5 JAAR GELEDEN WERD PIM FORTUYN VERMOORD

 Wilhelmus Simon Petrus Fortuyn  1948 – 2002

(foto genomen in Palazzo di Pietro, zijn huis in Rotterdam)

Precies 5 jaar geleden op maandag 6 mei 2002 om zeven over zes werd Pim Fortuyn vermoord. Fortuyn had net de studio van Radio3 FM op het Mediapark in Hilversum verlaten na een interview, toen een man getooid met een baseballpet de vijf fatale schoten loste. Pim Fortuyn overleed korte tijd later. Het was één week voor de tweede-kamerverkiezingen van 2002 in Nederland. De meest onwezenlijke verkiezingen van Nederland ooit.

Pim Fortuyn richtte, na ruzie binnen de partij Leefbaar Nederland, korte tijd voor de verkiezingen zijn eigen partij op : de Lijst Pim Fortuyn (LPF).

“Ik ga de politiek in uit compassie en uit commitment. De politiek schreeuwt om een turn-around.” Zo kondigde hij zijn intrede in de politiek in Nederland aan. Voor veel mensen belichaamde hij dan ook de route naar meer persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid. Weg van de linkse ideologie en betutteling. Weg van paars.

De laatste week van zijn leven vertoefde Fortuyn zondermeer in een euforie. Na zovele tegenslagen kon eindelijk zijn droom in vervulling gaan. Hij was immers de politiek ingegaan om premier te worden. Voor iets minder deed Fortuyn het niet. Op de dag van zijn moord stond de LPF in de peilingen op maar liefst 38 zetels. Twee maanden daarvoor bestond de Lijst Pim Fortuyn zelfs nog niet eens. Kun je nagaan hoe Nederland door deze alerte man door elkaar werd geschud.

Zelfs de Volkskrant, nu niet bepaald een “Fortuynist”, zette toen op de voorpagina: 'Opinieleider: LPF grootste, Pim premier'

De LPF behaalde uiteindelijk bij deze verkiezingen 26 zetels en Pim Fortuyn kreeg postuum nog meer dan 1.300.000 voorkeurstemmen. Nederland schudde op zijn grondvesten, zoveel is duidelijk.

‘De Goddelijke Kale' -zoals zijn goede vriend Theo van Gogh Pim Fortuyn noemde- vetrouwde het publiek in een interview kort voor zijn dood toe dat hij ervan droomde om minstens 85 jaar te worden en liefst in zijn Italiaans lievelingsdorpje Provecano di San Giorgio, waar hij een buitenverblijf had.

Pim is er slechts 54 geworden, want ene Volkert van der Graaf besliste er anders over.

Zoals zovelen kan ik mij nog perfect herinneren waar ik was toen het onheilsbericht van de moord mij ter ore kwam.

“Dit kan toch niet waar zijn ?” was mijn eerste gedachtenflits. Helaas, het was wèl waar. Pas enkele uren later, toen ik die afgrijselijke beelden zag op televisie, begon het langzaam-aan tot mij door te dringen wat er was gebeurd.

En wat er was gebeurd is iets wat ieder beschaafd persoon voor onmogelijk achtte in een Westers democratisch land. Pim Fortuyn was vermoord. Vermoord voor zijn mening! De flamboyante wonderboy was plots niet meer. Niet alleen een smet op het blazoen van de Nederlandse democratie. Neen, een schande voor alle mensen van goede wil.

De reactie van het publiek was dan ook navenant. Een nooit geziene volkstoeloop, massa’s bloemen en vele tranen. De mensen waren geschokt tot in het diepste van hun ziel. De meesten konden niet echt vatten wat er zich had voorgedaan, maar ze voelden allemaal perfect aan dat er iets niet klopte.

Tijdens de begrafenis van Fortuyn verwoordde Theo van Gogh het zo : “Volgens mij is hij het slachtoffer geworden van een politieke moord, ingegeven door de hetze van de paarse partijen.” Even later zou van Gogh -o macabere ironie van het lot- zelf het slachtoffer worden van diezelfde hetze.

Op de grafsteen van Fortuyn in Westerland staat nu treffend de volgende tekst :

Deze woorden spreken voor zich. Het drukt gevat de ontzetting en de ingehouden woede uit van zovele aanhangers, bewonderaars en “fans”.

In een volgend deel ga ik nader in op de betekenis van Fortuyn, maar ik wil de lezer nu reeds toevertrouwen dat ik uit diep respect en bewondering voor de figuur van Pim Fortuyn sinds mei 2002 de pseudoniem Pim heb aangenomen. En die hanteer ik nog steeds met alle graagte en de gepaste trots.

 

Waar je ook bent, beste Pim, het ga je goed. Ik blijf in ieder geval “at your service”.

Pim

Deze bijdrage bestaat na deze nog uit 3 delen : Volkert van der Graaf – Pim Fortuyn – Geert Wilders

Als wij beweren dat we de "officiële" media beu zijn en hun manier van eenzijdig berichten en het verdraaienvan feiten, dan steunt dat niet op onze rijke fantasie.

Meestal gaan we schouderophalend voorbij aan de schendingen  van de basis van onze democratie maar soms overloopt het je.  Zoals vanavond bij het korte nieuws van 17.45 uur op de commerciële  zender VTM, waar de redactie het stelt met afdankertjes van de VRT die voor de centen gaan.  Geen moraal, wel centen, zou Bertold Brecht zeggen.

Naar aanleiding van de begrafenis van Karel Dillen beweerde een vrouwenstem buiten het scherm "dat hij tijdens de oorlog sympathiseerde met de nazi's". Ik ben niet de advocaat van Dillen maar zelfs de Morgen schreef hierover het volgende :
 
Voorts militeerde hij in de Jong-Nederlandse Gemeenschap, een vrij kleine kring van mensen rond Dillen die op Grootnederlands vlak actief waren en onder andere de eerste naoorlogse amnestiemeeting organiseerde. Zelf hadden hij noch zijn familie te maken gehad met de repressie maar Karel Dillen zei zich solidair te voelen met de slachtoffers ervan.

Iets wat ik nooit doe : ik heb onmiddellijk een mail naar de redactie gezonden om te protesteren tegen deze zoveelste tendentieuze berichtgeving.

Ray

Zonnig weer en goed nieuws : wie beweert dat wij verzuurd zijn ?

De opwarming van het klimaat is onze schuld, daar zijn we inmiddels van overtuigd.  Alles is trouwens onze schuld : ook de staatsschuld.  En de ontgoocheling van Ali Baba als hij "Sesam" roept en de grot blijkt leeg te zijn ; op de muur staat met lipstick geschreven : Freya was here !  Onze schuld, we hadden niet  mogen lachen met onze vice-première.

Een van de oorzaken van de opwarming van de aarde is inmiddels opgespoord : de gsm ofte het mobieltje.  Dus vrienden, wat hebben wij vanmorgen thuis in onze GFT- bak gekieperd ?  Ons mobieltje en als iedereen dat doet, zakt de wereldtemperatuur met enkele graden tegen 2020.  Ik werd trouwens zeer nerveus van dat toestelletje dat alleen maar rinkelde als ik kamers verder was en voor de rest zedig, stil in mijn broekzak vertoefde.  Over and out.

Ander goed nieuws is voor de automobilisten onder ons, de reessers.  In de (voorlopige) hoofdstad  Br. van het land B. staan 60 flitspalen te flitsen.  Zeer druk verkeer, diegenen die in de hoofdstad Br. verblijven, willen er uit, de anderen willen er binnen.  Maximum 50 kilometer per uur roept Pascal Smet (ook in het Frans uiteraard, want Paskwal wil geen kweddelen met de Bruxellois).  Niemand luistert naar Paskwal, zelfs de honden lopen hem achteloos voorbij, alhoewel sommige hun poot opheffen tegen zijn been.

De boetes stromen binnen, het gewest zou er bijna welvarend van worden maar hemel, er zijn zovele andere besognes in het leven van een ambtenaar dat er geen tijd resteert om al die boetes rond te sturen.  Er wordt pas actie ondernomen voor al wie tegen  87 kilometer per uur door de straten dendert, dat is een tolerantieverhoging van 74%.  Comment ?  Ik denk dat ze die zelfde tolerantiegrens toepassen op de criminaliteit. 

Goed weer, goed nieuws. Voor de GSM-ers, voor de reessers en voor wie kattenkwaad wil uithalen.

Ray

De Europese Commissie is een bewonderenswaardige verzameling politici uit 27 landen.

Zij hebben de meest uiteenlopende bevoegdheden, beheren gigantische begrotingen en elke keer als nieuwe  landen de EU vervoegen, hebben die nieuwelingen ook recht om een commissaris aan te duiden.

Aanduiden ?  Jazeker, de grootste machtspotentaten van het continent worden niet verkozen. Ze zijn evenmin nauwelijks onderworpen aan parlementaire controle. Het Europese Parlement waar het land B 24 exemplaren heen zendt,  heeft zeer luttele bevoegdheden.  De interministriële vergaderingen bepalen zogenaamd de grote lijnen (die vooraf worden klaargestoofd in ambtelijke bijeenkomsten), de Commissie distilleert daaruit belissingen, en heel dat circus probeert ons wijs te maken, dat wij in een democratische omgeving vertoeven.

Zolang er voldoende centjes rondgaan en ieder het zijne uit deze voorlopige hoorn des overvloeds moge halen, zal de fiësta voortduren.   Klokkenluiders worden genadeloos van de toren gezwierd, zoals onze islamitische broeders ons dit leren.

Elk schot is natuurlijk niet in de  roos. Zoals het mikken van 30 satellieten in de ruimte om ons eigen Europese GPS systeempje te bezitten met de naam Galileo.  Voor 10 mei aanstaande moest het daarvoor in het leven geroepen consortium definitief van start gaan, werd twee jaar geleden beslist.  Het consortium zegt "foert" en de socialist Verheugen van de SPD (uit het land D met de strepen in de hozontale richting) die zichzelf al in 2010 Meester van de Ruimte zag, is een crisis nabij.  "Ich habe noch 2000 Millionen Euri auf meine Begrossung für den Galileo" riep hij uit (zijn Duits is lang niet meer in orde sedert hij in Brussel resideert). Zwei Miljard, miljarde, das ist 80 miljard alte frankskes.

De achtergrond van die nieuwe peperdure miserie is weer eens de Europese eigenwaan, alles beter te kunnen.  De Amerikanen beschikken al vele jaren over hun eigen GPS die ze graag ter beschikking stellen, maar dat is een militair project en daar huiveren de Europese socialisten van.  Als het van Cuba of China zou geweest zijn, geen bezwaar maar van de USA, daar liggen oceanen van ideologisch verschil tussen. 

Het is zeer twijfelachtig of Galileo van de grond zal komen, het zou "democratisch" leuk zijn te vernemen wat er misgelopen is binnen het consortium evenals te weten hoeveel "Euri" er al verprutst zijn.  Voor de staten die rekenden op inkomsten via rekeningrijden is dit afgeblazen project een streep door de rekening. Dus slecht nieuws met een goed randje.  August Vermeylen zal het zich anders hebben voorgesteld, Europeaan zijn.  Wij ook.

Ray

Ik loop nog liever het risico in de terminal van  Zaventem te moeten overnachten omdat het personeel  van BIAC de choucroute te zuur vindt en terecht enkele dagen in staking gaat  dan met die verrekte KLM te vliegen. Of omdat de piloten van de opvolger van Sabena syndicaal te weinig tijd in het buitenland krijgen om hun triootjes met de luchtwaardinnen af te werken.

Als ik kwaad ben noem ik Nederland, Holland en dan haal ik ook alle clichés boven : klompen, tulpen, kaas, gierigaards en nu KLM-ers !  Zo, dat lucht helemaal niet op, het is zelfs tamelijk belachelijk maar het leven hoort niet toe aan de slimmeriken, dat heeft u ook al lang door.

Wat vindt u hiervan, dames en heren ?  De KLM heeft 60 (ZESTIG) jaar geleden nazi's (NAZI'S) overgevlogen naar Zuid-Amerika !  Daar zet ik graag een oproepteken achter als blijk van de heftige verontwaardiging die mijn deel is en hopelijk ook de uwe moge worden, na deze schokkende onthulling.

Het zijn de Hollandse liberalen (u ziet ik ben nog niet in mijn normale doen) die het feit in de ruchtbaarheid gooien, uitgerekend in deze delicate periode van herdenkingen. In Rotterdam mogen de Palestijnen hun conflict met Israël uit de doeken komen doen en dat zal keurig en objectief verlopen : Hamas is tenslotte een vredesbeweging.  En als er bommen ontploffen moeten die stomme Joden maar maken dat ze ergens anders zijn. Bijvoorbeeld  bezig met het metselen van een muur op sabbat, hun vrije dag. 

Om de hypocriete (synoniem voor politiek-correcte) kerk en moskee in het midden te houden, wordt nu een nooit opgehelderd dossier van zestig jaar geleden afgestoft en op de discussietafel gegooid : KLM en de nazi's.  Het is niet de eerste keer dat deze beschuldigingen opklinken, het is ook niet toevallig dat ze in deze periode weer eens opgerakeld worden.

Nederland is het Noorden kwijt.  De traditionele partijen die normaliter de politieke macht onder mekaar verdelen zitten alle aan te kijken tegen verliezen van leden, kiezers en geloofwaardigheid.  De VVD die in de oppositie zit, profiteert nauwelijks van de kritiek die openlijk kan geuit worden, de regerende PvdA ziet elke week met de prognoses het zetelaantal slinken en het zijn de ontraditionelen van de SP (Marijnissen, de vakbondsman van Mao) en Wilders van de PVV die aan de haal gaan met de gunsten van de democratie.  Zelfs het  Hollands voetbal biedt geen zekerheden meer  en ontaardt in paniekspel : tegen alle verwachtingen en bookmakers in kwam er een totaal andere landskampioen naar voor dan verwacht. Overal verrassingen.

Nu is het de beurt aan de nationale luchtvaartmaatschappij : waarom geen vliegtuigen naar beneden  halen als we elke dag reputaties neerhalen ? Het is allemaal voor het goed van het volk.

Ray

Na lang redactioneel overleg hebben wij beslist de nieuwsredacties van de VRT en de VTM te volgen in hun neutrale weergave van de Franse verkiezingen.  Het is tenslotte in het belang van iedereen dat de beste kandidate moge winnen. Vandaar deze neutrale portrettering.  (Ook te verkrijgen in het Arabisch en Frans op aanvraag).

Mevrouw Royal is een zachte, beminnelijke, bekommerde vrouw, die rechtvaardigheid en sociale gelijkheid nastreeft.  Haar beleid zal een zegen zijn voor de Fransen die voor de eerste keer in hun woelige geschiedenis zullen ervaren wat de zachtzinnige oprechtheid van een vrouwelijke president betekent.  Een schoon milieu, iedereen elke dag propere lakens en gelapte ramen, voor diegenen die iets wilen doen, wordt de 25-urenweek ingesteld en elke vrouw krijgt naast haar man (of partner want lesbotisme zal aangemoedigd worden) een paracommando van het Vreemdenlegioen om haar te beschermen.  De Eiffeltoren zal rose geschilderd worden en alle aanhangers van Le Pen en ander rechts tuig zullen door de Maghrebijnse gemeenschap gestenigd worden, ter bevordering van de tolerantie.

Sarkozy is een hond, een lafaard, een ruziestoker, een fascist, een concentratiekampbeul, een smerige kapitalist, een oorlogszuchtige fanaat, een vrouwenmepper, een alcoholist, een homfobe sodomiet, een doortrapt zakkenvuller, een crapuul, een dictator, een racist (dat waren we bijna vergeten), een dommerik, een gelijkhebberige fantast, een geobsedeerde rechtse nationalist.

Wij hopen u met deze objectieve portretjes duidelijk gemaakte te hebben dat u in volle vrijheid uw voorkeur mag uitspreken.  Vive la France !  Vive Madame la Présidente.

La Rédaction neutre.

The Scottish Nationalist Party (SNP) heeft waarschijnlijk de verkiezingen in eigen land gewonnen en ook in Wales doen de nationalisten het goed.

Groot-Brittannië is een nog veel grotere aanhanger dan het land B. van het politiek-correcte  handelen en optreden.  Alles wat vreemd is, zolang het niet Europees is weliswaar, wordt op gejuich onthaald.  De partijpolitiek is in quasi alle echelons doordrongen van een diep schuldbesef dat te maken heeft met een niet verteerd koloniaal verleden en tegelijk het bewust afstand willen nemen van de Britse identiteit. Dit is niet de mening van de man in de straat maar die vindt nergens meer gehoor.  Ook de wetenschappelijke  en universitaire wereld stelt zich integraal in functie van de nieuwe doctrine : "Palm ons in".  Het bizarre is dat men zich wél blijft afzetten tegen the Continent (Europa) waar Groot-Brittannië nochtans deel van uitmaakt via de Europese Unie, zij het niet de monetaire.  Een ruim stuk van de economische wederopgang danken de Britten ongetwijfeld aan hun aanwezigheid in de EU maar dat willen zij niet geweten hebben.  Een land dat uitsluitend op basis van het eigen monetaire beleid goede economische resultaten neerzet, is vrij ongeloofwaardig.

Terug naar de verkiezingen.  Schotland, dat hoofdzakelijk socialistisch gezind is, wees ditmaal Labour van de hand en koos voor de nationalisten van de SNP, die zich ook ter linkerzijde situeren.  In de Engelse pers wordt druk gespeculeerd over fraude en allerlei bedrog, ook bij de electronische stemmingen ...  Tiens, dat is vreemd, ons wordt verteld dat er niets fout kan lopen met stemcomputers.  Of zou het van de uitslag afhangen ?

Nog even dit : de Schotten zijn evenmin als hun Engelse buren felle aanhangers van de EU.  Het positieve in de situatie bevindt zich in het terug opzoeken van de eigen identiteiten in Europa.

Ray

Net voor de verkiezingen nog een presentje ?  Ditmaal van de minister voor mobiliteit en egaliteit. 

Gisteren ontving het Roze Huis van de Stad Antwerpen een schamele diversiteitsprijs van 1500 euro wegens activiteiten met de allochtone gemeenschap. De verdrukte minderheden vinden mekaar, of zoiets. Ik had nog nooit van dergelijke "prijs" gehoord maar in deze welvarende stad, vrij van schulden en bulkend van de centen en overschotten regent het multiculturele  prijzen alom. Omzeggens elke burger kan  's morgens ontwaken met voor zijn deur een chauffeur in livrei die uit naam van het stedelijk magistraat een Prijs komt aanreiken.  Het is hier precies Las Vegas of het hoofdkantoor van de Nationale Loterij voor politiek correcten.

Eerlijk gezegd, ik had te doen met Monica Deconinck die opgestuurd werd met 30 briefjes van 50 euro in een bruine omslag met de tong persoonlijk dichtgelikt door de Dictator van de Grote Markt.  "En een ontvangstbewijs laten tekenen, Monique" luiden zijn bevelen. Ik heb altijd te doen met Monica, sedert ze honderden miljoenen verloren heeft in de gangen van het OCMW, maar dat is voorbij en vergeten.   Wèg is weg. 

Die van het Roze Huis stonden wat bedremmeld te kijken naar die armzalige prijs.  Hun recette van een half nachtje tempeesten ligt heel wat hoger.  Om de pil te vergulden komt Van Brempt, mobiel en egaal vandaag echter meedelen dat de Holebi beweging voor haar werking een extraatje ontvangt van 1 miljoen euro.

Holebiwerking ?

Ik heb nog een markante tekst liggen van Gerard Bodifée, astrofysicus, columnist en gelegenheidsfilosoof,  die ik u graag voorleg :

"Ik betreur te moeten bekennen dat een zekere niet gewilde maar reële homofobie zich van mij meester maakt.  Wat ik voel,  vloeit niet voort uit enig bezwaar dat ik tegen de geaardheid van homoseksuele mensen zou hebben, wel uit de vrees dat deze mensen zich als groep geleidelijk aan boven elke kritiek verheven achten. Het is zorgwekkend dat het haast onmogelijk wordt nog standpunten in te nemen die de homobeweging niet welgevallig zijn."

Wie zich bijvoorbeeld uitspreekt tegen het homohuwelijk of tegen adoptie door homostellen, wordt uitgekreten voor racist.  De zwaar betoelaagde Holebifederatie neemt vlakaf partijpolitieke standpunten in.

Slachtoffers van discriminatie blijken zelden uit te groeien tot voorbeelden van tolerantie.  Als een wijs man zoals Gerad Bodifée het zegt, zijn we in goed gezelschap.

Ray

Zij die klaar staan met verwijten, schimpscheuten en beledigingen dat rechtvaardig rechts in dit land de pest vertegenwoordigt, hebben nog nooit op een afdoende manier de discussie willen aangaan over de toekomst van dit land en Europa. Schelden en schimpen als dokwerkers. Sentimenten in plaats van argumenten.

Het spijt me nogmaals tot deze conclusie te moeten komen maar het gebrek aan dialoog, het in een cirkeltje blijven draaien omheen de eigen beperkte visies van vandaag tot morgen, begint danig op te vallen en te vervelen. En de kiezers zijn bewuster dan men denkt.

De opruiende taal, de doorzichtige beloftes en het met de ene hand geven en met de andere hand terugnemen van aalmoezen is beschamend.  In de maand mei krijgen de werknemers vijftig euro meer die ze weldra terug kunnen storten in de staatskas via nieuwe taksen of belastingen. Er wordt vanuit gegaan dat we allemaal kort van geheugen zijn.

De socialisten + de onvermijdelijke groene volgelingen van Mao eisen een "graaitaks" op de hoge vergoedingen van managers.  Voor mij niet gelaten maar de bedoeling is niet zozeer te "graaien" (daar kennen de sossen inderdaad wat van) dan wel een kunstmatige sfeer te scheppen  van de vele arme kleintjes tegen de kapitalisten. 

 De SPa vertoeft  acht jaar in de regering en heeft alle mogelijkheden in handen om te graaien en te scharrelen, te pikken, te pakken en af te nemen.  Als plots de begroting in evenwicht zou komen door enkele miljoenen (?) te ontfutselen bij de rijken, wat weerhoudt hen om het te doen ?  Het gaat om een kleine groep die electoraal niets voorstelt en de opbrengst zal navenant zijn. Wat een goedkope demagogen, die socialisten !  Ze zouden beter verantwoording afleggen over de miljarden uit het Zilverfonds, over de trucs waarmede ze "onze" staatseigendommen verlappen.  Dat geknoei is een staatsregering van een beschaafd land onwaardig.

De liberalen laten ook van zich horen !  Die voelen zich geroepen om de enkele honderden graai-managers vrij te pleiten .  "Iedereen heeft recht op een bonus" roept de wanhopige Verhofstadt, in stilte hopend enbiddend dat zijn bonus nog eens vier jaar premierschap moge zijn.  De kleine kopschudder uit Mechelen springt hem natuurlijk bij : "Ja, ja, dat vind ekik ook".  Ze zijn overeengekomen bij de VLD om Slangen uit beeld te houden, als het over geld gaat. Dat is strategisch goed gezien.

Volgens de grote blauwe zwaailichten moeten de bedrijven en zelfstandigen hun werknemers laten deelnemen in de winsten.  Voilà, ze scoren alweer bij het bedrijfsleven.  

De socialisten blijven het geld ontstelen van de rijken en de liberalen delen het geld dat niet van hen is en waar ze niets over te zeggen hebben uit aan anderen.

Ray

Afhankelijk van de studies en de componenten die in aanmerking worden genomen (Sociale zekerheid -  Federale begroting -  de financiering van Gewesten en Gemeentes -  de Federale staatsschuld  - intresten op de overdrachten uit het verleden) worden die transfers geraamd op een bedrag tussen 3,5 en 13 miljard. Er zit dus wel wat verschil op de bedragen, maar de transfers zélf kunnen niet geloochend worden. 

Daarnaast zijn er nog tal van andere communautaire scheeftrekkingen in dit land, hieronder enkele voorbeelden : 

-        Overheidstewerkstelling bedraagt in Wallonië 40% (in Vlaanderen 25%).    

-         Onverklaarbare hoge uitgaven voor gezondheidszorg in Wallonië, ook al proberen de PS en minister Demotte dit tegen te spreken  met de één of andere grafiek van het Riziv.

-         Een Waal raadpleegt 16% meer specialisten dan een Vlaming en de Waalse artsen hebben 20% meer klinische biologie en radiologie nodig om diagnoses te stellen dan Vlaamse artsen. 

-         In Vlaanderen staan er 1.118 flitspalen, in Wallonië 75 en in het Brussels Gewest vind je er 60. De opbrengst van de verkeersboeten gaat voor 57% naar de Vlaamse politiekorpsen, 38,5% naar Waalse en 4,5% naar de Brusselse zones. Daartegenover staat dat meer dan 80% van alle verkeersboetes in Vlaanderen worden uitgeschreven.

       
Uit een studie van de Vlaamse administratie blijkt bovendien dat, in de veronderstelling dat de werkende bevolking ongewijzigd blijft, de transfers vanuit Vlaanderen de komende jaren alleen maar zullen toenemen.

Het Vlaams Belang is gewonnen voor solidariteit binnen een Europees kader tussen Vlamingen en andere volkeren waaronder – waarom niet – het Waalse. Maar deze solidariteit moet altijd vrijwillig zijn, doorzichtig, onderhandeld en natuurlijk ook efficiënt en gecontroleerd. Daarvan is in België helemaal geen sprake.

De vele miljarden die jaarlijks van Vlaanderen naar Wallonië vloeien, zijn geen teken meer van “Belgische solidariteit” maar door de staat georganiseerde diefstal.

De stopzetting van de Waalse miljardendiefstal is één van de prioriteiten die ik mij stel.

 Het is weer in orde : Madame Rolin, burgemeester van Rode weigert toelating om te betogen op 6 mei.   Madame Rolin behoort tot de Franse staatskatholieken en haar papa was vroeger minister. De Rolins zijn van die echte grimmige Belgen, die uitsluitend Frans praten, stinkrijk zijn, nog veel belangen in Congo hebben en als ze naar mekaar lachen, azijn uit hun bek spuiten. Ze zijn bovendien zo gierig,  als ge een haar uit hun gat trekt, klinkt het als een bel (sorry, Nederlandse vrienden, dàt kan ik onmogelijk in het AN omzetten)  U herkent het soort, dat in Knokke-le-Zoute voorbij de Place Albert Premier (ofte de Place m'as-tu-vus) banjert, zonder op een terras neer te strijken want dat is te duur maar wel geniet van de koffiegeur ?  Dàt zijn ze, de Rolins.  In de winter dragen ze een groene jagersjas die ze erfden van bompa en als het in de living 15 graden is zweten ze.

Marino van Keulen heeft al gezegd dat hij de beslissing van Rode zal vernietigen en het KVHV deelt mede dat ze ongeacht de houding van de franskiljons alleszins hun manifestatie laten doorgaan. Eerst beriep de domme vrouw zich op de "sperpeiode" voor de verkiezingen om de betoging te verbieden, door Keulen bestempeld als een flutargument en nu heeft ze een nieuw verbod afgekondigd, omwille van de veiligheid.  Het KVHV is niet Ali Baba met zijn veertig rovers, nietwaar. 

Hoe is het mogelijk dat wij op eigen territorium verbod krijgen te manifesteren door volksvreemden die onze taal niet kennen maar hier wel de plak zwaaien ?  Leg dat eens uit in het buitenland ...

Ray

 

Renaat Landuit is bang op het fietspad, zegt hij tegen Gazet van Antwerpen - met simultaanvertaling uiteraard. Want er zijn veel auto's en Renaat is geen begenadigd fietser, zoals hij evenmin een getalenteerd spreker is.  Renaat is eigenlijk een omhooggevallen peer die zijn boterhammetje dankt aan zijn onvoorwaardelijke trouw aan de partij die eens de arbeiders toebehoorde.

Renaat Landuit is een angsthaas,  als u mij vraagt.  Hij is ook bang van fascisten, althans van mensen die hij ervan beschuldigt fascisten te zijn. Dat zijn steeds diegenen die Renaat's opvattingen niet delen. Die mogen, ook al zijn ze verkozen op eenzelfde democratische  manier dan hij , niet deelnemen aan gesprekken over de veiligheid op onze wegen. 

Renaat Landuit is een absolute schijtlaars als hij aanwezig is in de ministerraad.  Daar keurt hij  angstig knikkend  alles goed. Alles wat de Zwarte Lola van Justitie bekokstooft en voorlegt : "Oui, oui, chérie", mompelt Renaat, die zich daar René laat noemen om niet uit de toon te vallen.  Maar eens buiten de ministerraad, schrijft hij in een boekje alle flaters van Zwarte Lola op .  "Ik kan dat allemaal veel beter" pocht hij stoer "Ik zou pas een goede minister van Rechtvaardigheid zijn".

Hij zou vooral goed zijn als hij de oorspronkelijke betekenis van zijn naam in toepassing bracht.

Ray

   
De groot-moefti van Jeruzalem komt naar Rotterdam op 5 mei.  Dat is Bevrijdingsdag en het Gidsenland biedt een tolerant platform aan de Palestijnen die het opnemen voor mensenrechten en solidariteit.

Uitgerekend op de dag dat het einde van de afschuwelijke Tweede Wereldoorlog wordt herdacht tijdens dewelke miljoenen onschuldige Joodse mensen kil zijn vermoord, worden de aartsvijanden die het bestaan van Israël bedreigen in de internationale bloemetjes gezet. Over goede smaak kan gediscuteerd worden, inderdaad, maar dit is er ver over.

Wij die gewoon zijn aan pastoors of dominees denken allicht, ach, zo'n moefti is een oude gek in vrouwenkleren die denkt een rechtstreekse gsm-verbinding te hebben met ons heer. Kan zijn maar er is meer.  Ikrima Sabri, zo heet het geval in kwestie, staat bekend voor zijn sterke anti-Joodse uitlatingen.  Bovendien verleende hij zijn "zegen" aan de executie van 15 Arabieren door de Palestijnse overheid.  Toffe priester.

Het zat zo : Israël had opgeroepen om mensen die verdacht werden van terroristische activiteiten aan te geven aan de overheid.  Er kwamen inderdaad meldingen binnen maar helaas in de heksenketel van spionage, contraspionage, verraad, passie en onmenselijkheid die daar heerst, zijn de namen van de informanten bekend geraakt bij de Palestijnen. 

De minister voor leefmilieu van Vlaanderen zou best eens een ploegje luchtonderzoekers naar de Zwalmstreek en de Vlaamse Ardennen sturen en daar de nodige metingen laten verrichten.

Er is iets mis in de samenstelling van de  lucht aldaar. Hoe vredig, landschappelijk, schilderachtig, ruraal het er moge uitzien, de lucht is bezwangerd met iets dat de geesten benevelt.  In Brakel is het al langer geweten dat als Decroo op zijn knol kruipt en het land onveilig maakt met zijn gedraaf, de bewolking opsteekt en ramen en deuren best gesloten blijven.  Hij is weer op zoek naar vrouwvolk of  mentaal gehandicapten zuchten de sukkelaars van Brakel en omgeving, die hun Heer al jaren kotsbeu zijn.

Het was een lange avond gisteren op TF1 met "het" debat en natuurlijk komen er onderwerpen ter sprake waar wij niet veel van afweten.  Stel je voor dat je met barones Mia Doornaert van le Standard samenwoont en die moet al die ingewikkelde Franse problemen in een notendop uitleggen met haar monotone zeurstem, je houdt er een dubbele depressie aan over. 

Eigenlijk wordt zo'n debat enkel uitgezonden op televisie voor enkele miljoenen mensen die onbeslist zijn en al die anderen, twintig tot dertig miljoen, de cijfers lopen uiteen in de kranten, zitten er enkel bij om zich te laten bevestigen in hun voorkeur of afkeer en in de hoop dat een van beiden een fantastische flater begaat.  Big Brother voor beschaafd volk.

Verrassingen waren er nauwelijks, behalve dat Madame Royal een opgewonden standje blijkt te zijn en dat mijnheer Sarkozy zich aardig weet in te tomen.  Vermoedelijk is dit laatste een nieuw imago hem opgelegd door de campagne, maar hij verliest daardoor een stuk van zijn  geloofwaardigheid en aantrekking.  De man overheerste echter  het debat door zijn parate kennis en behendigheid. Het blijft een precaire zaak : een wellevend man van rechts in debat met een zwakkere emotionele vrouw van links moet erg op zijn hoede zijn, want er zitten miljoenen progressieve tantes met de deegrol in aanslag.

Soms was het  gesprek lachwekkend.  Als een toekomstig presidente plechtig verklaart dat elke vrouwelijke ambtenaar die na een late dienst huiswaarts keert, begeleid zal worden, twijfel je aan de voeling met de werkelijkheid van zo iemand.  Verhelderend was eveneens het thema van de in Frankrijk algemeen verspreide 35-uren week en de gevolgen daarvan.  Voor de partijsocialisten die dit knap staaltje van bedrijfsvernietiging danken aan Lionel Jospin, is deze sociale verwezenlijking een hoogtepunt.  Voor vele kleine arbeiders en bedienden is het een ramp, want hun lonen blijven veel te laag, hun sociale bijdragen zijn navenant en hun pensioenen zullen dat ook zijn.  Al de internationale voorbeelden die Sarkozy er bij sleurde (de meesten uit door socialisten bestuurde landen) werden ironisch weggelachen door Madame, die duidelijk in de grote Franse traditie van chauvinisme vastzit.  Europa ligt ergens op de maan maar de Turken zijn welkom.

De pers is in haar commentaren verdeeld vandaag, zoals te verwachten.  De VRT blokt op de nieuwssite dat "het debat onbeslist is".  Dan weet u het wel, zeker ?

 Ho ja, de vraag Lodewijk XVI of Marie-Antoinette ?  Ze zijn beiden tragisch geëindigd onder de guillotine.  Ik houd het bij Louis XIV, de enige echte zonnekoning.  En dat hij maar oplet, want sympathiseren wil niet zeggen, dat we alles goed vinden.

Ray

Het is feest op de redactie, Mijnheer Erik is vertrokken met een gezicht alsof hij moest gaan lunchen met Bruno Tuybens, de klikspaan van het bedrijfsleven.

De reden is echter dat hij deze maand 50 euro extra per werknemer uit zijn gierige zak kan opdiepen bovenop ons welverdiende vakantiegeld.  Mijnheer Bart Somers van Mechelen en van diverse tweedehandsgrieten heeft het vandaag in de gazetten laten drukken : iedereen die werkt krijgt in mei vijftig euro extra in the pocket.  Jobkorting, om de werkers te belonen dat ze werken en diegenen die niet werken jaloers te maken en de bazen zich suf te laten piekeren wanneer en hoe ze dat geschenk van de regering ooit zullen terugzien. Waarom uitgerekend Mijnheer Bart  die mededeling doet is mij een raadsel, want buiten roepen en poepen in zijn stad heeft hij nergens iets in de pap te brokkelen. Misschien in de soep ?

Er zijn boosaardige tongen (op deze redactie, nauwelijks) die beweren dat het te maken heeft met de verkiezingen.  Dat geloven wij echter niet : wie zou er nu zo naïef zijn te proberen onze stem te verwerven met een aalmoes ?  Die van de VLD zeker niet, want dat zijn stuk voor stuk degelijke en fatsoenlijke politici.  Hun voorzitter-adviseur, Mijnheer Schlangen, werd slechts BIJNA veroordeeld voor zesenveertig inbreuken op het weggoochelen van enkele miljoenen euro maar pas op, de zaak verjaarde dus Mijnheer Schlangen is terug een eerbaar burger. Hij zou best eens naar Dokter Jeff Hoeyberghs  stappen om een nieuwe gezicht te laten opereren, want zijn huidige kop werkt op veel mensen hun zenuwen. Dit is een goedgemeend advies van een bekommerde burger.

Alles  is doorzichtig en voorspelbaar dezer dagen.  Valse cijfers alom, (er wordt niet meer ingebroken, de dieven zijn met vakantie) aangepaste statistieken (tienduizenden werklozen zijn verdampt)en  de begrotingen vertonen enorme overschotten. De Walen werken als miertjes en als ze ziek worden, slikken ze een aspro om aan de slag te kunnen blijven.  Er wordt  met geld gesmeten naar de kiezers alsof de pot  met  smeergelden uit Charleroi verhuisd is naar Brussel   is en op 10 juni  brengen wij onze stemmen uit op goed voorbereide stemcomputers.

Waarom moet er dan nog gescholden worden dat die van het Belang achterlijken zijn, en mestkevers en de Pest voor Vlaanderen ? Het zal een mooie verkiezingsstrijd worden.

Ray