Archief

Nog wat lekkere roddel over Serraes oud schepen van de VLD in Gent.  Joepie, het stond in Knack.  Als het niet waar is : wij ontkennen alles en wijzen naar Nonkel Rik.

De spil in het ontslag van Fientje Moerman is Guy Serraes. Volgens ombudsman Bernard Hubeau heeft de Vlaamse minister bestuurlijke fouten gemaakt door PBS - waarachter Serraes schuil gaat - een duur expertencontract te verlenen.

'De vereffenaar'. Met deze slogan trekt Guy Serraes (46) als VLD-gemeenteraadslid in 1994 naar de verkiezingen in Gent trok. Dat typeert de zelfstandige directeur Publieke Sector van het internationale advieskantoor Ernst & Young ten voeten uit. Een intelligente en harde werker, maar koppig en eigenzinnig. Als een echte doordrammer raakt de ex-schepen van Gent, die het personeelsbeleid van de stad moderniseerde, dan ook in tal van conflicten verwikkeld: dioxinecrisis in Gent, dubieuze verkiezingstechnieken en een opmerkelijk bezoek aan de Moulin Rouge op kosten van de Decaux, de Franse specialist in affiches en stadsmeubilair, tijdens de onderhandelingen voor een belangrijk contract met Gent.

Controverse is altijd een deel van Serraes' leven geweest. Als adept van Guy Verhofstadt ontpopte de assertieve vertegenwoordiger van het ultraliberale denken tot beloftevolle voorzitter van de PVV-jongeren. Nobelprijswinnaars Friedrich Hayek en Milton Friedman zijn z'n grote voorbeelden. Samen met Fientje Moerman, Geert Versnick en Erwin Devriendt braken de troepen van Verhofstadt met succes de hegemonie van de socialisten in de Arteveldestad. In 1986 benoemde de huidige gouverneur van Oost-Vlaanderen André Denys hem tot fractiesecretaris van de liberalen in het Vlaamse parlement. Hierbij liet hij niet na een kritisch rapport over de VLD-kamerleden te publiceren. Dat leverde hem een pak vijanden in eigen kring op. "Maar dat deert Serraes niet" zegt Denys: "Als geweten van de partij weigert hij een blad voor de mond te nemen. Zo houdt hij iedereen scherp. Dat heb ik altijd in hem weten te waarderen."

Toevoeging door Angeltjes : we kennen nog verschillende van die generatiegenoten van Verhofstadt, zoals Rudy van Quaquebeke, die ook een tijdje schepen speelde in Gent en vervolgens een benoeming ving als intendant van het Keizer Karel jaar.  Allemaal mannen met een grote bek en groot gelijk en zonder veel democratische scrupules, want zij behoorden tot de groep van het blauwe konijn.  Er moet natuurlijk wel geleefd worden intussen en centjes verdiend.  Wie het beslist ver heeft geschopt van die Gentse rebellengroep is Luc Coene, de adjunct-gouverneur van de Nationale Bank, gewezen senator en jarenlang kabinetschef van Guynokkio.  Een ernstig man met energie en talent, die Coene. Er zijn er ook een aantal die afstand hebben genomen en hun eigen weg gegaan zijn zonder de glibberige paden van de VLD te bewandelen.  Of die bescheiden hun eigen carrière uitbouwen zoals Sas van Rouveroy.  Mannen die met beide voeten op de grond blijven en zich niet laten vangen door de lokroep van gemakkelijk te pakken centen.

Savat.

Overgenomen van de blog van Filip de Man

10.10.2007 15.27u - In de Kamercommissie Binnenlandse Zaken kwam het zonet tot een zware aanvaring tussen Vlamingen en Franstaligen.
Toen ik de stemming eiste over het vandaag beëindigen van de algemene én de artikelsgewijze bespreking van de wetsvoorstellen inzake BHV, werden de Franstaligen zowat woest. De Vlamingen stemden echter voor en... de Franstaligen plooiden hun valiezen. Ze verlieten de commissie, aangevoerd door FDF’er Maingain die luidkeels schreeuwde dat de Vlaamse partijen "un parti fasciste" (het VB) naliepen.

Zo’n communautaire botsing is zelden gezien en zal mogelijk zelfs in de geschiedenisboeken een plaats krijgen. Als er geen kink in de kabel meer komt, gaan de Vlamingen dus straks de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde stemmen en zitten de regimepartijen hoe dan ook met een niet meer weg te cijferen feit.

Let wel, hiermee is de splitsing nog niet effectief gerealiseerd: immers, een regering moet deze wet ook nog uitvoeren. Benieuwd of de CD&V ook op dat niveau blijft doorduwen.
Te vrezen valt dat zij vandaag alleen maar beslist hebben om het nu al weken aanslepende spektakel in de Kamercommissie te doen stoppen om verder in de coulissen te zoeken naar een compromis.
Wie leeft, zal zien.


INTUSSEN : ONZE WELGEMEENDE FELICITATIES AAN FILIP DE MAN, EEN MAN VAN ZIJN WOORD, ZOALS HIER AL DIKWIJLS GEZEGD.  BOVENSTE SCHUIF RECHTS, DAAR LIGT HIJ BIJ ONS.

Onze persoonlijke vrienden hebben aan hun postbode verteld, dat ik Johnny Thys "de onhandige melkboer" noem en sedertdien worden zij bediend als in een vijfsterrenhotel.  De facteur zou hun  post respectvol aanbieden op een zilveren schaaltje. 

Het is allezszins langs die weg en nog enkele andere sluipwegen dat we vernemen dat er 5.300.000 exemplaren van een gazetje zullen verspreid worden om "de bevolking", "la population", "die Bevölkerung" (juist, perfesser ?) kond te doen van de voordelen van het verblijf in het Heilige Land B. 

Een heel slimme en sluwe vriendin zegt : "Laten we zorgen zoveel mogelijk van die krantjes in handen te krijgen, niet om ze te verscheuren, want dat is slecht voor het milieu, maar om ze terug te sturen.  Doe een kleine inspanning, stop ze (afzonderlijk) in een omslag en stuur deze naar het adres dat  ergens zal vermeld zijn".  Heeft u geen postzegel bij de hand ?  Ho, wat jammer, zonder zegel lukt het ook, de mannen van de mislukte melkboer gaan dan wel afrekenen.  En schrijven we iets op die krantjes ?  Bijvoorbeeld : "Voor 't belgikske, nikske".

Savat

Le Standard/de Standaard (le journal au service du Roi et de la Nation) peilt naar onze separatistische neigingen.  Ik vrees dat je alleen kan deelnemen als je geregistreerd bent.  Niettegenstaande er enkele dubieus geformuleerde vragen vermeld zijn, haalde ik 93%.  Onze tandarts Wim kwam aan 95%, maar ja, die zal wel gespiekt hebben ... En U, dierbare, getrouwe en beminde, beslist niet verwende maar toch zeer intellegente aanhangers van de Mestkeverideologie, wat haalt u ?


Het moge u ook opvallen dat er in het land B volgens le journal  de sa Majesté geen Vlamingen noch Walen meer wonen maar enkel Noord- & Zuiderlingen.  Ook de Oosterlingen en Westerlingen behoren tot deze horizontale classificatie.

De Raad van Bestuur van de 000 is plusminus samengesteld volgens de fractiegrootte in het Vlaams Parlement.  Het Vlaams Belang bezet derhalve 3 zetels en zoals het hoort onder het voorzitterschap van de beroepssocialist en onzichtbare man, Guy Peeters, wordt er alles aan gedaan om zo min mogelijk informatie door te spelen naar deze afgevaardigden, door ze bijvoorbeeld systematisch uit te sluiten bij verdeling van opdrachten. "Een rode aan de macht ?  De democratie wordt versmacht".

De VB-mannen van de Raad van Bestuur  (er zijn geen vrouwen bij) hebben onmiddellijk na het bekend maken van de Woestijnvis-afspraken een aparte zitting aangevraagd om de zaak te onderzoeken.  Vermoedelijk zal de socialist Peeters hier niet op ingaan en zal pas op 22 oktober, de officiële vergaderdatum, een en ander besproken worden.  Peeters heeft er  nochtans alle belang bij om zo weinig mogelijk zaken onder tafel te moffelen, want zijn eigen hachje hangt er ook aan.

In het Vlaams Parlement zou een onderzoekscommissie zich buigen over het volledige 000-dossier.  Het wordt tijd dat het onkundige beleid van de volgzame Bourgeois onder de loupe genomen wordt.  Hij is en blijft de hoofdverantwoordelijke in heel deze pijnlijke geschiedenis.  Niet alleen Woestijnvis en Mary maar zijn ganse visie op de omroep is klungelig en amateuristisch.  Hij is de politieke voorganger die een beheersovereenkomst tot 2011 heeft laten goedkeuren waarin zowel de Vlaamse Gemeenschap, als het publiek voor schut gezet blijven door de 000. Deze mislukte notaris heeft een acte opgesteld en ondertekend die kant noch wal raakt. Bourgeois kan best zijn koffers pakken maar het zal niet voor morgen zijn.   De vakbonden janken, maar dat is omdat hun grootheidswaanzin niet bevredigd kan worden.

Savat

De grote promotoren van het regime, de geldsmijters van de 000, zitten ook op internet.  Al hun manager-kabelslepers of toiletartiesten hebben een blog en zitten ider op hun eigen stek te pronken met wijsheden waar een normaal mens gegeneerd zijn hoofd voor wegdraait. 

Soit, televisiemaken is beneden hun waardigheid want dat besteden ze uit tegen flinke voorwaarden en als er iemand vragen heeft, komt Wim met een verveelde kop vertellen dat zij weten wat ze doen en dat wij moeten kijken en zwijgen.  Daar komt het op neer en ik sluit me aan bij Wim, de woordvoerder van de dictatuur.   Uiteraard hebben die 3000 mensen die in gangen en lokalen ronddolen er alle belang bij dat het regime blijft bestaan en dat de vakbonden de plak kunnen zwaaien in radio- en televisieland. Dankzij zwakke voogdijministers.  

Geruime tijd zijn ze ook op internet aanwezig.  Als wij gaan kijken is het meestal om foto's weg te slepen, dat hebben ze zéér graag, want "de VRT bezit het copyright".  Juist.  En wij lappen er onze laars aan, wat op internet staat is van iedereen. 

En nu gaan we allemaal samen met de Angeltjes  kijken naar een filmpje dat ze in mekaar gehusseld hebben over het land B. waar zij uiteraard grote voorstander van zijn, ook al worden ze financieel rechtgehouden door de kolonie VL.  Kardinaal Daneels, Baron Paul Buysse en Tom Lanoye geven hun visie.  Uw aanwezigheid wordt denkelijk niet mee gerekend bij de kijkcijfers.  De brug :
http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/mediatheek/1.192419

Savat

Het gerucht via onze tam-tam van gisteren klopt : de opvolgster van Moerman wordt Ceyssens, de fractiewoordvoerder van de VLD, die al ens proefde van het ministerschap en danig van haar melk was, toen zij niet mocht terugkeren.  Eerst schudde zijzelf Jaak Gabriëls van zich af en toen werd ze, na een onbevredigend ministerschap, in de wachtkamer gezet.  Zij moet genoten hebben van de afgang van de Stelende Ekster van Gent.

Politiek ?  Ik vraag me af, warom we er ons zo in opboeien : kleine mensjes, grote ambities.  Hoge verwachtingen die bijna nooit ingevuld worden. Veel graaien en grabbelen, vriendjes bevoordeligen, liegen en vooral ijdel zijn als de keizer zonder kleren.

Ceyssens is vermoedelijk een braaf mens, ze barst van ambitie en dadendrang maar ze leeft als een lintwompje, wat kunnen we daar van verwachten ?  Uit de geldkluis blijven zal ze wel doen en wij zijn zo ver, dat we daar al best tevreden mee zijn.  In Leuven zal het feest zijn straks.

Pas op als je met de fiets door een enkelrichtingstraat rijdt, Patricia, de rode flikken van Keizer Louis zijn ongenadig.  Maar dat weet je, ze hebben je al eens een bon aangeboden van 50 euro.

Ray

Gisteravond startte in Gent het 34ste. Filmfestival van Vlaanderen.  Een topgebeurtenis die jaar na jaar wint aan prestige.  De Gentenaar Jacques Dubrulle heeft van zijn levenswerk een internationaal gebeuren weten te maken dat de Arteveldestad een verdiende reputatie verleent op cinemagebied in de wereld.  

Sir David Attenborough was zo hoffelijk gisteravond te vertellen dat Gent consequenter is met de selectie en variëtatie van zijn festival dan Venetië of Berlijn.  Zoiets horen wij graag en mijnheer Dubrulle nog liever. Deze uitgave focust op Argentinië maar vermoedelijk zal Prinses Minima, die vlakbij woont, niet afkomen want Argentinië heeft uiteraard evenmin als Nederland een identiteit.

Naast de traditionele klemtoon op filmmuziek, focust het 34ste Filmfestival Gent (9-20 oktober) dit jaar op de hedendaagse Argentijnse cinema. In alle festivalsecties zullen Argentijnse films opduiken, tweevoudig Oscarwinnaar Gustavo Santaolalla bouwt met zijn Bajofondo Tango Club een Argentijns feestje en illustrator Karl Meersman ontwierp een Argentijns getinte affiche voor het festival.

De keuze voor Argentinië kwam er na de vaststelling van de festivalprogrammatoren dat de laatste jaren ontzettend veel kwalitatieve Argentijnse films de revue passeren. Ondanks de labiele economische situatie van het land slagen blijkbaar veel Argentijnse filmmakers erin om op de internationale filmscène aanwezig te zijn met sterke onafhankelijke producties. Zo won El Otro van Ariel Otter op het jongste Filmfestival van Berlijn twee Zilveren Beren. Omdat de Argentijnse cinema dikwijls de weg niet vindt naar de bioscoopzalen, biedt het Filmfestival Gent graag een platform aan deze films.

De Argentijnse films zullen terug te vinden zijn in de verschillende secties van het festival, van de Competitie tot World Cinema. Het festival zal ook verschillende Argentijnse filmmakers uitnodigen om hun films voor te stellen in Gent. Eén van de topgasten is de tweevoudige Oscarwinnaar en filmmuziekcomponist Gustavo Santaolalla die in Vooruit zal concerteren met zijn Bajofondo Tango Club.

Om de focus op Argentinië kracht bij te zetten vroeg het Filmfestival Gent aan illustrator Karl Meersman (Trends, Focus Knack) om de festivalaffiche rond het thema te ontwerpen.* Het festival organiseert immers in samenwerking met de provincie Oost-Vlaanderen een gratis tentoonstelling rond het filmgerelateerde werk van Meersman in het Gentse Caermersklooster. Het resultaat refereert duidelijk naar film en Argentinië en zal een opgemerkte verschijning zijn in het straatbeeld.

Naast de focus op Argentinië blijft het Filmfestival Gent ruime aandacht besteden aan filmmuziek, met onder andere de zevende editie van de World Soundtrack Awards. Het festival houdt ook de vinger aan de pols van nieuwe evoluties op filmvlak met Almost Cinema, het programma in samenwerking met Vooruit dat het grensgebied tussen film, mediakunst en muziek aftast. En ook Beursschouwburgdirecteur Cis Bierinckx maakt opnieuw zijn eigenzinnige selectie uit het internationale filmaanbod voor de festivalsectie A Look Apart. 

PS : Die affiche hebben wij ergens op internet gezien maar nergens teruggevonden.  Soms iemand van onze cinefiele lezers die een bruggetje wil bouwen voor ons ?  Zoals steeds : een hoofse buiging.
 

Juffrouw Ellen



Dank u Heren Duplo en Regus !  Een zeer goede affiche.  Vreemd dat je onmiddellijk de "identiteit" van het land van herkomst herkent, niet ?

Dit magnifieke koppel heeft de Prijs ontavngen als het "Meest Oppervlakkige stel van de Planeet".  Proficiat. 

De huidschilderij over de volledige lengte van de arm (althans dat denken wij) van de Man is een symbolische  weergave van het boek "de ondraaglijke lichtheid van het bestaan" door Milan Kundera. Het stel heeft geen idee waarover we het hebben.

Even tussen de politieke probleempjes van het land B en zijn kolonie VL dit kleine hoopgevende culturele berichtje uit het land GB (niet Carrefour) :

Paaldansen is een unieke dansvorm. Het is een combinatie van kracht, coördinatie, uithouding, elegantie, houding en lenigheid. Het is nooit saai en voelt anders aan als een echte fitnessles

Het gaat hier inderdaad om de lenige sport van paaldansen, te beoefenen voor 12-jarigen of jonger.  Het zijn enkel ouwe knarren en kneuzen die bezwaar maken.  Wij durven er gerust voor pleiten dat de pil verplicht moet worden van de leeftijd van 6 jaar af.  Weldra  een nieuwe afdeling voor de Love Parades  : "Paaldansen door onze kids".

Savat