Overal in Vlaanderen gaan stemmen op die de  oorzaken van de huidige politieke impasse situeren waar ze zich bevinden : het Belgische keurslijf past niet meer, het wordt overduidelijk dat deze staat overeind bleef dankzij de goedmoedigheid van de Vlamingen, de gulle goedhartigheid van een liegende premier en de makke volgelingen in kamer en senaat.

Het doorzichtige afleidingsmaneuvre van de Vlaamse protesten werd weggewuifd als gevaarlijk extreem-rechts nationalisme.  En men inviteerde aan de tafel in het lelijke kasteel van Val Duchesse een halve Vlaams-Nationalist die er van droomt een tweede Schiltz te worden en die zijn partij veil heeft voor een vervolg op het Volksunie-débâcle.

Ze zijn er niet eens toe gekomen na + 70 dagen om over de splitsing van BHV te spreken.  De Walen hebben de Vlamingen verzocht een aantal van hun desiderata officieus op een papiertje te zetten en stilletjes te overhandigen.  De volgende dag kopte Le Soir  over de 91 Vlaamse eisen, terwijl er nota bene niet eens een kans was geweest om er een woord aan te wijden !  Zelfs een geheimpje kunnen de Franstaligen niet bewaren.  Zij bedienen zich van een schijnstaat, teren weg op een schijnparticratie vol fraude en misbruiken en ze gedragen zich als schijndoden als ze hun zin niet krijgen.

 De Walen willen gewoon België behouden zoals het is, want de centjes vloeien vlot van Noord naar Zuid en meer moet dat niet zijn.   Dit is  een pat-situatie en de plaats van zij die zich Vlaams-naitonalisten noemen, is  niet aan de onderhandelingstafel. Daar heerst chaos, verwarring en paniek. Wie nu nog droomt van een toegevinkje hier, een eigen rolstoelbeleid ginder, versterkt de Belgische gedachte.  De Vlaamsbewusten moeten verzamelen en een gemeenschappelijke strategie bepalen. 

Momenteel gaat de volkswil de richting uit van  zelfbestuur.  Natuurlijk zijn er juridische bezwaren aan te halen : de Grondwet is niet geschreven in functie van een ontbinding van het land, dus als het nodig is,  schuiven we die even terzijde om democratisch uit te voeren wat nodig is om te overleven.  Ik weet niet of we nog een referednum moeten tussenschuiven.  Veel verloren tijd en vooral veel mogelijkheden voor de Belgen om de gunsten van de bevolking proberen terug te winnen met paaiende beloftes.

De mannen en vrouwen van Pro Flandria zitten er ook mee.

Rien ne va plus

De Franstalige en Vlaamse partijen zijn op 10 juni met een totaal ander verkiezingsprogramma naar de kiezer getrokken. Op vlak van staatshervorming, justitie, tewerkstelling, volksgezondheid en migratie, waren de verschillen tussen Vlaamse en Waalse partijen zeer groot, zelfs tussen de partijen die ideologisch geacht worden tot éénzelfde kamp te behoren. Dat de uitslag van de verkiezingencommunautair was, hoeft dan ook niet te verbazen.

Tien weken nu al hebben CD&V, N.VA, VLD, MR, FDF en CDH vruchteloos gepoogd om tot een consensustekst te komen voor een nieuwe federale regering.

In Vlaanderen is men verbaasd dat de franstaligen onredelijke eisen stellen en noemen zij mevrouwMilquet “Madame NON” omdat zij ondermeer de Vlaamse voorstellen over de staatshervorming afwijst.

Over de MR zeggen de Vlamingen dat deze partij de eisen van de extremisten van het FDF inwilligt. Maar hoe kan het ook anders? Net zoals de Vlaamse kiezer heeft de Waalse kiezer communautair gestemd, en kregen de Waalse partijen evenzo van hun kiezers een mandaat om dergelijke standpunten in te nemen. Dat de franstaligen consequent zijn met hun verkiezingsbeloften, kan men hen niet kwalijk nemen.

De behoudsgezinde unitaire krachten stellen alles in het werk opdat de twee volkeren en hun respectievelijke partijen hun verkiezingsprogramma zouden verloochenen om de federale staat te redden.

Dat de franstaligen deze keer wél toegevingen zouden doen zou de eerste keer in de geschiedenis van België zijn en is dus illusoir.

De Vlaamse partijen kunnen echter òòk geen toegevingen meer doen omdat de Vlaamse kiezer hen een duidelijk mandaat heeft gegeven voor een eigen Vlaams welvaartsbeleid. Dat mandaat verloochenen zou politieke zelfmoord zijn. De chaotische bevoegdheidsverdeling kost de belastingsbetaler handenvol geld en is een rem voor Vlaamse én Waalse vooruitgang. De schrijvers van het Warandemanifest van november 2005 krijgen hun gelijk nu bewezen: de Vlaamse onafhankelijkheid is meer dan ooit van levensbelang en is het enige toekomstgerichte staatsbestel voor 6 miljoen Vlamingen en 4 miljoen Walen.

Nog nooit is het zo duidelijk geweest dat een

Voor Pro Flandria,

Jan van Malderen - Voorzitter

Ray

De Frut heeft de peiling naar de onafhankelijkheid van Vlaanderen afgesloten met ca. 10.000 deelnemers, van wie 64% de boeien wil losgooien en 36% wil het "kleine landje" behouden, ook al omdat alle Belgen drie talen kennen.  Dat laatste wisten wij niet : meertaligheid vind je bij Vlamingen (en de 70.000 Duitstaligen) maar over de taalgrens is dat eerder beperkt.  Tenzij de Walen nu natuurlijk allemaal aan de Assimil zitten.

Politoloog Lucje Devos (hij zit bij elk politiek programma van de 000 te glunderen en mag het laatste woord zeggen.  Waarom ?  Omdat hij zeer politiek-correct is) heeft al de gemoederen gesust : dit is een kortstondige revolutionaire opstoot, die zo weer verdwijnt.  Devos kijkt al verder de toekomst in : naar het mooie unitaire België met een gladgestreken tricolore aan de mast boven het paleis van de majesteit, Philippe de Belgique.

Luc is bijna even slim als de NV-A voorzitter.  Waarom gaat hij niet samen met Bart in Val Duchesse de zaak regelen ?  De twee rebellen samen, de vrijheidsstrijders voor Vlaanderen.  De nieuwe Breydel en Deconinck.  En Geert  Spirit wil ook wel meedoen, tegen het "verkrampte extreemrechtse" gedoe. 

Volgens die grote denkers is iedereen die niet denkt als zij, verkrampt.  Als je de deuren van je land niet wagenwijd openzet voor mensen die je wat geld geeft en ze voor de rest geen toekomst kan bieden, ben je een racist.  Als je je land zelfstandig wil maken, ben je een bekrompen nationalist.  Als je het parlement oproept om zich uit te spreken voor de eigen natie, ben je een slechte democraat ...

Weet u wat ?  Mogen wij  even de grenzen van het fatsoen verlaten ?  (Vraagt u de dames even ogen en oren te sluiten ?)  "Ze kunnen ze kussen, we hebben onze buik vol van die charlatans".  Komt u maar terug, dames. In de periode van penopauze hebben de mannen ook al eens last van een opvliegertje.

Ray ( een van de 64% )

Hoe verdelen we de 9 bollen ?





Het laten "verdampen" zoals de Belgische staat (dixit IJzerbedevaartvoorzitter) zal niet lukken, dus laten we het mede opnemen in het onderhandelingspakket van Val Duchesse.  Wie wil er nog een bol ?

Vandaag is het voor de rest van de dag rustdag.  Bezinningsdag zo u wil.  Neen, wij gaan niet naar Diksmuide.  Ieder doet wat zij/hij wil op dat vlak.  Mogelijk dat we in de late avond nog eens komen gluren.  In de gratiskrant "Zondag" hebben de de dames en heren van het Belang van Vlaanderen een paginagrote publiciteit geplaatst.  

Laten we er op rekenen dat het politieke hoogdagen mogen worden voor Filip Dewinter en zijn 30-koppige fractie in het Vlaams Parlement vanaf 3 september.  Ook benieuwd naar de reacties van de anderen ...

Ray

Integraal het interview met Bart De Wever uit Le Standard.  Hij heeft het over veel en ondermee over U en U en U en mij en velen onder ons.  En over zijn strategie die hij van de Volksunie heeft overgenomen en over de roepers langs de weg (dat bent U en U en U en velen onder ons).  Ik moest heel vaak aan Paul Doevenspeck denken bij het lezen van dit stuk, niet dat ik voor zijn venster een serenade wil zingen, maar mij afvraag : "Is dit geen déjà-vu, Paul ?".  Enjoy !


In de hal van het huis van Bart De Wever hangt een originele affiche uit 1917, waarop de zogeheten Raad van Vlaanderen de Vlaamse onafhankelijkheid uitroept. 'Gruw of bewonder, al naargelang', zegt de N-VA-voorzitter, terwijl hij de deur dichtdoet.

'Het waren revolutionairen, die de weg van het legalisme niet meer wilden bewandelen. Uit de hand van de Duitse bezetter hebben ze de onafhankelijkheid aanvaard. Toen werd de grondslag gelegd voor de massale keuze van de Vlaamse Beweging voor collaboratie. Zowel een principiële fout als een tactisch rampzalige keuze, waar een hele generatie aan ten onder gegaan is.'

U hebt na de mislukking van deze week nog geen revolutionaire aspiraties?

'Absoluut niet. Het Vlaams-nationalisme heeft als minderheidsbeweging twee keuzes. Ofwel ga je, zoals het Vlaams Belang, mutatis mutandis door op het revolutionaire pad en hoop je het systeem van buiten uit te kraken. Daar heb je pas een perspectief op als je een meerderheid van de stemmen hebt. En dan nog zijn dat alleen Vlaamse stemmen. Ik zie niet in hoe zo'n strategie geloofwaardig kan zijn, maar doordat het Belang verkiezing na verkiezing won, zijn er een pak mensen in mee gestapt. Zelfs sommigen van wie ik dacht dat ze slimmer waren dan dat. Dat Vlaams Belang op 10 juni verloren heeft, of minstens afgetopt is, betekent meteen het einde van de illusie dat het op die manier kan.'

'Wij kiezen voor de strategie van de Volksunie: via de tafel van de onderhandelingen betekenisvolle stappen zetten. Uiteraard zal dat, bij de vergelijking met hen die aan de kant staan te roepen, altijd een nivellering naar beneden betekenen. Als je dat mentaal niet aankunt, dan moet je het maar bij Vlaams Belang gaan zoeken.'

Het vlot nu toch niet echt aan die tafel?

'Wij plukken de bittere vruchten van de paarse staatshervorming van Lambermont. Want of men dat nu graag hoort of niet, staatshervormingen draaien altijd om hetzelfde principe: zij het geld, wij de bevoegdheden. Alleen heeft paars bij het Lambermont-akkoord zoveel geld gegeven dat de Franstalige geldhonger voorlopig gestild is. De motor van de staatshervorming komt bijgevolg niet op gang. Daarbij komt dat er al een hoop bevoegdheden bij de regio's zitten, zonder dat iemand dat nog betwist. Wat nu federaal nog rest, is de financiële kern van de NV België, die de Franstaligen mordicus willen bewaren.'

'Wij hebben geen overdreven eisen op tafel gelegd, niet meer gevraagd dan de andere Vlaamse partijen. We zijn slim genoeg om niet te veel in de frontlinie lopen en zo het contact met de hoofdmacht te verliezen.'

Begrijpt u, in het licht van de Franstalige angst over het verdwijnen van België, hun vraag niet om duidelijk, voor eens en altijd, de eindtermen van de staatshervorming vast te leggen?

'Ze hebben gelijk dat ze die vraag over de finaliteit stellen. Alleen gaan ze nooit een duidelijk antwoord krijgen, omdat de grote Vlaamse partijen die niet zullen geven. Ten eerste is er de complexiteit van het federale systeem, met de bijzondere meerderheden, de pariteit en dergelijke. De regels van dat spel dicteren dat elke match sowieso op 1-1 eindigt, dat is het hoogst haalbare. En over tien jaar zijn er andere prioriteiten of verzuchtingen - kijk naar de SP.A die plots zwaar is beginnen in te zetten op de splitsing van Werk. Waarom zou je je dus definitief vastzetten in zo'n onvoorspelbare omgeving als je aan cherry picking kunt doen?'

'Ten tweede is er de Vlaamse publieke opinie, met een breed palet van meningen. Een groepje voelt zich vooral of zelfs alleen “Vlaming,, een heel kleine minderheid vooral “Belg, en al de rest zit daartussen. Alleen is die eerste groep, meestal uit de betere middenklasse, electoraal zeer zelfbewust. Die laat zijn stem afhangen van de Vlaamse strijd, en garandeert electorale winst in een concurrentieel partijlandschap. Bovendien is er de brede groep, die beïnvloedbaar is op hetzelfde thema. Als de Franstalige partijen samenkomen en na afloop laten weten “dat ze lekker geluncht hebben en dat ze geen millimeter toegeven,, dan voelt die groep zich Vlaming. Als koning Boudewijn sterft en zelfs kwaliteitskranten schrijven dat “als tranen konden spreken, ze tweetalig zouden zijn,, dan voelt die brede groep zich plots Belg. De grote partijen surfen mee op die golven.'

Het enige wat de Franstalige onderhandelaars met zekerheid weten, is dat de N-VA een staatshervorming wil die moet leiden naar een verdampingsscenario voor ons land.

'België zal verdampen tussen een Vlaams en een Europees niveau. Dit land heeft geen relevantie op zich meer. Maar het zal niet verlopen op de karikaturale manier die de Franstalige partijen en de RTBF proclameren. Er komt geen Vlaamse revolutie, geen trams die abrupt stoppen aan de taalgrens en geen politiepatrouilles die in Tervuren door hun verrekijkers zitten te staren.'

'Die verdamping komt er omdat beide gemeenschappen daar alle belang bij hebben. Dat geloof ik echt uit de grond van mijn hart. Kijk naar Tsjechië en Slovakije, en je ziet een griezelige parallel. Toen die twee nog één land waren, was Slovakije het meest socialistische en economisch onderontwikkelde van de twee, met een hoge graad van overheidscorruptie. Waar hebben we dat nog gehoord? Tsjechië wilde de banden losser maken, Slovakije dacht hen te kunnen afschrikken met het dreigement dat ze dan maar moesten splitsen. Ze kregen meteen wat ze vroegen, maar niet wilden. Wel, bij de laatste Tsjechische verkiezingen gold het Slovaakse model van economische opleving als voorbeeld.'

'Didier Reynders (MR) vraagt zich af of Henegouwen en Luik socialistisch zijn omdat ze arm zijn, of juist omgekeerd. Hij hoeft niet langer te zoeken. Het socialistische systeem in Slovakije kon maar overeind blijven doordat het aan de financiële baxter van Tsjechië hing.'

Alleen begrijpt uw Franstalige gesprekspartner dat niet.

'Absoluut niet. Ze geloven echt nog dat het federale model hen zal redden, ook al leggen we het met hand en tand uit. We hebben Joëlle Milquet (CDH) een uitgebreid overzicht gegeven van alle flitspalen in België. Meer dan duizend in Vlaanderen, nog geen veertig in Wallonië. “Ik heb het begrepen,, zei ze. “Dan gaan wij ook massaal flitspalen zetten., Ik wil niet dicteren hoeveel flitspalen Wallonië moet hebben, ik wil dat iedereen daarover beslist volgens zijn noden. In Wallonië ligt het door de wafelijzerpolitiek vol met nauwelijks bereden autosnelwegen. Als zij daarop hard willen rijden, waarom niet?'

U doet tegenwoordig uw best om het allemaal aan de Franstalige media uit te leggen.

'Ironisch genoeg geeft deze situatie ons de kans om het in Wallonië ook eens te mogen uitleggen. Ik kan het aantal aanvragen voor interviews van de Franstalige media niet meer tellen. Maar de naakte waarheid gebiedt me te zeggen dat ik daar ten gronde niets aan heb. Ik kan evengoed populair worden in Duitsland, dat levert me exact evenveel stemmen op: nul. Het klopt dat ik misschien wat meer begrip van de Franstalige publieke opinie zou krijgen, maar als ik daar te veel mijn best voor doe, krijg ik last met mijn eigen electoraat. Dat zijn de ijzeren regels van ons politiek systeem.'

Yves Leterme (CD&V) had toch iets meer zijn best kunnen doen om aan de andere kant van de taalgrens zijn boodschap uit te leggen?

'Leterme mocht doen wat hij wou, de waarheid is dat de Franstalige media hem nooit een faire kans gegeven hebben. Door het communautaire kiesprogramma van CD&V/N-VA had hij het op voorhand verkorven, u mag oorzaak en gevolg niet omdraaien.'

U was vrijdag een van de weinigen die de schuld niet in de schoenen van Milquet schoven.

'Ze heeft een principiële overtuiging, en daar heb ik respect voor. Als een vrouw voet bij stuk houdt, dan wordt daar heel snel een karikatuur van gemaakt: bitch, iron lady, madam non. Ik heb ze leren kennen als een echte dame, met wie ik het wel kan vinden. Als haar zoontje voedselvergiftiging heeft, dan kan ze toch even op bezoek gaan, zeker? Wij dachten toen ook dat die donderdagochtend vrij was in de agenda.'

'Aan de andere kant is politiek hetzelfde als tussen de haaien zwemmen, dat weet ze zelf maar al te goed. Om dan als een deerne af te komen, die plots vaststelt dat het er hard aan toe kan gaan, dat is flauw. Als de oorlogsmist opgetrokken is, zal ze het wel allemaal in een juist perspectief plaatsen zeker?'

Hoe zit het met het N-VA-wantrouwen ten opzichte van grote broer CD&V?

'We hebben deze onderhandelingen tamelijk goed voorbereid binnen het kartel. We zijn al meer dan een jaar bezig in technische werkgroepen, we hebben een politieke hoofdgroep waarin alles doorgepraat wordt. Zo kunnen we als één delegatie aan tafel zitten en met één stem spreken.'

Leeft u dan niet in angst dat de oude CVP vroeg of laat terugkeert en de macht kiest boven het kartel?

'De CVP is jarenlang de leidende Vlaamse partij geweest, die onder de communautaire lat door moest om regeerakkoorden te sluiten. Die rol is in 1999 met veel verve overgenomen door de Open VLD. In de jaren negentig was Guy Verhofstadt een uitgesproken flamingant, in 2007 beëindigt hij zijn carrière als premier met een pleidooi voor een haast unitair België. Vandaar dat ons kartel met CD&V de beste opportuniteit, een unieke situatie zelfs, is om ons programma te verwezenlijken. Nu zijn we deel van die leidende Vlaamse formatie.'

Een historische kans dus voor de Vlaams-nationalisten.

'Het zou de beste manier zijn om mij compleet belachelijk te maken, als ik dat nu zou zeggen.'

Heeft Herman De Croo (Open VLD) dan gelijk als hij zegt dat N-VA de cactus in Letermes broekzak is?

'De Croo heeft gezegd over Vlaams-nationalisten dat het “mentaal gehandicapten, zijn. Daarna heeft hij zich verontschuldigd, bij de mentaal gehandicapten, welteverstaan. Ik ben geen rancuneus mens. Maar die man geef ik voortaan wel een non-lieu (nietigheid, nvdr) in mijn leven, hij zal wel verstaan wat ik daarmee bedoel.'

De mislukte formatie heeft ertoe geleid dat de banden tussen CD&V en Open VLD versterkt zijn.

'CD&V/N-VA zat tijdens de hele formatie achter de gele trui van Leterme. Tegen je eigen kopman demarreer je niet. Maar Open VLD gedroeg zich in het begin alsof ze voor de groene trui gingen: elke dag werden er tussenspurtjes getrokken voor de poort van Hertoginnedal. Tel daar twintig jaar animositeit tussen beide formaties bij, en het feit dat de Open VLD allerlei mensen met mandaten wegkocht bij CD&V ...

En dat eindigt met kletterende ruzie?

'Ik heb het ook in De Standaard gelezen, en ik kan niet ontkennen dat het tijdens de formatie wel eens ontploft is. Maar dat had een therapeutisch effect, de relaties zijn er versterkt uit gekomen. Nu ja: perfect zullen die nooit worden. Om dat te begrijpen, moet u maar eens een interview met Karel De Gucht (Open VLD) lezen.'

Iets heel anders. Gaat u zondag naar de IJzerbedevaart?

'Bij leven en welzijn.'

Om daar het applaus in ontvangst te nemen?

(blaast) 'Als u zo gaat beginnen ... Ik ga al 36 jaar en dus ook dit jaar. Maar de tijd van de grote bedevaarten is voorbij. Geen enkele politieke beweging in dit land krijgt op een zomerse zondag vijfduizend mensen naar een weide in een uithoek van het land. Behalve de Vlaamse Beweging, twee zondagen na elkaar.'

'In plaats van daar politieke energie uit te kunnen putten, smeert men de verdeeldheid breed uit. De IJzerwake is blijven steken in een morfologie en een semantiek van de vorige eeuw. En ik kan me eerlijk gezegd echt niet voorstellen dat iemand die beelden ziet van het gebeuren, zich plots, aangenaam verrast, wil aansluiten bij het Vlaams project.'

Waar komt het verhaal vandaan dat u op vakantie in Beieren de kinderen graag in Lederhosen hult?

(zucht) 'Ik heb de gewoonte van de waarheid te zeggen, als journalisten mij iets vragen. Zo heb ik ooit gezegd dat ik graag naar Beieren op vakantie ga. En mijn vrouw heeft in een interview verteld dat we dan graag in de bergen gaan wandelen en met het gezin liedjes zingen. Liedjes zingen, stel u voor! En mijn vrouw heeft daar zelfs voor de kinderen wat kleren gekocht in een winkel, ongelofelijk toch?' (lacht)

'Voor alle duidelijkheid, het waren geen Lederhosen en geen Tirolerhoedjes. Ik ben wel gestoord, maar niet volledig gek. Het waren hemdjes en sokjes met een edelweissmotiefje ingenaaid, en broekjes met bretellen. U weet wel, dingen die vrouwen schattig vinden. Als links Vlaanderen daar graag uit afleidt dat ik elke zomer in Berchtesgaden (waar Adolf Hitler zijn Adelaarsnest had, nvdr) doorbreng en bier ga drinken in de kelders waar de NSDAP vergaderde, wel, ze doen maar.'

(Plots klinkt de tune van 'The A-team', de tv-serie uit de jaren tachtig, als ringtone van zijn gsm.)

CD&V/N-VA als 'The A-team'. Dan is Jo Vandeurzen (CD&V) de Hannibal van uw ploeg?

'En wie ben ik dan? Ik vrees dan toch die Murdock: die is ook een beetje getikt.' (lacht).

© 2007 Corelio

Voor alle duidelijkheid : dit is geen gefingeerd interview zoals wij dat wel eens durven.  Wel ingekort.

Uit het paginagrote interview halen wij enkele uittreksels :

Volgens de Franstaligen stelt NV-A onredelijke eisen.

"Flauwekul. Wij hebben onze eisen van in het begin afgestemd op die van de andere Vlaamse partijen. Ik heb geen enkele eis geformuleerd die je niet terugvindt in het partijprogramma van OpenVLD."

Hoe moet het nu verder ?

"Ik acht alles mogelijk maar ik ga er niet over uitweiden in de krant.  Dat volstaat om het te doen mislukken."

Blijft u bij uw eisen of bent u bereid in te binden ?

"Onze redelijkheid stuit op een botte weigering en op exuberante tegeneisen, en wij zouden moet antwoorden met nog meer redelijkheid ?  Ik ben niet van plan die hysterie te belonen.  Wij willen concrete vooruitgang in de staatshervorming, niets toestaan dat de situatie in de toekomst structureel moeilijker maakt en geen onredelijke prijs betalen.  Als aan die drie voorwaarden is voldaan ben ik tevreden."

Is uw achterban nog tevreden ?

"Wij hebben gedaan wat moest, vinden ze, en met resultaat : wij gaan niet mee in een verhaal waarin een halsstarrig "non" na drie weken uitmondt in Vlaamse rekkelijkheid.  So far, so good."


Wij leveren geen commentaren op dit interview, en we willen u vragen de teksten van Bart De Wever nogmaals te herlezen. 

Rechts onderaan horen wij graag ùw gedacht.  Dank u


Namens de hoofdredacteur :
Juffrouw Ellen

Saoediërs slaan dienstmeisjes dood

Onze spionne, Ellen-Mata-Hari, is weten door te dringen tot in het kamp van de Valschaards (Wat Waalsch is, Valsch is, nietwaar) en wist deze opmerkelijke foto buiten te smokkelen in haar niets verhullende boezeroen :






Generaal Maingain en Kolonel Mohammed Azdullah plegen overleg langswaar zij het vlugst la France kunnen binnenvluchten.  Op de achtergrond oefent het koor "La Marseillaise" maar zij missen natuurlijk de bekwame koordirigent uit Ieper.

25/08 Meisjesschool voor Moslims start in september

De eerste islamschool voor meisjes in ons land start officieel op 12 september.

De koran staat centraal in de opleiding, maar op de lesrooster staan ook algemene vakken als wiskunde, Latijn, milieu en lichamelijke opvoeding. De meisje worden verondersteld een hoofddoek te dragen. Zelfs tijdens de turnles. Seksuele opvoeding, een item dat in de eindtermen staat, is taboe.

Begin mei was er voor het eerst sprake van een school voor moslima’s in Sint-Jans- Molenbeek. Ministers werden er over geïnterpelleerd in het parlement, maar moesten het antwoord schuldig blijven bij gebrek aan informatie. Nu blijkt dat het niet bij holle woorden is gebleven, maar dat de school er effectief komt.

In een bijgebouw van de Khalilmoskee, op de hoek van de Vanderstraetenstraat met de Delaunoystraat in Sint-Jans-Molenbeek, wordt de laatste hand gelegd aan de klaslokalen. Voorlopig is een twintigtal meisjes ingeschreven, tweehonderd is het streefdoel. Uit het Brusselse, maar ook uit Antwerpen en Mechelen.

De initiatiefnemers maken zich echter sterk dat het aantal inschrijvingen op korte termijn nog flink stijgt, omdat veel families nog met vakantie zijn of nog even de kat uit de boom kijken.
 Overgenomen uit Gazet van Antwerpen, met dankbare eerbied

Dat verdient een bloempje !   Alweer goede punten voor de voorstanders van de integraaaatsie.

Gelukkig zijn er nog goede Belgen die opkomen voor de uniteit van le pays "le plat pays qui est le mien."  Als de majesteit naast Didier XIV nu ook de absolute Toppoliticus Raymond Langendries de baan opstuurt om de joelende massa's in te tomen, dan wordt het een sterk stukje kabaret maar een zwak stukje politiek.

Langendries is kamervoorzitter geweest en zelfs de anders zo discrete en beleefde bodes lachten hem vierkant uit : het gezag van die man reikt niet verder dan de tip van zijn schoen en hij heeft verdorie maar een 40 !

Ik had eerlijk gezegd ander en beter weerwerk verwacht, want als zelfs de van Belgische ontroering overgevende kronkelaar Decroo laat weten, niets te zien in een rondje "modereren",  dan is het erg gesteld.

Hier komen de fanfares : zij spelen de Internationale, want het fragmentje komt weer eens uit de gazet van Yves Desmet (straks stuur ik hem een rekening voor ongewenste maar onvermijdelijke reclame) :

Enkele Franstalige Belgische muzikanten hebben een symbolische actie gelanceerd op de netwerksite MySpace om hun ongerustheid te uiten over de toekomst van ons land. Ze vragen alle Belgische MySpace-gebruikers om de afbeelding van hun profiel te vervangen door een Belgische vlag.

"Het idee is een gevolg van de politieke actualiteit in ons land", legt Stephan Debruyne, producent van de Brusselse groep Joshua, uit. "We willen gewoon aantonen dat tegenstellingen ons land enkel verzwakken. Dit is geen politieke boodschap, we willen de mensen enkel herinneren aan het principe "eendracht maakt macht" en aan het feit dat onze verschillen net verrijkend kunnen zijn".

De boodschap lijkt zich in elk geval vlug te verspreiden onder de internetgebruikers die regelmatig op MySpace langskomen. Verschillende Belgische artiesten hebben hun profielfoto al vervangen door de Belgische driekleur. "We ontvingen al heel wat positieve reacties sinds de start van het initiatief", aldus Stephan Debruyne. "Veel jongeren tussen de 15 en 20 jaar gaven onmiddellijk gevolg aan de oproep".

Steun uit Nederlandstalige hoek

Ook de Nederlandstalige gebruikers van MySpace hebben intussen lucht gekregen van het initiatief en enkele Vlaamse groepen zoals Dez Mona en Lalalover betuigden al hun steun aan een verenigd België. "Het is belangrijk dat we laten zien dat wat er zich momenteel afspeelt, ook de Belgische muzikanten bezighoudt. Het zou een ramp zijn moest België barsten".  

45 procent wil Vlaanderen Onafhankelijk

Een kleine helft van de Vlamingen (45,8 procent) wil dat Vlaanderen de onafhankelijkheid uitroept. Bijna zes Vlamingen op tien menen dat Yves Leterme nog geschikt is om premier te worden. Zo blijkt uit een peiling in opdracht van Het Nieuws (VTM) bij ruim 1.300 Vlamingen.

Voor 58 procent van de Vlamingen is de staatshervorming een crisis waard. De schuld wordt door 53,8 procent van de ondervraagden bij Milquet gelegd, maar voor 15,2 procent van de Vlamingen is het formateur Leterme zelf die boter op het hoofd heeft. Toch is hij voor 58,9 procent van de ondervraagden nog geschikt om de federale regering te leiden.

Opmerkelijk is nog dat maar liefst 72,6 procent van de ondervraagde Vlamingen geen begrip kan opbrengen voor de standpunten van de Waalse politici. (belga/dm)

Het spijt me het u te moeten zeggen maar de vriend Olivier Maingain van het dubieuze en  a-sociaal clubje fransdolle Vlamingenhaters  geeft Angeltjes gelijk.

Zonet het nieuws op La Une (RTBF)  bekeken van 19.30 uur tot iets voor 20 uur .   Het ging uitsluitend over de binnenlandse politieke toestand. Met in de studio de mevrouw van de MR die mee onderhandelde (haar naam, haar naam, het is iets met straat maar dan in het Frans), een rosse reporterin met hagelwitte tanden en een venijnige snoet, Madame Njèt Milquèt, een journalist aan het paleis van Albert, een cameraploeg in Val Duchesse, nog een  andere wreed wijze Madame die  kwam herhalen dat ze bang was haar job te verliezen, een reportage bij de Duitstalige Belgen die sidderden als espebladen en lispelden : "Nous ne comprenons pas, wir haben es nicht gewusst" en dan  de  dikke Angeltjesvriend, Maingain Olivier.

Olivier heeft zowat het uiterlijk van de klassieke valserik en  hij is dat uiteindelijk ook,  maar ere wie ere toekomt : Olivier was de enige die durfde zeggen, dat hij gedurende al die vele en lange dagen geen weet heeft gehad van onderhandelingen.  Vage gesprekken,  theoretische beschouwingen, lange onderbrekingen, lekker eten en opnieuw stapels algemeenheden. Vlam !  Ik heb voor de eerste keer in mijn leven een FDF-er toegejuicht.

Voor eigen publiek herhaalde Joëlle nogmaals duidelijk dat er voor de frankofonen nooit sprake kan zijn bij de vorming van een oranje-blauwe regering van een "grote" staatshervorming.  Al die zaken die een 2/3 meerderheid vergen moeten naar de toekomst verschoven worden.  En iedereen knikte.

Wij observeren het politieke bokserskraam op de kermis, want zoiets is het.  We zijn er niet mee in betrokken dus we kunnen ons veroorloven ons niet te laten meeslepen.  Denkt u aan wat Mr. Paul Doevenspeck hier enige weken geleden geschreven heeft, toen hij het had over de Egmontonderhandelingen : de betrokkenen zitten bij mekaar opgesloten en verliezen contact met de realiteit.  De geringste beweging aan de overzijde, lijkt hen soms een geweldige overwinning.

Wij kunnen rustig toekijken en ons veroorloven te vragen : "Wat wint Vlaanderen hierbij ?  Op welke wijze brengt dit ons nader tot de autonomie ?".

Dank u, Olivier.  Ook als 55% van de Vlamingen Leterme ne ferme vinden, wil dat niet zeggen dat zij gelijk hebben.

Ray

Bij de socialisten van Vlaanderen is het intussen allemaal fijn en in orde. Ze trekken aan een zeel. In verschillende richtingen en diegene die wint maakt van zijn zeel een galg om keurig op te ruimen. 

"Sta op verworpenen der aarde ..."

Onze lievelingskrant, the Morning, gunt zijn lezers een diepe inkijk.  We hadden niet anders verwacht van Caroline-sans-Gêne :

De intentieverklaring van Caroline Gennez en Dirk Van der Maelen, kandidaat-voorzitter en -ondervoorzitter van de sp.a, "toont aan dat beiden weinig geleerd hebben uit de verkiezingsnederlaag van de partij op 10 juni".

Dat stellen hun tegenkandidaten Erik De Bruyn en Elke Heirman namens SP.a Rood. Het gaat volgens hem om niet meer dan een flauw afkooksel van het verkiezingsprogramma waarmee de partij op 10 juni de verkiezingen verloor.

SP.a Rood is een beweging binnen de sp.a die de partij wil terugbrengen tot zijn socialistische roots en kernthema's, en die ook zelf kandidaten voordraagt voor het partijvoorzitterschap. Volgens hen negeert de intentieverklaring de basis. "Wie zijn oor te luisteren legt bij de basis en de bredere achterban weet immers dat die niet zitten te wachten op een uiteenzetting over vrijheid en taboeloosheid", luidt het.

Voor Heirman en De Bruyn gaat socialisme over economische democratie: de macht van het bedrijfsleven die haar beslissingen oplegt aan de samenleving moet aan banden worden gelegd.

"Iedereen maakt fouten, maar als we er al niet meer uit willen leren, zal de toekomst voor onze partij er nog minder rooskleurig uitzien", stelt Erik De Bruyn. Hij haalt ook scherp uit naar Caroline Gennez: "Door een ander verhaal te brengen had Caroline haar verantwoordelijkheid in de verkiezingsnederlaag kunnen toegeven maar tegelijk ook kunnen bewijzen dat ze meer was dan een schaduw van de partijleiding."

De Bruyn is het ook niet eens met de voorstellen inzake staatshervorming die in de intentieverklaring staat. "Wijzelf zullen geen staatshervorming steunen als die een regionalisatie van de CAO's en kortingen op de vennootschapsbelasting mogelijk maakt. Die maatregelen zijn asociaal en betekenen een stap achteruit voor alle werknemers: voor de Waalse maar ook voor de Vlaamse."

Voor SP.a Rood moeten sociale en fiscale zaken in deze tijd van globalisering eerder op een hoger dan op een lager bestuursniveau geregeld worden". Wat de partijwerking betreft, waarover een intentieverklaring voor het voorzitterschap voor SP.a Rood vooral moet gaan, stelt De Bruyn enkele goede punten te vinden, bijvoorbeeld dat de angst voor het debat in de partij overwonnen moet worden.

"Alleen kunnen we ons de vraag stellen waarom Gennez op dat vlak als ondervoorzitter nog niets heeft gerealiseerd. Al was het maar in haar eigen afdeling Mechelen." (belga/dm)


Erik De Bruyn is uiteraard onze favoriet !  Een marxist, een scherpslijper, een ruziemaker, een dweper, als er geen verworpenen meer zijn, Erik maakt er onmiddellijk bij !

Didier XIV is terug !  Om een uitweg te zoeken uit de doolhof.  

Wij waren er zo op gebrand om Philippe Maystadt in de ring te zien huppelen.  Voor wie het allemaal te lang geleden vindt :  Maystadt behoort tot de partij van Joëlle Milquet, hij is 58  maar ziet al grijs van zijn dertigste.  Hij is de personificatie van de op til zijnde vergrijzing van de bevolking, zelfs zijn tanden zijn grijs.  Hij was jarenlang voorzitter van de PSC, de voorloper van de CdH, en een bekwaam financieminister, werd ons door vriend en vijand ingefluisterd.  Aangezien wij geen vijanden hebben, waren het alleen vriendjes die tegen ons zeverden en dan worden wij enorm wantrouwig. 

En terecht, want enkele weken geleden lekte uit dat Maystadt die inmiddels een knots van een benoeming op zak heeft in een Europese financiële instelling, tijdens zijn ministerschap een paar steken heeft laten vallen.  Het Rekenhof, onmisbaar voor alle informatie tijdens het bewind van  Lepold II, was schoorvoetend met een rapportje boven water gekomen met de melding dat onder de bekwame leiding van de grijze parelvisser uit Wallonië het land B een verlies heeft geleden van 571 miljoen euro, voor de snelle rekenaars onder ons om overuren te vermijden, dat is circa 23 miljard oude franken. 

Maystadt mag normaliter geen casino binnen maar hij gokte wel met de centen van de staat middels SWAP-operaties, dat zijn wisselkoersverschillen.  En het zat wat tegen.  U begrijpt dat zo'n man betrekken in de regeringsformatie een geschenk der Goden is.  Zet ze naast mekaar : Didier XIV en Maystadt, ziet u veel verschil ?  Enfin, de keuning zal nu nog een Vlaamse ontmijner het veld insturen.  Van Rompuy ?  Of een allochtoon ?  Wij hebben nog geen allochtone bewindslieden zoals in ons a.s. adoptieland, Holland. Dan moet het niet.

Ray

Ik veroorloof me de zogenaamde standvastigheid van Yves Leterme, die nu in Vlaanderen  geprezen wordt, te relativeren. Laten we de zaken even overlopen.

De zogenaamde onderhandelingsvoorstellen die vervat  zaten in de 86 pagina's, waren stuk voor stuk losse flodders, een recapitulatie zo u wil, van de maatschappelijke problemen van deze tijd, zonder deze specifiek te benoemen -uit een soort diplomatieke angst de tegenpartij te mishagen- laat staan er oplossingen voor te suggereren.

Er werd vervolgens een zeventigtal dagen bij mekaar gezeten door de diverse partijen en steeds hoorde de geïntresseerde publieke opinie hetzelfde verhaal : "Wij buigen ons over dit of dat".  Het leek wel een Japanse delegatie op zoek in het park van Val Duchesse  naar de kortst geknipte bonzai : buigen, knikken, afkeuren en buigen.

Naar het einde toe lekte al eens iets uit : men boog zich weliswaar over veel, maar er werd verdraaid over niets gesproken !  De liberalen willen minder belastingen laten betalen door de burgers en de staatskatholieken wensten een aantal vergoedingen te verhogen.  Zo, dat schiet goed op : een gat van 10 of 11 miljard maar no problem, ieder heeft zijn eigen tabellen bij de hand  over de financiële situatie van het land.  Over een ding bestaat stilzwijgend een akkoord : al wat Didier XIV, de aftredende minister van financiën, over de begroting zegt, klopt sowieso niet. Zo gaan we goed vooruit : de lopende begroting 2007 stevent af op een tekort (hoeveel, durft niemand bepalen) en 2008 dat zal afhangen van de nieuwe regering, die we toch niet vormen...  Applaus, Yves, kom nog eens buigen !

Over de staatshervorming werd in werkgroepen gepraat, vandaar de lek in Le Soir over de 91 Vlaamse eisen, maar door de onderhandelaars werd zelfs de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde niet ter tafel gelegd.  Dit zijn geen loze beweringen van  ons , de franstalige kranten zwegen er niet over.

Milquet heeft duidelijk Njet gezegd tegen "een aantal" Vlaamse eisen.  Wij hebben ze hier bij Angeltjes opgesomd, uit de Libre Belgique.  Ook diegenen die voor Milquet en de Franstaligen wél bespreekbaar waren.  Toen bleek al overduidelijk dat een eventueel akkoord enkel een knieval zou betekenen voor een van de twee groepen.  In heel deze affaire heeft Leterme als leider echter nooit een standpunt ingenomen !  Hij stelde vast als een notaris, adviseerde niet, gaf zelfs geen kleur aan de teksten, noch intonatie aan de zinnen.

 De burgers hebben  klaarblijkelijk geen recht op "feiten" maar moeten het stellen met een gekleurde korte inhoud en enkele vage hoofdfiguren.  Wie goed ligt in Vlaanderen, kan het in Wallonië schudden en vice versa.

Leterme is niet de doortrapte flamingant zoals Maingain en consoorten hem graag voorstellen.  Hij is echter door de Waalse/Brusselse publieke opinie afgewezen op basis van zijn onbehendige uitlatingen, zijn lichaamstaal en zijn snerende uithalen voor hij begonnen was en de onderhandelende politici hebben dankbaar gebruik gemaakt van deze feiten om de eigen positie te versterken. Bovendien gedraagt Leterme zich als opgejaagd wild, wat je vooral moet doen als de pers je niet lust. Als de CD&V nu uitroept, dat er nog een grote rol weggelegd is voor hem, dan zou ik in zijn geval dubbel opletten. 

Van de NVA zou ik graag vernemen waar zij zich bevinden ten overstaan van de zelfstandigheid van Vlaanderen ?  Wensen zij voort te gaan met onderhandelingen die er geen zijn ?  Wensen zij af te stevenen op een Belgisch compromis dat geen van de betrokken partijen voldoet ?  Blijven zij de financiële transfers naar Wallonië bestempelen als "transparante solidariteit" (zoals De Wever deze diefstal noemt) ?  Kunnen zij het bestaan van de faciliteiten op Vlaams grondgebied blijven dulden, wetende dat de verfransing dag na dag voortschrijdt en binnenkort Mechelen bereikt ? En er zijn nog mee vragen, ik beperk me tot dit rijtje.

Ik kan dus niet applaudisseren voor een CD&V-er die afgewezen werd door de Walen op grond van een fout ingeschat imago.  Die bovendien weinig charisma bezit en geen enthousiasme weet op te wekken.  Een man die een kartel leidt dat gebaseerd is op het veroveren van partijmacht in de hoop dat dit Vlaanderen ten goede komt.  Velen van ons hebben dat al meegemaakt. 

Mag ik, een beetje dramatisch, zoals u mij kent, besluiten met het begin van de rede van Marcus Antonius bij het dode lichaam van Julius Caesar op de trappen van de senaat :

"Vrienden, Romeinen, burgers, leen mij uw oor.  Ik ben hier om Caesar te begraven.  Niet om hem te prijzen..."

(uit Julius Caesar - Shakespeare)

Ray