te doen. „Hij belt me in de badkamer, op de wc en als ik een tongetje sta te bakken”, openbaarde hij ooit aan NRC-Handelsblad. “Hij probeert me op zaterdagavond om half twaalf nog te vertellen wat ik moet schrijven en wat ik niet moet schrijven.” Van der Kelen geraakte na een aantal té kritische commentaarstukjes in moeilijkheden en werd door de VLD-top persona non grata verklaard. Maar hij had de goede reactie om het verhaal rond druk en chantage op zijn persoon met veel aplomb uit te brengen, waardoor Verhofstadt inbond. Het stalken bleef natuurlijk doorgaan…
Een m.i. méér als lezenswaardig stukje kritische analyse van de "Vlaamse" pers: Na 9 jaar Verhofstadt: op naar de kaatsbaan.
Terug naar Yvokkio, waardig opvolger van Guynokkio.
Let u eens op de manier waarop Leterme zijn telefonisch contact met Vandersmeers uitlegt: Phara vraagt of hij Peter Vandersmeers op het matje heeft geroepen en wat antwoordt de geitenboer? “Neen, absoluut niet…” Waarom die tsjeef het dan wel nodig vond om koranaanbidder Peter op te bellen? Toch niet voor zijn schoon gat zekers? Want dat staat altijd wagenwijd omhoog gesperd ter wille van de multilullige francofone dynastie. De cijfers die Le Standaerd aangaf heeft Leterme nochtans bevestigd na ze eerst met klem te hebben ontkend.
Leferme is natuurlijk geen unicum om leugens en halve waarheden de wereld in te sturen. Hij ontgoochelt wel heel wat van zijn kiezers gezien hij het helemaal anders had beloofd terwijl hij ondertussen Verafstoot in leugens en verdraaiingen naar de kroon steekt.
Tot driemaal toe - het bijbelse verhaal van de kraaiende haan? - negeert of ontwijkt hij de vraag van Phara m.b.t. de begroting en begint hij te leuteren over kredieten, realisaties en het verschil tussen begroting en wat, in vorige regeringen, werd uitgegeven. Pittig “detail”: zowat 80 % van het “expertenbudget” wordt toegewezen aan francofonen. Alsof die ook maar één euro minder zullen uitgeven van wat hen werd toegekend. Moet ik er een tekeninkske bijmaken misschien?
Verafstoot zaliger wachtte tenminste tot ‘s anderendaags om zijn leugens te verloochenen. Kaloot “Fermier Chavroux” doet dit echter in minder dan 20 minuten in één en dezelfde uitzending; tsjeven waren, zijn en blijven meester van de hypocrisie ondanks meester leugenaar Guynokkio.
De geitenboer beweert bij hoog en bij laag dat zowat alles gelogen is in het artikel van Le Standaerd. Geen 10 minuten later argumenteert hij de bedragen die de multilullige paarse regimevod heeft afgedrukt.
Jammer maar wel te verwachten was de lauwe reactie van regimetang Phara die zelfs niet de moeite deed om, zie de intro van de geitenboer zijn filmpje op YouTube, om de huichelaar op zijn leugenachtigheid te wijzen. Ze “laat” zich zelfs vangen aan de mooipraterij van de geitenboer die het lef heeft te stellen dat het eigen is aan de begrotingstechniek om begrotingen fors hoger in te schatten dan realistisch mag worden verwacht.
Zielig, triestig maar vooral veelzeggend is zijn nietszeggende reactie tegenover de “aanval” vanuit francofone hoek om Brussel en Wallonië als een bilzieke federatie te verdedigen.
Niet gezien? hier kan u Phara d.d. 17-04 nog herbekijken.




