Zijn wij met zijn allen lezers, reageerlezers, schrijvende lezers, verbolgen lezers, gekwetste, gelukkige, verliefde, aanminnige, gulzige lezers, moslimjossen inbegrepen, slimmer dan de goedbetaalde journalisten en politiekers van dit land ?
I don't think so. Wij hebben veel meegemaakt en halen onze kennis niet uit boekjes of rafelige filmjournaals noch uit vergeelde archieven op internet, maar velen van ons hebben de tijd nog gekend dat mannen altijd een das omhadden en een hoofddeksel droegen. En men begroette mekaar met "Dag Mijnheer U", in plaats van "Hoi" of "Niets".
Is het daarom dat wij precies de enigen lijken die al geruime tijd aanvoelen dat de Walen (u weet wie ik bedoel) alles willen in de politiek behalve Leterme als premier ? Ik ben ervan overtuigd, mocht de keuning in pure wanhoop morgen Frank Vanhecke aanduiden als formateur, de franstaligen zouden zeggen "Wel ja, is dat die krullenjongen die afgetroefd werd vorige dinsdag ? Zag er een erg sympathiek man uit, : die willen wij wel als eerste minister". Zolang het maar niet Leterme is.
Diep in de Ardense wouden, waar de traditie van verzet en weerstand zorgvuldig in ere wordt gehouden, bestaat een geheim opleidingskamp door de minister van Oorlog opgericht waar poppen staan in zwarte uniformen die alle de kop hebben van Yves Leterme. "Het is om beter te kunnen mikken" zegde desgevraagd de plaatselijke abdis van het trappistenklooster (die eigenlijk een nicht is van Lizin, senator en burgemeester van Hoei en PS-cheerleader) en die tricolore kousenbanden verkoopt aan de toeristen in een donker achteraf huisje waar 's avonds verdachte geluiden uit weerklinken die zij beschrijft als recent ontdekt Gregoriaans koorwerk.
Vanuit Zuid-Amerika heeft Napoleon Gucht meegedeeld dat hij geen zin heeft het over enkele jaren in Vlaanderen op te nemen tegen een Leterme die een politiek martelaar zal zijn, als de Walen voortgaan met hun behandeling. Het zelfverklaarde en door de mama en papa gediplomeerde baasje van de Morgen/le Matin beweert zelfs achter den tjeef te staan. Dat is niet maatgevend, want je kan beter geen reptielen als medestanders hebben.
De polorisatie neemt toe en de Walen schijnen niet te begrijpen dat hun geflikflooi met Van Rompuy die man in een onmogelijke positie brengt. Wat wij alleen maar toejuichen. Maar wij zijn duidelijk : wij spelen geen doorzichtige spelletjes met de politiek. Op dat vlak lijken de Vlamingen veel meer op Nederlanders : rechtdoor is nog altijd de kortste weg. En die van de onafhankelijkheid is een verdomd lange weg geweest.
Wat we thans meemaken is naar onze bescheiden mening, het gevolg van tientallen jaren knoeien, toegeven, vooruitschuiven van problemen, uitstellen en schaamteloos profiteren en afkopen van problemen met puur geld, macht en mandaten. De gevolgen van de overgang van een parlementaire democratie naar een beschamende particratie, daar zitten wij mee. Het is geen toeval dat een stad als Brussel van na de oorlog nauwelijks een burgemeester heeft gekend die op enigerlei manier representatief was : het waren onveranderlijk ofwel ijdeltuiten (genre Cooremans die heel de dag rondliep in zijn carnavalpak) of dronkenlappen zoals Brouhon en de huidige sadist. Ook dat heeft te maken met de algehele sfeer.
Leterme kan mij eerlijk gezegd gestolen worden, evenals zijn kartel. Hij is nog steeds, met zijn Sancho Pancha, het Vlaanderen dat lonkt met een zware geldbeugel om iets af te kopen waar je normaal niet moet voor betalen.
Ray