Telraampke

 Britney Spears, zou de domste vrouw van Amerika zijn.  In het kleine België, met de Dancing Queen als vice- premier,  Mevrouw Schuddenbol als Mobiliteitsminister zou Britney nooit die eretitel behalen. Om het even niet te hebben over mevrouw de fractievoorzitter van de open-en-toe partij in het Vlaams Parlement.

Er valt zo zelden positief nieuws te melden uit Antwerpen, dat ik het geringste aangrijp om aan te tonen, dat niet alles kommer en kwel is.

De Antwerpse bibliotheken hebben  een oude ridderroman, gedrukt in 1564 in deze drukkersstad, weten te kopen. Twaalf jaar na het verschijnen van dit boek, in 1576 beleeft Antwerpen zijn tragische val, honderden Wederdopers worden op de Grote Markt op de brandstapel gezet, voor hen bestaat er geen genade.  De andere protestantse afgescheurden ontvluchten massaal de stad, richting Nederland en Duitsland.

 Vermoedelijk zal het geen uitgave van Plantin geweest zijn, anders zou men dit vermeld hebben, maar er waren in die periode meerdere drukkerijen actief.  Er zouden slechts twee andere exemplaren bekend zijn van "Ponthus", die zoals noodzakelijk in die periode erg ingewikkelde avonturen beleeft op verschillende exotische locaties.  Zelfs tijdens zijn huwelijksreis naar Santiago de Compostela verjaagt hij de Sarazenen (de Turken) uit Spanje. 

Hopelijk volgen er geen protest-interpellaties in de gemeenteraad, omdat Turken zich beledigd voelen door dit boek. 

Ray

Ach, wat is politiek toch boeiend : ik vergelijk het graag met verkeer op de snelweg. Er zijn verkeersregels, afspraken, drempels, snelheidsbeperkingen, we kennen allemaal de warboel die platte dialectprater Landuit voor ons uitdenkt.  Aanrijdingen gebeuren vaak en heel soms vallen er doden te betreuren : wagens met chauffeurs die te snel de snelweg verlaten.

Onze vast vriend Jos had het zoeven in een reactie op een betreurenswaardig incident in de groep die voor Spirit rijdt : senator Lionel Vanden Berghe wordt door zijn Marokkaanse vriendjes gedumpt.  Lambert kruipt zelf in die lekkere zetel.  En de gewezen voorzitter van de IJzerbedevaart reageert verbaasd :" Ik ben nog maar 64, mijn partij is niet alleen een stads- en allochtonenpartij maar ook voor ouderen moet er plaats zijn." 

Hé, domme man, word eens wakker : zij hebben je gerold en misbruikt, zoals jijzelf duizenden Vlaams-nationalisten tegen de schenen geschopt hebt. Jarenlang.  Jullie hebben de frontsoldaten beledigd, de symboliek van de IJzer geridiculiseerd en zelfs vorig jaar een multiculturele Marokkaan het woord verleend.  Mijn grootvader was een frontsoldaat die zijn vier jaar aan de IJzer overleefd heeft, die nooit respect heeft gevraagd maar er wel recht op had. Waar hij vroeger woonde in de Seefhoek zou nu geen plaats meer voor hem zijn. Nu heb jij het spek aan je been : er is geen plaats meer voor je.

  Heb je gelezen wat Anciaux op zijn blog over je schrijft, ridder van de droeve figuur ?  "Zo'n eiken worden niet meer geplant".  Daarom zet hij er de bijl in.  Jouw lot laat mij onverschillig, Lionel, je passage als politicus betekende niets voor Vlaanderen, je passage als voorzitter van het IJzerbedevaart stond in het teken van de verdeeldheid en de eigen ambitie.  Jij hebt mijn grootvader beledigd, daarom moet ik je niet.

Ray

Maarrrr ... wij hebben ook goed nieuws ! 

Moslimterroristen die tot inkeer willen komen, kunnen terecht in Saoudie-Arabië.  Honderden aanhangers van de  vieze baard, sadist en perverse pedofiel, Ossema-ben-geladen, die een heropvoedsingscursus ingepeperd kregen,  ontvangen van de staat  een vrouw  (een afdankertje uit de vele harems) en een kameel, voor het geval ze niet tevreden zijn met de madame. En een job.



Bij ons krijgen ze uitkeringen, vergoedingen, advocaten en moeten ze zich niets aantrekken van de wetten.

De basis van dit bericht komt via Elsevier uit The Guardian.

Ik verhuis naar Kazachstan, want ik woon niet graag meer in dit land en ginder is er veel ruimte,  mooie wilde natuur, woeste bergen en lieve mensen.  Dat laatste maak ik op uit een filmpje dat de VRT (mijn Vlaamse huiscinema) dezer dagen regelmatig  vertoont over enkele Kazachstaanse kinderen die in mijn land wonen : lieve, intelligente, welopgevoede kinderen die met een droeve blik in de ogen over mijn vlakke land,  mijn platte land, mijn Vlaanderland turen : op de achtergrond moet men  nog de diepe, gebroken stem van Jacques Brel monteren. 

Zij wonen hier, althans dat zijn ze zes jaar lang aan het proberen.  Hun verblijfsvergunningen worden keer op keer   afgewezen. België is een hardvochtig land met wrede wetten maar gelukkig vele achterpoorten en toffe advocaten en over mekaar heen struikelende sociale werkers. Wij doen alles voor vreemdelingen die de wet aan hun kozaklaarzen lappen en we laten de eigen dompelaars in de Schelde zwemmen : het is een mooie ontspanning en ze komen er  proper uit.  Dat is nu het kenmerk van een echte natie die politiek correct door het heelal tolt : wetten worden gestemd in het parlement en nadien omgezet in koniklijke besluiten. Dan worden  juridische wringers en sociale werkers ingehuurd en betaald door de regering om diezelfde wetten te omzeilen en belachelijk te maken. 

Pas op !  Het is niet gedaan.  Justitie, de afdeling Poppenkast van de staat die van na WO II kampt met een imagoprobleem,  zit op vinkenslag om uitspraken af te leveren die een normaal mens niet durft bedenken. 

De rechter zegt over die Kazachstanen, dat ze eigenlijk buiten moeten, maar hij is vermoedelijk vertederd zoals velen onder ons door de aanblik van die turende kinderen.  Die moeten eerst afstuderen, zegt hij en hij raaskalt alsof hij net een master  pedagogie behaald heeft.  

Ik heb geen papieren voor Kazachstan, ze laten me daar zo wel  binnen en als er moeilijkheden rijzen, begin ik te procederen, de advocaten en sociale werkers zijn daar ongetwijfeld gratis en talrijk.  En als ik mijn zin niet krijg vraag ik dat Lambert van Spirit even overkomt om mij te helpen, de wereld is tenslotte van ons allemaal.

Ray 

Michiel Boneur is de schuilnaam van een universitair medewerker die om begrijpelijke redenen onbekend wenst te blijven.  Zijn visie is alleszins opmerkelijk en wij publiceren ze met genoegen.


IJveren voor een zuiver milieu zou al lang uit de partijpolitieke sfeer moeten gehaald zijn.  De opwarming van het klimaat wordt misbruikt en herleid tot een grote schuldbekentenis door het kapitalisme.  De machtige multinationals protesteren tegen deze beschuldiging maar tegelijk richten zij handelsvennootschappen op die schone lucht verkopen en ruilen tegen vervuilde atmosfeer als ware het producten uit de rekken van de supermarkt.  De morele geloofwaardigheid is zoek langs beide kanten.

Vanzelfsprekend zien de milieupartijen hun kansen schoon om deze wantoestanden aan te klagen en zij pogen alles in het werk te stellen om hun verloren politieke posities terug te winnen. 

 De milieubewegingen die ontstaan zijn in de jaren '60 van vorige eeuw als protest tegen de industriële wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog, hebben zich vlug en naief laten inpakken.  De kwijnende Marxististische groeperingen uit het Westen, nochtans  zwaar gefinancierd vanuit de Sovjet-Unie, hebben zich behendig geïnfiltreerd in de onschuldige natuurgroepen.  De beweging Agalev van Pater Versteylen werd overgenomen door Marxisten en naïeve, ambitieuze milieustrijders. De namen van Jos Geysels, Eddy Boutmans, Willy Minnebo, Jef Tavernier en vele anderen stammen uit extreemlinkse hoek.

De manier waarop politiek bedreven wordt in deze middens is gebaseerd op communistische structuren. Het lidmaatschap van Groen!, de opvolger van Agalev,  is niet evident toegankelijk voor eenieder.   De communicatie die intern gevoerd wordt is deze van een dictatoriaal Politburo.  In de Belgische regeringen waar Agalev aan deelgenomen heeft, staan de tussenkomsten van Magda Aelvoet of Jef Tavernier geboekstaafd als enggeestige doctrinaire spreekbeurten.

De doelstellingen van de Europese Groenen zijn onder het mom van milieuzorg nooit anders geweest dan het kapitalistisch systeem ondermijnen en vervangen door dat van de  universele mens.  Het ijveren voor legaal gebruik van verdovende middelen kadert in dat project.  In de landen waar communisten de plak zwaaien leidt het bezit en gebruik van drugs tot onthalzing.  In het Westen moet het gepropageerd worden om de destabilisatie in de hand te werken en de jeugd willoos en afhankelijk te maken.

De invloed van de miliepartijen neemt af in het Westen sedert de klassieke stromingen het miliethema hebben overgenomen.  Op zich is dit een verbetering.  De traditionele politieke groepen verliezen echter massaal het vertrouwen van de burgers, omwille van de migratiegolven. Daardoor komt een gezonde belangstelling voor het milieu eveneens in woelig politiek water.

De nieuwe politieke partijen in Europa die de stem van hun volken laten weerklinken, zullen zich ook moeten bezighouden met het milieu.  Zonder electorale nevenbedoelingen zoals tot hiertoe het geval.

 
Verschijnt vandaag - 15 €

Fleur Jurgens (1972) is journaliste en filosoof. Ze was redacteur van HP/De Tijd. Ze schreef Het Marokkanendrama in opdracht van Politie en Wetenschap, een onafhankelijk onderzoeksprogramma van de Politieacademie.

De kleine woestijnridders worden  opgevoed als kleine prinsen door een autoritaire vader en onderdanige moeder, ze krijgen in de Westerse scholen alle kansen en toch verkiezen ze hun eigen moeilijke weg te gaan. Het gaat niet om enkele tientallen jongeren per gemeente, in de grootsteden zijn het er duizenden en weldra tienduizenden. Hun afkeer voor onze maatschappij wordt enkel geëvenaard door de superieure arrogantie waarmede ze de islam belijden. Zij zijn heilig overtuigd dat de islam Europa zal beheersen.

Een mooie zonnige vakantieweek zetten wij graag in met een positieve bijdrage tot het maatschappelijk  gebeuren.

Ray

We zijn goed intercultureel begonnen en houden het nog even bij dit onderwerp naar aanleiding van de berichten over de Turken die wonen en geboren zijn in het Vlaanderen van melk en honing.  Zestig procent van hen gaat zijn  bruid of bruidegom wegplukken in het Paradijs van Ataturk. Dat is pas goed nieuws : zeker als ook Limburg in het onderzoek betrokken blijkt, de bakermat van de geslaagde integratie met een sympathieke Turkse schepen uit Genk die we weer elke dag op televisie zullen zien in het raam van bolletjeskermis.

  
 
Wat wij in de Lage Landen alleszins met mekaar gemeen hebben, is dat we graag afgevaardigd  worden door knappe vrouwen.  In de zes Belgische regeringen zitten aardige snoetjes en in de Nederlandse Tweede Kamer is het evenmin mis.  Als we toch moeten gerold worden, net zo graag door schoon volk. 

Jammer is dat al die hormonen-opweksters,  mega-zeuren zijn, bedrieglijke zakkenrolsters en illusionistes van valse  hoop.   Vorige week lieten we Femke Halsema, het zeurende linkse venijn even op u los.  En vandaag leuren we met het portret van Marianne Thieme van de -godverhinderedit- Dierenpartij die met nog een andere figuur in de Kamer financieel onderdak heeft gevonden.

Ik ben een gezond dierenliefhebber en verafschuw onmensen die leed veroorzaken en  bruut optreden en als ik soms lees hoe bijvoorbeeld moslims te keer gaan, zou ik ze met genoegen de tanden uit de bek halen met een tang.   Zonder verdoving.

In onze beschaving moeten beleidmakers zorgen voor een degelijke bescherming van de zwakke levende soorten, excessen verbieden en regels opstellen.  Daarnaast kunnen dierenbeschermingsorganisaties de regering adviseren en bijstaan.  Eén themapartijen zoals die voor de dieren zijn overbodig, maar ja, de democratie...

Marianne is op zoek naar een man, indien u geïntresseerd bent kan u haar mailen.  Ze is 35, beschaafd, en ze is een vreselijke zeur.  Goed inkomen.  Moslims en slagers zich onthouden.  Vegetariërs zijn welkom.  Marianne is adventiste : volgens haar waren Adam en Eva de eerste vegetariërs.  Na de appel is het misgelopen.  Marianne zou graag een man naast zich op de sofa hebben om met geloken blik naar André Hazes te luisteren  die hen  uit de  hééémel toezingt "Een beetje kierewiet".

"De kleinzoon van de grootvader", zo is hij zijn politieke carrière begonnen.  Men had hem ook naar het boek van Gerard Walschap "Een mens van goede wil" kunnen noemen, Fons Borginon, de 40-jarige advocaat uit Berchem. Een braaf man, een bescheiden iemand, een man die niet geschikt is voor de politiek van de grote emoties en intriges.  De fractievoorzitter van de VLD in de Kamer van plezante mannen en vrouwen is geliquideerd, geëxtermineerd en symbolisch geëxecuteerd door de eigen  slangenkuilpartij.

Als je met de naam Borginon de politiek instapt, sleur je  een verleden mee.  Hij had de keuze in de jaren ' 90 : VU of VB en het werd  helaas voor Fons de Volksunie.  In de woelige nadagen werd hij nog even voorzitter a.i. van de rampenfondspartij  om vervolgens door te schuiven naar de VLD.  Hij moet zich  daar onmiddellijk thuis hebben gevoeld, want wie de ruzies aan de top van het Barrikadenplein in Brussel heeft meegemaakt (het VU partijhoofdkwartier) die stapt zelfs lachend en fluitend in de straten van Bagdad tussen de verhakkelde lijken door. 

"Toffe partij, ik voel me hier thuis" zei de Fons, toen Rik Daems door het venster van de Melsenstraat werd gekeild door een razende Guynokkio en een schuimende Gucht.  Later rolden anderen vechtend  over de grond,  de trappen af of werden ze de partij uitgebonjourd,  terwijl ter ontspanning van het gestresseerde hoofdkwartier, madammen al dan niet in bontjas paraat stonden. Allemaal zeer tof.

Je gaat het zien, zeiden de Borginons tegen mekaar tijdens  familiebijeenkomsten, onze Fons heeft de genen van zijn grootvader : die gokte ook  elke keer verkeerd.  Eerst voor de Vlaams-nationalisten, dan voor de Duitsers. en vandaar  den bak in. De Borginons zijn niet voor het geluk geboren en de familie zit nu weer te treuren.

Als Fons van bij de aanvang de juiste keuze had gemaakt, zou hij nu niet aan de deur zijn gezet en zijn derde plaats zien innemen door de zoon van Schiltz.  Jongens ...

Ray

De burgemeester van Antwerpen is onmiddellijk naar Londen vertrokken na het nieuws van de nieuwe rechtse partij, Vlaanderen.  Hij verblijft op een geheim adres in Saint Patricks Avenue 323 SW 2578 UP London - Tf 00.44.328.587432

- Neen, ik ben zeker niet gevlucht, verklaart hij, reeds met een licht angelsaksisch accent, ik doe zoals mijn grote socialistische voorganger, Camille Huysmans, die na de Duitse inval eveneens zijn stad en land ging dienen vanuit Londen.  Ik houd niet van politieke confrontaties en debatten, dat is geweten nietwaar, ik wil alleen reclame maken voor mijzelf.  Will you excuse me, ik moet naar de bank om te zien of mijn centjes gestort zijn.  Toedeloe !

Deze man is een prachtexemplaar van de menselijke soort en   met spijt in het hart laten wij hem vertrekken naar Engeland : ze mogen hem hebben.

-----------------------------------------------------------------------


OOK FRELE FREYA REAGEERT

Toen we haar hese fluisterstem aan de telefoon hoorden, was er ontroering in ons gemoed : de jonggehuwde die zo lang en moedig voor haar huwelijk gevochten had (17nachten en 2 dagen) toonde zich onmiddelijk weer het koene politieke strijddier dat we zo bewonderen :

- Waddisder dadde ?  Ist er entwadde gebeurd ?

Na drie uur uitleg had Freya begrepen, wat fusie betekent, welke de achtergrond van de diverse partijen is en wat het betekenen voor  de verkiezingen.

- Zeg moar dadek uldere lijst zal trèkke, ist goe ?  Ik ga nu lesse volge bij Roos Vanackere in lesbische trioseks.

Steeds op de bres voor volk, vaderland en zichzelf !  Dank, Freya. En doe de groeten aan Papa, als hij nuchter is.

Onze telefoons staan zwartgeblakerd te rinkelen, zoals op de ministeries : volk genoeg om op te nemen, maar geen goesting.  Van op alle krantenredacties werden wij benaderd, zelfs de nieuwe  Hoofdredacteur van de Frut, Dewitte voorheen loontrekkende bij het Spionnencentrum (dixit Vrij van Zegel) was er bij, of zij onze berichten konden overnemen, alstublieft Angeltjes ?  Op dat vlak zijn wij keihard, onverbiddelijk en zo politiek corrupt als zij politiek correct zijn : boter bij de vis én kilo's boter.

Wij hebben inmiddels heel wat reacties kunnen sprokkelen. Allereerst bij de rechtstreeks betrokken hoofdfiguren (we durven het niet over leiders hebben) die allen joviaal, monter en met veel vertrouwen de toekomst tegemoet leken te blikken. 

Jean-Marie DEDECKER  was de eerste tegen wie we aanliepen :

" Ik ben enorm opgelucht dat we gaan samenwerken.  Ik stond met mijn partij in de peilingen rond de 3%, waarmee ik onder de kiesdrempel bleef en tegelijk het VB enkele zetels onthoud die links ten goede komen.  Bovendien zijn er slechts een twintigtal vrouwen in mijn partij (naast al de wringers en ambetanteriken die overal zijn buitengezwierd - nvdr) en op een week heb ik  ze allemaal gehad.  De keuze is nu veel ruimer."  Jean-Marie, de vrolijke opportunist met het goede hart, de zware voet en het genereuze liefdespenseel.

Bart DEWEVER zegde lang geaarzeld te hebben, maar nu gelooft hij erin :

"Ik wilde natuurlijk graag voorzitter, secretaris, penningmeester, woordvoerder, propagandaleider en chef van de keuken zijn, omdat ik op al die gebieden zeer bekwaam ben. Maar ja, er zaten ambitieuze allesvreters aan tafel, dus ik heb mij tevreden gesteld met de functie van Hoofd Politieke Moraliteit". Geknipt voor jou, Bart !

Frank VANHECKE  had nauwelijks tijd maar wilde toch dit kwijt : "Forza Flandria is mijn gedacht en nu is het voor iedereen en nu moet ik vlug naar de coiffeur, want 't is al twee dagen geleden".

Hugo Coveliers was kort, zoals nooit : "Ik ben al dikwijls bedrogen, behalve door ons Ida.  In dit project geloof ik. Ik heb altijd gepleit voor euthanasie, ongeacht kleur of ras."  Hugo moest ook dringend weg, niet naar de coiffeur maar naar de tandarts.


Wordt ongetwijfeld vervolgd

Moureaux, de burgemeester van het Maghrebijnse Molenbeek en tweede in bevel bij de franstalige socialisten is overal aan te treffen waar er "gebraden Vlaming" op het menu staat.  Hij vindt het niet lekker, maar is er aan verslaafd.

Een tegenstander van het kaliber van  Serge Moureaux biedt het voordeel, dat hij zijn haat nauwelijks weet te bedwingen en weinig geschikt is voor tactische maneuvres ; de man is gewoon een smeerlap, niet in staat tot  het verfijnde of sluwe werk. Ik verwijs naar ondermeer ons artikel over het Manifest van de Franstaligen van de hand van Moureaux en Spaak waarin de Vlamingen vergeleken werden met Hitleradepten. Voor die man hoeven wij ons niet in te houden, wat trouwens niets van onze gewoonte is.

Vandaag pleitte onze opponent voor een socio-katholieke regering na 10 juni in ondermeer la Libre Belgique.  Tevens zou Mijnheer het Opperhoofd van de kromzwaarden van Meulebèek de liberalen in de andere regeringen ook buitenzwieren.  Wie het voor het zeggen heeft, gaat zijn gang : de grootste smoelen hebben  vaak gelijk gekregen in dit fantastische land. 

Over Guy Leterme (ik vind dat een goede vondst van het VB) wilde Moustache Moureaux ook wat kwijt (je traduis, ik vertaal) : "Leterme heeft meer dan onhandige daden gesteld, maar ik geloof niet dat indien men de NV-A uitsluit, de Cd&V extremistischer is dan de VLD of de SPA".

Voor Moureaux is zelfs Manneke Pis een VMO-er.  En iedereen die Nederlands praat is een regelrechte nazi.  Los van dit luttele vooroordeel zegt hij dat Leterme een onhandige bietekwiet  is maar voor de rest, als hij 't Weverke en zijn duizend roepers thuis laat, best dienstig  om de vuile karweitjes op te knappen.  Enfin, die Guy Leterme heeft dus inderdaad een Januskop.  En zo is de cirkel rond, zoals de dag begon, eindigt hij.  Bonne nuit  en de wind van voren, dan hebt ge twee koude koppen.

Ray

"Als de staatskatholieken in een pretpark 1200 leden bij mekaar krijgen, wordt er gedurende drie dagen in de televisiejournaals over geleuterd" mopperde mijn vriend, Mijnheer  Erik in mijn oor deze namiddag in Bobbejaanland.

Het Belang van Vlaanderen snorde met meer dan 100 gevulde autobussen richting Lichtaart en nog eens duizenden auto's slibten de plaatselijke wegen dicht, de parkings van het pretpark waren te klein om iedereen een plaatsje te gunnen. Ruim vijftienduizend aanwezigen in Bobbejaanland waar vandaag uitsluitend partijleden binnenmochten (en de aandeelhouders van Angeltjes).

Het weer was mooi, de zon straalde en er heerste die vertrouwde sfeer van vriendschap en eensgezindheid die hét kenmerk is van Vlaamsnationalisten onder mekaar.

Ganse gezinnen, grootouders, vele jonge ouders met hun kroost wandelden, slenterden, schoven aan, en genoten van de gillende waaghalzen die in de roetsjbanen hun durf vertoonden.  Om 4 uur in de namiddag werden duizenden zwart-gele ballonnen de lucht ingelaten. De aanwezigen konden de nieuwe verkiezingsaffiche meenemen : "Guy Leterme en Yves Verhofstadt : Een pot nat".

Vanzelfsprekend zal u vanavond op het nieuws uitgebreid ingelicht worden over deze manifestatie.  Omdat velen intussen met hun rug de uitzendingen van de VRT (en VTM) volgen, lichten wij u alvast in.  Straks volgen foto's.


AANPASSING  - 18.30 UUR

In het tv nieuws van 18 uur heeft de VRT een kort onderdeel gewijd met beelden van de familiedag en spraken zij over 12.500 deelnemers (de 2.500 aandeelhouders van ons bedrijf werden over het hoofd gezien) en dat de familie Schoepen (die hun tuin al lang verkocht hebben) het niet leuk vonden, zal iedereen worst wezen.  Eerlijk is juist en juist is wat ons zelden overkomt.

Na 8 jaar Paars is een mens geneigd te denken, dat alles wat daarna zal komen niet slechter kan zijn. 

 Deze regering wordt geleid door een zogenaamde liberaal, een man van de vrijheid voor het individu.  Nog nooit in de geschiedenis van dit land heeft de overheid zich op zo veel terreinen gemoeid met ons leven van elke dag.  De betutteling wordt  opgesolferd en ingelepeld als ware België een grote Fröbeltuin en wij de kindjes die moeten opgevoed worden tot dociele volwassenen. 

Deze  regering  heeft veel weg van een zootje negerkoningen die zonder veel kennis, noch respect voor de stamleden, uitsluitend uit zijn zoals in de genen van de mens ingeplant, op macht en eigen glorie.  De laklaag begint echter af te schilferen.

Wat zich aandient luidens de opiniepeilingen die niet méér waard zijn dan wat de idioten die ze bestellen er voor betalen, is een nieuwe negerkoning, het fenomeen Leterme.

Hij zou ànders zijn, dat is juist, het zou wennen zijn, dat ook maar deze kerel is de medicijnman van de schijnheiligheid, een Janus Duokop.  Gestart als voorzitter van de staatskatholieken, is hij premier van Vlaanderen geworden en mikt hij nu op het premierschap van België.  Hij speelt alsof het hem allemaal "overkomt", als bij toeval ... hij liep in Ieper over de Markt, toen enkele mensen naar hem toekwamen en hem smeekten om minister-president te worden.  Ja, zo gaat dat in de politiek. 

Een ding is duidelijk, ook Leterme is een man zonder eer, een man die liegt , om het even wat verkondigt en in Wallonië in keurig Frans de goedlachse Lamme Goedzak uithangt en in Vlaanderen met Bart Dewever optreedt als het duo Breydel en De Coninck. Hij reist naar Nederland om daar de sympathie voor de 3 B's te stutten (Balk, Bos en Bijbelneuker) en gedraagt zich als de reïncarnatie van Ceaucscu door beslissingen mee te delen die in eigen land onbekend zijn.  Hij lult in Le Soir dat de koning niet moet bibberen voor hem en blokkeert vervolgens de doorlopende opdracht bij Dexia voor het Kint van de monarch.  Hij verafschuwt politici in televisie-amusementsprogramma's en laat zich op tv  verkleden  als Neptunus om zijn hart uit te storten bij twee travestieten, hen strelend met zijn drietand en ogen.  Er is nog veel meer, gelukkig is er ruimte genoeg op de blog en tijd is zowat het enige dat echt gratis is in dit land.

Ik verwacht al lang geen wonderen meer van de politiek en nog minder van de dames en heren die er zich mee bezighouden, het enige wat ik vraag na 177 jaar Belgische kolonisering : "Geef mij mijn land terug, wij zullen het zelf besturen".

Ray