De Kamer : het lachpaleis

Stelt u zich eens voor:

U werkt met een honderdtal collega’s in een bedrijf dat wordt veroordeeld door de rechtbank voor een of ander misdrijf.

Uw bazen, hardleerse smerige kapitalisten zoals ze zijn, laten het niet aan hun hart komen en wandelen lustig voort langs de dunne grens van het toelaatbare om er zo nu en dan toch wel weer eens over te stappen.

Stom natuurlijk, vooral als er binnen het bedrijf een alerte roodgroene “delegee”  als de kippen bij is, niet om stommiteiten te vermijden maar om de “zaak” te gaan verklikken.

U, als naarstige werknemer, weet van niets.

Nochtans hangt U een zware straf boven het hoofd.

Madam Konkeldinges heeft het namelijk in haar kop gehaald om bedrijven, die een tweede keer worden veroordeeld, te sluiten van 1 tot 10 jaar.

Niet alleen de verantwoordelijken worden gestraft, met recht en reden, maar u als werknemer staat op straat.

Op vraag, door onze reporter ter plaatste, wat Madame Konkeldinges vond van onze stelling volgend antwoord: “Maach meneechgrr, dat ies tok keen problème, de flaamingken kaan dat keld wel opoesten”

 
Erik

Hoe zou het zijn het met de geesteshygiëne aan onze universiteiten ?  Als de ochtend begint met dergelijke overpeinzingen, moet ik best niet te veel koffie drinken voor de zenuwen, anders haal ik de avond niet.

Aan de universiteit van Cambridge met een  terechte reputatie wordt het  bewijs geleverd dat genialiteit en waanzin aan mekaar grenzen.  Onderzoekers aldaar zijn tot enkele verrassende en wetenschappelijk hopelijk goed onderbouwde conclusies gekomen die zij uiteraard graag delen met het wereldgeweten, zijnde u, ik en nog een kleine zes miljard onwetenden.  Die studies zijn er vaak ook op gericht om ons een dik schuldcomplex aan te praten. 

De invloed van onze kleding op het milieu !  Ik had er nooit bij stilgestaan, want ik ben constant bezig met het sorteren en hersorteren van het huisvuil. Bekommernis voor het milieu in het dagelijkse harde bestaan, daar gaat het om.  Mijn brave buurman Rachid lacht mij uit met mijn obsessief gedrag : "Allemaal samen in een grote zak, Mijnheere Ree ondere de lantaarnpaale aan den overkant". 

Er is vastgesteld in Cambridge dat mode milieu-onvriendelijk is.  Een zeer pijnlijke vaststelling voor iemand die samenwoont onder eenzelfde  grijze hemel met  de Zes van Antwerpen : de koningen (en een koningin) van de theatrale outfits en soms ook elegante mode.  Maar er valt over te praten, zeggen de Britse geleerden, gelukkig maar. 

Als onze kleren vuil zijn, moeten we ze wassen op een lage temperatuur, ze niet drogen, noch strijken.  Met andere woorden : er slonzig en voddig bijlopen is goed voor het milieu.  Bij sommige adepten van links, groen-links, rood-links merk je trouwens dat zij al lang die stijl genegen zijn. Ook wat betreft het gebruik van zeep.

De oplossing voor onze kleding bevindt zich in de productie en fabricatie van nieuwe stoffen om ons te beschermen tegen de elementen en niet naakt door het leven te gaan : algen zijn zeer geschikt, evenals sojavezels, maïs en brandnetels.  Het voordeel is als er een hongertje opkomt, je kan je  eigen sokken of onderlijfje opvreten. 

Ray

Mijnheer Erik had het gisteren over Urbanus en diens commentaren op het progressieve front en de prangende maatschappelijke vraagstukken die onze samenleving verdelen.

Grasduinend langs de diverse politieke blogs (er zijn er heel wat met uitgesproken Vlaams-nationale en Vlaams Belang sympathieën) zijn de analyses en kritieken over Urbanus' uitspraken van dankbaar over onthutsend tot enthousiast.

Rechtvaardig rechts moet  proberen Urbanus niet te hevig aan de boezem te drukken, want de man zal onder zwaar artillerievuur komen te liggen. Met een gekwetste Urbanus die we moeten afstaan aan het Poco hospitaal zijn we niets.

  Links heeft zich even laten inpakken door Vlaanderen's komiek nummer één.  De Morgen dacht goed te zullen scoren met een vrije tribune aan te kondigen met de man van het Payottenland maar dat viel  ze zwaar tegen : er werd gelachen maar groen. Op de VRT waar flateren een blijk van beroepsernst is, schoven ze voor de zoveelste keer uit over de eigen vieze excrementen, in de overtuiging dat de domme kijker tuk is op stront.  De kop van Tim Pauwels werd speciaal voor dat doeleinde gebeeldhouwd door de rode vakbond : wat ruik ik ?

Elke actie ontketent een reactie, elke beweging van de slinger kent een tegenbeweging.  De druk in bijna gans West-Europa op de burgers om ze  tegen hun zin een maatschappij op te dringen die ze niet wensen, die druk door de diverse regeringen is zo overdreven, zo grotesk, dat dit vroeg of laat tot een hevige tegenbeweging zal leiden. 

In Vlaanderen hebben wij verknechting in onze genen maar ook stille rebellie tegen de bezetter. Tot hiertoe was het VB de enige die de stem van het volk aanhoorde en vertolkte. Laten we hopen dat langzaam maar zeker meer VIPS en BV's hun gezonde verstand  laten weerkeren.  Wij zullen hen niet doodknuffelen maar wel met open armen ontvangen.

Ray 

Urbanus is een van de weinige artiesten in Vlaanderen die, - een beetje zoals egeltjes paren - héél voorzichtig, het aandurft om een beetje kritiek te uiten op het politiek correcte etablissement. Hij was in gesprek met Barones Doornaert, Zure Tim Pauwels, Bart Eeckhout van de GOTV en de diepe décolleté - madame, Caroline sans gêne.

Maar Urbanus hoedt er zich wel voor om in het rechtse kamp geduwd te worden omdat hij maar al te goed weet  welke financiële gevolgen dit voor hem kan hebben.

Jammer dat hij die open doelkans niet heeft benut door het geval van ondermeer DeStrangers aan te halen.

Veelzeggend vond ik: “Wat ik denk dat bij de mensen leeft, ik zie dat toch ook bij collega -artiesten, een jaar of tien geleden hoefden wij geen twee keer na te denken om ons mening over iets te zeggen en nu wordt dat toch gevaarlijk. En ik weet er een hele hoop die zeggen: maar jong, wat trekt gij u over uwe kop, geef die mannen gelijk”

Waarbij BRT (BloedRood Timmeke) vlug overschakelt naar een citaat van Urbanus in Nooitgedacht  van 17-12-06 waarbij deze besluit,  dat hij schrik heeft van bepaalde gevestigde waarden binnen het mediawereldje.

Bart Eeckhout van de GOTV haast zich om te vertellen dat er hoegenaamd geen sprake is van zwijgverbod, politieke druk of wat dan ook.
Nu haasten is veel gezegd. Voor elk woord dat hij uitkraamt heeft hij twee seconden bedenktijd nodig maar hij krijgt van BRT het dubbele.Daar waar de vlotte Barones, als het wat “moeilijk” ligt, door diezelfde neutrale  BRT niet vlug genoeg onderbroken kan worden.

Wat Eeckhout bedoelt met het volgende blijft mij een raadsel:”…niet zo zeer in de media, niet zo zeer in de politieke wereld want daar wordt er wel duchtig links en rechts van gedachten gewisseld..”

Deed me onmiddellijk aan Filip van Laenen denken en ik citeer hem: “En dat uitgerekend Yves Desmet dit dus moet overkomen, anders de vleesgeworden arrogantie en reïncarnatie van de inquisitie wanneer iemand geïnterviewd moet worden die nog maar een millimeter rechtser is dan zijn eigen extreem-linkserigheid, dat is toch wel het toppunt van ironie.”

Maar het is zijn enige kronkel niet want hij vindt dat er een soort manco is in de culturele wereld, er geen tegenstem is tegen het maatschappelijk denken dat ge eigenlijk links kunt noemen. “Noem mij eens een spraakmakende rechtse schrijver in Vlaanderen? Ik ken er geen” .  Er zijn uiteraard auteurs en artiesten met rechtse sympathieën, alleen zij weigeren het hoofd boven de korenaren uit te steken, goed wetende dat de pikdorsers klaar staan.  Daarom dat de voorzichtige stellingen van Urbanus (trouwens ook gisteren in de Morgen opgenomen) bijzonder moedig zijn !  En hopelijk de voorbode van een nieuw klimaat.

Ik hoorde de barones graag zeggen “dat de essentie van een democratisch debat is dat je het oneens bent en dat je elkaars opinies respecteert, dat je daar een discussie over hebt..” en hier onderbrak BRT haar voor de zoveelste keer.

Maar de beste uitspraak vond ik van Caroline sans Gêne.

“Als je tegenwoordig nog zegt dat er racisme in de samenleving is en dat er discriminatie is dan word je bijna gestigmatiseerd”

Of hoe de sossen de wereld op zijn kop kunnen zetten.

Erik

Wegens het formidabele succes van Angeltjes worden wij bestookt met aanvragen van niet alleen wilde fans en amateur-leuteraars maar ook van de betere en andere auteurs, bloggers, journalisten en zelfs politici om toch maar eventjes vermeld of op zijn minst eens "gelinkt" te mogen worden.

Het is dan ook bijna niet meer te doen voor onze hoofdredacteur om zijn schare fans van de vrouwelijke kunne van zich af te schudden. (de sjansjaar)

Niettemin houden wij stand ondanks deze enorme druk.
Maar het vlees is zwak, vooral dat van....jaja, ge weet het ook wel zekers.

Wat te vrezen viel is dus gebeurd. Ene Kal van Brollenbergs of was het Knal Prottenberg, of nee Brol van Kallenberg... nu swat... Die vent, voor ons tot hier toe volslagen onbekend, is erin geslaagd onze hoofdredacteur het hoofd op hol te brengen door zijn amourette, ene Liesbeth Van Impe, op hem af te sturen.

Gedane zaken nemen geen keer en bijgevolg zijn wij contractueel verplicht volgende tekst te publiceren.

En met veel genoegen en overtuiging geven wij het woord aan Luc van Balberghe van "Vrij van Zegel"

Juist op het moment dat ik dacht even tot bij buurman Rachid te gaan om die wat te pesten, komt er een dringende vraag uit West-Vlaanderen van Mijnheer Erik om onverwijld een artikel te maken over het Geluksgevoel der Marokkanen.  ("Onverwijld" ... hij heeft weer in Izegem gezeten).

't Levensgeluk van de Marokkaanse medemens is wetenschappelijk gemeten door de Universiteit van Groningen (Friesland) en wat blijkt ?  In Antwerpen en Rotterdam wordt 7,4 punten gescoord (ik hoop dat het geen procenten zijn) en in de steden met overwegend Franstalige sfeer, Brussel 6,4 punten en Luik 6,2 punten.

Op zich verbaast het me niet die uitslag : er worden zeer veel inspanningen geleverd om het de moslims naar de zin te maken.  Ze kunnen onbekommerd zichzelf zijn en blijven, moeten zich niet aanpassen, er wordt hen geen strobreed in de weg gelegd, alle sociale en financiële kanalen worden hen met hand en tand getoond en ze worden er doorheen geloodst, het naleven van Belgische wetten en decreten wordt met geloken oogjes nagegaan, iedereen vindt het normaal dat ze geen smeet loyauteit opbrengen voor België of Vlaanderen, kortom, wie in deze voorwaarden geen geluksgevoel ontwikkelt is een ondankbare hond of een gore hoer, om terminologie te bezigen die hen vertrouwd klinkt.

Voor de poco's is dit  alweer slecht nieuws : hun Marokkaanse vriendjes gedijen het best in racistisch bestempelde steden.  Antwerpen, waar Filip Dewinter de plak van de oppositie zwaait en Rotterdam waar Leefbaar Rotterdam  in het college zetelt. 

 Ik nodig Birgit van Mol met haar schraapstem en haatkop uit het in de komende journaals uitgebreid te hebben over het sluimerende racisme bij vissen en vogels, want daar is het ook wreed onrechtvaardig.

Ray

Onze Noorderburen kennen er ook wat van : de tijd dat wij, de morsige broertjes uit het Zuiden, bewonderend opkeken naar de zwierige, welbespraakte Randstadbewoners is lang vervlogen. 
 
Verfomfaaide figuren die menen alles te weten over wat de maatschappij beroert en dit in een schabouwelijk kauwgomnederlands op de buis met een air van kouwe kak komen uitbazuinen, zijn door de nuchtere Vlamingen allang ontmaskerd en  door de minder nuchteren als quantité négligeable terzijde geschoven.

Nederland-Gidsenland vaart al enige tijd zonder kompas in de oude schuit van de Vliegende Hollander over de woelige Noordzee, want de wereldzeeën liggen buiten bereik.  Het in stand houden  van eigen cultuur, taal, gebruiken werd steeds geschuwd en  minimale aandacht  voor een van deze aspecten was een blijk van ijdelheid en overbodigheid. 

Men effaceerde zichzelf en vermomde zich als een nufje 
om  de hele wereld te kunnen  afblaffen.  Een tactiek als een andere die jarenlang stand heeft gehouden en zeker in Vlaanderen aandachtig en eningszins adorerend gevolgd werd. Onze grote broers durven nogal, hé ...

 Tolerantie tegenover de meest aberrante afwijkingen en  aanvaarding van misdadige praktijken heeft geleid tot een slappe en onwaarachtige maatschappij van mensen die alles slikken zolang het maar niet zweemt naar iets van eigen aard. 

Er zijn gelukkig heel wat Nederlanders die er anders over denken maar ook zij lopen gemuilkorfd rond, alhoewel een gunstige kentering op komst is.

Dat in dergelijke cultuurloos en stuurloos  maanlandschap de nieuw te vormen regering van christen-democraten, socialisten en christelijke kerkgangers zichzelf een loonsverhoging toekent van dertig procent (30%) is een anekdote in de marge van een natie die voortdurend de politiek-correcte richting aanwijst.


Ray

Duchatelet, de uitvinder van Melexis-chips en de oprichter van Vivant stopt er mee.  Van vandaag af. Niet met Melexis.

Hoe je een hoogtechnologisch bedrijf met honderden medewerkers, beursgenoteerd nota bene, kan oprichten, leiden en tegelijk een politieke beweging aan de gang houden met een origineel programma, heb ik steeds vreemd gevonden.  Een kapitalistische idealist ?  Ook een bescheiden man, volgens de kranten, want hij besteedde grote brokken van zijn vermogen aan zijn partij en leefde inmiddels sober en gewoontjes in een rijhuis. Een rijke zonderling.

De grondidee van Vivant, om iedere burger een basisinkomen te bezorgen dat naargelang je talenten, activiteitsgraad  of zin om te presteren kan aangevuld worden, kon op nauwelijks aanhang rekenen behalve bij  artiesten.  Hun jarenlange zweven op het koord van de bohémien zonder bestaanszekerheid, noch overeenstemming tussen het sociaal en fiscaal statuut, dreef hen als het ware naar de verlokkingen van Vivant.  Frank Aendenboom was een van de partij-uithangborden.

Duchatelet ontdekte een ander speeltje : voetbal.  En politiek-structureel dook hij onder bij de schuchtere blauwen.  Exit de artiesten die  tegen heug en meug onder de vleugels van Bert en zijn Marokkaanse aanhang zitten te morren.  De kabinetschef van Bert is vele jaren voorzitter geweest van de Vereniging voor Directeurs van de Podiumkunsten en zakelijk leider van het Toneelhuis. Allicht een betere pleitheer dan de rijke voetbalfan met bizarre ideeën die niemand boeien.  Zeker Guynokkio niet, die alleen gefascineerd is door het eigen spiegelbeeld.

De VLD kondigt vandaag een grote opsmukoperatie aan, vermoedelijk geïnspireerd op de vertrouwelijke nota die wij hier gisteren publiceerden.  Een van de elementen van de nieuwe aanpak is de appendix, Vivant wegknippen, vervolgens het letterwonder VLD behouden aangevuld met een adjectief.  Ik weersta de verleidingen die in mij opwellen om de blauwe vrienden weer eens te inspireren : hun eigen put delven ze beter zelf en tegen Mijnheer Schlangen kan ik niet op. 


Ray

Voor ik enkele bedenkingen en uitspraken noteer eerst dit: ik beschik niet over een dikke turf over het klimaat zoals onze hoofdredacteur maar ben wel  gaan rondneuzen op het wereldwijde web.

Het valt op dat de wetenschappers er nog lang niet uit zijn.

Er zijn de pro’s, de twijfelaars en de contra’s.

En dan wat te denken over fenomenen als El Niño en La Niña of vulkaanuitbarstingen als die van de Pinatubo.?

Maar volgende brief verraste mij toch wel even:

“2000 vierkante zeemijl ijs, dat tot voor kort de Groenlandse Zeeën tussen de 74^e en de 80^e breedtegraad bedekte, is in de laatste twee jaar geheel verdwenen”. 

“De overstromingen, veroorzaakt door rivieren die ontspringen in de besneeuwde bergen en die gedurende de gehele zomer al die delen van Duitsland deden onderlopen, geven voldoende bewijs dat er een nieuwe opwarmingsbron in het spel moet zijn…”.

Heu, efkes niet goed opgelet want:

Dit is niet het allerlaatste onheilsbericht van de broeikasindustrie, maar het zijn fragmenten uit een brief van de President van de Royal Society, tot de Britse Admiraliteit, met de aanbeveling om een schip naar de Arctische wateren te sturen om de dramatische veranderingen te onderzoeken. 

De brief is niet geschreven in het jaar 2007, maar in 1817, 2 jaar nadat Napoleon in de pan werd gehakt in Waterloo... 

Maar een nog groter reden om toch sterk te twijfelen over de menselijke impact op de verwarming van de aarde kunt u zien in deze grafiek.

Maar nu, in uitgesteld relais, De Zeverende Dag van 04-02-07.

De moderator van dienst citeert de VN als volgt: "de opwarming van de aarde is alarmerend en de oorzaak daarvan ligt bij ons zelf."

Wat er mij weer eens zo mateloos ergerde: het was wéér eens een "discussie" onder gelijkgestemden. Mogen wij de klok niet horen van de andere kijk op dit fenomeen?
Typisch politiek correct: wij vinden en dus zeggen wij dat het zo is. Commentaar?

Want wie waren de gasten? Luc Debontridder van het KMI en Jan Turf van de BBL.

Luc Debontridder was mijn inziens gematigd en relativerend maar die Turf is een turf, wat zou je anders verwachten, van de hardste soort ?

Dergelijke mannen maken me ook bang met uitspraken als: “We gaan de mensen hun auto niet afpakken…maar…” En wie beweert dat, als we onze woning volledig opnieuw en beter gaan isoleren, we die investering na 3-4-5 jaar terugwinnen is m.i. een leugenaar. Maar, meneer Turf mag zich altijd komen aanbieden om het aan “die” prijs bij mij thuis te komen doen.

Meneer Turf geeft ook volgende bedenking mee: “Vlaanderen is een zeer slechte leerling in de klas, een zéér slechte leerling” Lap, ’t zijn weer de Vlamingen die de boel naar de verdoemenis helpen. Over de Chinezen met al hun steenkoolcentrales niets dan lof?

Mag ik mijn wenkbrauwen fronsen als Turf zegt: “Gebruik je wagen waarvoor hij dient : namelijk om je te verplaatsen”Iemand een  idee waarvoor je een wagen gebruikt? Als rusthuis voor vogelgriepkalkoenen ? Geen idee. Turf heeft ook geen alternatief gegeven.

En dan mocht, bij monde van Alain Coninx, Tobback junior zijn intrede doen met de gevlerkte woorden: “Ik weet wat ik moet doen maar dan raak ik niet meer verkozen”

Wat Turf hierop antwoordde interesseert mij niet maar wel de impact van het geciteerde zinnetje uit de GOTV van Brunootje.

Want wat zegt Brulaap junior hier eigenlijk?

“Luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden. Waarmee ik duidelijk wil maken dat wij, traditiegetrouw, de kiezer beliegen en bedriegen dat het geen aanzicht meer heeft. Mijn vet betaald postje is, als sos logisch toch, belangrijker dan het welzijn van dat hatelijk Vlaams klootjesvolk, nietwaar?”

Ondanks deze zeer pijnlijke vaststelling ben ik verheugd met Bruno’s openhartigheid.

Zoals Pim in "Truken van de Foor"  alludeerde lijkt heel dit broeikasgedoe sterk op politieke manipulatie waarbij hier de bedenking van Clark Kent hierover en zijn bewijs dat er geen bewijs is van een gevaarlijke klimaatopwarming.

Erik

Mijn slecht karakter heeft het weer eens gehaald op mijn goed hart en ik heb een venijnige reactie geplaatst bij HLN op "Verboden wapenbezit neemt toe"

Ik werd daar ook relatief schreeuwerig toe uitgenodigd:

Prachtige foto van in-beslag-genomen wapens.

Ik wacht alleen nog op de foto's van de in beslag genomen wapens van die staatsgevaarlijke extreemrechtse organisatie Blood and Honnor.

Misschien moet ik wachten tot halverwege mei 2007 of zoiets?

Steek het in uw zakken.

Beste Nomen ,

We hebben uw reactie goed ontvangen en zullen ze zo snel mogelijk verwerken.                     

De redactie behoudt zich het recht om reacties in te korten en te herformuleren.

De redactie is niet verplicht alle reacties te publiceren.