Op het gastenpodium : Michiel Boneur
Michiel Boneur is de schuilnaam van een universitair medewerker die om begrijpelijke redenen onbekend wenst te blijven. Zijn visie is alleszins opmerkelijk en wij publiceren ze met genoegen.
IJveren voor een zuiver milieu zou al lang uit de partijpolitieke sfeer moeten gehaald zijn. De opwarming van het klimaat wordt misbruikt en herleid tot een grote schuldbekentenis door het kapitalisme. De machtige multinationals protesteren tegen deze beschuldiging maar tegelijk richten zij handelsvennootschappen op die schone lucht verkopen en ruilen tegen vervuilde atmosfeer als ware het producten uit de rekken van de supermarkt. De morele geloofwaardigheid is zoek langs beide kanten.
Vanzelfsprekend zien de milieupartijen hun kansen schoon om deze wantoestanden aan te klagen en zij pogen alles in het werk te stellen om hun verloren politieke posities terug te winnen.
De milieubewegingen die ontstaan zijn in de jaren '60 van vorige eeuw als protest tegen de industriële wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog, hebben zich vlug en naief laten inpakken. De kwijnende Marxististische groeperingen uit het Westen, nochtans zwaar gefinancierd vanuit de Sovjet-Unie, hebben zich behendig geïnfiltreerd in de onschuldige natuurgroepen. De beweging Agalev van Pater Versteylen werd overgenomen door Marxisten en naïeve, ambitieuze milieustrijders. De namen van Jos Geysels, Eddy Boutmans, Willy Minnebo, Jef Tavernier en vele anderen stammen uit extreemlinkse hoek.
De manier waarop politiek bedreven wordt in deze middens is gebaseerd op communistische structuren. Het lidmaatschap van Groen!, de opvolger van Agalev, is niet evident toegankelijk voor eenieder. De communicatie die intern gevoerd wordt is deze van een dictatoriaal Politburo. In de Belgische regeringen waar Agalev aan deelgenomen heeft, staan de tussenkomsten van Magda Aelvoet of Jef Tavernier geboekstaafd als enggeestige doctrinaire spreekbeurten.
De doelstellingen van de Europese Groenen zijn onder het mom van milieuzorg nooit anders geweest dan het kapitalistisch systeem ondermijnen en vervangen door dat van de universele mens. Het ijveren voor legaal gebruik van verdovende middelen kadert in dat project. In de landen waar communisten de plak zwaaien leidt het bezit en gebruik van drugs tot onthalzing. In het Westen moet het gepropageerd worden om de destabilisatie in de hand te werken en de jeugd willoos en afhankelijk te maken.
De invloed van de miliepartijen neemt af in het Westen sedert de klassieke stromingen het miliethema hebben overgenomen. Op zich is dit een verbetering. De traditionele politieke groepen verliezen echter massaal het vertrouwen van de burgers, omwille van de migratiegolven. Daardoor komt een gezonde belangstelling voor het milieu eveneens in woelig politiek water.
De nieuwe politieke partijen in Europa die de stem van hun volken laten weerklinken, zullen zich ook moeten bezighouden met het milieu. Zonder electorale nevenbedoelingen zoals tot hiertoe het geval.










2 reacties op dit bericht
puntjes op de i
@ Michiel
Jef Turf oud-voorzitter van de communistische partij van België en Jan Turf voorzitter van de BBL (Bond Beter Leefmilieu). De appel en de boom ...
Over de strategieën van deze communisten en aanverwanten kan ik een hele bibliotheek vol schrijven.
Wat denkt u van tactieken als : ontwrichten, destabileren, enz. Alle middelen zijn goed om de revolutie voor te bereiden. Want zo denken die gasten. In periodes van laagconjunctuur (in de aanloop van de revolutie) doen zijn aan wat wordt genoemd "entrisme". Dat wil zeggen zich als mol inwerken in andere partijen. Is Vandelanotte als ex-trotskist zo iemand? Wie zal het zeggen. De groenen da's natuurlijk nogal evident. Maar waar zitten ze nog allemaal. En ik ken ze hoor, ik weet verdomd goed waarover ik spreek. BETROUW ZE NIET !!!