Jesus loves Dutroux.

Geweld normaal in relaties allochtonen - Kamervragen

woensdag 31 januari 2007

Vragen van het lid Fritsma (PVV) aan de Minister van Integratie, Jeugdbescherming, Preventie en Reclassering, inzake het door allochtonen normaal vinden van geweld in relaties.

1.)

Heeft u kennis genomen van het bericht "Geweld in relatie normaal voor allochtonen" ?

2.)

Hoe beoordeelt u het dat de acceptatie van seksueel en fysiek geweld in relaties zorgwekkend groot is onder allochtone mannen, en dat de meesten zelfs begrip hebben voor plegers van eermoord?

3.)

Realiseert u het zich dat het gedrag van deze bijzonder grote groep allochtone mannen (vnl. moslims) de kernwaarden van onze samenleving, zoals de gelijkheid van man en vrouw, het afkeuren van geweld etc., ondermijnt? Deelt u -in het verlengde hiervan- de mening dat het zinloos is om begrip op te brengen voor de barbaarse (islamitische) cultuur, en dat we hoe dan ook onze betere westerse cultuur tegen de opmars van deze achterlijkheid moeten beschermen?

4.)

Hoe groot acht u de kans op succesvolle integratie in onze samenleving van bevolkingsgroepen waarbinnen de volgende uitspraken gemeengoed zijn?

-'Als een vrouw vreemd gaat dan geef ik de man gelijk als hij haar doodt'

-'Als je getrouwd bent, is seks het recht van de man en de plicht van de vrouw. Dan kun je toch niet praten over verkrachting'

5.)

Deelt u de mening dat het van groot belang is om de zeer grote groep van allochtone mannen die deze gewelddadige ideeën aanhangen keihard aan te pakken, en niet langer in bescherming te nemen door de enorme problemen te ontkennen of zelfs te bagatelliseren? Zo ja, wat gaat u hiertoe ondernemen?

----------------------------------------------------------

Op deze wijze worden vragen gesteld in de Nederlandse Tweede Kamer.  Als dit bij ons gebeurt, staat het land op zijn kop.

"Het is bewezen dat Guido niet is gestorven door een hoge bloeddruk of door zijn gezondheidstoestand.  Dat eerste foute autopsierapport blijft nog altijd terugkomen.  Daarom ga ik naar de Raad voor Journalistiek om diegenen die over de schreef zijn gegaan, terecht te wijzen."

Achter het Nieuws, een uitgave van Vrij van Zegel (Luc van Balberghes door de Angeltjes aanbevolen blog) citeert deze uitspraak die de weduwe van Guido de Moor door Gazet van Antwerpen liet optekenen.

Een treinbestuurder op weg naar zijn werk, werd in Antwerpen op een bus van het openbaar vervoer door zes Marokkaanse smeerlapjes afgetuigd tot hij levenloos neerzeeg.  Het was een mooie zomerdag in 2006.  De medereizigers keken gegêneerd en een beetje kortademig de andere kant op toen de moordenaars de bus verlieten. Guido de Moor, een vijftiger, had zich tot het tuig van de richel gewend om hen te vragen wat minder luidruchtig te zijn.  Dàt doe je niet in een multiculturele samenleving. 

In de verslavingsfeuilletons die de openbare omroep over zijn kijkpubliek kwistig uitstrooit, is het vaste poco-prik   redelijke, tot dialoog bereide, kalme, geïntegreerde allochtonen te laten optreden die smakelijk lachen met grapjes over hun donkere huidskleur en die de harten van mooie meiden als Lien Van de  Kelder vlugger laten kloppen. Het gaat ook om nieuwe, softe mannen, die de vaat doen en genereus met de fles Bleekwater/Javel omspringen.  De Ali's van dienst zijn niet getooid met soepjurken,  sandalen of gekke potskes en ik heb ze nog nooit een schaap het decor van de studio zien binnensleuren om het arme dier met een aardappelmesje de keel over te snijden.  Bidden doen ze vermoedelijk ook buiten beeld en  alhoewel ze vaak hier geboren en getogen zijn, spreken ze hun dialogen uit alsof het  verkapte oorlogsverklaringen zijn. Zoef !  Zoef ! Zoef !

Ik reken er op dat Mevrouw De Moor in haar juridsich dossier ook de ongelooflijk smerige verklaringen van het Humo-crapuul, Douglas de Coninck, opneemt.  De tendentieuze verslaggeving van dat verziekte brein steunde grotendeels op het autopsieverslag van de Grootste Expert Patholoog van het universum en dat blijkt nu niet te kloppen.
 
De moordenaars dartelen al lang vrolijk terug in de stad van A(llah) rond, op vrije voetjes en in het Vlinderpaleis zitten ze zich af te vragen waar ze heen moeten met al de doofpotten, de verjaringstrucs, de partijdige uitspraken en de onkunde van vele magistraten. 

Ray.

Reeds een heel tijdje loop ik met die vraag door mijn hoofd. Niet dat ik Mark persoonlijk ken maar vroeger hielp hij mijn dag soms kleuren, nu nooit meer.

Hoe moet het trouwens met ieder overtuigd Vlaams-nationalist zijn die voor de NVA kiest, al of niet als mandataris, lid, militant of postjespakker.

Of is de NVA geen Vlaams-nationalistische partij (meer)?

Toen de Volksunie een tijd geleden  uit elkaar spatte dacht ik dat de linkse wietwereldverbetaars elkaar gevonden hadden bij Spirit, de opportunisten bij de VLD en de Vlaams-nationalisten bij de NVA.

Ik heb me duidelijk vergist: het zijn “dezelfde” lieden als diegene die indertijd hun ziel én hun partij verkochten. Dit hebben ze een paar weken geleden ten volle bewezen toen ze JMDD de ezelsstamp gaven. Zeer pijnlijk was dat.  Niet alleen JMDD  - maar de minister zelf had gezegd – dat Bourgeois niet aan zijn ministerpostje plakte. Of beter: Bart de Pezewever: “We kiezen er resoluut voor om door te gaan als rechtlijnige, Vlaamse ondernemende partij, mét Jean-Marie Dedecker als kandidaat op de lijst van N-VA”

U kunt zich natuurlijk afvragen wat de NVA bezielde om JMDD binnen te halen die o.a. volgende uitspraken op zijn palmares heeft:

- 07-05-05: “ik ga niet naar de NVA”

- 15-05-05: “Die kartelpartijtjes hebben bij de gratie van de grote broer wel macht, onredelijk veel macht. Geld hebben ze ook. Mandatarissen en ministers ook. Die kartelpartijen zijn de appendicitis van de democratie.”

- 17-02-06: “De N-VA is na één jaar regeringsdeelname al een braaf aanhangsel geworden van CD&V. Op zoek naar postjes.”

“Resoluut”….., doet me denken aan “onverwijld”…. al weet ik echt niet hoe dat zou komen. Ondertussen is geweten hoe resoluut rechtlijnig kan zijn.

Hebt u ook dat gevoel dat er een sterk Forza Flandria had kunnen zijn als de NVA toen resoluut voor rechtlijnigheid had gekozen?

Maar hoe zou het met Mark zijn?

De vraag was in mijn hoofd beginnen spoken toen ik nog eens langs ging op de webstek van de NVA en zijn banner “geen 200 jaar België” er niet meer op stond.

Geen nood vrienden: er zijn verkiezingen op komst en zijn banner staat er terug op. Is Mark het schaamlapje van de NVA? Ik denk het.

Op zoek naar enige duidelijkheid van de NVA en haar mandatarissen over hun standpunten i.v.m. een onafhankelijke Vlaamse staat vond ik, buiten hun congresteksten en de webstek van Mark Demesmaeker, weinig of geen duidelijkheid daarover.

Wat ik wel zeer gemakkelijk vond bij hun grote baas waar ze hun karretje hebben aangehaakt.

Hier, hier, hier en hier kunt u duidelijk vernemen dat CD&V niets van separtisme of van een onafhankelijk Vlaanderen wil weten en bijgevolg ook de royale poppenkast in leven wil houden.

Waarbij ik me niet van de indruk kan ontdoen dat Bart de Pezewever zich deze visie reeds tot de zijne heeft gemaakt. Zijn uitspraken in de zeverende dag van 28-01-07 zijn een veeg teken:  “het bespreken van de rol van de monarchie nu toch wel mijn laagste prioriteit is”

Hoe kan een partij die zich voordoet als “een rechtlijnige Vlaamse ondernemende partij” haar hand- en spandiensten verlenen aan ampersanters?

En dus vraag ik mij af of Mark zich niet eenzaam en verlaten voelt.

Zijt ge thuis Mark? Laat eens iets weten. Wat denkt ge?

Ik zou zeggen: geen onderhandelingen meer maar gewoon de onafhankelijkheid van Vlaanderen opeisen. Ge hebt toch ook Koenraad Elst gelezen?

Erik

Familie is het voornaamste in je leven en velen ervaren het zo.  Behalve zij die ambras hebben met hun  kijvende schoonmoeder, hun  roddelende nicht, hun wuft-levende kinderen, oom Incest en tante Pot. 

Bij de Jacksons van Michael en Janet is het net zo.  Toen ze klein waren moesten ze samen liedjes zingen en als het vals klonk, klopte vader er met de broeksriem op los en nu ze groot zijn, bleek uitgeslagen en allen in min of meerdere mate gestoord, blijft een ding overeind : het familiegevoel. 

Een van de broers van Michael, met de zonderlinge naam Jermaine, is moslim geworden en verhuisd naar Bahrein, een paradijs voor vermogende vreemdelingen die zich geen bal hoeven aan te trekken van de reglementen van de koran, zolang ze zich verscholen houden in hun afgeschermde vestingen. Jermaine mag buiten komen met zijn auto maar als hij Germaine zou heten zou hij niet achter het stuur mogen zitten.  Verschil moet er zijn en de vrouwen hebben al praats genoeg in al die islamitische paradijzen.

Ik vraag me wel af, met  wat voor rare eigenschappen die Jermaine behept is,  om van alle mogelijke  landen in de wereld  zich te vestigen in een sultanaat, zo klein als enkele vliegvelden plus wat voetbalvelden  en twee duinen?  Hang naar privacy zal het niet wezen, want Jermaine nam deel aan BBC's Big Brother voor beroemdheden. Douchen voor het oog van miljoenen joelende Britten, maar wat doet hij thuis achter de gordijnen ? I don't know.

Alvorens terug af te reizen naar de woestijnstaat waar  ook zijn woning  staat ( zonder Jupiler) heeft hij nog vlug aan de BBC verteld, dat hij van oordeel is dat zijn wit uitgeslagen broertje met de wipneus en de speelse neiging jongetjes mee in bed te nemen en het eigen  kindje over het balkon heen en weer te wiegen, dat broertje Michael zou best moslim worden. Het zal hem beschermen tegen alles waarvoor hij aangevallen wordt. En hij mag zich ook in Bahrein vestigen.

Verstaat u dat, Mevrouw en Mijnheer ?  Wil dat zeggen, dat moslim zijnde je overeenkomstig de wetten van de koran en de woestijn jongetjes mag meenemen in je ledikant ? Zegt niemand er wat van ?  Ginder in Bahrein ?  En speelt zich dat allemaal achter het gordijn af of kan het openbaar ?  Verdraaid, die koran is een tolerant boekske voor viespeuken.
 
Ray

Onze weledele hoofdredacteur  heeft sinds kort mijn luilekkerleven volledig overhoop gehaald. Om maar één concreet voorbeeld te noemen: ik ben verplicht, tegen heug en meug, om iedere avond mijn stamcafé te verlaten om Morgen Beter van de meer dan kostelijke (letterlijk en figuurlijk)  nationale Vlaamsvreemde staatszender te volgen en daar mijn gedacht over te zeggen.

Ik onderneem een poging of het morgen dan toch niet beter zou kunnen.

Neen dus.

Beste vrienden, ik neem aan dat u er mij niet kunt van verdenken, ondanks snode beweringen van onze hoofdredacteur in “Turkije – kampioen”, een supporter te zijn van de tsjeven en zeker niet van Guynokkio en zijn kliek.

(u hebt het waarschijnlijk al gemerkt: er is een genadeloze machtsstrijd binnen de groep Angeltjes losgebarsten, welke ik enkel maar te zeerste kan betreuren  - heu…omwille van mijn aandelen)

Maar ik wijk af.

Wat me steeds meer en meer mateloos ergert is niet alleen de mateloze arrogantie van de PRT om steeds weer dezelfde leugenachtige programma’s te maken maar vooral de stilzwijgendheid van de “democratische” partijen. (een “fascistische” partij als het Vlaams Belang heeft hierover uiteraard niks in de pap te brokken)

Het onderwerp van vanavond (29-01-07) en ik citeer de PRT:

“De CD&V profileerde zich op haar nieuwjaarsreceptie als de gezinspartij die alles 'samen' doet en de socialisten hadden op hun congres opnieuw aandacht voor wie hen groot maakte: de arbeiders. Met de verkiezingen in zicht keren de partijen terug naar de bron. Verandert dit echt iets aan de inhoud of is de conservatieve démarche niet meer dan een electorale positionering?”

En wie zijn de protagonisten deze avond?

Katleen Cools, Caroline Genez , Marc Van De Looverbos en Carl De Vos tegen  tsjeef Tsjoektsjoek, alias Etienne Schouppe.

Ik schrijf dus “vier TEGEN één” en zou bijna geneigd zijn de verdediging van Tsjoektsjoek op mij te nemen, bijna dus.

Het was een grote propaganda voor “het zuiverende water” waarbij het heel aandoenlijk was dat Katleentje Caroline onderbrak om haar te excuseren van: “het is niet speciaal een belediging hoor, ik stel het gewoon vast” op een opmerking die naar een Vlaams Belanger toe flatterend zou zijn geweest.

Carl Devos wordt steevast “ondertiteld” als politoloog terwijl hij de ordinaire valse slang van de sossen is.

Rode Marc en intieme vriend van de kanibaal, die een voor mij onbegrijpelijk woord wist te gebruiken – “het wordt een heel empride situatie” – wist nog uit te leggen dat de regering goed bezig was met alles en nog wat te verkopen door geldverkwister tsjoektsjoek te tackelen met zijn sale-and-lease-back operatie van de nationale wagonnetjes en locomotiefjes.

Maar het ergste wat ik heb geleerd is dat onze regeringsleiders, volgens Carolientje toch, al 7 jaar een stringent begrotingsbeleid voeren.

Is er iemand in de zaal die mij kan uitleggen wat er stringent is aan: belastingen verlagen terwijl ze verhogen, “gratis” openbaar vervoer, verkopen van uw eigendommen aan stukken minder dan de gedwongen verkoopwaarde en die dan nog moeten zelf huren aan tarieven boven de marktwaarde, jobs creëren die meer kosten dan dat ze opbrengen aan de staatskas, …. en zo kunnen we wel nog wat doorgaan.

Tot slot geniet ik van de wetenschap dat de VLD de CD&V zwaar getackeld heeft door hun “goed bestuur”(bwarchk) beleid naar de komende verkiezingen om er geen Vlaamse ministers op hun lijst te plaatsen. Sorry, niet bovenaan.

Toch wel knap gezien van die valse slang.

Het wordt duidelijk: de verkiezingen zijn in aantocht:

De VLD ontdekt goed bestuur, staatshervorming en leiderschap.

De Sp.a gelooft na meer dan 100 jaar dat ze inhoud moet brengen en wil terug naar haar wortels: de werkmensch.

De CD&V is, als vanouds, weer Vlaamser dan de Vlaamse Volksbeweging, Vlaams Belang, NVA(?) - en wie nog al – samen.

De NVA doet niks, zegt niks maar blijft haar poesjenellenrol consequent spelen.

De enige partij die zowel nu als altijd zowel vóór als nà de verkiezingen hetzelfde blijft zeggen is meer als voldoende gekend.

Erik

Niet alleen van de politieke partijen maar ook van de VTM ontvingen wij ettelijke vragen om uit ons bestand "Verruimingskandidaten" te mogen putten.  Om eerlijk te zijn : de jongens van de foto's zijn allemaal verpatst.  Behalve de Zuid-Afrikaan, Patrik Faveur (alias de Wringer) die door Lijstdedecker ontvoerd is geworden. 

Jean-Marie zit met een nijpend tekort aan vrouwen -voor zijn lijst- en wilde Patrik Faveur een pruik opzetten, geïnspireerd door  Debby en Nancy, en hem als Patricia Faveur het parlement binnensmokkelen.  Ze zijn nu beiden bezig met het opstellen van aanklachten, verweerschriften, lasterlijke aantijgingen, beschuldigingen, ontkenningen, persmededelingen, medische getuigschriften, getuigenissen van ex-minnaressen en one night stands...  Ergens zijn er wel luttele overeenkomsten tussen die twee.  U begrijpt, wij wensen hier buiten te blijven maar raden u aan de neutrale uitzendingen van Terzake in het oog te houden.  Als het over geslachtelijke verwarringen gaat, is Siegfried niet te houden.

Inmiddels gaan we graag in op de  hunkerende vragen  naar onze selectie Vrouwelijke Verruimers. Bij dit artikel een duidelijke foto, hoogst persoonlijk verwezenlijkt met de allernieuwste Kodak van en door Mijnheer Erik, onze Algemene Directeur en bezitter van 99,9% van de Angeltjes aandelen.

Voor de prachtige collectie dames gelden dezelfde algemene karakteristieken als voor hun mannelijke collega's, met dit kleine surplus dat ze extra-training kregen door Kamerlid Marleen Goovaerts, de Koninging van de Fruitstreek en goede vriendin van  neutrale Linda Dewin en kwelende  Dana Winner, allemaal verwanten van Filip Dewinner.

Het bitch-gehalte ligt extreem hoog en een aparte opleiding werd genoten in Michelbeke : "Hoe pareer ik de lepe toenaderingen van een Kamervoorzitter zonder hem te beschadigen ?".

Voor verdere inlichtingen verzoeken wij u ons niet lastig te vallen.  Goede waar verkoopt zichzelf.

Voetbal of andere sportberichten zal u hier niet vaak aantreffen.  Mijnheer Erik is daar tegen. Zijn motto luidt  : "Een zwakke geest in een slap lichaam,  dat hebben wij nodig om dit land op te stoten in de vaart der volkeren."  Mijnheer Erik is een wijs man. En Regeringstrouw. 

Als wij Turkije prijzen omwille van  een kampioenstitel is het niet in de disciplines "van de toren springen met een duwtje in de rug", "10 minuten onder water duiken in de emmer" maar evenmin te versmaden als Onbetwiste Numero Uno qua veroordelingen door het Hof van Straatsburg !

Proficiat !  Bravo !  Gefeliciteerd !  Doe zo voort !

In een lijst waarin 46 landen opgenomen zijn staan onze aanstaande EU-buren vermeld met 334 schendingen tegen de mensenrechten.  Dat zijn ondermeer oneerlijke rechtszaken, gebrek aan vrijheid van meningsuiting,  martelingen (vingertjes breken, electrisch staafje in de poep, knietje verbrijzelen, ach ... kattenkwaad).

Ik heb geen zin om hier commentaar op te leveren.


Ray

Ieder heeft recht op zijn gedacht, ook Willem Wallijn.  Wie ?  De zoon van Luc Wallijn, die zes jaar geleden een film heeft gemaakt over de problemen die papa Luc overvielen toen hij een en ander moest in orde brengen voor de socialisten ten tijde van Agusta.  Ik ga geen oude sjoemelaffaires die  Vrouwe Justitia door haar mangel heeft gehaald  opdiepen, er is genoeg nieuw gerief, maar ik wil de man situeren. 

De Willem, die geen domme jongen is, mocht in de Zevende dag komen zeveren met de groene boomhanger Van Oudenhove over het samenleven van Vlamingen en Walen in dit Zalige Koninkrijk.  De Willem omdat hij over de taalgrens woont, de VTM-ster omdat hij door de RTB-F in een uitzending over ons communautair samenhokken  was opgetrommeld. 

Het moeten niet altijd politici zijn die het hoge en cryptische woord voeren over de maatschappij.  De twee jongens leken alleszins pure Belgen die het woord separatisme met afkeurende blikken uitspraken en Luc Van den Brande, och arme, bestempelden als een boosaardig anti-koningsgezinde landverrader, rijp voor het leeuwenkot.  

 Zegt die Wallijn op zeker moment- ik neem aan om indruk te maken op het schoon kind met haar lang haar en piepogen - dat voor hem faciliteiten best overal zouden kunnen bestaan in het koninkrijk.

 
  Zoiets is geen flater maar een stommiteit  die  getuigt  van onwetendheid over de ontstaansgeschiedenis van dit land,  een niet beseffen van de belabberde en vernederende situatie van het Nederlands en een niet acceptabele ontkenning van de wettelijk vastgelegde  territoriumafbakening en een summiere kennis van de regeling waarvan faciliteiten een onderdeel is.  Als je over een onderwerp niets afweet, zwijg dan.  Zeker op televisie.

Neen, geef mij dan maar politici om over politieke onderwerpen te praten.  En als die beginnen over film, mag Wallijn terugkomen. Ik grijp echter naar de zapper als dat Waals kieken verschijnt.


Ray