Welgemeende 1 mei wensen

Zondag was het Karel De Gucht in duplo. Eerst op het lokale Antwerpse ATV scherm en daarna in de 7^de dag bij ons aller VRT. Reden van deze uitnodigingen. De Gucht is bevallen van een boek - "Pluche" - tegen het populisme van “extreemrechts”. Volgens de auteur een gedurfde zet zo vlak voor de verkiezingen. Zou het ?

Was eveneens op het appel bij de VRT : Patrick Janssens.

Als aandachtige kijker zijn er twee dingen (naast een hele rits andere ergernissen uiteraard) die mij als democraat verontrusten en zelfs beangstigen.De Gucht pleit voor een “politieke en intellectuele elite” die de taak op zich moeten nemen om aan besluitvorming te doen TEGEN het zogenaamde gezond verstand van de “kleine man”. Die kleine man beschikt volgens De Gucht immers niet over de intellectuele vermogens om in te zien wat wel en wat niet goed is voor hem. Neen, hij/zij laat zich op sleeptouw nemen door de populistische snoodaards van het Vlaams Belang. En daarmee is meteen bewezen dat het VB a fortiori “extreemrechts” is. En zodus, redeneert De Gucht, kunt ge het échte denkwerk best overlaten aan “de elite”.

Een grotere minachting voor de democratie kunt ge u toch niet voorstellen.

De term populisme is ook zo’n zwaarbeladen woord. Het wordt graag door politieke tegenstanders gebruikt als een scheldwoord. Dat was het in oorsprong geenszins. Het was een in Frankrijk ontstane politieke beweging (de jaren '30 vorige eeuw) die de problemen van de “lagere klassen” benoemde in hun eigen bewoordingen. De negatieve inhoud die de term populisme later kreeg was eigenlijk een tactische zet van de toenmalige marxistische ideologen. De Gucht bevindt zich bijgevolg in goed gezelschap. Ik heb mij altijd afgevraagd wat er mis is met de dingen bij hun naam te noemen. Of problemen nu worden omschreven met wat mijn grootmoeder zaliger ‘stadhuiswoorden’ noemde of in simpele bewoordingen. Wat is het verschil ? De problemen blijven wel wat ze zijn.

Maar dat is nog niet voldoende voor De Gucht, want ook de pers dient ‘gestuurd’ te worden. Zij vervult haar taak niet doortastend genoeg in de strijd tegen het VB. Hier gaat De Gucht ook nog eens de pers de les spellen. Niet alleen is de “Open” VLD voorstander van repressieve censuur. Getuige daarvan het voorval verleden week waarbij alle uitgevers die de veelbesproken advertentie van CD&V afdrukten, in onderling overleg besloten hebben om het weerwoord van het Vlaams Belang te weigeren. Ook dagbladen die zich ‘liberaal’ noemen. Maar die VLD, bij monde van De Gucht, wil nog een stap verdergaan en wil de media opleggen wat ze dan wél moeten schrijven en ook nog hoe. Ik noem dit de oppressieve censuur.

Karel en Patrick zijn blijkbaar beste maatjes, zo bleek. En in de overmoed van het moment beviel ook Janssens van de volgende filosofische gedachte. “Men noemt mij soms machiavellistisch, maar dat vind ik niet erg zolang ik maar mijn doel bereik”. Breek nou mijn klomp. Een tweede verlichte despoot. Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen dat wij geleid worden door dergelijke visionairen. Dat er af en toe ook nog een verkiezing moest georganiseerd worden, het werd door de De Gucht beschouwd als een ‘noodzakelijk kwaad’. Geef het klootjesvolk deze habbekras en ze zullen wel tevreden zijn. Zij weten toch niet beter.
 

Dat uitgerekend De Gucht deze elitaire benadering van politiek zeer genegen is, is toch zondermeer wraakroepend als we de vroegere Burgermanifesten van Verhofstadt erop naslaan. Daarin werd nota bene uitdrukkelijk gepleit voor het invoeren van referenda ! “Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden” is een oud en wijs spreekwoord. Het is op het lijf van de VLD geschreven.

De Gucht zou er beter de geschiedenis op naslaan. De parallellen tussen het Verlicht Despotisme en de nieuwste stellingen van de O-VLD zijn soms opmerkelijk. Eén voorbeeld.Frederik II van Pruisen (1712-1786), die beschouwd wordt als de ideoloog van het Verlicht Despotisme, was voorstander van de beperking van persvrijheid én voor het behoud van verschillende standen in de samenleving. En bekijk nu de voorstellen van De Gucht nog eens.

Despotisme (verlicht of niet) mondt altijd uit in pure dictatuur.

Er is één constante in de politieke geschiedenis, welke ook de staatsvorm is, en dat is de onwrikbare sociologische wetmatigheid dat “Macht ALTIJD leidt tot machtsmisbruik”. De enige manier om dit te vermijden is openlijk de discussie aan te gaan, een open debat te hebben, open verkiezingen te organiseren en een open pers te hebben. Alles wat de “Open” VLD heeft afgezworen. De Gucht is een anti-democraat. Net zoals de VLD is verworden !!

Ik walg van deze VLD potentaten die zich zonnekoning wanen.

Pim

Een verkiezingsperiode is een uitgelezen tijd om  nader inzicht te verwerven in de soms verwarde roerselen van het menselijke gemoed, het falende denkvermogen en bij sommigen het  totaal gebrek aan relativeringskunst.

Het is al meegemaakt dat mannelijke kandidaten die dingen naar de gunsten van de kiezer zich aanbieden in ontbloot bovenlijf om als primaten indruk te maken.  Of vrouwen die  haar spichtige benen laten afbeelden in een erotische pose, in de hoop op een  electorale voorkeursbeurt.

Het stopt niet en hoe meer de macht van partijen toeneemt en  zij politieke mandaten aanbieden via de jobkrant als een carrière, hoe lomper en botter de sollicitaties dreigen te worden.  Beschaving begint in de jeugd met het onderwijs en de opvoeding en als die falen, wordt het moeilijk   compenseren. 

Kamer en Senaat verworden tot het Grote Huis van Big Brother.  De kandidaat-politici zijn de deelnemers die uren boven een vijvertje  aan een touw moeten hangen en zich 's avonds laveloos mogen zuipen om daarna onder het oog van de camera over mekaar heen in slaap te vallen.

Een mooi voorbeeld  van deze nieuwe politieke cultuur stond dit weekeinde in de gratiskrant bij de warme bakker : een disc jokey die zich paginagroot aanbiedt zonder enig programma of maatschappelijke situering. Zijn boodschap was alleen een uitdaging tot een gsm-operator : wie van ons heeft de grootste muil ?

Er gaat nog wat afgelachen worden tot de 10de juni.

Ray

België heeft momenteel geen Kamer van volksvertegenwoordigers meer,  de dames en heren  hebben zichzelf ontslagen, en de Kamer ter beschikking gesteld van de onderhoudsdiensten voor een grote schoonmaakbeurt.  In afwachting van de verse lading verkozenen die eind juni binnen zal stormen, blijven wij nauwelijks verweesd achter. 

Hun luidruchtige aanwezigheid heeft in de voorbije vier jaar onze maatschappij enkel maar dieper verdeeld. Hebben wij beter functionerende openbare diensten gekregen ?  Ervaart u inmiddels dat de diversiteit van onze gemeenschap uw leven verrijkt en probleemlozer maakt ?  Vindt u ook dat Justitie het er veel beter van af heeft gebracht ?  Kom op zeg, uw centen die de staat u ontneemt, daar heeft u toch het gevoel bij, dat ze beter besteed zijn ?  En de veiligheid ? 

Laten we het dan over andere dingen hebben. Heeft u de kamervoorzitter zien wenen bij het afscheid  ?  Zijn vrouw had hem  's ochtends een gestreken  zakdoek meegegeven, want zij kent de trucs van haar krokodil. De pappenheimer die ruim veertig jaar in de nationale politiek rondbaggert, met een parate kennis over zeer veel (behalve behoorlijk Nederlands) is uitgegroeid tot een  karikatuur van zichzelf.  Ongelooflijk tevreden met zijn  zorgvuldig aangekweekt imago van joviale vent en de eigen tekortkomingen koket voorstellend als staaltjes geweldige humor. Allemaal erg doorzichtig.

Een vervelende en arrogante kerel dat is die ganse Decroo,  die de koning bij de arm grijpt als bewijs van zijn aanhankelijkheid maar vooral om aan de wereld te tonen op welke voet van vertrouwelijkheid hij zich bevindt met onze nationale kontenknijper.  Het prototype van de lakei die het gebracht heeft tot hoofdbutler, die zich nestelt als een wurm in de oorschelp van de traditionele macht. 

Wie clown speelt, wordt uitgelachen, ook als hij zijn tranen dept met een versgestreken zakdoek. Een goede clown beledigt trouwens zijn publiek niet.

Ray

Voor de Franse presidentsverkiezingen op 6 mei  heeft de Liga voor Mensenrechten de kiezers opgeroepen voor de socialistische kandidaat Madame Royal te stemmen.

De liga noemt de socialiste solidair, respectvol en ijverend voor gelijkheid.  De rechtse kandidaat Sarkozy wordt bestempeld als angstig, bedreigend en discriminerend.

In de statuten van de liga wordt ondermeer het volgende verklaard :

"De onafhankelijkheid van de liga maakt haar sterkte uit.  Ze streeft haar doeleinden na los van elke politieke of confessionele binding".

(Op de webstek van de Belgische Liga zijn  de laatste jaarverslagen tot 2005 ter beschikking, alle zonder financieel verslag.  De liga bezit het statuut van VZW en is uiteraard verplicht tot publicatie van een balans en resultatenrekening.  Bij gelegenheid,  als we nog eens een parlement hebben, kan iemand wat vraagjes stellen ?)

Ray

Twee Leuvense politie-agenten, leden van de persoonlijke Pretoriaanse Garde van Keizer Louis, hebben Patricia Ceyssens met een boete van 150 euro bedacht.

Mevrouw de fractievoorzitter van de liberalen in het Vlaams parlement en gemeenteraadslid reed met haar fiets tegen de toegelaten richting in.  Het Leuvense politiekorps geniet een bijzondere reputatie sedert de hoofdcommissaris met een stuk in zijn radijs het geopende portier van een geparkeerde auto reed en de vrouwelijke tegenpartij nadien afdreigde niet alleen haar auto te verbouwen maar desnoods de dame in kwestie ook chirurgisch enigszins op te lappen.  "Minder drinken" oordeelde de Keizer en hij kocht een nieuwe occasiedeur voor het lastige mens. "Voilà" zei hij "en als ge mij nog eens op straat tegenkomt, moogt ge me een goededag zeggen".

Nu wordt Ceyssens in haar portefeuille gegrepen.  In plaats van stilletjes te betalen, begint het raadslid (ze zal wel ergens op een lijst staan zeker ?) te toeteren en te bellen alsof ze betast werd.  "Ik ga voorstellen dat fietsers overal in alle richtingen mogen rijden in Leuven" roept ze verontwaardigd met die snerpende stem vol zelfbeklag, omdat ze geen minister meer is en de VRT haar nog altijd niet tot leading lady heeft aangesteld, alhoewel Piet van Roe, een mede-liberaal, al eens in haar diepuitgesneden "entre-deux-collines" heeft mogen staren.

Jazeker, Patricia, je had het eerst moeten vragen aan de Keizer en laten goedkeuren en dàn kan je rondknallen waar je wil. Nu ben je behandeld als elke burger die een overtreding begaat.  Zo is het leven in een dictatuur die zich voordoet als democratie, mens.

Ray

Mevrouwen, Mijne Heren,

Uw ideologische evenknieën in Nederland zullen een algemene pardon doorvoeren voor illegalen, een eis die ook u in uw verkiezingsplatformen meevoert onder de benaming "algemene regularisatie".  Her en der de reacties lezende meen ik dat wij in Vlaanderen baat kunnen hebben bij de ervaringen die men elders opdoet met dergelijke clemente en humane beslissingen, zoals u ze graag omschrijft. 

Ik ben zo vrij enkele vragen aan u voor te leggen :

- Geldt de maatregel ook voor iedereen die bv. vervalste documenten voorlegde ?  Zich aanbood onder valse naamdracht ?  Of zich in het algemeen beriep op valse voorwendsels om toegang tot het land te verkrijgen ?

- U kent ongetwijfeld de moeilijkheden die zich voordoen met genaturaliseerden die met hun valse identiteit in de problemen komen in het werkelijke leven.  Gaat u deze groep vergroten, de zaak minimaliseren, of ze ontkennen ?

- Geldt de maatregel ook voor personen wier aanvraag afgewezen werd op basis van de Belgische wetgeving en die deze weigering genegeerd hebben ?

- Beseft u dat u op deze wijze de grenzen officieel opent voor mensen die van de eerste dag af de overheid benaderen met leugens en bedrog ?  Is dit de verrijking die u beoogt met de multiculturele maatschappij ? Of gaat u er vanuit, dat in België iedereen liegt en bedriegt en de nieuwen daardoor niet misstaan ?

- Beseft u dat het lankmoedige "pardon" een aanmoediging betekent voor vele kandidaat-immigranten en dat België zich de reputatie op de hals haalt van een zwak, tolerant, ruggengraatloos uitkeringsparadijs ?  List, leugen en bedrog worden hier gehonoreerd en trouw aan de natie wordt niet eens in ruil gevraagd.  Integendeel, wie in dit land opkomt voor de eigen tradities en mensen wordt uitgesloten.

- Gezien u streeft naar een anti-discriminatiegemeenschap (ik las zelfs dat u daar een "barometer" zal voor instellen), hebben de originele Vlamingen dan ook recht om de overheid de waarheid te onthouden ?  Mogen wij bv. op onze belastingsaangifte onze inkomsten halveren ?  De kinderen van buren of familie ten onzen laste nemen ?

- Kan u tenslotte aangeven over hoeveel mensen het gaat bij uw beoogde algemene regularisatie en wat de kostprijs zal zijn ?

Wij danken u voor uw aandacht.  Niet voor uw antwoord want dat verwachten we niet.

Ray

Stel dat reïncarnatie bestaat en je komt terug als vrouw. In Teheran. Dan heb je zware pech.  Dan nog liever naar Sint Niklaas met de naam Van Bellingen als persoonlijke nar van Liegebeest Willockx.

Elk jaar voert de politie in het progressieve atoomland een zogenaamd sociale actie.  In hun beeldrijke taal, die bulkt van poëtische wreedheid en geweld, noemen ze het "een drijfjacht" op vrouwen die zich niet houden aan de islamitische dresscode, de kledingvoorschriften.

Vorig weekeinde was het weer zover en volgens de Teheran Times zijn zeker vijftienhonderd vrouwen opgepakt en meegenomen naar vier politiekantoren.  De hoofddoeken zitten te los, de broeken zijn  te strak, de kleding is te kleurrijk, er zijn diverse mogelijkheden.  Een van de hoofden van politie zegde het zo : "Die vrouwen betekenen een gevaar voor elke man die door naar hen te kijken zijn geluk thuis op de proef stelt". 

Langs de andere kant heb je in Iran (en het zal niet anders zijn in die andere leuke moslimlanden) als man de mogelijkheid om met de eerste de beste die je ontmoet onmiddellijk een overeenkomst af te sluiten, een tijdelijk huwelijk, bij de imam voor een welonlijnde periode van een dag, een week of zelfs enkele uren ... Prostitutie met medeweking van de geestelijkheid, die zich voor die pooiersklus laat betalen.

Schijnheilig en intolerant, dat zijn de overeenkomsten met links en politiek correct West-Europa.

Ray

Begin deze week werd bekend dat de idioten van de Europese commissie er niet beter op gevonden hadden om terroristen aan te schrijven om hen vriendelijk te vragen of zij wel niet verkeerdelijk op de zwarte lijst staan.
Wat tot op vandaag een groot geheim was is dat de E.C. dit echter deed in navolging van het goede voorbeeld van Belziek.
Want reeds twee weken geleden schreef de VSE - Veiligheid van de Staat - la Securité de l'etat - "onze" terroristen aan.
Angeltjes kon de brief bemachtigen:

Mon très cher Terroriste,
Geachte Heer Terrorist,

Vous l'avez peut-être entendu, l'Etat Belge est à votre recherche.
U hebt het peut-zijn gehoord, de Staat Belgische is op uw onderzoek.

En effet, nous sommes obligès de vous déranger dans vos obligations professionelles et Madame la Ministre de la Justice vous présente ses excuses pour le contretemps.
In effect, wij zijn verplicht u te derangeren in uw professionele plichten en Madame de Ministeres van Justice stelt u haar excuses voor voor de tegenwoordige tijd.

Prière de nous renvoyer en six exemplaires en langue française ou Arabe le questionnaire en annexe.
Gebed om ons terug te zenden in sex exemplaren in de Franse of Araabse tong de vragenlijst in anus.

Grâce à vos reponses nous serons à même de savoir si vous êtes oui ou non un terroriste.
Gratie aan uw antwoorden zullen wij op onszelf zijn om te weten of u ja of neen bent een terrorist.

Veuillez ne pas envoyer de projectiles ou des bombes, puisque cette lettre n'est pas une blague.
Gelief niet te zenden op een projectiel of een bombe, want deze letter is geen mop.

Le Secrétaire Général de la Securité

Stéphan de Veugeleire.

Sterker nog: een van de aangeschreven personen, Mosè alala el Boemboem, heeft reeds verontwaardigd gereageerd. Onze buitenwipper, die uitstekende relaties heeft, is in het bezit gekomen van deze brief die wij dan graag publiceren, zij het zonder vertaling.

Vrjdagavond sprak Sarkozy op een meeting voor ruim tienduizend aanhangers.

Momenteel woedt de campagne over het al dan niet houden van een groot televisiedebat tussen de twee overgeblevenen uit de eerste ronde, Sarkozy en Royal. Naast uiteraard allerlei programmatorische vergelijkingen en beloftes van iedereen voor iedereen.

Belangrijk in het Franse verkiezingssysteem is, welk stemadvies de verliezers aan hun kiezers meegeven, althans zo wordt het door de media uitgespeeld, want de meesten weten uiteraard al van bij de eerste stemming, wie ze als tweede keuze in het achterhoofd hebben.  Maar goed, verkiezingen, hoe belangrijk ook, worden altijd opgeklopt tot een mediathiek gebeuren omwille van de commercie.

Bayrou, de derde in de rangschikking, een vrij kleurloze man van het midden, die met zijn 18% méér haalde dan verwacht, weigert te kiezen tussen Royal en Sarkozy maar hij speelt wel onder een hoedje met de vals knappe : hij wil een debat met de 3 kandidaten.  Zij, die niet opgewassen is tegen de voortvarende rethoriek van Sarko, ziet dit scenario uiteraard zitten : versterking van haar zwakke gelederen.  Terwijl Sarkozy redeneert dat wie verloren heeft in de eerste ronde en geen stemadvies uitbrengt, zich niet moet bemoeien met de twee winnaars.

Vrijdagavond sprak de rechtse UMP kandidaat op een meeting voor een tienduizend aanhangers.  Een stukje uit zijn Franse toespraak met nadien de vertaling :

 "Bientôt, tout ceux qui ne sont pas d'accord avec eux seront des fascistes. Cela leur permettra de trouver le point commun qui leur manque pour entrer dans une coalition avec le Parti communiste et avec l'extrême gauche." Il a dénié à Ségolène Royal et à François Bayrou, ainsi qu'à leurs partisans, tout droit de lui faire la leçon : "Quand j'entends des gens dont la vie n'est pas particulièrement un exemple, qui n'ont jamais fait preuve, en tout cas à ma connaissance, d'une grandeur d'âme, d'un sang-froid, d'une dignité particulièrement remarquables, quand j'entends ces gens dans lesquels on aurait bien du mal à trouver une quelconque supériorité de coeur, d'intelligence ou de caractère, donner des leçons, je me dis (...) : mais qu'ont-ils fait dans leur vie de si admirable qui leur permette de parler de moi avec une telle violence, une telle intolérance et un tel mépris?"

"Weldra zullen allen die niet akkoord gaan met de socialisten en het centrum bestempeld worden als  fascisten. Op die manier heeft men een gemeenschappelijk strijdpunt met de communisten en extreemlinks om in een coalitie te stappen."  Hij ontzegt verder Royal en Bayrou en hun aanhangers het recht om hem, Sarkozy, de les te spellen.
"Als ik mensen bezig hoor, wiens leven niet bepaald een voorbeeld voor anderen is, die althans bij mijn weten nooit blijk hebben gegeven van  uitzonderlijke grootmenselijkheid, koelbloedigheid,  van een opmerkelijke waardigheid, als ik die mensen hoor in wie het moeilijk is warmhartigheid te ontdekken, een opvallende  intelligentie of karaktervastheid te ontwaren, die mensen hoor ik lessen geven, dan vraag ik me af, wàt hebben zij  voor wonderlijks in hun leven gedaan dat hen toelaat  over mij te spreken met razernij, onverdraagzaamheid en minachting ?"

De politiek in Frankrijk is vaak passioneel, het blijkt nog maar eens uit deze passage.  De kleur, de intonatie, de achtergrond, het herkenbare met onze eigen situatie is opmerkelijk.  Nog eentje om af te sluiten :

"Het volk is rechtgestaan tijdens de eerste ronde en men wil het volk nu terug gaan laten zitten ..."

Ray

In het land B. woont in Laken een familie die dankzij gulle giften, ruime huursubsidies en rijkelijke uitkeringen best koning en koningin van Allochtonië kunnen spelen.  Hun mannelijke kroost scheurt het land door in dure bolides op rooftocht naar vertier, ruzie en wijven.  De oudste en de lompste zal later zijn vader opvolgen en beschouwt deze goddelijke opdracht als een missie. "Ik ben de Taaie" zegt hij en hij kijkt vervaarlijk om zich heen als een kabeljauw in de etalage van de visboer. 

De jongste is ervan overtuigd dat alle wegen leiden naar de damestoiletten en het vrouwelijke exemplaar lijkt op een blozende pruim en gedraagt zich ook zo. Allen leven zij en hun nazaadjes dankzij het noeste werk van de onderdanen. Naast de bijzondere vorm van onwetendheid  en de afwezigheid van geestelijke vermogens die deze familie kenmerkt, vallen zij verder op door een gebrek aan kennis van de lingua franca, de taal van het land.  Zij sporen hun lakeien aan met kreten als "Heu... heu" als zij tevreden zijn of "Njam-njam" als ze honger hebben. Ze worden verder getekend door een gezond libido en hebben aan de premier laten verstaan waarom  zij niet mogen deelnemen aan de educatieve uitzendingen van Temptation Island.

In Holland tref je niet alleen koetjes en weiden aan (naast vele Toerken, Marokken, en andere gekleurde medemensen) maar daar bezit men ook een dergelijke familie.  Er zijn nochtans enkele verschillen.  De Oranjes kennen wel de taal van hun volk en iedereen doet wat voor de kost.  Dat moet wel want alleen de opperbazin en haar kroontelg leven uit de staatsruif. 

Wat ze natuurlijk allen gemeen hebben over de grenzen heen, de koninklijken, is een complete wereldvreemdheid.  Van zodra af die mensen hun neus naar buiten steken, worden zij omringd door hordes joelende en gillende idioten.  Ze moeten ook altijd hun beste pak dragen en de grootste hoed,  ze worden constant gefotografeerd, gefilmd, komen op televisie, zijn bijna wereldberoemdheden, alhoewel ze niets kunnen en zoals die van het land B. niets weten.

Je zou van minder knettergek worden.  Die mensen zijn dat ook.  Want het stopt nooit, het duurt onafgebroken  vanaf ze gedoopt worden tot ze in hun graf afdalen.Het is een straf, een onmenselijke behandeling.  

Moeilijk wordt het  als die bijna buitenaardse kroon- en troonopvolgers zichzelf ernstig beginnen te nemen en uitspraken doen over maatschappelijke fenomenen.   De ogenschijnlijk niet antipathieke sportfanaat van Oranje   meent zich met de integratieproblematiek in zijn land te moeten bemoeien, want hij noemt het debat veel te scherp. Die toon staat Willem Alexander niet aan.  Hij beschouwt zichzelf als specialist inzake inburgeringsproblemen omdat hij de lakens deelt met een Argentijnse.  Die weliswaar voorbeeldig Nederlands praat en ieders hart weet te veroveren ook al bezit zij een dubbel paspoort (dat ze nergens moet tonen) en al was papa Pinochet's Videla's rechterduim om de boeren hun ogen dicht te houden. 

Volstaat het niet om in ruil voor het rijkelijke levensonderhoud dat jullie krijgen van de Beneluxers, je te vergenoegen met de symboolrol en voor de rest de prinselijke wafel te  houden ?  Uiteindelijk zijn jullie samen niet veel meer dan een dubbele Prince Fourré.

Ray

Deze nacht, even na klokke twaalf, heeft de populaire figuur Firmin van Overloop beslist in de herberg "Het Waaivenzotteke" een lidmaatschap aan te gaan bij de partij van Dedecker.  Firmin deed dit na zijn vierentwintigste Carlsberg en verklaarde bij onze reporter : "'t Is oemda'k gère rap rijd met menne otto en de Zjean-Merie è belooft dak oep de laaist mag kome veur in 't parlemengt te zitte".

De Heer Van Overloop was voorheen een vooraanstaand Vlaams Belanger.  De vader van zijn aangetrouwde neef had een homoseksuele relatie met de kapper die in dezelfde straat woonde als de moeder van Gerolf Annemans ... Moeten wij meer zeggen ?  Ter staving van deze onloochenbare feiten, publiceren wij graag onderstaande foto van de vader van de aangetrouwde neef van het nieuwe JMDD lid, op de dag van zijn outing.  Alstublieft. 

Voor enkel dagen, n.a.v. de driejaarlijkse prijs van Nederlandse letteren voor Jeroen Brouwers, geef ik hier nog een geweldig objectieve pluim aan Tom Lanoye voor zijn groot polemisch talent.  Sommigen zullen dat niet graag lezen, want Lanoye is natuurlijk ook een groene partijman  een uitgesproken anti-Vlaams-nationalist en een fervent aanhanger van de diversiteitscode : hoe bruiner, hoe liever.  Maar goed, het wil niet zeggen omdat tegenstrevers ongenuanceerd over ons doen, dat  wij met gelijke munt moeten terugbetalen en geen waardering laten blijken waar ze verdiend is. Trouwens een bloempje in de loop van 's vijands geweer vertroebelt zijn vizier.

De onzalige Universiteit van Antwerpen, steeds ten dienste van het politiek-correcte bestaan en zijn voorvechters,  heeft gisteren doctoraten honoris causa uitgereikt aan de drie stadsdichters van A., om alzo, enkele weken voor de verkiezingen publieklijk te bewijzen dat elk initiatief door het Antwerpse stadsbestuur kan rekenen op sympathie en steun uit de universitaire cenakels. Tom Lanoye, Ramsey Nasr en Bart Moyaert met lachwekkende baret en toga ontvingen hun ezelsvel.

En toen begon het mis te lopen : zet Lanoye op een podium, geef hem publiek en de man vangt aan  grappen te vertellen, voortgestuwd door het gelach, gaat hij menige stap te ver en begint te schimpen en schelden.  Van zijn ridicule baret naar het hoofddoeken-verbod voor het Antwerps stadspersoneel is een sinecure voor Lanoye.  Hij heeft een halfuur staan reutelen en ratelen om te besluiten, dat hij kotsmisselijk wordt van het gedoe "met de A", de reclameslogan van Janssens en het beleid kreeg de ene veeg na de andere.

Op de eerste rij zat het bestuur van de unief en de leden van het schepencollege niet te glunderen. Gouverneur Paulus zag bleek onder zijn zonnebankbruin.

Mijn gewezen lijfkrant, de Gazet van Antwerpen nodigt de lezers uit te reageren : ik heb nog eens een poging ondernomen.  De onnozelen in hun hemd zetten wordt niet gewaardeerd, daarom dat ik het ook op de blog plaats.

Het behoort in dit land tot de verkiezingsgeplogenheden om ondermeer via krantenannonces de aandacht van de kiezers te vragen.  Lucratieve zaak voor de persgroepen die de dag van vandaag meer lijken op boekwinkels of dvd-kortingzaken.  Prijsvragen, zogenaamde opinie-onderzoeken, allemaal  platte commerciële pogingen om het hoofd boven water te houden.  Kranten zijn meer dan ooit loutere handelsproducten geworden. De objectieve voorlichting en de serene duiding zijn samen met de spectaculaire  dalende oplagecijfers in de dieperik  verdwenen.

Over de grenzen van de partijen en de ideologische verschillen heen zijn alle persgroepen het eens geraakt om van het Vlaams Belang of individuele kandidaten voor die partij geen betaalde publiciteit op te nemen. Het is een publiek geheim dat de grote partijen informeel toegezegd hebben om de gederfde inkomsten te compenseren via annonces en betaalde inlassingen allerlei van de openbare besturen waar zij deel van uit maken.  Op die manier betaalt elke burger de totaal ondemocratische overeenkomst van de politiek correcten met de kranten. Men meent de democratie te dienen door haar niet te laten functioneren en de commercie springt mee in de dans, zolang de kassa rinkelt.

Voige week richtten de christen-democraten van de CD&V zich rechtstreeks tot de kiezers van het Vlaams Belang middels een annonce die in de voornaamste kranten verscheen : een open brief, waarin de veiligheidsstandpunten van het Belang ook die van de staatskatholieken genoemd werden, zodat  electoraal switchen best zou kunnen.

Het Belang bedankte de CD&V  voor de reclame maar wou ook graag antwoorden langs dezelfde weg door middel van een betaalde annonce.  Deze werd echter formeel geweigerd in het raam van de ondemocratische overeenkomst.

België is een lugubere Sovjet-dictatuur aan het worden. Onze EU-partners moeten dit weten.

Ray

Terwijl linkse Onkelinx gisteren in de Libre mocht  klaroenschallen over haar geweldige justitiebeleid, staat vandaag in Le Soir een meer relativerend artikel over de aanwezigheid van Moudjahedin op het vaderlandse grondgebied.

Eerst het goed nieuws : de staatsveiligheid, ons allen bekend, is op de hoogte van een "zeker aantal individuen die banden zouden hebben met het Iraakse extremisme".  Nadat het knettergekke Belgische wijf, Muriel Degaucque zich anderhalf jaar geleden in Bagdad liet ontploffen, heeft men verder gespeurd.  En de conclusie is onthutsend : "Er zijn er nog".  De Amerikaanse astronoom en futuroloog Carl Sagan zei dat ook als hij het over buitenaardse beschavingen had in het enorme heelal : "There are many others". Voorwaar hij zou een goede Belgische spion geweest zijn.

Gisteravond hebben de fractievoorzitters van de Tweede Kamer in Nederland vergaderd.  Dit naar aanleiding van "het gesprek" waartoe Geert Wilders van de PVV was uitgenodigd door de nationale coördinator voor terrorismebestrijding. (zie ons bericht "Opgejaagd wild, Wilders" ).

De terroristenbestrijders ontkennen nu in alle toonaarden dat zij Wilders zouden aangemaand hebben het wat kalmer aan te doen.  Wetende dat de anti-terrorist die het gesprek voerde een notoir D 66-er is, een fel voorstander van de multikul, lijkt zijn ontkenning twijfelachtig.  Of iemand met die maatschappelijke achtergrond bovendien de ideale man man is  om Nederland te behoeden voor terroristendaden, kan nu ook in vraag gesteld worden.

Wie precies wat gezegd heeft tijdens het fractie-overleg, blijft binnenkamers maar het is alleszins zo, dat de minister van binnenlandse zaken in een open brief aan de kamerleden het standpunt van de regering in deze kwestie zal verduidelijken.  De liberale fractievoorzitter van de VVD wilde alleszins kwijt, dat een verkozen kamerlid te allen tijde het recht op spreken moet gewaarborgd krijgen : daar kan niet aan getornd worden.

In België houdt de liberale minister van buitenlandse zaken zich bezig met het uitgeven van boekjes waarin hij alle politieke tegenstanders die hem niet aanstaan verslijt voor "plucheklevers" en zijn aartsvijanden van het Belang bestempelt als mestkevers.

Beschaving ?  Opvoeding ?  Democratisch gehalte ?  Wat kunnen we verwachten van  een boertje met vele minderwaardigheidscomplexen ? Ik ga het eens chic zeggen, dat klinkt ook vernietigend  : une petite crapule sans éducation.

Ray