Last met nieuwe Belgen

Voor een gouden bikini moet je in Utrecht zijn, voor het protest ertegen ook en voor duidelijke taal is de blonde Mozart van de PVV  langzamerhand de evenknie aan het worden van Filip Dewinter.

In de Tweede Kamer waar het bulkt van het omzwachtelde, softe, correcte geluid op alle banken, weten ze plots niet hoe te reageren, laat staan te wennen aan de vloed van vragen, interpellaties, voorstellen en het noemen van de dingen bij hun naam.

Een mooi voorstelletje van Wilders staat te lezen in Metro (ik heb helaas de link niet, Mijnheer Erik)  over de aanpak van het kleine Marokkaanse tuig van de richel dat de poten niet thuis kan houden.  We gaan de ouders sanctioneren (en het volledige gezin, ze zijn meestal met tientallen wat betreft vergoedingen, het tikt goed aan en nu kan het behoorlijk tegentikken). Eerst verhuizen uit de wijk of de gemeente, dan de kinderbijslag inhouden, tenslotte uitwijzen uit Nederland. Drastisch ? Willen we overleven, moeten we drastisch optreden.

Er wordt ook verwezen naar de psyche van de betrokken hangjongeren, u kan ze ook kutmarokkanen noemen in navolging van Yves Desmet, dan bent u tenminste in goed gezelschap.  Onder de hangjongeren is het bezit van een strafblad een stoer feit, cool, zoals zij zeggen en gestraft worden doet hen niets.  Als dat zo is, pakken we de ouders, is nu de stelling van de PVV, die zijn verantwoordelijk voor de schoftjes tot 18 jaar. Soms kijk ik toch nog op naar (sommige) Nederlanders.

Ray

De Franse oud-minister van cultuur Jack Lang is in Lybië op bezoek om toetermans  Khadafi proberen te bewegen het medische team dat veroordeeld is tot de doodstraf vrij te krijgen.  

Deze mensen zijn  beschuldigd een vierhondertal kinderen besmet te hebben met het aids-virus.  Het onderzoek was een farce, het proces een klucht en de presidentiële dictator geniet ervan Westerlingen in aanraking te brengen met zijn islamitische almacht en nadien nog een keer pret met Westerse vooraanstaanden die komen smeken om genade. (Jaak Gabriels was ooit ook op smeektocht bij de woestijngek toen enkele Vlaamse zeilers in de heilige territoriale wateren verdwaald waren.  Jaak was toen nog een beetje Vlaams-nationalist. Inmiddels staat hij bij de uitgerangeerde locomotieven in Bree).

We hebben het fraaie heerschap Khadafi  hier al eens aan het woord gehoord middels een Youtube filmpje waarin die rare man de meest baarlijke nonsens  uitkraamt, goedkeurend toegeknikt door duizenden medestanders.  Na zovele jaren ellende en dictatuur nog steeds de waanzin aanbidden. we kunnen moeilijk volhouden dat de islamitische wereld er op vooruitgaat, los van de rijkdom van de oliesjeiks.

Of Jack Lang, die de publiciteit niet schuwt, iets zal bereiken voor de veroordeelden,  die hun kennis onbaatzuchtig ter beschikking stelden om Libische sukkelaars te helpen, valt af te wachten.  Hij gebruikt tenminste zijn reputatie om iets te doen.

Onze Vlaamse minister van cultuur vertoefde in de steppen van Mongolië om voor een televisieprogramma van VTM een kwakzalverstherapie te ondergaan, het verorberen van energierepen van eigen urine.  Dit is helaas geen grap.  Celebrity shock luidt de naam van dit hoogstaande programma.  Ieder bouwt aan zijn eigen reputatie. 

Ray

Ik mag haar niet want zij heeft Adam verleid om in de appel te bijten. Het is dus allemaal hààr schuld dat wij nu moeten leven met paarse onbenullen, potverteerders, sjoemelaars en liegende konijnen. En zeggen dat we in een paradijs konden vertoeven.

En toch zijn er die voor EVA zijn. 

Heer Ray had er hier reeds over geschreven en nu heeft onze researchdienst Belgen ontdekt die eenzelfde bezorgdheid delen. Juist, heel eigenaardig dat er zelfs Belgen zijn die bezorgd zijn om de democratie. Er is dus nog hoop.

VoorEVA (voor de Ethiek van de Verkiezings Automatisering (elektronisch stemmen)

Op hun tweetalige webstek wordt duidelijk niet alles vertaald in beide landstalen maar laten we daarover  niet vitten.

Wie er precies achterschuilt heb ik niet kunnen achterhalen.

Spijtig genoeg heb ik  de indruk dat er niet veel leven meer in EVA zit, maar dat kan aan mijn maandagstemming liggen.

Evenzeer klagen zij  terecht aan dat er geen enkele democratische controle meer mogelijk is bij het elektronisch stemmen.

Ook zij zitten met vragen als:

-         Is ons “magnetisch stembiljet” onbeschreven?

-         Staat onze stem werkelijk op onze magnetische kaart?

-         Wie waarborgt het correcte functioneren van dit systeem?

Zij leggen ook nog op een andere manier de vinger op de wonde als zij stellen dat de beoogde doelstellingen niet worden bereikt.

Bijvoorbeeld: de elektronische stembusgang kost méér i.p.v. minder: 4,5€ i.p.v. 1,5€ per papieren stem!

Of erger: het is al bewezen dat het elektronisch stemmen fouten vertoont en dus zeer fraudegevoelig is.

“In het verslag van het college van experten betreffende de verkiezingen van 18 mei 2003 staat te lezen dat in het kanton Schaarbeek een fout met betrekking tot 4096 voorkeurstemmen vastgesteld is. Dit is slechts kunnen worden opgemerkt omdat het om een onmogelijk resultaat ging: de betrokken kandidaat had meer voorkeurstemmen gekregen dan het totale aantal door zijn lijst behaalde stemmen.”

Er is dus wel degelijk str… aan de knikker.

Als het Vlaams Belang deze zaken  aanklaagt wordt dit weggewuifd als leugen en verzuring en dan zou het misschien wel nuttig zijn dat mensen uit de Vlaamse Volksbeweging, politiek onafhankelijk, EVA wat nieuw leven helpen inblazen.

Erik

De peilingen in Frankrijk, wat ze verder ook mogen waard zijn, geven Sarkozy  (32 %) een voorsprong op zijn twee voornaamse rivalen, de vals-knappe met de roos-in-de-hand (24%) en de kleurloze Bayrou (14%).

Hoe groter die voorsprong, hoe nijdiger de reacties.  De Franse linksen, die voor elk hoofdstuk uit das Kapital een aparte fractie of partij bezitten, betreuren al lang dat ze Ségolène Royal niet gevraagd hebben zonder parachute van de Eiffeltoren te duiken.  Het mens oogt niet mis voor de oppervlakkige kiezer maar bevindt zich in ideologisch niemandsgebied. Een beetje rechtse praat verpakt in links gedachtegoed of is het omgekeerd.  Dit tegenover een man die er géén doekjes omwindt. 

U weet het : wij hebben in eigen land niets in de pap te brokkelen, daarom glimlachen we graag over de haag bij de buren, kijk die buurman kan het mooi uitleggen en aan de andere kant loopt de buurvrouw met een gouden bikini in de tuin en ze is betoverd door de klanken van  een  geblondeerde Mozart.

 Sarkozy prikkelt graag en  is niet bang van een opruiende uitspraak die het volk behaagt. Zo verklaarde hij onlangs dat pedofilie aangeboren is.  Hij zegde net niet  dat het een "ziekte" is  , anders was hij op kruisweg mogen gaan met de bisschop van Namen, het is tenslotte Pasen.

Direct stond Madame Royal op de barrikade te roepen dat dergelijke verklaringen een presidentskandidaat onwaardig zijn, want dat zijn zaken voor de wetenschappers.  Precies alsof Sarkozy dàt niet weet : hij zegt echter wat de meesten onder de Fransen denken en de wetenschappers die zijn allen opgetrommeld om de mensheid te waarschuwen voor het nakende einde.  In afwachting van die treurige tijden zitten al de viespeuken en voorstanders van de kinderliefde bij Madame Royal te grienen.  Dat ze maar uitkijkt met al haar koters.

Ray

De Franstaligheid druipt van het scherm tegenwoordig. In alle mogelijke programma’s van tv-één, u weet wel, de zender die 6 miljoen Vlamingen vertegenwoordigt, duiken Franstaligen op, om ons rond de oren te slaan dat wij in België samenleven met onze broeders “ de Walen”. Het eenrichtingsverkeer van Vlaamse centen speelt even geen rol, het profitariaat en de schandalen van de PS evenmin, de onwil om aan Vlaanderen te geven waar het recht op heeft, de onverwijlde BHV-splitsing ... alle onopgeloste problemen worden even de Belgische diepvries ingestopt en men begint een groot charme-offensief. Onderliggende boodschappen in de verschillende uitzendingen :  “Hé Vlamingen, jullie weten zeker niet dat Franstaligen ook grappig kunnen zijn...” “Kijk eens hoe vriendelijk en sympathiek de Franstaligen zich kunnen gedragen ...” ”Jullie denken fout als jullie geloven dat Walen geen Nederlands willen spreken...”

Voilà, zo simpel is dat : Wij doen te weinig inspanningen om te begrijpen wat voor een brave mensen dat zijn, mensen zonder enige bedoeling om Vlamingen iets in de weg te leggen. Onze vrije mening moet dus dringend bijgestuurd worden. En alle mogelijke programma’s moeten deze opvoedende boodschap duidelijk verwerken.

                        Knap toch dat u het zo opneemt voor onze grote Vlaamse schrijver.(dat is dan weer de zoveelste gelijkenis tussen ons). Ik verzamel al zo’n veertig jaar krantenuitknipsels allerhande over hem en zijn toenmalige entourage.  Het eerste boek dat ik van hem ongeveer veertig jaar geleden las was Het Pensioen  Onmiddellijk was ik verkocht. Enkele dagen later kocht ik op de Antwerpse Groenplaats zijn Verzameld Werk. En dat lees ik en blijf het herlezen. Volgens mijn bescheiden mening staat Elsschot in Vlaanderen op eenzame hoogte.  Spijtig wel dat zijn oeuvre zo beperkt is. Wel is het zo dat hij met zijn schrijfsels bij wijze van spreken niet verder geraakt dan zijn achtertuin. Vandaar dat tegenstanders meesmuilend spreken van “de schrijver van de spruitjeslucht” . En ja, een Louis Paul Boon ging breder, uit zijn werk bleek meer sociaal engagement. Walschap deed dan weer veel stof opwaaien door de breuk met zijn geloof, een voor die tijd revolutionaire daad. Omstandigheden die tot gevolg hadden dat beiden –en dit doet geen afbreuk aan hun verdiensten – naar mijn gevoel wel een beetje hoger aangeschreven staan dan hun op grond van hun intrinsieke kwaliteiten toekomt. Elsschot had dan weer bepaalde oorlogsomstandigheden tegen. De uitspraak “I like Ike zijn laik in het slaik” kwam uit zijn mond.  Maar er was vooral dat fameuze Borms-gedicht dat hem de das omdeed. Het leidde ertoe dat zijn beste vrienden en kennissen hem de rug toedraaiden en dat hij zijn laatste levensluik in diepe verbittering sleet.         .

            Wat hebben socialisten toch met Elsschot? Het genootschap bestaat intussen als ik goed kan tellen zes jaar, de eerste gastspreker was rode Patrick Janssens, om het ideologische evenwicht te bewaren deed men het jaar daarop beroep op de tsjeef Mark Eyskens, volgde dan een zoektocht onder de vooraanstaande VLD’ers waar niemand enige affiniteit met Elsschot bleek te hebben (ik vermoed dat Karel De Gucht, een notoire Elsschot-minaar, niet beschikbaar was), waarop men dan maar besloot de liberaal Frits Bolkestein uit Nederland te laten overkomen. Blijkbaar zonder het verhoopte succes, want het volgende jaar werd het Louis Tobback, opgevolgd door zijn partijgenoot strafpleiter Piet Van Eeckhout en de laatste keer dus Steve Stevaert.

            Tegen een muur van mijn bureel (of wat daar voor moet doorgaan, want veel stelt het niet voor) hangt een vergeeld exemplaar van Het Huwelijk. Het werd gepubliceerd in 1910. Elsschot was toen nauwelijks 28 jaar. Grote vraag blijft hoe het mogelijk is dat iemand op die leeftijd dergelijk nu niet bepaald van levensblijheid getuigend gedicht schreef.  Het antwoord schijnt te liggen in het standenverschil. Fine zou volgens bepaalde bronnen een dienstmeisje zijn geweest in de bakkerswinkel van zijn ouders op de De Keyserlei m.a.w. het zou om een mésalliance gaan.

            Nog een kleine wetenswaardigheid: de niet zo echt deftig in de oren klinkende Schele van de Wiele (niet die van de Strangers) is van de hand van studentwildebras Willem Elsschot (al wordt dit door sommigen de laatste tijd dan weer betwist)

            Ik kan over deze man blijven vertellen.

Samen met deze overtuigde Elsschotfan hopen wij dat de vieringen niet zullen ontaarden in politieke kapingen door  Slaapmans Janssens & C°. Probeer het eens zonder anderen voor je kar te spannen, zeker als zij geen verhaal meer hebben. 

Ray

Dat staat voor : Intergovernmental Panel on Climate Change.

Een intergouvernementeel clubje op kap van de klimaatverandering gesticht in 1988 door de WMO (World Meteorological Organization) en de UNEP (United Nations Environment Programme – het leefmilieuprogramma van de Verenigde Naties)

Eergisteren zijn die bevallen van wéér een windei.

Nu ben ik niet alleen ferm in mijn gat gebeten door hun eenzijdige visie en de slaafse berichtgeving, die er als het ware moet ingestampt worden bij het stom plebs, maar ook door hun taalgebruik.

Dat hun besprekingen tijdens hun bijeenkomsten in het Engels verlopen is normaal.  Als ik  informatie over het IPCC wens dan kan ik die lezen in het Russisch, Arabisch en nog wat talen maar niet in het Nederlands. Doet me denken aan de Walen: uw geld afdokken en voor de rest stilzitten en zwijgen.

Wel als mijn moedertaal te min is dan moeten ze ook uit mijne portemonnee blijven. Punt. Vooral als ze dan, via onze politici, macht willen over mijn doen en laten, met als rentmeester voor hun bevelen Sieg Friet Bracke van de onvolprezen regimezender. 

Terug naar het IPCC.

Enkele citaten:

Volgens hen is de nakende klimaatcatastrofe te vergelijken met de voorspelling van rampen als het sterven van de wouden als gevolg van zure regen of de millennium bug – voorspellingen die nooit zijn uitgekomen.

Maar wat mij wél opvalt, is dat het klimaatdebat, in tegenstelling tot de discussie over tal van andere maatschappelijke vraagstukken, wordt gekenmerkt door praktijken die doen denken aan dictatoriale samenlevingen.

Twee van hen, George Taylor (Oregon) en Patrick Michaels (Virginia), zijn van hun titel dan wel baan beroofd, vanwege het feit dat zij zich klimaatsceptische uitlatingen hebben veroorloofd die in strijd waren met het beleid van de betrokken staten om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.

Zij pleitten ervoor dat weermannen en -vrouwen die de menselijke broeikashypothese niet onderschreven, hun beroepslicentie zouden kwijtraken – waarmee dus inmiddels een begin is gemaakt.

Verder hebben klimaatsceptici in Duitsland gemerkt dat hun kritische bijdragen aan Wikipedia stelselmatig – vaak binnen twee uur – door andere worden vervangen.

In Frankrijk heeft de bekende klimatoloog Marcel Leroux jarenlang gevochten tegen het broeikasgeloof, zonder dat hij bij het establishment een voet aan de grond kreeg. In arren moede heeft hij zijn visie maar opgeschreven in een boek van ruim vijfhonderd pagina’s: Global Warming, Myth or Reality. The Erring Ways of Climatology. Jan en alleman schrijft in Frankrijk boeken die door Franse uitgevers worden gepubliceerd. Zo niet Leroux. Hij was gedwongen in het Engels te publiceren.

Ik kan mij niet herinneren dat de Volkskrant, een van oorsprong katholieke krant, de laatste decennia ooit standpunten heeft ingenomen met een beroep op de pauselijke onfeilbaarheid. Het is bevreemdend dat thans wél een beroep wordt gedaan op de onfeilbaarheid van het IPCC.

Dit zijn fragmenten uit “Een kille discussie over het klimaat” van Frits Bolkenstein.

Ik dacht ook hier een link naar toe te leggen maar gezien hij met zijn betalingen achter loopt vrees ik dat het “al toop geen avans is” (intern mopje)

Tot slot.

Ik ontken niet dat er een opwarming van het klimaat aan de gang is maar ik weiger de weco-stellingen klakkeloos over te nemen.

Ik weiger aan te nemen dat alleen de mens verantwoordelijk voor die opwarming als vaststaat dat er een algemene opwarming van ons planetenstelsel aan de gang is.

Ik ben mij bewust dat er moet worden nagedacht over het gebruik van fossiele brandstoffen al was het maar omdat die niet onuitputtelijk zijn.

Maar.

Waarom werd er niet tot een besluit gekomen om de houtkap in de tropische regenwouden een halt toe te roepen? Daar wordt ook in alle talen over gezwegen in het Kyoto-akkoord. Waarom?

Vroeger werden de regenwouden de longen van moeder aarde genoemd, met recht en reden me dunkt. Nu zijn het weeral wij Westerlingen, Europeanen op kop, die zullen moeten opdraaien voor een niet bewezen schuld.

De tropische regenwouden beslaan zo’n 7% van de aardoppervlakte maar leveren 25% van de nodige zuurstof en verwerken navenant de overtollige CO2.

Het is niet overdreven te zeggen dat er per dag 2.500ha regenwoud wordt weggekapt.

Wat neerkomt dat in geen 8 jaar een gebied ter grootte van België en Nederland samen verdwijnt en daar is geen sprake van herbebossing.

Integendeel: de groene tomaten zouden het liever vol koolzaad en andere biodiesel zetten. Nog zo'n miskleun van die wereldkankeraars. 

Dat ze eerst daar eens gaan kijken of hier voor ze ons met doemscenario’s het leven zuur gaan maken.

Erik

We hebben het hier al over hem gehad : de progressieve Geert Mak, die als hij een islamaat op straat tegenkomt -en dat durft al eens te gebeuren in Amsterdam- door zijn knieën gaat en lispelt : "Heer  Allochtoon, mijn reet is u niet waardig, maar mocht u zin hebben mij een trap te verkopen, of iets anders dat in uw nobel hoofd opkomt, gaat uw gang."

Mak schreef het Nederlandse boekenweekgeschenk, een ode aan Turkije, de bakermat van de beschaving, een lik-en lebberboek door een kwijlende ouwe gek, die jaagt achter een frisse jonge bloem. Alles om het pad te effenen voor een spoedige toetreding van de Ottomanen tot de EU.

BAM staat voor Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel en is een groots project van het Vlaams Gewest, de provincie en de stad,  dat een ambitieus "Moederplan" beheert om de ingewikkelde verkeerssituatie het hoofd te bieden. Antwerpen is een Europees knooppunt inzake transport, aankomst, vertrek en verdeling van goederen over weg, water en spoor.

Het gaat om zeer veel geld, ruim 10 tot 15 miljard euro gespreid over 16 projecten en de grootste financier is het Vlaams Gewest.  In de Anwerpse haven zijn zowat een zeventigduizend mensen tewerk gesteld in de meest diverse sectoren, Antwerpen is en blijft de economische motor van Vlaanderen en dat heeft niets met chauvinisme te maken.






De grootstad trekt  ook heel wat mensen aan die de illusie van geborgenheid zoeken : dat is een heel ander verhaal dan dat van BAM maar het heeft er wel mee te maken.

De jammerlijke manier waarop deze stad bestuurd wordt en haar burgers verwaarloost, vreemdelingen hun gang laat gaan en illegalen aan hun lot overlaat, vertaalt zich politiek in de grote aanhang van het Vlaams Belang dat 33,50% van de Antwerpse kiezers bekoorde.   Het Vlaams Belang is de enige politieke partij die naar de Sinjoren luistert.  Veiligheid en vuilighuid los je niet op door een park aan te leggen en de mensen een fotootje van de geliefde volkskomiek Gaston Berghmans in de hand te stoppen  terwijl een stokoude zangeres op de Groenplaats staat te kreunen naast de modieuze homodichter van 't stad, dat de Boerentoren zijn liefde verklaart aan de katedraal.  Goed gevonden, dat wel, maar daar gaat het even niet over.  

 Angst voor een nog grotere overwinning van het Vlaams Belang heeft aangezet om zware budgetten ter beschikking te stellen en allerlei projecten te financieren om de inwoners de bittere multiculturele pil te laten slikken.  De beloftes moeten bovendien ingelost worden.

Het stond in de sterren geschreven na de gemeenteraadsverkiezingen : eens de Janssens-euforie voorbij,  zullen de "collega's" in het Vlaams Parlement van zich laten horen en slokop Antwerpen op de vingers tikken.  Nu is het aan de rest van Vlaanderen om zijn part van de budgetten op te eisen.  Kan je hen ongelijk geven ?  Als je ziet dat de cumulerende burgemeester van de geldverslindende moloch zit te dutten in het parlement in plaats van de belangen van zijn poorters te verdedigen.

  Deze man gaat politieke confrontaties uit de weg, deze man is ongeschikt om een stad van deze omvang te besturen, deze man is een ballonnetjes-reclamemaker zonder allure. Een man die zijn onkunde en ongeschiktheid verbergt achter een dictatoriaal optreden.

De protesten zwellen  inmiddels aan, BAM krijgt de wind van voren en heeft geen pleitbezorgers, behalve een onbehendige voorzitter die in de commissie van het parlement uitroept, dat hij te veel gehinderd wordt door controles ... U zegt ? Nog een dikke nek ?  U heeft helaas gelijk. 

Het Moederplan is geen bijbel maar het heeft advocaten nodig met visie, welsprekendheid en charisma.  Mensen die Vlaanderen kunnen overtuigen dat het geen Antwerps dossier is van Burgemeester Slaapmans maar een noodzakelijke besteding ten dienste van de ganse Vlaamse economie en welvaart.

Ray

De Heer Kastaar verstrekt enige toelichting bij zijn inzending :

Bij mijn vlag heb ik het geel, wat toch kan aanzien worden als de kleur van de Vlamingen, weggelaten gezien die toch niet van tel zijn voor den Belziek en als minderwaardige te vermijden racisten worden beschouwd.

Anderzijds heb ik er wel de symbolen van de Algerijnse, Turkse en Marokkaanse vlag in gestoken gezien die hier  op de eerste plaats komen.

U kent onze slogan : " Wij zijn niet-neutraal maar wel onafhankelijk en zo politiek-incorrect als de neten."

Wij kunnen niet anders, want in dit land heerst een regime dat de individuele  vrijheid van denken bedreigt en dat daarvoor akkoorden afsluit met de privé media en de openbare omroep en televisie schaamteloos inschakelt.  Over de onafhankelijkheid van justitie valt ook een en ander te rapporteren met vraagtekens.

Het is niet omwille van Goede Vrijdag, dat we onze eigen doelstellingen oprakelen maar wel, omdat we het over de VB- "kartelpartner", of ex-kartelgenoot VLOTT willen hebben zonder onze principes te schenden.  En indien wel, spijt het ons nauwelijks.