Het konijn dat zowat een week geleden stond te springen van contentement omdat het nog eens voor een volle zaal, 300 man/vrouw – politiekcorrecte pers inbegrepen-, zijn demagogische kunsten kon botvieren heeft weer van zich laten horen. ’t Heeft toen wel mogen genieten van ruime media-aandacht. Herinnert u zich nog het congres van het Vlaams Belang in Gent? Een bomvolle zaal van 1200 enthousiaste democraten, de andere helft moest noodgedwongen aan de bar blijven hangen, kreeg nauwelijks, om niet te zeggen geen, aandacht in de “onafhankelijke” pers.

Meneer, denkende DE wereldleider te zijn, geeft gratis en voor niks een “pied de stal” aan Leterme en nodigt hem uit voor een debat zichzelf vergelijkend met Schröder en Sarkozy, de infantiel.

Plat lag ik van het lachen toen Verafstoot als motivatie gaf dat de verkiezingen over inhoud moeten gaan en hij dat zou kunnen oplossen met een rechtstreeks duel.

Lepe vos Leterme, die van zijn eerste leugen nog niet dood is, zet Guynokkio –hoe kan het anders- met duizend gemak op zijn plaats door simpelweg te stellen dat er nog kandidaten zijn om premier te spelen.

Schitterend vind ik dat.

Een:
Vrhfstd, samen met zijn duurbetaalde slang, stapelt de blunders op elkaar. Hij biedt niet alleen Deferme een ereplaats aan maar schoffeert impliciet hiermee de andere “grote lichten” die zich geroepen voelen. Of ze dat snappen is iets anders tenzij ze ook hier komen lezen.

Twee:
Deferme geeft bij deze ruiterlijk toe kandidaat premier te zijn.

Dan moet ik voor één keer gifgroene Mie Vogels gelijk geven: Leterme zegt tegen zijn vrouw dat hij een oogje heeft op een andere schoonheid maar als ze hem dan toch niet ziet zitten keert hij wel naar zijn madam terug.

Hmmm, zou hij tegen zijn eigen vrouw gezegd hebben dat hij thuis ook naast de pot pist? Respect… weet u wel om de C van zijn partij nog niet te vergeten.

Moet er nog respect zijn?
Moet er nog inhoud zijn?
Vooral veel zand….om in de ogen te strooien.

Erik

Er leven zowat 310.000 moslims in Zwitserland op 7 miljoen inwoners en natuurlijk is het daar net zoals overal elders : halal op tafel, geen gejodel in de Alpen want dat is beledigend voor de imam, en zoveel mogelijk moskeeën om de integratie te bevorderen.

Zwitserland bestaat uit 26 kantons met uitgebreide bevoegdheden en een overkoepelend centraal bestuur en parlement. Die vormen samen de Confederatie.  Door die verregaande versnippering laat de democratie zich moeilijker plooien dan in de rest van Europa. Het unieke systeem van referenda betrekt de over het algemeen conservatieve Zwitserse burgers permanent bij het beleid, kortom de islamieten hebben het niet zo makkelijk om hun mentaliteit en godsdienst op te dringen.

In Zwitserland is de rechtse Zwitserse Volkspartij, de grootste en aangezien het systeem van proportionele machtsdeling beoefend wordt, zijn de afgevaardigden van dit Zwitsers Belang opgenomen in 's lands bestuur. Democratie ? U ziet, het bestaat soms. Over de grenzen.

Voor 30 juni zal de SVP beslissen over de verzameling van 100.000 handtekeningen om een referendum uit te schrijven over het verbod van moskeeën met minnaretten, zoals er al een staat in Genève. De moslims willen in de hoofdstad Bern een islamitisch centrum oprichten uiteraard met alle toeters en bellen en het valt te betwijfelen of ze dat zal lukken.

De burgemeester van Amsterdam, Cohen, heeft al laten weten dat er in zijn stad nog ruimte zat is. Naast de Westermoskee, gebouwd met dubieuze centjes van de Turkse maffia, mogen de Zwitserse moslims er zeker bijkomen.

Volgende verklaring was al te lezen op het internet en vandaag wees een van onze redacteurs ons er op dat ze ook in een lezersbrief op de stek van het Nieuwsblad stond.

De uitleg lijkt ons zeer accuraat omschreven in de vorm van deze parabel:


Een zoon vraagt aan zijn vader:
Pap, wat is eigenlijk politiek.
Vader zegt:
Jongen, dat is heel eenvoudig.
Kijk, Ik breng het geld thuis, dus ben ik het KAPITALISME.
Je moeder beheert het geld, dus is zij de REGERING.
Opa ziet er op toe dat alles hier ordentelijk verloopt. Hij is de OVERHEID.
Het dienstmeisje is de ARBEIDERSKLASSE.
Wij hebben allen maar een doel voor ogen namelijk jouw welzijn. Daarom ben jij het VOLK.
Je kleine broertje die nog in de luiers loopt is de TOEKOMST.

De zoon denkt na en vraag of hij er een nachtje over mag slapen. ´s Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gepoept en vreselijk schreeuwt. Omdat hij niet weet wat hij moet doen gaat hij naar de slaapkamer van zijn ouders. Daar ligt alleen zijn moeder en die slaapt zo vast dat hij haar niet wakker krijgt. Daarom gaat hij naar de kamer van het dienstmeisje waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en ze zijn met hele vreemde dingen bezig. Hij ziet dat Opa onopvallend door het raam toekijkt. Ze zijn allemaal zo druk dat niemand merkt dat hij voor het bed staat. Daarom besluit de jongen onverrichter zake weer te gaan slapen.

De volgende ochtend vraagt vader aan zijn zoon of hij met zijn eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
Ja zegt de zoon:

Het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDERSKLASSE terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt. Het VOLK wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST ligt in de STRONT.

In 2005 werd een bezoek van de Dalaï Lama aan ons land - op vraag van Peking en onder druk van Buitenlandse Zaken (Karel De Gucht) - afgeblazen. De komst van de Dalaï Lama zou een bezoekje van koning Albert aan China in het gedrang brengen. Een jaar later kwam de spirituele en politieke leider van Tibet dan toch naar België, maar werd hij zowat als een crimineel via de achterdeur ontvangen in het Parlement en weer buiten geleid.

Een beschamende vertoning. Maar wat erger is, die krijgt amper twee jaar later een al even beschamend vervolg. De Nobelprijswinnaar voor de Vrede zou vrijdag in Brussel deelnemen aan een internationale conferentie over Tibet, maar het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de Dalaï Lama met aandrang verzocht niét te komen. Het bezoek van de Dalaï Lama zou immers een ‘economische missie’ van prins Filip aan China (16-26 juni) in gevaar brengen…

Het is altijd wat. “Na de vader, nu de zoon”, schrijft Pilippe Paquet in een kritisch commentaarstuk in La Libre Belgique. Voor de tweede keer hebben de Belgische autoriteiten de Dalaï Lama gevraagd en aangemoedigd om stilletjes thuis te blijven. “Ons land heeft een gevaarlijk precedent geschapen door de Dalaï Lama in 2005 te dwingen weg te blijven. De Chinese autoriteiten hebben begrepen dat chantage loont. En ze hebben geen enkele reden om het niet opnieuw te doen.”

Paquet wijst er nog fijntjes op dat Tjechië destijds niet gezwicht is voor de Chinese druk en dat de conferentie van de Tibetaanse regering in ballingschap zonder problemen mocht en kon doorgaan in Praag. “Moeten we daaruit besluiten”, vraagt de journalist zich af, “dat de vrije meningsuiting vandaag beter verdedigd wordt in de hoofdstad van Tjechië dan in de hoofdstad van Europa?” Hallo mijnheer De Gucht? Hallo mijnheer Verhofstadt?

Tot hier een uittreksel uit dit artikel.

Wat verklaart deze hooghartige logebroeder nu?
“Dalai Lama is steeds welkom in ons Land”
“Het was volledig de beslissing van de Dalai Lama zelf om het bezoek alsnog niet te laten doorgaan. Het is steeds het richtsnoer van de Dalai Lama geweest om elke negatieve invloed op de buitenlandse bilaterale betrekkingen van bevriende landen te vermijden.”

De Dalai Lama die met zijn boodschap van liefde, compassie, wijsheid en vrede steeds glansrijk – al of niet gespeeld – de nederigheid zelve is speelt natuurlijk deze eigenschap uit tegenover arrogante betweters en leugenaars. De Gucht weet dat en kruipt liever in het gat van de communistische dictatuur en prins De Taaie dan zich als een waar staatsman te gedragen. De vraag is wel of hij zich ooit anders kan gedragen dan een ordinaire gatlikker en opportunist.

Of zou Karel de Hooghartige ook overtuigd zijn dat de Dalai Lama niet beter is dan zijn communistische vriendjes en dus gewoon een ordinaire dictator zoals in dit artikel wordt gesteld?

 

Janice Laureyssens

715 te mijden gebieden in Frankrijk

Binnen enkele maanden is het terug vakantie. Vele Vlamingen trekken dan naar het aangrenzende Frankrijk. De Franse autoriteiten hebben een lijst aangelegd waar toeristen beter niet komen  omdat de wethouder daar geen controle meer over heeft. Sinds vorig jaar groeide de lijst nog aan en vandaag zijn dat 715 gebieden. En voor de rest,

Tout va très bien Madame la Marquise, tout va très bien 

Klik op onderstaande link

ATLAS DES ZONES URBAINES SENSIBLES

Zoals het hier enige tijd geleden gesuggereerd werd en ook in het parlement door de oppositie aangeklaagd, zijn er bergen wetten en wetswijzigingen door de Kamer gesluisd voor de ontbinding.

De bedoeling is duidelijk : de regering wil op die manier alle probleemdossiers waar geen eensgezindheid over bestond, zaakjes die men her en der beloofd had toch in orde brengen.  Ieder komt op die manier aan beurt en zwijgt voor een ander : Landuyt gaf dit bijna openlijk toe aan Annemans tijdens een mondelinge vraag n.a.v. zijn boek over Justitie.  De Ministeraad is een plek waar ruilhandel hoog in aanzien staat.

De libre Belgique schenkt vandaag heel wat aandacht aan één van die op maat geknipte wetswijzigingen.  Namelijk een tweede verandering van de wet op de VZW's van 1921 die enkele jaren geleden al bijgeknipt werd en die men nu opnieuw aanpast.

De VZW is een goed bedoeld vehikel dat in de loop der tijden vaak misbruikt is door verenigingen en particulieren om bestaande wetgevingen te omzeilen.  Hoofdzakelijk om fiscale en sociale verplichtingen niet na te komen.  Daarnaast kan de VZW ook een perfecte dekmantel zijn voor verborgen commerciële activiteiten. De overheid is zelf een ijverig participant in vele VZW's.

Met de recentste wijziging heeft men de VZW's die verbonden zijn met politieke partijen ontheven van een aantal verplichtingen, ondermeer deze van publicatie en neerlegging van hun resultaten bij de Nationale Bank (of het gerechtelijk arrondissement).  Dat geldt ook voor die VZW's die structureel met mekaar verbonden zijn en hun jaarrekeningen consolideren, dwz samenvoegen. Als we nagaan hoe bv. nu opengetrokken wordt wat er met de structuren van een VZW politiek en financieel mogelijk is in Charleroi, moge het duidelijk zijn welke oogmerken nagestreefd worden : de mogelijkheid tot fraude niet laten uitlekken.

De bedoeling van de publicatie is precies openheid verschaffen, wat ondermeer voor alle bedrijven geldt.  Echter nu niet meer voor politieke en aanverwante groepen : zij ontvangen wel openbare gelden, via dotaties en subsidies allerhande, maar nu plots wordt dat potje toegedekt.

Het Instituut van Bedrijfsrevisoren was niet geraadpleegd bij deze wijziging, evenmin als de Commissie van Boekhoudingsnormen.  De uitleg van de niet-mentaal gehandicapte Decroo, dat deze luttele aanpassing geen effect heeft op de controle in het parlement van de partijfinanciering, is een ontslagnemend kamervoorzitter onwaardig.  De sluikwegen die de partijen gebruiken blijven gesloten, zowel voor de parlementairen als voor de openbare opinie.  Kijk naar wat gisteren in Charleroi aan het licht gekomen is : afleiding van openbare gelden naar politiek-verbonden sportieve VZW's.

Een geïnspireerd en hardwerkend onderzoeksrechter kan na lange tijd speuren een dergelijke spoor blootleggen.  Met de door Onkelinx aangepaste wetswijziging op de publicatieplicht van politieke VZW's wordt het de kandidaat-bedriegers opnieuw makkelijk gemaakt.  En steeds komen de verduisteringsmaneuvres uit dezelfde politieke hoek.  Een normaal kamerlid, of een geïntresseerde burger staat voor gesloten deuren.  Mooi bezig.

Ray

Dank zij de goede relaties die onze vrienden van Het Vrije Volk met de Nederlandse inlichtingdiensten hebben, kunnen wij u in primeur het speciaal voor Eurabië en andere islamstaten ontwikkelde startmenu laten bewonderen. 

In de rechtstreekse televisie-uitzending vanuit het Vlaams Parlement was de hoofdbrok gewijd aan de vaandelvlucht  van de minister-president naar de functie van federaal premier.

Opvallend hierbij waren de harde woorden van coalitiepartner VLD die herinnerde aan de formele eis die Leterme stelde aan zijn ministers, geen forfait te geven halverwege het parcours, en die nu zelf zijn post zal laten staan.  Dat soort zaken krijg je met grote coalities die gesloten worden tégen iemand in plaats van voor een goed bestuur.  Goed bestuur ?  Macht en geld, daar gaat het om.  En de democratie is een vehikel om de particratie rond te rijden. De VLD vroeg "oplossingen" ... ja, ja, in het stellen van vragen zijn ze goed, de regeringspartners. 

Iemand die totaal niet wist op welk been dansen was Jan Peumans van de NV-A.  Hij zocht zijn toevlucht in een rechtstreekse aanval op Filip Dewinter van het Vlaams Belang : "Langs de kant staan roepen is gemakkelijk" zong hij met een zware Limburgse tremolo.  Dàt had hij beter niet gedaan, want Dewinter pak je niet zo maar ; de meesten weten dat, sommigen zijn hardleers.  Onmiddellijk nam de VB-er het woord en citeerde uitgebreid uit de tussenkomst van Bourgeois in 2004, toen Dewael overstapte van het Vlaams naar het federaal parlement.  

Toen klonk de NV-A helemaal niet mals, begrijpend en vergevingsgezind. Peumans probeerde er zich uit te praten met, onbegrijpelijk maar waar : "Er is een groot verschil, Mijnheer Dewinter, tussen vanuit de oppositie uw standpunt verdedigen of vanuit de meerderheid...".

 Deze flater veroorzaakte een luid gebulder op alle banken en bood de VB-fractiewoordvoerder de unieke kans te antwoorden, dat zijn partij vandaag hetzelfde zegt over ministers die uitsluitend aan hun carrière denken als drie jaar geleden.

Leterme zag er niet florissant uit tijdens het gesprek dat hij nadien had met Linda Dewin.  De man ontmaskert zichzelf met de dag meer en meer als een begenadigd hypocriet, een woordenkramer, gesteund door een kleine arrivist zoals de Limburger Peumans die meent grappig te zijn (als Vlaams-nationalist) door tegen Morel te roepen dat de tijd van de collaboratie voorbij is ... Triest, zeer triest.

Ray

Links, fascisme en islam gaan al sinds de tijd van Hitler hand in hand.

Wat Sp.a. en Spirit nu toch zelf bewijzen zekers?

Ook de royale presidentskandidate deed dit schitterend: volgens de VRT had zij zowaar nog gewonnen volgens anderen schitterend omdat ze haar linkse fascistoïde trekjes in het heetst van de strijd niet kon wegmoffelen.

Haar oproep tot geweld werd gelukkig maar matig opgevolgd. In zoverre ons de waarheid hieromtrent niet wordt verzwegen of geminimaliseerd.

Want wat zegt “onze” rode reporter te plaatse? Robin Ramaekers: “ja, maar niet in die mate zoals het verwacht werd….. het is er uiteindelijk niet van gekomen. Er zijn in heel Frankrijk zo’n zevenhonderd auto’s in brand gestoken wat vreemd genoeg niet erg veel is.” (al naar gelang de bron tussen de 550 en 900)

Wat ik vreemd vind is dat Ramaekers het vreemd vind dat er “slechts” een 700 auto’s in de fik werden gestoken. Had hij er liever meer gehad?

Ik pas even de regel van drie toe t.o.v. het bevolkingscijfer.

Stel nu dat er hier dagelijks zowat 16 en bij de verkiezingen iets meer dan 100 wagens in de fik worden gestoken?

Zouden de Ramaekers dit dan ook normaal vinden?

Een wagen vind ik al te veel. Het zal uw kar maar zijn.

Geert Wilders is een spion voor Israël.  De Telegraaf brengt het uit en de Nederlandse Inlichtingendienst kijkt bekommerd met een trekje om de mond van "Wat erg, nietwaar, maar wij zeggen niets".

Het mag eigenlijk niet verbazen : wie anders dan een spion verft zijn haren asblond als een ordinaire del ?  Om niet op te vallen natuurlijk. Wie anders laat zich verkiezen in de Kamer (met acht van zijn informanten) dan een spion die onopgemerkt door het politieke landschap sluipt ?

En dan al die tussenkomsten over de koran die voor de helft moet gereduceerd worden, de tsunami van islamisering over Europa, het bespieden van de Turken en Marokkanen in de Nederlandse regering ... komaan zeg, wie zag het niet aankomen dat Israël een van hun pionnen in het hart van de Nederlandse besluitvorming gedropt hebben ?  Wie ?

Veertien dagen geleden hadden goedmenende ambtenaren Wilders verwittigd : "Jij schaadt de Nederlandse belangen, hou je wafel over moslims".  Een goedbedoelde raad van de administratie tot een verkozen kamerlid.  Ik zou die mensen dankbaar geweest zijn, maar neen, de geblondeerde spion loopt de redacties af dat hij gehinderd wordt in zijn parlementaire handel en wandel.

Wilders ontkent natuurlijk.  Wat had u gedacht ?   "Ik ga al jaren elke maand naar de ambassade van Israël, sedert ik woordvoerder was voor de liberale partij voor buitenlandse zaken".  Hij loopt ook al jaren rond met privé bewaking en bescherming : die man kan moeilijk zijn instructies en inlichtingen onder een steen in het park gaan ophalen, rechtstreeks zonder schroom bij de ambassadeur himself. 

Alle gekheid terzijde : mocht Wilders inderdaad een soort spionnenopdracht uitvoeren voor Israël, dan is dit natuurlijk het einde van zijn carrière.  Het lijkt veeleer een zoveelste hopeloos Indianenverhaal : de linksen zijn zulke onverdraazame, zure verliezers.  Kijk maar naar de flauwe kul die ze in Frankrijk verkopen omdat Sarkozy och arme enkele dagen in Malta is gaan uitrusten bij een vriend met een jacht.  Wat had hij moeten doen ?  Op een camping met zijn Peugeot 207 ? 

Heeft u ook de indruk dat er een en ander schort aan onze West-Europese maatschappij sedert de "tsunami van islamisering" ons overstroomt ? 

Ray

Waalse of Vlaamse socialisten, ze zijn verenigd onder de rode vlag en marcheren voor Vorst, Opel, Ford en zichzelf.

Vooral dat laatste is important, want buiten het in de fik steken van paletten hebben de roden (evenmin als de anderen) weinig impact op de beslissingen van het grootkapitaal.  Het overleg arbeid-kapitaal lijkt helaas vaak op een Indonesisch schimmenspel met veel lawaai, arrogante grootspraak en overtrokken eigenliefde, waarbij de kleine garnaal van geen tel is. Spreek me tegen en ik word kwaad.

De socialisten halen dan maar hun gram via de openbare  posities die zij in de loop der jaren verwerven : geld en macht dankzij de mandaten.  Er zijn nieuwe beschuldigingen bekend gemaakt door het parket van Charleroi in een zaak die men "Carolo bis" noemt.  Bis maar niet fris. 

Opnieuw vallen een aantal bekende namen van de ex-schepenen Despiegeleer, Van Bergen en Frère en de gewezen kabinetschef van Van Gompel, Henseval.  Jammer dat niettgenstaande er heel wat Vlaamse familienamen bij zijn, het geen Vlaams Belangers zijn, of de VRT wijdde er sofort een reeks van dertien uitzendingen aan, simultaan op één en Canvas.

Carolo bis gaat over zowat 2 miljoen euro per jaar, die van het Autonome Gemeentelijke Parkingbedrijf rechtstreeks doorgesluisd worden naar de sportieve VZW's, Parc des Sports en Charleroi Infra Sports.  Het parkingbedrijf staat onder beheer van Despiegeleer die uiteraard ook zitting heeft in de beide VZW's.

De zaakjes worden boekhoudkundig geregeld door de firma Codeva, van ex schepen Luc Frère : een boekhouder die de knepen van het vak beheerst, het hart op de juiste plaats draagt en zo corrupt is als de pest, alhoewel dat niet in de beschuldigingsakte zou staan.

Een andere ex-schepen, Van Bergen is directeur van het parkingbedrijf (onder voorzitterschap van Despiegeleer), vice-voorzitter van het Parc des Sports en van Charleroi Infra Sports.

Het zat mooi in mekaar : iedereen is verkozen door de enthousiaste burgers op voordracht van de PS. 2 miljoen euro  reizen in een gesloten circuit vanuit de zakken van diezelfde domme burgers naar de sportieve speeltjes van de PS-kameraden.  De financiële realisatie en controle wordt gevoerd door een lid van de bende. Dus er is elk jaar ruim financiële gelegenheid te over om zich te bedienen langs de kassa van de VZW's.

Volledigheidshalve : Despiegeleer bezit een "huisje" in Carcassonne dat hij laat opknappen door arbeiders van de gemeente Charleroi, met enkele materialen van de gemeente.

Zeg maar JA tegen de socialisten !

Ray

Kris Hoflack is de verantwoordelijk bij de VRT voor politieke programma's en wij hebben het  al over hem gehad, ondermeer naar aanleiding van zijn schokkende verklaringen in Humo enige maanden geleden.  De man lijdt aan een fobie, dat is inmiddels duidelijk : hij is bezeten door angst voor het Vlaams Belang. Dat is zijn eigen probleem maar in zijn openbaar ambt draagt hij zijn ziekte over aan de kijkers.

Samen met Bracke werd een opzet uitgewerkt, waarbij toevallig de lijsttrekkers  van de liberale, socialistische en staatskatholieke partijen aan bod komen.  In debat met het publiek en met mekaar over wie premier wordt.  De voorzitter van de grootste fractie in het Vlaams Parlement (ook nu nog minus de overlopers) wordt beschouwd als niet-bestaand. En Leterme die bij hoog en laag volhoudt dat hij niet meedingt als eerst-minister wordt tegen zijn zin door de VRT in een rol gedwongen.  Zoals bij Debby & Nancy trouwens, waar hij ook "gedwongen" werd zich te verkleden en bij de travestieten op schoot te kruipen. Is zo iemand die niet "neen" kan zeggen, eigenlijk wel geschikt voor al die hoge functies ?

Frank Vanhecke heeft onmiddellijk in duidelijke bewoordingen een bief gestuurd en terecht gewezen naar een richtlijn van de OVSE inzake objectiviteit in de verkiezingsberichtgeving van openbare omroepen en gelijke berechtiging van de deelnemers aan de verkiezingen door de openbare omroepen.  In de buurlanden houdt men zich daar aan. In dit land van de schande en schaamteloosheid uiteraard niet.

U herinnert zich wat wij hier gisteren geschreven hebben over de VRT naar aanleiding van het artikel in het Nieuwsblad ?  Het complot komt helaas vlugger aan het licht dan voorspeld.

Ray

In de Telegraaf staat vandaag een bijna niet te geloven verhaal. Ik probeer het samen te vatten en troost me met de gedachte dat de waanzin niet uitsluitend in het land B. bestaat.

Een man is al enkele malen thuis en op de zaak overvallen. Hij koopt een honkbalknuppel met het voornemen zich volgende maal te verdedigen.  Die volgende maal laat niet op zich wachten : een overvaller dringt bij hem thuis binnen en terwijl de man naar de benedenverdieping stormt, met in de hand de knuppel, hoort hij boven zijn vrouw gillen.  De overvaller/inbreker stond verscholen achter het gordijn en bedreigt de vrouw.  De echtgenoot vliegt de kamer binnen, er ontstaat een woordenwisseling tijdens dewelke de inbreker de man toeroept "ik maak je kapot".  De discussie ontaardt in een gevecht, de twee mannen dienen mekaar de nodige klappen toe en het is uiteindelijk de dief die het onderspit delft.

Tevreden en een beetje trots denkt het slachtoffer van de inbraak de misdadiger te kunnen overmaken aan de politie maar die nemen hém mee, want hij heeft slagen toegediend, hij had een honkbalknuppel in huis ... de man is veertien dagen opgesloten gebleven in de gevangenis en is eindelijk vrijgekomen na lang aandringen van zijn advocaat.

Als een vreemde je huis binnendringt, zeg hem waar zich  de dure spullen bevinden, biedt hem een kopje koffie aan of je vrouw en spreek met twee woorden. Wees niet onbeleefd, verzet je niet, jij bent de schuldige, want je bezit iets.

Er waren al bijna 1000 reacties op dit bericht in de Telegraaf.

Ray

In Nederland weet men het al lang : "Wat zijn die Pelgen toch dom" en ook in het Frankrijk van Madame Royal (ze heeft de verkiezingen helaas verloren maar dat is nog niet doorgedrongen op de nieuwsredactie van de VRT) hoor je besmuikt gegiechel als het over les belges gaat.  In eigen land schuiven de Walen de kaart van domheid onmiddellijk door naar de Vlamingen. 

Zaterdag aanstaande is het Eurovisie Songfestival alweer in de huiskamers te volgen, ditmaal vanuit Helsinki en de Waalse delegatieleidster heeft laten weten, dat de geringe belangstelling voor dit evenement in Franstalig België te wijten is aan het hoge" intellectuele niveau van de Walen." 
Vorig jaar schonk de Vlaamse Cultuurminister een bedrag van 60.000 euro voor Kate Ryan, de Vlaamse deelneemster die voor de definitieve uitzending al weggestemd was. U ziet wij zijn dom op alle fronten : uiteraard met Anciaux te kiezen zit je altijd slecht en met massaal onze hoop te vestigen op een braaf meisje uit de Kempen. 

Trouwens niet alleen op vlak van consumptie van commerciële muziek zijn wij achterlijk.  In het Belgische huwelijk zijn wij de geldverdieners, we doen het huishouden, we kweken de kinderen en telen de groenten in onze tuin, we nodigen de halve wereld uit om hier te logeren, we excuseren ons terloops voor de vele ongemakken die het klimaat aan de vreemdelingen bezorgt en als de bediening niet vlug genoeg geschiedt, worden we uitgekreten voor racisten, mestkevers, mentaal gehandicapten en pestlijders.

We kunnen misschien proberen op 10 juni wat minder dom te worden.

Ray

HELDERSTE SUPERNOVA OOIT

Tim Kraaijvanger (7 mei 2007) - Bron: Physorg

NASA's Chandra röntgenobservatorium heeft een foto gemaakt van de helderste supernova die ooit is waargenomen. De stellaire explosie is misschien wel een nieuw type supernova, maar het is nog te vroeg om dat met zekerheid vast te stellen. In ieder geval is het object wel een vreemde eend in de bijt.

"Dit was echt een monsterlijke explosie. Honderd keer energieker dan een normale supernova," legt Nathan Smith van de universiteit van Californië in Berkeley (Verenigde Staten) uit. "Dat betekent dat de ster die explodeerde een gigantische reus was met een massa van 150 zonnen. Groter kan een ster waarschijnlijk niet worden en we hebben zelf nog nooit zo'n gigant aangetroffen."

Astronomen denken dat de eerste generatie sterren even massief waren als de ster die voor deze supernova zorgde. Dat betekent ook dat de supernova een zeldzame gelegenheid is om te zien hoe de eerste sterren in het heelal stierven.

"Van alle geëxplodeerde sterren die we tot nu toe hebben geobserveerd spant deze, SN 2006gy, duidelijk de kroon," vertelt Alex Filippenko van het Lick observatorium in Californië en het Keck observatorium in Hawaii. "We waren verrast hoe helder de supernova werd en hoe lang het zo helder bleef.

Terwijl in Turkije het parlement, het leger, de politieke partijen en de stedelijke bevolking mekaar in het haar vliegen over het soort staat dat men wil, is het in de weldra islamitische koloniestad A. ook niet allemaal peis en vree tussen de Toerkse medemensen.

Een familiedrama zoals Shakespeare ze graag bedacht : liefde, passie, scheiding, gewroken eer, doodslag en moord het speelt zich allemaal af , niet onder de kerktoren, wel in de betegelde gang van de moskee.  " Ja godverdoeme, ik zén zot van de multicul" zou best een  nieuwe hit kunnen zijn van Wannes Van de Velde, een groot aanhanger van de technicolor affaires.

De ouders van een Antwerpse Toerk vragen de dochter van een ander Toerks stel ten huwelijk (dat gaat zo in die kringen).  Na de nodige potten thee en uitwisseling van veel geschenken en Toerks Fruit is het in de sacoche.  Romeo en Julia uit Capadocië trouwen, smelten samen en als zij zes maanden zwanger is op haar zestiende, laat ze hem stikken.  Verbijstering alom, gekrijs, geschreeuw en tegen de nieuwe kleine Toerk met de mooie Vlaamse naam  Ozgur geboren is, is er een familiale stammenoorlog aan de gang.  De politie kampeert dagelijks voor de deur van de kemphanen, processen verbaal worden aan de lopende band opgesteld tot  iemand een pistool trekt en een fataal schot lost. 

Korte wapenstilstand. tot A wordt veroordeeld door een linkse rechter die de diversiteitidee heel erg genegen is  : 100 werkuren straf voor het neerknallen van een Toerk, is bijna racistische rechtsspraak uit het diepe Zuiden van de VS.  Ware het niet dat Mijnheer de rechter het uiteraard net andersom bedoelde.  Papiertjes rapen, de straat vegen, onkruid wieden, de vreemdelingen lachen zich een breuk met ons strafsysteem.

De familie van de neergeknalde is beledigd, neemt het  recht in eigen hand en knalt op haar beurt een  lid van de tegenstanders omver. Ditmaal :  dood.  De schuldige aan deze moord wordt dezer dagen berecht in het Vlinderpaleis.  Het gaat hier om migranten van de tweede en derde generatie, die rondzeulen met vuurwapens, messen, de tradities van gearrangeerde huwelijken blijven volgen, zich niet conformeren naar de gebruiken van hun nieuwe woonplaats.  Kortom, prachtige propaganda voor de aanhangers van de multiculturele maatschappij.

Wees er maar van overtuigd dat de grote meerderheid van de moslims, hetzij Turken, hetzij Marokkanen, geen flikker belangstelling opbrengen zich aan te passen aan onze levensnormen.  Dit drama speelde zich af in Antwerpen-Noord aan de Paardenmarkt, maar het is geen haar beter op het Kiel, in Hoboken, aan de Brederodestraat in Antwerpen-Zuid, in de Seefhoek, in de Driekoningenstraat in Berchem of op de fantastische Turnhoutsebaan in Borgerhout.  Ik vergeet Deurne.  Noord en Zuid. De Bredabaan in Merksem.

Aangezien het na de record droogteperiode zeer stoffig is, kunnen we best wat extra straatkeerders gebruiken, Mijnheer de juge.  Wat vindt u van 200 werkuren straf ?

Ray

Ik weet niet hoe katholiek het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond nog is. Hun Mars voor de Onafhankelijkheid in Sint-Genesius-Rode bewijst dat er nog iets van hun Vlaamsgezindheid is overgebleven. Zij heeft nog iets anders aangetoond: alleen de Vlaamse onafhankelijkheid kan aan de machteloosheid van Vlaanderen in de belegerde gebieden rond Brussel, en bij uitbreiding op heel zijn grondgebied, een einde stellen. Om dit te illustreren vertrek ik van details uit het verhaal van deze manifestatie zoals ik het heb gevonden in de Vlaamse pers (die niet kan verdacht worden van gunstige vooringenomenheid tegenover zelfs maar de meest vanzelfsprekende Vlaamse eisen, en bijgevolg evenmin van overdrijvingen in het voordeel van de betogers van het KVHV).

Waarnemend burgemeester Rolin van de Waalse partij CDH heeft twee keer geprobeerd de betoging te verbieden. De Raad van State heeft ze uiteindelijk toegelaten, nadat Rolin telkens de vernietiging van haar verbod door de Vlaamse minister van Binnenlandse Zaken had genegeerd. Een Waalse, lid van een Waalse partij, wordt burgemeester van een Vlaamse gemeente, maar weigert zich te onderwerpen aan het gezag van de Vlaamse Gemeenschap, in dit geval vertegenwoordigd door een minister. Een onafhankelijk Vlaanderen zou dergelijke wantoestanden kunnen voorkomen, of, als ze zich toch zouden voordoen, onmiddellijk rechtzetten. Het zou de mogelijkheid hebben te bepalen aan wie het de Vlaams nationaliteit toekent en ontneemt; bij wet alle mandatarissen en gezagdragers te verbieden in dienst te staan van een andere staat; de immigratie van etnieën die de Vlamingen vijandig gezind zijn, streng onder controle te houden.

Een mevrouw Rolin zou het Vlaamse staatsburgerschap niet krijgen, niet verkiesbaar zijn, misschien zelf niet op het Vlaamse grondgebied toegelaten worden.

De ultieme beslissing in aangelegenheden zoals de beknotting van het recht om te manifesteren, zou bij de Vlaamse Raad van State liggen, niet bij de Belgische.

De verslaggever van Het Nieuwsblad heeft gezien: “ {…} tientallen overvalwagens, rijkswachters te paard, Friese ruiters en vele tientallen lokale en federale politieagenten die men van overal te lande had opgevorderd. Zowat achthonderd ordehandhavers{…}. Ononderbroken {…} een politiehelikopter {…}, wegversperringen.”

Met die machtontplooiing werd een Vlaamse gemeente urenlang op stelten gezet, omdat een Waalse politica Vlaanderen wilde tonen dat België aan haar kant staat. Immers, welke instantie heeft beslist ook federale, dus Belgische agenten te sturen? Een Belgische natuurlijk! De Belgische minister van Binnenlandse Zaken wellicht, Patrick Dewael, vroeger premier van de Vlaamse regering, nu Burgemeester van Tongeren en opperste verdediger van België tegen zijn binnenlandse vijanden? Van wie het bevel ook is uitgegaan, het is nogmaals bewezen dat België nog altijd de beschermheer is van het Walendom c.s.

De Vlaamse staat zou een eigen politiekorps en een eigen leger hebben. Hun opdrachten zouden waarschijnlijk veelvuldig en uiteenlopend zijn. Maar een ervan zou er zeker niet in bestaan de Walen te helpen de Vlamingen stukken grondgebied te ontfutselen, en Vlaamse betogers die tegen de Waalse roofzucht protesteren, te intimideren.

De onafhankelijkheid van Vlaanderen zal niet al zijn problemen oplossen. Het is wel een mooi begin, dat mooie kansen biedt om ongewenste gasten aan de deur te zetten.


Hubert Spons

Deel 4 : Geert Wilders



Pim Fortuyn heeft een waardige opvolger gevonden in de persoon van Geert Wilders.

 “De kogel kwam van links” dat zei de vriend van Fortuyn, Mat Herben, al na de moord op Fortuyn in 2002. Maar de linkse ideologie blijkt een venijnig en volhoudend serpent te zijn.

Dit is wat Wilders genoodzaakt was te schrijven op 23 maart 2007 : “Links roept op tot moord.”

Volgens PVV-leider Geert Wilders scheppen zijn critici het klimaat voor een politiek gemotiveerde moord. „Er is een sfeer ontstaan van linkse haat en agressie. In dit klimaat kan iemand denken dat buitenwettelijke middelen geoorloofd zijn om mij en mijn mensen af te stoppen. Ik zeg het hard: mijn critici zijn er medeverantwoordelijk voor als er iets verschrikkelijks gebeurt.”

Is het niet om te huilen dit te moeten lezen vijf jaar na de moord op Fortuyn. Gelukkig dat er nogal wat mensen zijn die deze machinaties en manipulaties doorzien en spuugzat zijn. Getuige daarvan Wilders en zijn PVV die ondertussen in de peilingen pijlsnel stijgt van negen naar zeventien zetels.

De PVV-leider, die met zijn terechte kritiek op de islam het politieke debat beheerst, ontwaart een complot. „Columnisten als Paul Scheffer, Marcel van Dam en Bart Tromp, allemaal afkomstig uit hetzelfde linkse nest, zetten mij neer als een racist, als iemand die buiten de wet staat, als de aanvoerder van een fascistische partij, die ademocratisch zou zijn en overeenkomsten vertoont met de nazi’s. Ze hebben domweg geen argumenten meer.”

Noteer dat we opnieuw diezelfde van Dam tegenkomen waarvan in een vorig deel reeds sprake, maar vooral ook dat steeds wederkerend linkse fanatisme dat blijkbaar voor niets terugdeinst.

Wilders wijst verder op uitlatingen van het voormalige Kamerlid voor GroenLinks, Mohammed Rabbae. Tijdens een debat aan de Universiteit van Amsterdam beschuldigde die Wilders ervan een ‘islam-racist’ te zijn. Wilders: „En daar wordt dan massaal voor geapplaudiseerd!”

Na islamofoob is er dus een nieuw scheldwoord bijgekomen in het linkse repertorium : de islam-racist.

Wilders vindt heel deze hetze schandalig. “Links ligt met zichzelf overhoop. Ze zijn bang en in paniek. Ze zien dat ook hun achterban naar ons overloopt. Hun politiek-correcte 'intellectuelen', die denken dat zij het alleenrecht hebben op fatsoen, maar die zich ondertussen door en door onfatsoenlijk gedragen, hebben bewust besloten om mij te demoniseren. Maar wij worden er alleen maar populairder door”.

En wat mij betreft liefst héél populair. Pim Fortuyn achterna. Maar ongevaarlijk is het natuurlijk allemaal niet wat Wilders doet. Daarom alleen al verdient hij onze steun. Laten we nu maar hopen dat er geen tweede Volkert van der Graaf opstaat.

 

Heet van de naald

De partij van Geert Wilders, de Nederlandse PVV, eist bij monde van tweede-kamerlid Agema, een parlementair onderzoek wanneer de opheldering inzake de moord op Fortuyn niet bevredigend is.

Dit is reeds de tweede vraag in die zin na de moord op Fortuyn 5 jaar geleden. Ook een voormalige lijfwacht van Fortuyn had reeds om een heropening van het onderzoek verzocht. Hij vindt namelijk dat een efficiënte persoonsbeveiliging van Fortuyn de moord wél had kunnen verhinderen. Dit in tegenstelling met de conclusies van de onderzoekscommissie terzake. De twee vragen botsen vooralsnog op het njet van de CDA (Christen-democraten) en het socialistische PvdA.

Worden door Wilders met de vinger gewezen de voormalig premier Kok (PvdA), Minister Klaas de Vries (PvdA) en de liberale VVD-er Minister Korthals (die trouwens moest aftreden als gevolg van het bouwfraude-dossier). Alsook de ambtenaren van de geheime dienst en de politie. Over deze twee laatste meldde ik reeds in deel 2. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

 Een medewerker (geen priester) van Vaticaanstad is veroordeeld voor het bezit van 87 gram cocaïne tot vier maanden voorwaardelijk en hij is tevens aan de deur gezet.

Er is een rechtbank in Vaticaanstad en het probleem was dat op het bezit van drugs geen sanctie staat.  Maar ja, het is wel een zelfstandige staat met eigen munt en natuurlijk een patron.  Zouden ze ook een gevangenis hebben ?  Met of zonder sloten ?  Historisch overschotje van de Inquisitie ?

Mochten ze naar aanleiding van dit feit op zoek gaan naar een bekwame minister van justitie, wij kennen iemand die binnenkort vrij is.

Ray

Ik ben zo ontzettend jaloers op mensen die met fantasie door het leven gaan, fluitend en met flair recht op het doel af. Neem nu die vrouw (of is het een man ?) die bedacht  dat er wat schortte met de inburgering van vreemden in onze maatschappij.  Op zich moet je al een flinke doordenker zijn om tot die vaststelling te komen. Maar met fantasie en flair heb je dat vrij vlug door : er is een probleempje met de aanpassing.

Als je bovendien bij de televisie werkt én een beetje ingeleid bent in de wereld van zowel het alternatieve als het koninklijke (wat vaak uitersten zijn) dan zit je op rozen. En wij, de kijkers, binnenkort ook, want er volgt een reus van een programma "De Wereldboom" op 26 mei a.s. op Nederland 2 om 18.10 uur.  U ziet, u hoeft de Humo niet meer te kopen.

Het uitgangspunt is simpel als  het ei van Columbus : migranten integreren moeilijk, omdat ze "de natuur" van hun nieuwe leefomgeving afstoten.  Begrijpt u ?  Eens zij die in zich laten doordringen, aanvaarden  zij als een fluitje van een cent  ook de mentaliteit, de cultuur en natuurlijk naast het fluitje ook de centjes.

Twaalf uitzendingen met als ondertitel bv.  "De moslim en Moeder Natuur", het kan ook Vader Natuur worden, want moslims zijn niet gesteld op prominente vrouwen tenzij voor procreatieve doeleinden.  Of recreatieve kan ook. Of combattieve.

Prinses Irène, de zuster van Beatrix zal deelnemen aan de reeks : zij is het die de wereld leerde bomen knuffelen.  Je omhelst een boom en drukt je lichaam en gezicht tegen zijn schors en je fluistert zachtjes :"Ik hou van je, boom" en terwijl wrijf je zoals normale mensen dat al eens plegen te doen in andere omstandigheden.

  Dat zal dus een onderdeel worden van de nieuwe inburgersingcursus voor Ali, Rachid en Boukaklou.  Als we ze nu nog leren duiven melken, komt het allemaal in orde.

Het bericht verscheen in Elsevier en is helaas waar.

Ray

Mochten er soms aanhangers van het Vlaams Belang de blog van Angeltjes volgen, je weet maar nooit, dan hebben wij goed nieuws voor ze !

Over ongeveer een maand zijn er verkiezingen en jullie partij, beste Belangers, komt regelmatig zeer positief in de media.  Dàt is trouwens een van de redenen van het succes van het Belang : elke dag in de schijnwerpers wordt electoraal beloond.

In de aanloop naar de verkiezingen zullen jullie nog meer aandacht genieten en daar waar vandaag Het Nieuwsblad reeds uitpakte met de zeer persoonlijke visie van De Wilde op jullie partij, is ook het vermaarde Knack er deze week met zijn bijltje bij om te hakken en  te spaanderen. U mag zich verwachten aan een prachtig artikel van de hoofdredacteur himself, Karl Van den Broeck, die gedurende jaren de stiel der objectieve berichtgeving heeft geleerd bij de Morgen.

Journalisten die zich thans buigen over de vuile was van een partij die zij enkel kennen via roddelverhalen van weglopers en verklaringen van meer dan tien jaar geleden, bewijzen vooral de eigen kundigheid.  Overledenen bezwadderen hoort daar uiteraard ook toe.  Evenals insinuaties over het privé leven van vooraanstaanden.  

En het zal natuurlijk niet ophouden met deze eerste twee schoten voor de boeg.  De openbare omroep en de andere redacties zitten uiteraard mee in het complot om het Belang van Vlaanderen een nieuwe triomf te bezorgen. 

Voor argumenten kan u bij ons terecht (soms) en voor de roddels bij de poco's. 

De angeltjes 

We zijn niet op de wereld om constant ruzie te maken en met mekaar op de figuurlijke, laat staan de letterlijke, vuist te gaan.  Iets anders is het, om kritisch te zijn, je vragen te stellen en die desnoods voor te leggen aan anderen, want samen weten we meer.  Ik ben precies in de leer geweest bij Leterme maar ik ontken.

Wat gaat er om in de geest van een zogenaamd "politiek-correct" denker ? Dat is niet allemaal onwetendheid, haat of machtswellust of domheid. Of toch ?

Jan Pronk is een socialist, een gewezen minister van ontwikkelingshulp, hij is zo links als een deur en als hij niet bezopen is, zo zuur als een fles van de Blauwe Hand. Hij heeft ook internationaal wat gedaan voor UNO-vluchtelingen  en er heerst nu nog feestgedruis in de kantoren omdat Jan er eindelijk mee opgehouden heeft.

Naar aanleiding van de oorlogsherdenkingen werd Pronk terug even opgevist in Utrecht en daar mocht hij in de kerk wat zeggen.  Zo verneem je hoe een politiek-correct icoon zijn visie vormt  :

,,Stel vragen, telkens opnieuw. Leg je er niet bij neer dat er grenzen zijn. Verdeel je tijd en aandacht anders. Voer actie door je stem te verheffen. Gebruik je vrijheid goed en laat je nou niet op je kop zitten door je eigen vrees'', adviseerde Pronk de aanwezigen in de kerk. ,,Het gaat niet aan de eigen welvaart te maximaliseren en pas daarna, wanneer het ons goeddunkt, anderen iets toe te stoppen. Het gaat niet aan de eigen veiligheid boven alles te stellen en de vrijheden van anderen daaraan ondergeschikt te maken.''

Wat in deze "redenering" opvalt is  voortvarendheid en  een wereldbeeld oproepen dat niet aanwezig is maar dat enkel in de geest van de spreker bestaat. Hij doet echter of het zo is en wij dom genoeg zijn om het niet te weten.  Vragen stellen wordt aangemoedigd, maar ik vrees dat het de juiste vragen moeten zijn, zoals vroeger in de catechismus, met de antwoorden in cursief onderaan.   Ook typisch voor een socialist is het schermen met de eigen welvaart, alsof wij allemaal in weelde baden.  Hoe wereldvreemd moet je zijn, hoever sta je af van de maatschappij om telkens weer de eigen burgers af te schilderen als kapitalisten, terwijl een overgrote meerderheid net voldoende heeft om de maand door te komen. Eigen  veiligheid denigrerend afwegen tegen vrijheid van anderen, is zulk een groteske vertekening dat je er stil bij wordt.

Laten we blij zijn dat er gelukkig velen in onze samenleving zijn, en elke dag meer en meer, die de onzin van de politiek-correcten de rug toekeren.  Dank u, Jan Pronk.

Ray

Frieda Brepoels en Bart Dewever hebben namens de NV-A de Scottish Nationalist Party gefeliciteerd met hun verkiezingsoverwinning vorige week.

"Wij wensen u en uw partij dan ook van harte geluk met de verkiezingsoverwinning die u heeft behaald. Het is een verdiende zege na een jarenlange inzet voor Schotland. Uw overwinning kan en zal bovendien een aansporing zijn voor ons en andere regio’s en deelstaten die nog vastzitten in stroeve structuren die verstrikken. Schotland, Vlaanderen, Wales, Catalonië, … allen hebben we dezelfde ambitie.

Uw persoonlijke overwinning en de bijzonder sterke score van de Scottish National Party bewijzen dat het mogelijk is om mensen warm te maken voor een positieve keuze. Een keuze waarbij nationalisme en internationalisme geen tegengestelde krachten zijn, maar mekaar versterken. Daarom zijn wij optimistisch en kijken we vol verwachting naar de toekomst. We toosten nu al op de dag dat Vlaanderen en Schotland mekaar als onafhankelijke staten tegenkomen aan de Europese tafel. Zoals uw partij het in haar campagne stelde: It’s time!"

In afwachting van het aanschuiven aan de Europese tafel kan Bart wellicht een kopje koffie komen drinken, met Frieda uiteraard, met de Vlaams-nationalisten van het Belang.  Die bewijzen al jaren dat het mogelijk is mensen warm te maken voor een positieve keuze ook als alles en iedereen tegenwerkt.  En wat zeggen we voor we slurpen ? "Santé" of "Cordon" ?

Ray

Goed bestuur betekent je collega-ministers moreel op te leggen niet deel te nemen aan andere verkiezingen maar zélf als nummer één in de arena te treden en je nummer twee ook op te sturen.

Goed bestuur betekent op papier te zetten dat je opkomt voor "meer Vlaanderen" en daar in Wallonië stilletjes over te zwijgen.

Goed bestuur betekent een coalitie afsluiten met alle partijen om de grootste uit te sluiten.

Goed bestuur betekent méér geld ter beschikking te stellen van de openbare omroep zonder enige vorm van neutraliteit in de berichtgeving te eisen.

Goed bestuur betekent de kwaliteit van het onderwijs in Vlaanderen ondergeschikt te maken aan de multiculturele waan.

Goed bestuur betekent BHV onverwijld te splitsen en nijdig te worden als je aan die belofte herinnerd wordt.

Goed bestuur begint en eindigt met een woordbreuk : zeggen "ik sta op wacht" en dan op de vlucht slaan.

Weet je wat, goed bestuur is veel te lastig, laat me gerust.

Ray

  

Het was me het dagje gisteren.  Zondag, rustdag ?  's Morgens was er de geslaagde betoging in Rode waar een kleine tweeduizend manifestanten aan deelnamen.  De balorige politie dacht dat de jaren '60 terug waren met het verzet tegen de faciliteiten, want ze stuurden de wettelijk toegelaten betoging van hot naar her : de bedreigingen door enkele tientallen Fransdolle FDF-ers wogen zwaarder  dan de door de Raad van State toegestane betoging.

Wanneer gaat het ophouden dat Franstaligen in Vlaanderen burgemeestertje mogen spelen ?  Madame Rolin hoort  thuis in een antiquariaat  op de Zavel in Brussel maar niet in Rode waar zij de veroveringsdrang van de franskiljons  symboliseert.  Aanpassen of opkrassen is ook op haar van toepassing.  Zeker als ze onhandig probeert onze grondwettelijke waarborgen aan te tasten.  Heel die poespas van faciliteiten moet afgeschaft worden.  Het is toch niet te geloven welke slappe spaghetti's dit land besturen : faciliteiten hebben lang genoeg bestaan. Als  de Franstaligen na veertig jaar niet aangepast zijn, bewijzen ze wat wij steeds beweerd hebben, ze zijn moedwillig, dom en gemakzuchtig.  Als Vlaanderen tweetalig moet worden, een belletje dat sommige Belgicisten zoals Kris Deschouwer, Elio di Rupo en de onvermijdelijke Decroo opnieuw laten rinkelen, stel ik voor dat we eerst zelfstandig worden.  Nadien kunnen we dan beslissen over tweetalig worden : Frans of Arabisch.  Is dat geen goed voorstel ?

Gisterennamiddag waren we eveneens  druk in de weer om zo vlug mogelijk de eerste Franse uitslagen te kunnen publiceren en met een omweg langs Zwitserland is dat aardig gelukt. We kregen onverwachte hulp van enkele anonieme mailers, waarvoor oprechte dank !  U kent onze overtuiging : de maatschappelijke vraagstukken in West-Europa zijn gelijkaardig, laten we naar het buitenland kijken hoe zij er mee omgaan, ons niet afzonderen en op die manier zal Vlaanderen beter het hoofd kunnen bieden aan zijn problemen. En indien niet, over de grenzen loeren bij de buren maakt ons niet dommer.

  Hopelijk zal de nieuwe Franse president een parlementaire meerderheid achter zich krijgen en kan hij langzaamaan een andere sfeer brengen in Europa : met hem is die kans groter dan met de socialisten.  Die  gisteravond op de Franse televisie begonnen zijn hun interne afrekeningen uit te vechten.  Enkel nog dit : de alomgeprezen Madame Royal heeft het geen flikker beter gedaan dan haar voorganger Jospin.  Genoeg nu over Frankrijk, j'en ai marre.

Tenslotte was er ook nog Guy Leterme, die zijn woord kwam breken.  Daar kijken we al lang niet meer van op. De socialisten zeggen "Ja" tegen alles wat di Rupo wil. De VLD roept op tot "Eensgezindheid" na jaren ruzie gestookt en leugens verkocht te hebben. 

Gelukkig hebben wij onze eigen Pim die over Pim Fortuyn zijn vierdaagse marathon levert die door velen gewaardeerd wordt.

Ray

Het Nieuwsblad heeft ook een Vlaams Belang specialist in dienst : een journalist die onbevangen, onbevooroordeeld en met de beste bedoelingen bezield deze partij analyseert.  Zoals de frisse figuur Walter Pauli deze zelfde klus klaart voor de Morgen.

Pol de Wilde is de naam en hij  heeft het over het Belang na de dood van Karel Dillen.  Een goed oog heeft hij er niet in , de VB-expert : zolang Dillen aan het roer stond of achter de schermen regisseerde, was Pol er gerust in maar nu en vooral sedert de nederlaag in oktober ziet het er somber uit met de toekomst van het Belang.  Journalist Pol heeft in zijn jeugd veel boeken van Karl May gelezen denk ik, want zowel inhoud als stijl van deze laatste zinderen door in de journalistieke gewrochten die het Nieuwsblad nu sieren.  De Wilde ontwaart  broedertwisten, vrouwenkwesties, overlopers en weglopers.  Het trio Vanhecke, Annemans en Dewinter blijft niets gespaard, zegt hij mismoedig. En terwijl gluurt hij naar hen op of iemand mischien ten teken van bevestiging knikt. Maar dat gebeurt niet : die musketiers zijn al vijftien tot twintig jaar door de wol geverfd en gehard tegen de smerige streken van de persmuskieten.

"De partij plooit terug op zichzelf en daar zit hem de fout in, ze moet luisteren naar al die raadgevers die klaar staan om de tanker te keren en de andere richting uit te sturen" orakelt de journalist.  Richting dieperik.  Dan zou het trio pas blijk geven van staatsmanschap.  En rekening houden met de voldragen mening van politieke genieën als disc jockey Verstrepen : de Piet Huysentruyt van de politiek.  En weet u wat de partij ook geweldig fout doet : Jean-Marie Le Pen toelaten in de katedraal om afscheid te nemen van zijn strijdmakker Dillen. De partij zou Pol de Wilde best inhuren als ceremoniemeester.

In afwachting  staat ook deze betweter in  de rij bij de vele verzuurden die het niet kunnen begrijpen dat een partij die de stem van het volk vertolkt, ook de sympathie van dat volk bezit.

Ray

 

Deel 3 : Pim Fortuyn

Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg

Het leven van Pim Fortuyn heeft veel weg van een Griekse tragedie. Maar of hij blij zou geweest zijn met deze omschrijving, ik betwijfel het. Zijn beslissing om in de politiek te gaan was een weloverwogen keuze en hij kende ook de gevaren van het vak. Maar dat het zo’n vaart zou lopen, dat had zelfs hij niet kunnen voorzien.

“Ik ga de politiek in uit compassie en uit commitment. De politiek schreeuwt om een turn-around.” Zo kondigde hij zijn intrede in de politiek in Nederland aan. En dat typeerde hem ook.

Iemand die vol was van charisma, humor, doorzettingsvermogen, welsprekendheid, visie, intellect en eruditie en dit alles ten dienste stelt van de politiek. Het was du jamais vu. Honderduizenden Nederlanders hebben jarenlang in stilte gewacht op iemand van zijn kaliber. Voor veel vrijheidslievende mensen belichaamde hij de weg naar wat meer persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid. Weg van de linkse betutteling. Niet alleen de inhoud van zijn politieke boodschap stoorde de verwaande politici, het was vooral ook zijn stijl die sinds decenia niet meer gezien was in de Nederlandse politiek.

Fortuyn was de heersende regentenmentaliteit, de hypocrisie en het paternalisme zeg maar, zò beu dat dit voor hem een voldoende drijfveer was om door te zetten. Want hij haatte het zittende establishment als geen ander.

“Het is een gesloten wereld met autistische trekjes met een geheel eigen kijk op de wereld en de werkelijkheid en zelfs met een geheel eigen jargon dat voor buitenstaanders nauwelijks te volgen is.” zo omschreef hij het toenmalige politieke bedrijf.

Pim Fortuyn liet zich graag professor noemen. Stricto senso was hij dat niet (meer).

Van 1990  tot 1996 was hij bijzonder hoogleraar arbeidsvoorwaarden aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam. Hij bekleedde daar de Albeda leerstoel. Albeda was hoogleraar en minister van Sociale Zaken en lid van de Eerste Kamer voor het CDA.

De taak van Fortuyn als hoogleraar bestond erin zich bezig te houden met arbeidsverhoudingen in de publieke sector. Een domein dat Fortuyn bijzonder goed kende. Zijn basisgedachte in deze materie was geniaal in zijn eenvoud : “Geld moet je eerst verdienen en dan pas uitgeven.” We spreken ondertussen al wel 15 jaar geleden.

Na zes jaar werd hij aan de kant gezet met als reden ‘niet wetenschappelijk’. Dat is natuurlijk maar de gedeeltelijke waarheid. Wel is het zo dat hij het forum dat hem geboden werd zodanig naar zijn hand wist te zetten dat het als het ware een Fortuyn-venster werd op samenleving. Maar wel met een nooit geziene analytische accuratesse. De titel 'professor' heeft hij dan ook met veel genoegen blijven gebruiken.

Daarvoor was hij oa. docent sociologie bij de vakgroep filosofie en maatschappijleer aan de Rijksuniversiteit Groningen. Fortuyn was wetenschappelijk een eclecticus. Hij plukte uit diverse theorieën wat hij bruikbaar achtte. Maar hij was vooral een bijzonder populair docent. Zijn colleges werden druk bezocht, hij had veel te vertellen en hij deed dat met de nodige punch.

Zo gaf Fortuyn een afscheidscollege in Groningen, gebruikelijk voor een hoogleraar maar hoogst uitzonderlijk voor een docent, waar meer dan achthonderd toehoorders aanwezig waren. Met een overdonderend applaus namen ze afscheid van deze begenadigde spreker.

In diverse publicaties hield de Fortuyn een pleidooi voor kernachtige, slagvaardige departementen met minder ambtenaren. “Modelleer de overheidsdienstverlening zo veel als mogelijk naar de dienstverlening zoals deze wordt georganiseerd door het particuliere bedrijf,” schreef hij in zijn werkje ‘Zonder Ambtenaren’ (1991).

Volledig vernieuwend was dat Fortuyn een openbaar systeem voorstond met een strikte scheiding tussen het beleid op zich en de uitvoering van dat beleid. Net zoals dat in Zweden het geval is, en dus bepaald geen onzin. In dit opzicht was Fortuyn zijn tijd ver vooruit.

Fortuyn was een pienter man, begenadigd met een vlijmscherpe tong. Maar hij sprak ook met kennis van zaken. Zo wist Fortuyn de pijnpunten van de samenleving haarscherp bloot te leggen. Het maakte hem op korte tijd de lieveling zovele Nederlanders. Tot grote ergernis van zijn opponenten.

De steile klim in de populariteit toonde aan dat er al lang iets grondigs misliep in de Nederlandse samenleving. Vrijwel iedereen wist dat. Alleen de invorentoren-bewoners hadden het nog niet door. Wanneer zij dan in debat moesten gaan met deze briljante man stonden ze met hun mond vol tanden. Bij de vele debatten die ik heb gezien, droop hun haat en nijd gewoonweg van het scherm. Tegenover dit frisse geluid stonden alleen maar linkse verzuurde gezichten. Het was soms ronduit zielig om te zien hoe tegenstanders van Fortuyn -met de linkse media voorop- keer op keer door Fortuyn schaakmat werden gezet.

Daarnaast kon Fortuyn ook ontzettend lief zijn. Leraar zijn, toehoorders onderwijzen, een verhaal mooi vertellen, dat kon hij erg goed en dat deed hij ook graag. Het volgende typeert hem ten voeten uit :

“Laatst had ik een diner. Naast mij zat een meisje van 13 dat maar giechelde. Ze zei dat ze huiswerk moest maken. Over de verlichting. Ze begreep nog net dat het niet over de lamp boven onze hoofden ging. Ik vroeg of de meester wel eens een verhaal vertelde. Neen dat deed hij niet. Toen heb ik college gegeven over de verlichting. Ik vertelde over Spinoza en het hele gezelschap hing aan mijn lippen. Een verhaaltje vertellen aan een meisje van 13, dat was voor mij intens geluk.” Mooi toch, niet ?

Tijdens de voorstelling van het boek “De puinhopen van acht jaar paars” in 2002 herinnert iedereen zich de taart die Fortuyn in het gezicht kreeg geworpen. Hij sprak toen waarschuwend deze profetische woorden :  “Het hadden ook drie kogels kunnen zijn.” De arme man kon toen nauwelijks vermoeden dat het er uiteindelijk vijf zouden worden!

Dat de linkerzijde er alles aan deed om Fortuyn te diaboliseren bewijst dit stukje haatproza dat te lezen stond in “Vonk” (een marxistisch webportaal) de dag dat Fortuyn werd vermoord :

“Even na zessen werd de extreem-rechtse en racistische demagoog Pim Fortuyn met zes kogels beschoten op de parking van het Mediacentrum nabij Amsterdam,”

Als ik dit lees gaat mijn afkeer voor de linkerzijde nog maar eens in een hogere versnelling. Fortuyn was noch extreem-rechts, noch racist, noch een demagoog.

Het is nu net wat Fortuyn allemaal niet was. Dergelijke nonsens schrijven getuigt niet alleen van een totaal gebrek aan elementair respect en fatsoen, een groter voorbeeld van linkse verzuring kunt ge u toch niet voorstellen.. Het toont met verve aan tot wat een verstarde linkerzijde in staat is wanneer zij hun gelijk niet kunnen halen. Want wat moesten zij in hemelsnaam aanvangen met een rechtse homo? Dat stond natuurlijk niet in het linkse vademecum.

Historisch in die zin is ook het debat met Pvda kamerlid Marcel van Dam waar die Fortuyn “een buitengewoon minderwaardig mens” noemde. Een Untermensch als het ware. Van Dam heeft daarna geprobeerd die uitspraak uit alle media te laten weghalen. Volledig in lijn met de grote linkse traditie. Het is hem niet gelukt is. Gelukkig maar.

En van linkse traditie gesproken. Deze grote strijder tegen de ongelijkheid in Nederland, die Pvda’er van Dam, is de eigenaar van een villa van enkele miljoenen euro in het Veluwse plaatsje Hulshorst! Socialisten, ze zijn overal hetzelfde.

In 1997 reeds publiceerde Fortuyn zijn boek “Tegen de islamisering van onze cultuur”. Een striemende aanklacht tegen wat toen nog een volstrekt taboe was : de islam.

Zijn uitspraken als “Nederland is vol” en “Dweilen met de kraan open” of “De islam is achterlijk, ik zeg het maar, het is gewoon een achterlijke cultuur.” Het zijn uitspraken die ondertussen tot het Nederlandse patrimonium behoren.

Fortuyn schreef daarover het volgende in 1997 :

“Er zijn niet of nauwelijks liberale moslims. Veruit de overheersende structuur is conservatief en fundamentalistisch. Het is een achterlijk geloof. Kijk het christendom is geseculariseerd en de paus erkent de scheiding tussen kerk en staat. Vergist u zich niet! Zelfs in zuidelijke landen waar 90% katholiek is, is er de scheiding van kerk en staat. Kom daar maar eens mee aanzetten in islamitische landen. Ik vind het heel erg dat christenen niet begrijpen dat ze de islam buiten de deur moeten houden. Al die eeuwen strijd zijn kennelijk voor niets geweest. Ik zeg: géén islamitisch onderwijs! Het is niet te vergelijken met het christendom, dat geseculariseerd is. Tussen die twee kan ik juridisch geen verschil maken, maar ik zeg inderdaad dat christenen mentaal en moreel recht hebben om anders behandeld te worden dan die islamieten. De bevolkingsgroepen die dit land door de eeuwen heen hebben helpen opbouwen, hebben meer rechten. Punt uit. Islamieten die hier net komen, hebben zich maar te gedragen naar onze kernnormen en -waarden. Dat betekent in mijn opvatting: geen gesubsidieerd islamitisch onderwijs. En als het je niet aanstaat, moet je maar teruggaan.”

Verrassend actueel allemaal. Jammer genoeg is het er sinds de dood van Fortuyn alleen maar erger op geworden is. Fortuyn had gelijk, heeft gelijk en krijgt elke dag opnieuw gelijk. Dat beleidsmensen die wijze woorden van Fortuyn toen -maar ook nu nog- in de wind slaan is zondermeer wraakroepend. Laten we hen dan de rekening maar eens presenteren. Daar waar het hen het meeste pijn doet : in de stembus.

Pim

Sarkozy (UMP) wordt de volgende president van Frankrijk met  53     %

20 uur

Sarko, 54%, président

dimanche 06 mai 2007, 18:50

Selon les premiers sondages à la sortie des urnes, Nicolas Sarkozy remporterait entre 53 et 56% des suffrages. Et ce, alors que la participation au second tour du scrutin présidentiel français opposant le candidat de droite à Ségolène Royal atteignait 75,11% à 17 heures, un chiffre record à cette heure depuis 1965. Des cris de joie ont éclaté vers 18h15  parmi les partisans de Sarko réunis à Paris.

Des cris de joie ont éclaté ce dimanche vers 18h15 parmi les partisans de Nicolas Sarkozy réunis à Paris, alors que des informations non confirmées officiellement circulent au sein de son parti sur une victoire du candidat de droite à la présidentielle française.

"On a gagné, on a gagné", reprennent en choeur les militants du parti UMP, alors que le scrutin n'est pas encore clos, réunis dans la salle où M. Sarkozy doit venir dans la soirée.

Dans le même temps, l'ambiance est morose et les mines sont sombres au siège du Parti socialiste parmi les partisans de Ségolène Royal.

La loi française interdit la diffusion de sondages entre vendredi minuit et dimanche 20 heures, heure de fermeture des derniers bureaux de vote. Mais des estimations circulaient toutefois dans les états-majors des partis après la fermeture des premiers bureaux en France métropolitaine, à 18 heures.

Les télévisions françaises doivent donner à 20 heures les premières estimations des instituts de sondage. M. Sarkozy, 52 ans, était donné net favori par les sondages diffusés avant la fin de la campagne officielle vendredi à minuit, face à sa rivale socialiste Ségolène Royal, 53 ans.

Le parti UMP a prévu l'organisation d'une "grande fête populaire" dans la soirée, à Paris, au bas des Champs-Elysées.

Et ce, alors qu'une scène a également été installée place de la Concorde. Une centaine de télévisions françaises et étrangères s'y sont également installés sur des estrades ou ont pris de la hauteur au moyen de plateformes élévatrices. Une quinzaine de cars de police sont stationnés aux abords de la place.

Place de la Bastille, lieu de rassemblement traditionnel de la gauche dans la capitale française, une quinzaine de camionnettes de la gendarmerie et de la police sont prépositionnées.

Une forte mais discrète mobilisation policière doit être mise en place dimanche à Paris et en banlieue en prévision d'éventuelles violences si M. Sarkozy est élu, ont indiqué des sources policières.

Pour remplacer Jacques Chirac, 74 ans, les Français avaient le choix entre Nicolas Sarkozy, 52 ans, qui leur a promis d'opérer une « rupture » avec le passé, et Ségolène Royal, 53 ans, qui les a incités à faire preuve d'« audace » en élisant pour la première fois une femme à la présidence. Tous deux ont affiché leur volonté de réformer le pays en profondeur. « Une élection qui va chambouler la France », titrait le Journal du Dimanche au matin du vote.



--------------------------------------------------------------------------
Met onze verontschuldigingen deze teksten niet onmiddellijk te kunnen vertalen.  Een korte samenvatting :

Alhoewel de stembureaus gesloten worden om 20 uur, lokken de voorlopige resultaten al vreugdekreten uit bij de aanhangers van rechts en lange gezichten bij de socialisten.  De UMP-aanhangers verzamelen op de Place Concorde aan het einde van de Champs Elysées vanavond.  Een 15-tal politie-overvalwagens kijken toe, er zijn eveneens vele buitenlandse tv stations.

Links verzamelt aan de Place de la Bastille waar de politie eveneens een oogje in het zeil houdt.

Volgens politiebronnen verwacht men eventueel problemen bij een overwinning van Sarkozy. (wat ineens duidelijk maakt waar het tuig zich bevindt - nvdr)

A Paris, le parti socialiste vient de confirmer à l'agence de presse suisse ATS la défaite de Ségolène Royal (46%).

 De Parti Socialiste bevestigt zonet te Parijs aan het Zwitserse persagentschap ATS de nederlaag van Ségolène Royal (46%)


De officiële exit polls mogen slechts om 20 uur bekendgemaakt worden in Frankrijk, maar dit geldt uiteraard niet voor de buurlanden.  De sites van de Franstalige pers in B. zijn overbelast.

Selon les premiers sondages à la sortie des urnes, Nicolas Sarkozy obtiendrait un score oscillant entre 53 et 55% face à Ségolène Royal.

75% de participation à 17h.

Volgens de eerste exit peilingen zou Sarkozy een score behalen tussen 53 en 55% tegenover Ségolène Royal

(bij Angeltjes om 17.38 uur geplaatst)


Als deze trend zich doorzet, wensen wij  de journalisten van de VRT, VTM e.a. redacties veel  jeuk toe en fluwelen handschoenen.

Nooit goed begrepen waarom er veel belang gehecht wordt aan de mening van artiesten en Bekende Vlamingen over politiek en partijen.  Die mensen zijn niet beter of anders geïnformeerd dan om 't even wie.  Integendeel, ze zijn meestal zo opgeslorpt door hun job of zo vol van zichzelf dat ze nauwelijks weet hebben van wat er in de wereld naast de hunne omgaat. Wat maakt Tom Barman, Koen Wauters, Dana Winner  of Véronique de Cock tot waardige ambassadeurs van de maatschappelijke waarheid ?

Omgekeerd is het even anders.  De meeste politici zijn wel derderangsacteurs die menen dat ze een hoofdrol waard zijn.  Ze liegen maar zowel intonatie als lichaamstaal verraden hen, zelfs zij die mediatraining volgen kunnen alleen maar gekunsteld lachen als een nijlpaard met kiespijn. De kopschudder van Mechelen heeft al zoveel gelogen in zijn leven, dat hij zijn eigen naam vergeten is.  Als hij 's morgens in de badkamer voor de spiegel staat, knipoogt hij en zegt "Ha, dag Joris".  Echt gebeurd, een van zijn bijslaapjes wist het te vertellen in een van de boekjes.  Humo denk ik, de Pravda met de speelkalender van de sovjet ontpanningsprogramma's. 

Als den Baard van Palermo a/d Noordzee tijdens het Jaknikkerscongres met zijn meest uitgestreken facie poneert dat hij het Franse Suez de factuur  zal laten betalen voor de duurdere electriciteit, was dat zo slecht geacteerd dat  alleen de cast van Familie applaudisseerde. 

Het houdt niet op.  Leterme wil de execrabelste komediant zijn. Toen hij Minister President van Vlaanderen werd, bezwoer hij zijn ministers op post te blijven tot het einde van de legislatuur.  Dat klonk goed want voordien hadden Dewael en Somers (de kopschudder van zonet dus) de job halverwege  in de steek gelaten  niettegenstaande  allerlei dure eden.  De zetel van minister president van Vlaanderen lijkt  een schietstoel.

Leterme zet eerst zijn partijgenote minister Vervotte op de federale kieskar : "Ilse, ga jij maar". Dat is dus een eesrte woordbreuk.  Na weken van valse spanning, waar de mensen echt niet zitten op te wachten, besluit hij zelf ook op te stappen. Dat is de tweede woordbreuk. Mijnheer Leterme laat zijn functie van Vlaams premier aan zijn reet roesten omdat hij federaal meer kan doen voor Vlaanderen, komt hij nu temen.  Mocht hij beweren, "ik doe mee aan de verkiezingen maar ik zal op post blijven als minister-president" zou hij nog enige geloofwaardigheid overhouden.  Nu presteert hij net hetzelfde als zijn voorgangers.

Deze mensen, dames en heren, zijn ook diegenen die de mond vol hebben over de gewone burger die verzuurd is en die de politiek niet serieus zou nemen. En Ilse heet natuurlijk Hilde


Ray

De democratie bevindt zich ter linkerzijde van de politiek, laat daar geen misverstand over bestaan.  Rechts is dictatuur, de stem van het volk wordt gesmoord en de conservatieven leven enkel als ze de zweep kunnen laten knallen op de ruggen van de kleine onderdrukte slaaf.

Zo is dat.  En wie iets anders zegt, kan een koek tegen zijn muil krijgen.

U herinnert zich nog onze grote Vlaamse schilder, Luc Tuymans ?  Geef die man penselen, verftubes, een doek en hij fabriceert een meesterwerk waar in het buitenland een miljoen Amerikaanse dollars voor geboden wordt.  Geef hem daarentegen een microfoon en hij bralt nonsens.  Vorig jaar  september verklaarde Luc, die in de aanloop van zijn carrière buitenwipper is geweest, in Knack dat als Filip Dewinter de verkiezingen mocht winnen in Antwerpen, er brandstichtingen en raamkraken aan de lopende band zouden plaatsgrijpen.  Tuymans, de gevoelige schilder, heeft het sombere uiterlijk van een SS-officier op wandel in het ghetto van Warchau, en als hij over politiek spreekt, springen zijn ogen uit hun kassen en kookt zijn bloed. Tuymans is een democraat, een linkse democraat en een gewezen buitenwipper die geen tegenspraak duldt.  Hij is bevriend met burgemeester Pètrick.

Ségolène Royal, die vanavond hopelijk een flinke electorale rammeling zal krijgen (laten we voorzichtig zijn) is ook een linkse democraat. Zij is natuurlijk geen buitenwipper maar hopelijk voor mijnheer Hollande een gewone wipper.  Volgens de laatste peilingen loopt ze zowat een kleine 10% achter op Sarkozy, zelfs als het maar 1% is, wordt ze echter geen presidente.

En dat maakt haar pissig, want ze heeft de hele tijd nagehinkt en sedert ze met 5% de duimen moest leggen in de eerste ronde en  na een desastreus televisiedebat is ze nog dieper weggezakt in de peilingen.  Allemaal zeer voorwaardelijk en gevaarlijk wat ik zeg, want de Fransen zijn volop bezig met kiezen.

Het gaat hem vooral om de wijze waarop de socialiste de laatste dagen reageert op een democratische uitspraak in haar nadeel.  Volgens haar wil dat zeggen, dat de "compatriotten" gekozen hebben voor de angst en de wraak.  Meer nog, als zij niet de nieuwe presidente wordt, zal er in de Parijse  en andere voorsteden oproer ontstaan.  Brandstichtingen en raamkraken aan de lopende band.  U hoort het ?  Dezelfde vredelievende, democratische taal als Luc Tuymans : de helden van het verzet, de herauten van de vrijheid.  Dezelfden die zich vijf jaar geleden afwendden toen een man die de stem van het volk vertolkte neergeschoten werd.

Tuymans, Royal, Van de Graaf, producten van een zelfde kweek : de klasse der onverdraagzamen en slechte verliezers.

Ray

Dries van Agt, de cabaretier die het tot premier bracht voor het Christen Democratisch Appel heeft op het Palestijns Forum voor Menrechten te Rotterdam de show gestolen bij de deelnemende islamieten. 

Van Agt begreep niet dat zijn partij visa weigerde af te leveren voor een aantal Hamasleden die tot de Palestijnse regering behoren.  "Gelukkig vangt hij nog positieve geluiden op over Palestina van de kant van D '66, Groen Links en soms zelfs uit de PvdA".  Met andere woorden een ferme sneer naar zijn eigen partij.  Wat is dat toch met die christelijke  ex-eerste ministers ?  Dehaene wilde ook liever socialist zijn.

Het voornaamste oogmerk van deze bijeenkomst was de aandacht te vestigen op  de boycot tegen Palestina en vooral  de geldkraan terug open te draaien.  Officieel althans.  Want de situatie met de EU, een belangrijke sponsor,  is lang niet duidelijk.  Dat zal uiteindelijk niemand verbazen van de kampioenen die zonder democratische controle  hun politiek voeren onder de dekens of in de kelders.  Omdat Israël de Palestijnse regering niet erkent en Hamas geweld noch terrorisme afzweert, werden de maandelijkse bijdragen van de EU opgeschort.  En nu komen de vragen :  Wanneer ? Er zijn  gelden geblokkeerd door Israël.  Hoeveel ?  Waar ?  Wat zal er mee gebeuren ? 

Door de EU ministers van buitenlandse zaken werd beslist dat de Wereldbank (kijk, hier is loverboy Wolfowitz, geassisteerd door de grote ethicus Melkert, godverdomme) "geld" zou ter beschikking stellen van Palestijnen in nood.  Hoeveel ?  Hoe gaat dat in zijn werk ?  Er is hopelijk toch niet te veel controle ?  Loopt Melkert rond in de zwaar gehavende Palestijnse buurten met zakjes en enveloppes geld ?  

Nu we toch bezig zijn de Palestijnen vrij te pleiten van alle zonden, mogen we vernemen hoe Hamas zich positioneert tegenover de "martelaren" die het met explosieven omgord de Israëlische steden instuurt om zich aldaar tot ontploffing te laten komen en tegelijk ettelijke onschuldigen mee de dood of de verminking insleurt ? Het is maar een onschuldige vraag van een Europese belastingbetaler.

En terwijl Van Agt zich als een schaamteloze buikdanseres tegen de Palestijen staat aan te schurken, moeten de kransen ter herdenking van de Tweede Wereldoorlog door de politie permanent bewaakt worden. Anders wordt er mee gevoetbald door "jongeren".

Ray

Deel 2 : Volkert van der Graaf (VvdG)

De kogel kwam van links

De moordenaar van Pim Fortuyn was een linksradicale milieu-activist. Volgens zijn advocaat, de officiële politieverslagen en de rapporten van de toenmalige Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) zou van der Graaf alleen gehandeld hebben.

Ik stel mij daar ernstig vragen bij.

Complottheorieën zijn altijd moeilijk te bewijzen. Om dat te kunnen doen moet men meestal een heuse undercover operatie op poten zetten en dan nog. Risky business.

Dat neemt niet weg dat sommigen (meestal om anderen schade toe te brengen) duchtig dergelijke kampvuurverhalen de wereld in sturen. Zo is er het absurde verhaal dat vriend en later fractievoorzitter van de Lijst Pim Fortuyn (LPF), Mat Herben, zelf achter het complot van de moord op Pim Fortuyn zou zitten en dat hij van der Graaf zou gebruikt hebben om zijn snode plannen ten uitvoer te brengen. Een “rechts” complot binnen de eigen rangen van de LPF als het ware. Te zot om los te lopen. Maar wel iets wat Mat Herben meer dan 4 jaar achtervolgd heeft. De firma Lockheed zou Herben hebben omgekocht voor de aankoop van jachtvliegtuigen, de Joint Strike Fighter, door de Nederlandse regering en dit volledig in tegenspraak met het standpunt terzake van de toen al overleden Fortuyn. Tot vorig jaar een ‘toevallig’ veloren gegane bandopname terug opdook waaruit bleek dat Fortuyn juist voor zijn dood in een gesprek verklaarde gewonnen te zijn voor deze aankoop. Herben was tot tranen toe bewogen toen hij werd gezuiverd. Weg complot dus. Weg rechtste samenzwering. Dit indianenverhaal, dat notabene vier jaar werd volgehouden door de linkse media, bleek op drijfzand gebouwd.

Terug naar van der Graaf, want hier is wel iets anders aan de hand.

VvdG was bestuurslid van de radicale Vereniging Milieu Offensief gevestigd in Wageningen. Hij stond er bekend als een berekend man. Zijn vereniging bleek een soort “bezwarenmachine” te zijn tegen de zogenaamde vleesindustrie.Veehouders vreesden het fanatisme van deze milieu-activisten zo sterk dat zij met alle middelen procedures bij de Raad van State in Nederland trachten te voorkomen.

Van der Graaf en de zijnen waren wel links-fanatieke activisten, beginselvast waren zij allerminst. Vooral als het op centjes aankwam. Want wat bleek. Deze Vereniging Milieu Offensief liet geregeld milieuprotesten afkopen door de boeren. Ruim honderd Utrechtse en Gelderse boeren hebben voor tienduizenden guldens per persoon milieuprotesten afgekocht van deze actiegroep. Naast de boeren legde zelfs één gemeente, de gemeente Harderwijk, centjes op tafel om de kritiek van deze milieu-activisten van tafel te krijgen.

Het brein achter deze procedures was zonder twijfel Volkert van der Graaf. De bescheiden organisatie groeide eind jaren negentig uit tot de belangrijkste tegenstander van de veehouderij in Utrecht en Gelderland. Tegen een op de vier milieuvergunningen werd bezwaar aangetekend. En onder leiding van VvdG won de organisatie honderden zaken bij de Raad van State.

Naast het feit dan VvdG niet vies was van de centjes moet er bij de moord op Fortuyn ook verwezen worden naar een afgeluisterd telefoongesprek dat op 7 januari 2002 werd opgevangen door het politiekorps van IJsselland tussen twee milieu-activisten. In deze gesprekken is er sprake van een plan voor de moord op Pim Fortuyn, waarin was te horen “Hij moet dood”. Of VvdG zelf bij deze gesprekken betrokken was is niet duidelijk. Volgens het betrokken korps moest dit gesprek helemaal niet serieus worden genomen en mocht in geen geval worden gezien als een plan tot uitvoering van een moord op Fortuyn.

Zeer vreemd is wel dat het betreffende politiekorps heeft verzuimd deze informatie door te spelen aan Den Haag of aan de binnenlandse veiligheidsdienst. Dit is wel gebeurd, maar pas veel later, namelijk NA 6 mei 2002, na de moord dus! De zo noodzakelijke persoonsbeveiliging heeft Pim Fortuyn derhalve nooit gekregen.

U ziet, vele vragen. Maar dat is nog niet alles.

VvdG werd veroordeeld tot –slechts- 18 jaar gevangenis. Deze 18 jaar werden, nadat zowel de familie Fortuyn als het openbaar ministerie in beroep waren gegaan, nogmaals bevestigd door het hof van Beroep. Tot grote ergernis van de familie Fortuyn, de vele vrienden en fans van het eerste uur.

Niet alleen is deze straf wraakroepend mild, ook het Nederlandse justitiebeleid is al even laks als het Belgische. Zo komt VvdG reeds in 2010 in aanmerking voor penitentiair verlof. In Nederland heet het ‘proefverlof’. Ge knalt iemand af om duidelijk politieke redenen en amper 7 jaar na de veroordeling wordt ge al op een weekendje “stappen” getracteerd. Bent u ook zo aan de grond genageld als ik ?

VvdG werd in 17 juli 2003 eveneens verooreeld tot het betalen van € 22.000 schadevergoeding. Tot op heden heeft hij daar nog geen euro van betaald en dit ondanks het feit dat VvdG niet bepaald onvermogend is gezien zijn lucratieve milieuzaakjes en dat bovendien zijn vriendin ‘er warmpjes inzit’ (dixit hemzelf). Uit stukken van het college van procureurs-generaal zou bovendien blijken dat de totale saldi van zijn privé-bankrekeningen ten tijde van de moord ruimschoots voldeden om deze € 22.000 te kunnen betalen.

VvdG weigert evenwel deze schadevergoeding te betalen omdat hij bezwaar maakt tegen de eis van de familie Fortuyn dat hij nu en in de toekomst geen inkomsten mag genereren uit deze moord. VvdG wil namelijk nog geld slaan uit zijn daad in de vorm van het schrijven van een levensverhaal, een biografie over de moord op Pim Fortuyn.
De familie wil uiteraard niet dat hij inkomsten zal krijgen uit artikelen, boeken of andere activiteiten.  De familie stelt dit als voorwaarde om genoegen te nemen met de door de rechtbank bepaalde –minimale- schadevergoeding van 22.000 euro. U zal zeggen, dit is toch de logica zelve. Niet zo voor VvdG. Die weigert deze eis vooralsnog te accepteren.

Zo werd er ook een betalingsregeling voorgesteld van 2.200 euro per jaar voor de komende tien jaar. De erfgenamen van Fortuyn hebben afwijzend gereageerd op dit voorstel: 'Wij hebben geen zin om tien jaar lang aan deze hork vast te zitten', zo zei Marten Fortuyn in een terechte reactie.

VvdG was daarenboven niet alleen een milieu-activist, hij was bovendien ook politiek actief. Getuige daarvan zijn zelf opgerichte partij, Koevoet, waarmee hij in 1990 deelnam aan de gemeenteraadsverkiezingen in Wageningen. VvdG wist met zijn links-anarchistische partijtje echter geen zetel te behalen.

Partijprogramma van Koevoet : het 'elimineren van de onderdrukking van individuen. In welke vorm dan ook'. Hier staat dus niet dieren, maar individuen.

Of het vermoorden van mensen gelijkstaat met “elimineren” is niet meteen duidelijk. Verdere “programmapunten” van VvdG waren : afschaffing van het leger, legalisering van drugs, gratis openbaar vervoer, meer aandacht voor fietsverkeer, nivellering van inkomens, herstructurering van het onderwijs en de mogelijkheid tot bewuste werkloosheid.

Mààr volgens K. Plooy, de officier van justitie (in België is dit het openbaar ministerie) had VvdG géén politiek motief toen hij Pim Fortuyn op 6 mei 2002 doodschoot. Begrijpe wie kan.

Voor VvdG telde, aldus Plooy tijdens de rechtszaak, alleen het dierenwelzijn. De rechter volgde die redenering en veroordeelde VvdG tot (slechts) 18 jaar cel. Als hij volgens de rechtbank wél een politiek motief had gehad, was hij wellicht tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld. De politieke activiteiten van VvdG. zijn tijdens het proces nooit ter sprake gekomen. Voor zover ik weet was Fortuyn nochtans geen veehouder, die weigerde zijn losgeld te betalen. Maar wel een politicus pur sang en dit met uitgesproken meningen. Volgens de rechtbank had het echter allemaal niets met politiek te maken !

Ik laat het oordeel over aan het gezond verstand van de lezer, maar het minste wat men kan zeggen is dat er wel bijzonder veel losse eindjes zijn in dit trieste verhaal.

5 JAAR GELEDEN WERD PIM FORTUYN VERMOORD

 Wilhelmus Simon Petrus Fortuyn  1948 – 2002

(foto genomen in Palazzo di Pietro, zijn huis in Rotterdam)

Precies 5 jaar geleden op maandag 6 mei 2002 om zeven over zes werd Pim Fortuyn vermoord. Fortuyn had net de studio van Radio3 FM op het Mediapark in Hilversum verlaten na een interview, toen een man getooid met een baseballpet de vijf fatale schoten loste. Pim Fortuyn overleed korte tijd later. Het was één week voor de tweede-kamerverkiezingen van 2002 in Nederland. De meest onwezenlijke verkiezingen van Nederland ooit.

Pim Fortuyn richtte, na ruzie binnen de partij Leefbaar Nederland, korte tijd voor de verkiezingen zijn eigen partij op : de Lijst Pim Fortuyn (LPF).

“Ik ga de politiek in uit compassie en uit commitment. De politiek schreeuwt om een turn-around.” Zo kondigde hij zijn intrede in de politiek in Nederland aan. Voor veel mensen belichaamde hij dan ook de route naar meer persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid. Weg van de linkse ideologie en betutteling. Weg van paars.

De laatste week van zijn leven vertoefde Fortuyn zondermeer in een euforie. Na zovele tegenslagen kon eindelijk zijn droom in vervulling gaan. Hij was immers de politiek ingegaan om premier te worden. Voor iets minder deed Fortuyn het niet. Op de dag van zijn moord stond de LPF in de peilingen op maar liefst 38 zetels. Twee maanden daarvoor bestond de Lijst Pim Fortuyn zelfs nog niet eens. Kun je nagaan hoe Nederland door deze alerte man door elkaar werd geschud.

Zelfs de Volkskrant, nu niet bepaald een “Fortuynist”, zette toen op de voorpagina: 'Opinieleider: LPF grootste, Pim premier'

De LPF behaalde uiteindelijk bij deze verkiezingen 26 zetels en Pim Fortuyn kreeg postuum nog meer dan 1.300.000 voorkeurstemmen. Nederland schudde op zijn grondvesten, zoveel is duidelijk.

‘De Goddelijke Kale' -zoals zijn goede vriend Theo van Gogh Pim Fortuyn noemde- vetrouwde het publiek in een interview kort voor zijn dood toe dat hij ervan droomde om minstens 85 jaar te worden en liefst in zijn Italiaans lievelingsdorpje Provecano di San Giorgio, waar hij een buitenverblijf had.

Pim is er slechts 54 geworden, want ene Volkert van der Graaf besliste er anders over.

Zoals zovelen kan ik mij nog perfect herinneren waar ik was toen het onheilsbericht van de moord mij ter ore kwam.

“Dit kan toch niet waar zijn ?” was mijn eerste gedachtenflits. Helaas, het was wèl waar. Pas enkele uren later, toen ik die afgrijselijke beelden zag op televisie, begon het langzaam-aan tot mij door te dringen wat er was gebeurd.

En wat er was gebeurd is iets wat ieder beschaafd persoon voor onmogelijk achtte in een Westers democratisch land. Pim Fortuyn was vermoord. Vermoord voor zijn mening! De flamboyante wonderboy was plots niet meer. Niet alleen een smet op het blazoen van de Nederlandse democratie. Neen, een schande voor alle mensen van goede wil.

De reactie van het publiek was dan ook navenant. Een nooit geziene volkstoeloop, massa’s bloemen en vele tranen. De mensen waren geschokt tot in het diepste van hun ziel. De meesten konden niet echt vatten wat er zich had voorgedaan, maar ze voelden allemaal perfect aan dat er iets niet klopte.

Tijdens de begrafenis van Fortuyn verwoordde Theo van Gogh het zo : “Volgens mij is hij het slachtoffer geworden van een politieke moord, ingegeven door de hetze van de paarse partijen.” Even later zou van Gogh -o macabere ironie van het lot- zelf het slachtoffer worden van diezelfde hetze.

Op de grafsteen van Fortuyn in Westerland staat nu treffend de volgende tekst :

Deze woorden spreken voor zich. Het drukt gevat de ontzetting en de ingehouden woede uit van zovele aanhangers, bewonderaars en “fans”.

In een volgend deel ga ik nader in op de betekenis van Fortuyn, maar ik wil de lezer nu reeds toevertrouwen dat ik uit diep respect en bewondering voor de figuur van Pim Fortuyn sinds mei 2002 de pseudoniem Pim heb aangenomen. En die hanteer ik nog steeds met alle graagte en de gepaste trots.

 

Waar je ook bent, beste Pim, het ga je goed. Ik blijf in ieder geval “at your service”.

Pim

Deze bijdrage bestaat na deze nog uit 3 delen : Volkert van der Graaf – Pim Fortuyn – Geert Wilders

Als wij beweren dat we de "officiële" media beu zijn en hun manier van eenzijdig berichten en het verdraaienvan feiten, dan steunt dat niet op onze rijke fantasie.

Meestal gaan we schouderophalend voorbij aan de schendingen  van de basis van onze democratie maar soms overloopt het je.  Zoals vanavond bij het korte nieuws van 17.45 uur op de commerciële  zender VTM, waar de redactie het stelt met afdankertjes van de VRT die voor de centen gaan.  Geen moraal, wel centen, zou Bertold Brecht zeggen.

Naar aanleiding van de begrafenis van Karel Dillen beweerde een vrouwenstem buiten het scherm "dat hij tijdens de oorlog sympathiseerde met de nazi's". Ik ben niet de advocaat van Dillen maar zelfs de Morgen schreef hierover het volgende :
 
Voorts militeerde hij in de Jong-Nederlandse Gemeenschap, een vrij kleine kring van mensen rond Dillen die op Grootnederlands vlak actief waren en onder andere de eerste naoorlogse amnestiemeeting organiseerde. Zelf hadden hij noch zijn familie te maken gehad met de repressie maar Karel Dillen zei zich solidair te voelen met de slachtoffers ervan.

Iets wat ik nooit doe : ik heb onmiddellijk een mail naar de redactie gezonden om te protesteren tegen deze zoveelste tendentieuze berichtgeving.

Ray

Zonnig weer en goed nieuws : wie beweert dat wij verzuurd zijn ?

De opwarming van het klimaat is onze schuld, daar zijn we inmiddels van overtuigd.  Alles is trouwens onze schuld : ook de staatsschuld.  En de ontgoocheling van Ali Baba als hij "Sesam" roept en de grot blijkt leeg te zijn ; op de muur staat met lipstick geschreven : Freya was here !  Onze schuld, we hadden niet  mogen lachen met onze vice-première.

Een van de oorzaken van de opwarming van de aarde is inmiddels opgespoord : de gsm ofte het mobieltje.  Dus vrienden, wat hebben wij vanmorgen thuis in onze GFT- bak gekieperd ?  Ons mobieltje en als iedereen dat doet, zakt de wereldtemperatuur met enkele graden tegen 2020.  Ik werd trouwens zeer nerveus van dat toestelletje dat alleen maar rinkelde als ik kamers verder was en voor de rest zedig, stil in mijn broekzak vertoefde.  Over and out.

Ander goed nieuws is voor de automobilisten onder ons, de reessers.  In de (voorlopige) hoofdstad  Br. van het land B. staan 60 flitspalen te flitsen.  Zeer druk verkeer, diegenen die in de hoofdstad Br. verblijven, willen er uit, de anderen willen er binnen.  Maximum 50 kilometer per uur roept Pascal Smet (ook in het Frans uiteraard, want Paskwal wil geen kweddelen met de Bruxellois).  Niemand luistert naar Paskwal, zelfs de honden lopen hem achteloos voorbij, alhoewel sommige hun poot opheffen tegen zijn been.

De boetes stromen binnen, het gewest zou er bijna welvarend van worden maar hemel, er zijn zovele andere besognes in het leven van een ambtenaar dat er geen tijd resteert om al die boetes rond te sturen.  Er wordt pas actie ondernomen voor al wie tegen  87 kilometer per uur door de straten dendert, dat is een tolerantieverhoging van 74%.  Comment ?  Ik denk dat ze die zelfde tolerantiegrens toepassen op de criminaliteit. 

Goed weer, goed nieuws. Voor de GSM-ers, voor de reessers en voor wie kattenkwaad wil uithalen.

Ray

De Europese Commissie is een bewonderenswaardige verzameling politici uit 27 landen.

Zij hebben de meest uiteenlopende bevoegdheden, beheren gigantische begrotingen en elke keer als nieuwe  landen de EU vervoegen, hebben die nieuwelingen ook recht om een commissaris aan te duiden.

Aanduiden ?  Jazeker, de grootste machtspotentaten van het continent worden niet verkozen. Ze zijn evenmin nauwelijks onderworpen aan parlementaire controle. Het Europese Parlement waar het land B 24 exemplaren heen zendt,  heeft zeer luttele bevoegdheden.  De interministriële vergaderingen bepalen zogenaamd de grote lijnen (die vooraf worden klaargestoofd in ambtelijke bijeenkomsten), de Commissie distilleert daaruit belissingen, en heel dat circus probeert ons wijs te maken, dat wij in een democratische omgeving vertoeven.

Zolang er voldoende centjes rondgaan en ieder het zijne uit deze voorlopige hoorn des overvloeds moge halen, zal de fiësta voortduren.   Klokkenluiders worden genadeloos van de toren gezwierd, zoals onze islamitische broeders ons dit leren.

Elk schot is natuurlijk niet in de  roos. Zoals het mikken van 30 satellieten in de ruimte om ons eigen Europese GPS systeempje te bezitten met de naam Galileo.  Voor 10 mei aanstaande moest het daarvoor in het leven geroepen consortium definitief van start gaan, werd twee jaar geleden beslist.  Het consortium zegt "foert" en de socialist Verheugen van de SPD (uit het land D met de strepen in de hozontale richting) die zichzelf al in 2010 Meester van de Ruimte zag, is een crisis nabij.  "Ich habe noch 2000 Millionen Euri auf meine Begrossung für den Galileo" riep hij uit (zijn Duits is lang niet meer in orde sedert hij in Brussel resideert). Zwei Miljard, miljarde, das ist 80 miljard alte frankskes.

De achtergrond van die nieuwe peperdure miserie is weer eens de Europese eigenwaan, alles beter te kunnen.  De Amerikanen beschikken al vele jaren over hun eigen GPS die ze graag ter beschikking stellen, maar dat is een militair project en daar huiveren de Europese socialisten van.  Als het van Cuba of China zou geweest zijn, geen bezwaar maar van de USA, daar liggen oceanen van ideologisch verschil tussen. 

Het is zeer twijfelachtig of Galileo van de grond zal komen, het zou "democratisch" leuk zijn te vernemen wat er misgelopen is binnen het consortium evenals te weten hoeveel "Euri" er al verprutst zijn.  Voor de staten die rekenden op inkomsten via rekeningrijden is dit afgeblazen project een streep door de rekening. Dus slecht nieuws met een goed randje.  August Vermeylen zal het zich anders hebben voorgesteld, Europeaan zijn.  Wij ook.

Ray