Herinnert u zich dat beeld nog van een moegesarde Pim Fortuyn, opgejaagd en achtervolgd door een meute verslaggevers tot bij zijn Jaguar, die zich omdraait naar een televisiejournaliste die maar bleef zeuren en haar zegt : "Ga toch koken, mens ..." ? Dat zijn van die ogenblikken die mij uren napret bezorgen. Zelfs nu nog.
Ik moest er aan denken, toen ik zoeven las dat een senator van Groenlinks over de leiding van zijn partij die in handen is van het mooi poppetje Femke Halsema, in bedekte termen, duidelijk maakte dat zij andere bezigheden zou kunnen uitzoeken. Wellicht in de keuken met de potten rommelen. Groenlinks is het broertje van ons Groen!, geleid door het vrouwtje Vera Dua.
Groenlinks werd vroeger aangevoerd door Paul Rosemöller, de knapperd uit een behoorlijk vermogend milieu, in de linkse politiek gegroeid langs syndicale omweg en een afgrijselijke zeur. Hij is gestopt met politiek samen met die norse vleugeladjudant van Beelzebub, Melkert, na de moord op Fortuyn.
Rosemöller had vreselijk de smoor in van Pim en tijdens een van de laatste televisiedebatten had hij samen met de mummieman Melkert zulk een lelijk spelletje gespeeld dat het gezonde Nederlandse volksdeel zich rillend van die twee picadores afwendde. Na de moord werd het mooie Paul ingefluisterd door verstandige lieden achter de schermen, dat hij beter kon inpakken en wegwezen.
Kwam toen het fijne poppetje Halsema uit het groene doosje. Hoe schijn kan bedriegen ... Ze lijkt echt op de jonge Elisabeth Taylor, een olijk wipneusje, zachte blik, ze lijkt steeds op zoek naar bescherming en wat zullen er weer vele onnozelaars van venten ingetrapt zijn in de loop van haar jonge aardse bestaan. Het meisje is in feite een kreng, een onvoorstelbaar gelijkhebberig wijf, een mega-zeur, met een hersencapaciteit waar uitsluitend plaats is voor de linkse terreurbibliotheek. Als de Tweede Kamer vergadert staat ze o-n-o-n-d-e-r-b-r-o-k-e-n
bij de interruptiemicrofoon te mekkeren als een geit die over àlles, àlles weet. En met het vingertje wijzen, en irritante smoelen trekken, en wijs doen ... Het gaat zover dat haar man (Heer God, ik beveel deze sloor nu reeds in uw genade aan, ook al behoor ik niet tot uw legioen) de kindjes verbiedt naar televisie te kijken als er kameruitzendingen zijn, want die bloedjes zijn constant getraumatiseerd.
Ze heeft nog nooit een verkiezing gewonnen met dat snuitje waar zelfs pedofielen voor smelten, nog nooit één zetel, wel al talrijke verloren.
Ik vrees vooral dat de senator die nu zijn nek heeft uitgestoken het niet lang meer lang zal volhouden, want als het poppetje voorbij komt met haar wapperende angeltje, is het gedaan met de pret.
Ray