Commentaar bij Sartre

Over Ramachandran :(foto )  Waarom blozen we? Wat is kunst? Wat is vrije wil? Wat is het zelf ? Tot voor kort waren deze vragen voorbehouden aan de filosofie, maar dankzij baanbrekend hersenonderzoek komen er steeds meer nieuwe, prikkelende verklaringen voor de werking van ons brein. Vilayanur Ramachandran, vooraanstaand neurowetenschapper, leidt ons in dit boek naar het antwoord op de grote levensvraag wie wij zijn.

'Ramachandran is een hedendaagse Marco Polo, die de zijderoute van de wetenschap volgt op weg naar het vreemde en exotische China van de geest.' - Richard Dawkins

'Dit boek is ramachandran op zijn best. Het zit boordevol ideeën die gewaagd, oneerbiedig, origineel en ingenieus zijn. mensen die nog nooit hebben nagedacht over onze hersenen zullen geboeid zijn. maar dat geldt ook voor wie zich, net als ik,
het grootste deel van zijn leven al met het brein bezighoudt. Het boek is als een frisse wind.' - David Hubel, Nobelprijswinnaar

Vilayanur Ramachandran (Tamil Nadu, 1951) is een uit India afkomstige Amerikaanse neuroloog gespecialiseerd in gedragsneurologie en mentale handicaps. Door zijn werk met mensen die hersenschade hebben opgelopen door een ongeluk of een herseninfarct, onderzoekt hij waar en hoe specifieke functies in de hersenen tot stand komen.

Ramachandran staat aan het hoofd van het Center for Brain and Cognition op de University of California (San Diego), waar hij een professor op de psychologie-afdeling en van neurowetenschappen is. Daarnaast is hij adjunct-professor biologie op het Salk Institute for Biological Studies

uit zijn boek
Nu zijn we in afwachting van de grootste revolutie  van allemaal. Het inzicht in het menselijk brein.
De voorgaande revoluties zijn Copernicus - Darwin - Freud. ( deze wordt nochtans getackeld  door Michel Onfray in zijn boek " Le Crépuscule d'une Idole ")
Dit zal ongetwijfeld een keerpunt vormen in de geschiedenis van de menselijke soort, want in tegenstelling tot die eerdere revoluties in het wetenschappelijk denken gaat deze niet over de wereld daarbuiten, niet over kosmologie, over biologie of natuurkunde, maar over onszelf, over het orgaan dat die eerdere revoluties mogelijk maakte .

Alle filosofie bestaat uit het opgraven en aan het licht brengen van wat in het verleden gezegd is en er afstand van nemen en je vervolgens er over opwinden.

Het Bewustzijn is een verzameling lezingen, die uiteindelijk geen volledig beeld geven van het bewustzijn, maar wel intrigerende stukjes informatie geven. Die stukjes informatie zijn weergegeven in wetenschappelijk taal, maar zijn prima te begrijpen. Ramachandran probeert een brug te slaan tussen de neurowetenschappen en filosofie. Hij probeert met zijn kennis van de werking van de hersenen uit te leggen waarom bijvoorbeeld kunst er op een bepaalde manier uit ziet. Als er iets niet wetenschappelijk lijkt te zijn is het kunst, maar na het lezen van het hoofdstuk hierover, kun je niet meer naar een schilderij kijken en het simpelweg als een mooi schilderij waarderen. Dat is dan ook meteen een soort nadeel van het boek, omdat het alles een heel heldere verklaring meegeeft, waardoor de wereld ontdaan wordt van al het bijzondere, onverklaarbare en ‘zweverige’. Echt alles wat iemand voelt, doet en zegt wordt vanuit de hersenen geregeld. . 
Ons brein is één van de meest gecompliceerde en uitgebreide machines en we begrijpen nog maar een klein deel van alle processen die zich erbinnen afspelen. Ramachandran doet geen poging ons een volledig plaatje te geven, maar pikt er hier en daar wat onderwerpen uit, die hij boeiend weet te vertellen en met praktijkvoorbeelden illustreert.

Zo legt hij uit waarom fantoomledematen bestaan, hoe je een fantoomverlamming (verlamming van een fantoomledemaat) kunt genezen, waarom we lachen als we gekieteld worden en niet als we onszelf kietelen. Ramachandran heeft als arts vele praktijkvoorbeelden tot zijn beschikking en laat zien hoe groot zijn enthousiasme is over dergelijke bijzondere (ziekte)beelden. Hij neemt je als lezer mee in zijn manier van denken en toont ook vermoedens, zonder (al) te kunnen tonen of het klopt of niet. Daarmee komt het boek ook een beetje in de filosofie terecht, waarmee de schrijver meteen bereikt wat hij wilde bereiken. . Ramachandran toont aan waar hij denkt dat het zelf-gevoel uit zou kunnen bestaan en herleidt dat tot processen in de hersenen.
  

Voorstel van professor Ramachandran voor tien universele wetten voor kunst
1.Uitvergroten
2.Groeperen
3.Contrast
4.Isolement
5.Perceptuele probleemoplossing
6.Symmetrie
7.Afschuw
8.Herhaling, ritme en orde
9.Evenwicht
10.Metaforen
Ik zat in een tempel in India en in een opwelling pende ik gewoon maar op papier neer wat ik beschouw als de universele wetten voor kunst, de tien wetten, die culturele grenzen overstijgen. De keuze van tien is arbitrair...maar je moet ergens beginnen.

Kunst is zelfs volledig het tegendeel van realisme. Kunst heeft te maken met hyperbool, met overdrijven, zelfs vertekenen, om zo een aangenaam effect in de hersenen teweeg te brengen.
Maar dit is natuurlijk niet het hele verhaal . Je kunt niet een beeld hier en daar wat vervormen en het kunst noemen. (Al doen velen dat in California, waar ik vandaan kom !) 
De vertekening moet " wettig" zijn. Dan luidt de vraag: welk soort vertekeningen is effectief. Wat zijn de wetten ? 

Picasso zei ooit " Kunst is de leugen die de waarheid aan het licht brengt"

Enkele voorlopige conclusies: de grens tussen neurologie en psychiatrie vervaagt steeds meer. -evolutionaire neuropsychiatrie - Capgras patiënten - geestesziekten = stoornis in het bewustzijn - anygdala =emotionele betekenis peilt - nature/ nurture (aanleg / omgeving)

Er kan een moment komen dat we in staat zijn via hersenscan te bepalen of de aan geklaagde schuldig is aan moord met voorbedachte rade of alleen doodslag. Dat zou resulteren in nieuwe vakgebieden zoals neurojurisprudentie en neurocriminologie.


 

 

De eerste cellen ontstonden meer dan 3 miljard jaar geleden. Het is natuurlijk niet met zekerheid te achterhalen hoe dit precies gebeurde, maar volgens de gangbare hypothese waren de bouwstenen van het leven er al, namelijk de biomoleculen: nucleïnezuren, eiwitten en fosfolipiden. Deze waren "spontaan" ontstaan in de oersoep die onze jonge Aarde bedekte (eens de planeet voldoende afgekoeld was dat er water kon condenseren). Er was toen nog geen zuurstof, en er was zeer veel energie voor chemische reacties onder de vorm van warmte, ultravioletstralen en electriciteit (bliksem). 

Deze vraag werd beantwoord door:
Prof. Dr. Luc Bouwens
gewoon hoogleraar

Zo bespreken Vermeersch en Braeckman de impact van Socrates, Plato, Aristoteles, de stoïcijnen, de epicuristen en sceptici die elk op hun manier verbanden legden tussen mens en moraal. Interessant is hun standstill bij Philo van Alexandrië die enkele decennia na het begin van onze tijdsrekening al in het verzet ging tegen de slavernij, waardoor hij op ethisch vlak op ‘een onvergelijkbaar hoger niveau’ stond dan Jezus en de latere christelijke leiders.
Terecht noemen de auteurs de slavernij als ‘de schandelijkste aantasting van de menselijke waardigheid voor Auschwitz’. Het christendom heeft net als de andere geopenbaarde godsdiensten slavernij steeds aanvaard en goedgekeurd. Zo staan in diverse passages van het Oude en het Nieuwe Testament verantwoordingen voor het behandelen van een persoon als het eigendom van een ander persoon. De vermeende naastenliefde die deze godsdiensten beweerden na te streven, strekte zich in de praktijk alleen maar uit tot de eigen groep, de anderen mochten onderdrukt of zelfs letterlijk geliquideerd worden. Nog steeds wordt te weinig benadrukt hoe bijvoorbeeld het christendom medeschuldig was en is aan allerlei vormen van antisemitisme met de moord op zes miljoen Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog tot gevolg. Jodenhaat, moslimhaat en christenhaat zijn geen gevolg van de rede maar van eeuwenoude tradities en overleveringen van heilige teksten die de Ander vergeleken met minder dan een dier.

bron: Liberales  - Dirk Verhofstadt
Enkele passussen uit dit boek.

14-08-2009

Irrationaliteit .

Irrationaliteit doet zich voor bij die 'denkers' die ideeën naar voren brengen die of interne contradicties bevatten, of manifest in strijd zijn met alledaagse ervaring of algemeen aanvaarde wetenschappelijke inzichten afwijzen . Zo zijn bijvoorbeeld de getuigen van Jehova, en sommmige christenen en moslims, irrationeel in hun verzet tegen de evolutietheorie en in hun letterlijke interpretatie van de Bijbel of de Koran, omdat hun opvattingen vanuit  wetenschappelijk oogpunt volkomen onhoudbaar zijn. Irrationele opvattingen moeten we bestrijden -met intellectuele middelen - omdat ze een maatschappelijk gevaar betekenen.  (Het ontstaan van de filosofie betekent het begin van het einde van de naïeve visie van de mythen en van het besef  van onmacht tegenover de willekeur van de goddelijke ingrepen ) 3 september 2009 Marxisme : Het historisch materialisme daarentegen is als werkhypothese, heel vruchtbaar gebleken, zowel voor het historisch als voor het sociologisch onderzoek. Het feit dat sommige epigonen ( nabloeiers ) deze inzichten tot in het dogmatische en belachelijke doorvoerden ( bv. in  de Sovjet-Unie en de DDR), doet niets af aan de verdiensten van Marx zelf, die hier op een onderzoeksterrein heeft gewezen waarvoor historici  op een onbegrijpelijke wijze blind waren gebleven.

Het blijft een definitieve verworvenheid dat men bij elke totaalbeschrijving van een maatschappij de relaties moet  tussen de economische infrastructuur en de bovenbouw van institutionele en ideologische aard.
Wanneer men die inzichten als werkhypothese beschouwt , kunnen ze tot interessante ontdekkingen leiden.
Zodra men echter meent dogmatisch te moeten vasthouden aan starre schema's, dan doet men afstand van één van de grondeisen van Marx zelf, namelijk het voortdurend voeling bewaren met de werkelijkheid.
 

Nog belangrijker is de aanname door heel wat gelovigen dat heel wat van de morele normen die we tot de dag van vandaag hanteren, een goddelijke oorsprong kennen en voor het eerst ‘geopenbaard’ werden in de ‘heilige’ teksten.
Maar Stenger toont aan dat al die idealen al in vroegere culturen ontwikkeld werden. Zo was de morele norm ‘doe aan anderen, zoals je zou willen dat zij aan jou doen’ die volgens velen afkomstig is van Jezus’ Bergrede, al veel vroeger neergeschreven door Confucius, Isocrates en in de Mahabharata, een belangrijk filosofisch epos uit India dat mee de hoeksteen vormde voor het hindoeïsme. Daarnaast staan er zowel in de Bijbel als in de Koran ronduit weerzinwekkende voorbeelden van moord, geweld en onderdrukking op bevel van god en verantwoorden ze beide het bestaan van de slavernij.

Stenger wijst erop dat pausen en prelaten van de rooms-katholieke kerk in de negentiende eeuw nog slaven hadden, en dat de kerk de slavernij pas in 1888 veroordeelde, ‘nadat elke christelijke staat deze praktijk had afgeschaft’.

De ‘heilige’ teksten bevatten ook tal van misogyne teksten die binnen orthodox religieuze gemeenschappen tot de dag van vandaag leiden tot onderdrukking van meisjes en vrouwen, denk aan de gedwongen huwelijken, de toelating van geweld tegen de vrouw, de verstotingen en de eremoorden.

Theologen krijgen ook moeilijk uitgelegd waarom Mattheüs in 10:34-37 het volgende verklaarde: ‘Denk niet dat ik gekomen ben om op aarde vrede te brengen Wie meer van zijn vader of moeder houdt dan van mij, is mij niet waard.’ Niet te verwonderen dat in de loop van de geschiedenis zoveel moorden begaan werden in naam van god, die blijkbaar belangrijker is dan mensenlevens Religie staat weer volop in de belangstelling. Regelmatig verschijnen er nieuwe boeken waarin godsgelovigen proberen aan te tonen dat leven zonder God onmogelijk is, dat de samenleving godsdienst nodig heeft om behoorlijk te functioneren en dat ons moreel gedrag noodzakelijk moet steunen op religieuze normen en waarden.
Ik denk aan de boeken van John Gray, John Carroll, Alister McGrath en in onze contreien van Herman De Dijn, Ad Verbrugge, Gerard Bodifée en Wouter Beke. Zij worden daarin gesteund door politici van allerlei pluimage.

Niet alleen van christenen zoals Peter Balkenende, Piet Hein Donner, Maria van der Hoeven en André Rouvoet, maar ook door socialisten zoals Job Cohen en Steve Stevaert die verklaren dat religie essentieel is voor een harmonieuze samenleving. Tegen die trend in zijn nu ook heel wat ongelovigen in de pen gekropen om aan te tonen dat dit allemaal onzin is en dat we beter vertrekken van de rede als basis voor de moraal.
Onder hen de internationaal gekende auteurs zoals Richard Dawkins, Sam Harris en Christopher Hitchens, maar in onze contreien ook Herman Philipse, Paul Cliteur, August Hans den Boef en Etienne Vermeersch. Centraal in hun betoog staat ook de vraag naar het bestaan van god. Als kritische rationalisten hebben ze elk op hun manier die hypothese onderzocht en zijn ze tot een negatief antwoord gekomen. Dat doet nu ook de Amerikaanse filosoof Victor Stenger van wie onlangs het boek God. Een onhoudbare hypothese verscheen. /Is God een houdbare hypothese? De fysicus Victor Stenger (foto) geeft het antwoord al in de titel van zijn boek God, een onhoudbare hypothese: Hoe de wetenschap aantoont dat God niet bestaat.

Het probleem van vele ongelovige argumenten over godsdienst is dat die veel verschillende aspecten heeft, en dat het helemaal niet zo duidelijk is wat de gelovigen zelf met ‘God’ bedoelen. De God der monotheïsten is meestal een AAA-god: almachtig, alwetend en algoed. Dat klopt niet met de aanwezigheid van buitengewoon veel volkomen onnodige ellende, maar de godgeleerden hebben zich hiermee in de hoek geschilderd en zullen die AAA-claim niet laten vallen. Vaak zeggen gelovigen dan maar dat God onbegrijpelijk is.

STENGER: De vorige paus heeft gezegd dat de kerk aanvaardt dat het lichaam is geëvolueerd. Maar het idee dat ook de menselijke geest materieel is, en samen met de rest van het lichaam is geëvolueerd, aanvaardt de kerk niet. De geest is namelijk de ziel en die is immaterieel. Dus wat mij betreft, heeft ook de katholieke kerk de evolutietheorie nog niet helemaal aanvaard. Dat kan ook niet, volgens mij. Alle gelovigen, ook katholieken, zijn ervan overtuigd dat de mens een speciale plek in de kosmos bekleedt. Dat de mens in zekere zin het doel van de schepping was.

Met andere woorden: dat God er op een of andere manier voor gezorgd heeft dat de mens het resultaat zou zijn van de evolutie van het leven op aarde. Welnu, wie dat gelooft, gelooft in intelligent design, niet in de evolutietheorie

Het is ook zeer beangstigend dat er mensen zijn die in God (een god) geloven. Op basis waarvan vraag ik me dan af? Op basis van een of andere (of meerdere) tekst(en) die is teruggevonden en waarvan niemand weet door wie die is geschreven? Of op basis van het feit dat er iemand zegt: ik ben de zoon van God? Of op basis van hallucinaties die iemand heeft? Als je dat gelooft dan kan je alles geloven en dat maakt mij inderdaad bang. En eerlijk: met recht en reden als ik de geschiedenis zo bekijk

DE STAMBOOM VAN JEZUS

• Volgens Paulus (ca 20 jaar na de dood van Jezus) is Jezus naar het vlees geboren uit het zaad van David (ek spermatos Dawid).
  
  
• Volgens Mattheüs en Lucas (30/40 jaar later) is hij geboren uit een maagd; daar kan dus van het sperma van David geen sprake zijn.
  
  

Mattheüs en Lucas voegen daar nog iets komisch aan toe. Ze stellen een stamboom van Jezus op, maar het is de stamboom van Jozef, waarvan ze zelf beweren dat hij niet de vader is! Tot overmaat van ramp zijn die stambomen totaal uiteenlopend: de vader van Jozef heet volgens de ene Jacob en volgens de andere Elie. Dat gaat dan in twee verschillende reeksen - ze komen samen bij Zorobabel en Salatiël, en gaan dan weer uiteen, om via twee verschillende zonen bij David terecht te komen.
Bij Mattheüs zijn er 25 schakels tussen Jozef en David, bij Lucas zijn er 40 schakels. Dat bewijst dat er een grote behoefte was om van Jezus een zoon van David te maken en daarvoor vinden ze om het even wat uit.

bron Skepp     Etienne Vermeersch !

De religiometer van Anne Provoost  (in haar atheïstisch Sermoen ) is duidelijk geinspireerd door Richard Dawkins .

In haar atheïstisch sermoen vermeldt ze regelmatig Richard Dawkins ook Sam Harris, Daniël Dennett, Christopher Hitchins.  Hun aanpak heeft vele ogen geopend maar heeft ook geleid tot polarisatie zegt zij .

De religiometer volgens Anne Provoost:
Eerste graad – atheïsme:
Je staat in de wereld, maar je hebt op geen enkel moment het gevoel dat je deel uitmaakt van wat je ‘een groter geheel’ zou noemen.

Tweede graad – spiritueel atheïsme:
Je leeft met het gevoel dat je deel uitmaakt van een groter geheel, je voelt verbondenheid, maar je gelooft geen moment dat het grotere geheel afhangt van een bovennatuurlijke kracht.

Derde graad – agnosticisme:
Je leeft met het gevoel dat je deel uitmaakt van een groter geheel, maar je stelt dat je niet kunt weten of de grootheid die je ervaart natuurlijk dan wel bovennatuurlijk is.

Vierde graad – ietsisme:
Je gelooft dat de grootheid die je ervaart wel degelijk iets is dat de wetten van de natuurkunde overstijgt, maar kan er verder geen concrete invulling/benaming van geven: “er moet toch íéts zijn”.

Vijfde graad – deïsme:
Je gelooft dat de grootheid die je ervaart een bovennatuurlijke kracht is en noemt die ‘God’. ‘God’ staat buiten de materiële wereld en kan alles zijn. Het is een aanwezigheid, meer is er niet van bekend.

Zesde graad – theïsme (zonder meer):
Je gelooft in het bovennatuurlijke. De onstoffelijke kracht uit graad 5 is verpersoonlijkt. ‘God’ bezit menselijke kenmerken (hij kan liefde voelen, hoop, teleurstelling…), maar is verder volkomen onmachtig.

Zevende graad – de God met een plan:
‘God’ is meer dan de aandachtige, verpersoonlijkte aanwezigheid van graad 6. Hij heeft ook plannen met je. Die plannen zijn niet altijd even doorgrondelijk.

Achtste graad – de God met een universeel plan:
‘God’ heeft niet alleen plannen met jou, hij heeft ook plannen met de wereld en met de andere mensen, gelovig of niet.

Negende graad – de God met regels en wetten:
‘God’ omschrijft zijn plannen en doelstellingen zo duidelijk dat er wetten en regels uit af te leiden zijn. Er zijn straffen voorzien voor wie zich niet aan de regels houdt, en beloningen voor wie dat wel doet.

Tiende graad – de mens als instrument van God:
‘God’ verwacht van de mens dat hij optreedt als rechter op aarde, opdat zijn wetten en regels zouden worden opgevolgd. Hij zet jou in om zijn wetten te openbaren, toe te lichten, te implementeren en af te dwingen.

Richard Dawkins geeft maar 7 mijlpalen in zijn spectrum .

1.  Gedecideerde theïst. Het is 100 % waarschijnlijk dat God bestaat. Om het met C.G. Jung te zeggen: ' Ik geloof niet, ik weet '
2.   Uitermate waarschijnlijk, maar niet 100 %. De facto-theïst. ' Ik kan het niet zeker weten, maar geloof sterk in God en leef  mijn  leven met de aanname dat hij er is'.
3.    Meer dan 50 % maar niet veel meer. Formeel agnosticus , maar overhellend richting theïsme. ' Ik ben heel onzeker, maar ik  ben geneigd om in God te geloven .
4.     Exact 50 %. Volstrekt onbevoordeelde agnosticus . ' Het bestaan  van God en zijn niet bestaan zijn exact even waarschijnlijk.
5.     Minder  dan 50 % maar niet veel minder. Formeel agnosticus, maar overhellend richting atheïsme.' Ik weet niet of God bestaat, maar ik ben geneigd het te betwijfelen.
6.      Uitermate onwaarschijnlijk, maar niet 0 %. De facto-atheîst. ' Ik kan het niet zeker weten, maar ik geloof dat God zeer onwaarschijnlijk is en leef mijn leven met de aanname dat hij er niet is.'  
7.       Gedecideerde atheïst. ' Ik weet dat er geen God is met dezelfde overtuiging als waarmee Jung "weet" dat er wel een is '.

Caroline Fourest (Aix-en-Provence, 9 september 1975) is een Frans feministisch schrijfster, journaliste, en redactrice van het tijdschrift Prochoix. Ze werd bekend met Frère Tariq (Broeder Tariq), een kritische beschouwing van de werken van de Islamitische filosoof Tariq Ramadan.

Fourest is afgestudeerd in sociologie en politicologie en heeft als journaliste diverse boeken geschreven over onderwerpen als conservatieven, de pro-life beweging (Frankrijk en de USA), en over de huidige fundamentalistische tendenzen in Abrahamitische religies (joods-fundamentalisme, moslim-fundamentalisme, christen-fundamentalisme). Ze was vanaf 1999 president van het "Centre Gai et Lesbien".

Ze publiceerde in 2004 een grondige studie van de opvattingen van Tariq Ramadan Frère Tariq (Grasset). Fourest onderzocht een twintigtal boeken van Ramadan, en de meeste opnamen van zijn spreekbeurten. Ze concludeert dat Ramadan, ondanks zijn westerse voorkomen, en ondanks zijn veelvuldige pleidooien voor integratie, in wezen een islamist is.

In maart 2006 ondertekende ze MANIFESTO: Together facing the new totalitarianism, een manifest tegen het islamitisch totalitarisme dat veel publiciteit verwierf en waarvoor Fourest en 11 andere ondertekenaaars onder wie Salman Rushdie, Ibn Warraq, Maryam Namazie, Taslima Nasreen en Ayaan Hirsi Ali doodsbedreigingen ontvingen. Fourest heeft voor haar werk diverse prijzen ontvangen, waaronder de nationale prijs "Laïcité" in 2005 en de "Award of the political book" in 2006.


                                                    Bibliografie (beknopt)

• Foi contre choix : La Droite religieuse et le mouvement Prolife aux Etats-Unis (2001; Editions Golias) ISBN 2911453786
• Frère Tariq : Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan (Grasset & Fasquelle) ISBN 2246667917
• La tentation obscurantiste (2005; Grasset & Fasquelle) ISBN 224669194X
• Tirs croisés : La laïcité à l'épreuve des intégrismes juif, chrétien et musulman (2005; LGF) ISBN 2253114375
  In haar boek ' Frère Tariq 'doet zij op basis van voornamelijk deze
  audio-tapes uit de doeken dat Ramadan van mening is dat bijvoorbeeld gemengd zwemmen immoreel is.
  Dat een niet getrouwde moslim niet alleen met een vrouw in een kamer mag zijn.
  Dat een man moet vermijden een vrouw een hand te geven.
  Hij is een voorstander van het dragen van hoofddoekjes om de reden dat mannen anders in verleiding worden gebracht.
  Hij is van mening dat nachtclubs niet bezocht dienen te worden.
  Hij verbiedt een islamitische vrouw met een niet-islamitische man te trouwen.
  En is hij ook van mening dat homoseksuelen een affront zijn tegen de natuur.

Een moslim, resident of staatsburger moet zich beschouwen als gebonden door een moreel en sociaal contract met het land waar hij verblijft”, aldus Tariq Ramadan. Of anders gezegd, hij moet de wetten naleven. Maar in zijn cassettes vraagt Tariq Ramadan aan de moslims om de religieuze identiteit ‘boven alles’ te plaatsen. Hij preciseert dat de Grondwet en wet weliswaar moeten geëerbiedigd worden, maar dit voor zover zij niet in strijd komen met een islamitisch principe dat erboven staat. Eigenlijk is hij een voorstaander van een diep retrograde visie op de islam die op vele punten onverenigbaar is met het moderne leven. Tekst van Caroline Fourest.

..

De voorspellingen zijn steeds zo vaag in diepzinnigheid dat een meerderheid zich er in herkent.

Het Forer-effect, ook Barnum-effect genoemd, is afkomstig uit de psychologie en betreft de neiging van mensen om vage en algemeen geldende uitspraken over de eigen persoon te accepteren als rake, typerende omschrijving, zonder zich te realiseren dat diezelfde omschrijving voor bijna iedereen opgaat. Sceptici van de astrologie schrijven de populariteit van horoscopen toe aan dit effect

Is het dan niet zo dat men om het even welk teken bij om het even wie plaatst en zo een basisprofiel bekomt  en dan maar corrigeren met uitzonderingen waar dan de ascendent en descendent  een rol in spelen.
Als er tegenwoordig zoveel mensen zijn die aan de astrologie geloof hechten, dan moet de oorzaak daarvan veeleer bij de psychologie gezocht worden. Het moet immers nog bewezen worden dat de klant minder tevreden is met de verkeerde horoscoop. De astroloog is zeer dikwijls ook een goede psycholoog.

De bekende Jeff Hoeyberghs (plastisch chirurg) zegt in humo:  Ik ben wetenschapper : ik geloof in feiten en ik kan alleen vaststellen dat er duidelijke karakterverschillen bestaan tussen mensen, die onder verschillende sterrenbeelden geboren zijn .

Maar de kenmerken van de verschillende sterrenbeelden zijn echter ook zo vaag in diepzinnigheid dat hier dezelfde regel geldt als voordien aangehaald.

Verleden zondag was een zwarte zondag voor de dromers van een multiculturele samenleving en een «Europese islam». Die dag was immers heel televisiekijkend Vlaanderen getuige van het ultieme failliet van die twee dromen, toen imam Nordine Taouil in het VRT-programma De Zevende Dag bleef zweren bij het bijbelse creationisme.

Tegenstanders van al wat naar multiculturaliteit ruikt zouden de imam op hun blote knieën moeten danken voor de voorstelling die hij in de VRT-studio's ten beste gaf. Vanaf nu kan immers elk debat in de kiem gesmoord geworden door één enkele eenvoudige vraag aan de moslim van dienst: aanvaardt hij het darwinisme, of houdt hij vast aan het creationisme? Speelt men voor een publiek waarvan het merendeel ze nog altijd alle vijf op een rij heeft, hoeft men daarna zijn mond zelfs niet meer open te doen om gelijk te krijgen, want de kans is groot dat de moslim zich net zoals imam Nordine Taouil in De Zevende Dag hopeloos buiten spel zet. En dan te bedenken dat Nordine Taouil nog moet doorgaan als één van de gematigde moslims in ons land.

Dat ‘debat’ met Johan Braeckman destijds gezien. Tenenkrullend van plaatsvervangende schaamte. Als een zwakke leerling uit de lagere school die het durft op te nemen tegen een eminente wetenschapper. Zich niet eens bewust van het modderfiguur dat hij sloeg. Nordine Taouil is trambestuurder van beroep en blijkbaar imam in bijberoep. Heeft naar eigen zeggen veel ‘geleerde boeken’ gelezen. Dat zo’n onbenul mag optreden als woordvoerder van de moslims zegt veel over de kwaliteit van hun clerus. Wat die borst uit z’n botten slaat in de clandestiene opname slaat alles. En verder kent de koran het begrip ‘tagiyya’ - ongelovigen misleiden en tegenover hen liegen is zonder meer toegestaan. ( Luc Swinnen )

De vraag stelt zich dan : waarom houden ze zo vast aan een letterlijke interpretatie van hun vermeende heilige teksten ? Het antwoord is even eenvoudig als onthutsend : omdat mannen hun bevoorrechte patriarchale  positie niet willen verliezen . ( bron vrijdenker 14.02.2008 )

Of is Nordine Taouil soms een geïsoleerd geval? Een dag later ging Koen Fillet voor zijn Radio 1-programma Feyten of Fillet op zoek naar moslims die wel het darwinisme willen aanvaarden, en tot zijn stomme verbazing –trouwens goed te horen aan zijn stem– had hij er zelfs niet één enkele kunnen opsnorren. Maar, voegde hij er nog aan toe, het is natuurlijk wel vakantie – alsof dat een groot verschil zou gemaakt hebben. Waarom bijvoorbeeld niet snel eens naar Kif Kif gebeld? Of één van de vele moslim mandatarissen die ons land rijk is, en die anders altijd wel te vinden zijn om hun multiculturele zeg te komen doen over één of ander onderwerp? En bij mijn weten is bijvoorbeeld ook een Mimount Bousakla van de Lijst Dedecker nog altijd moslim, en niet bepaald op haar mondje gevallen.



In ieder geval heeft Johan Braeckman van SKEPP gelijk wanneer hij stelt dat dit soort onzin –want kunnen we dit dan werkelijk iets anders dan onzin noemen?– de integratie van een grote groep immigranten niet bepaald vooruit helpt. En het moet gezegd, ik kan me niet herinneren dat we dit soort van problemen, om over hoofddoeken en mannelijke gynaecologen nog maar te zwijgen, hebben of gehad hebben met Spanjaarden, Italianen of Grieken die lang geleden inweken, Chinezen of Japanners, of de nieuwe immigranten uit Centraal- en Oost-Europa. Die immigranten hebben dan ook veel minder last van werkloosheid, criminaliteit, of politie of werkgevers die zich dan «racistisch» tegenover hen gedragen. Zou het ene soms iets met het andere te maken kunnen hebben? En dan willen sommige politici ons doen geloven dat alle immigratie altijd en overal de samenleving verrijkt, zowel cultureel als economisch.

Met dit voorval moet het nu voor iedereen die het wil begrijpen duidelijk zijn dat de integratie van de moslims in Europa niet mislukt is, maar van het begin af reeds volkomen onmogelijk was. De islam is niet louter een godsdienst, zelfs geen religieus-politieke-culturele ideologie, maar een letterlijk allesomvattende ideologie, die ook ingrijpt in de economie (denk bijvoorbeeld maar aan de Fortis B Fix 2008 Islamic Index 1) en zelfs de wetenschap. Hoeft het dan bijvoorbeeld te verbazen dat men tot nog toe in Stockholm nog niet bepaald veel Nobelprijzen economie of geneeskunde aan moslims heeft kunnen uitdelen? Maar dat de integratie van de islam, die het darwinisme niet kan aanvaarden, zelfs niet op het meest praktische niveau, in de Europese samenleving totaal onmogelijk is, kon niet beter geïllustreerd worden dan precies met dit voorval.

En wat misschien nog meer zorgen zou moeten baren is dat er zelfs apostelen van de multiculturele samenleving gevonden kunnen worden die nu ook al vinden dat we over het darwinisme vooral niet te veel mogen doorbomen – uit respect, of wat dacht je? Eerlang kan er misschien zelfs een Belgische rechter gevonden worden die SKEPP voor racisme wil veroordelen omwille van hun systematische propaganda van het darwinisme…

De twee belangrijkste bronnen van buiten de bijbel voor Jezus´ bestaan zijn die van josephus Flavius (foto of beter afbeelding)) en Philo van Alexandrie. Echter, beide hebben zeer grote haken en ogen. Josephus Flavius (de naam zegt het eigenlijk al) was een Joodse man die naar Rome is meegegaan en na het jaar 69 als geadopteerde zoon van de keizer rondliep in Rome. zijn geschriften zijn ook van deze periode. Dat is allemaal zeker. Zijn geboortejaar is, zover ik weet, niet helemaal zeker maar zelfs als we ervan uitgaan dat hij bijv. 10 was ten tijde van Jezus´ leven, dan zit er nog zo´n 35 jaar tussen Jezus kruisdood en zijn geschriften. Niet erg betrouwbaar meer dus.
Philo van Alexandrie was een geassimileerde Joodse man die geen Hebreeuws meer sprak en flink geassimileerd was. Ik meen dat hij bepaalde Joodse gebruiken overnam maar zeker niet met regelmaat in Judea te vinden was, laat staan dat hij Jezus heeft gesproken of gezien.
Zoals je zelf vast wel weet zijn de evangeliën ook niet van Jezus´ tijd zelf (zijn van rond het jaar 70 tot 100) en dus ook niet meer betrouwbaar). Laat ik het zo samenvatten: hoe meer je naar het jaar 33 teruggaat, hoe minder er van Jezus als persoon overblijft. Ik doe alleen geen uitspraak of de rest 0 of bij benadering 0 is.

Voor vele atheïsten, agnostici en deïsten was Jezus een gewoon mens, een van de vele Jezussen die er in die tijd in Palestina rondliepen — een rondreizende joodse leraar die geen wonderen verrichtte en evenmin claimde God te zijn. Zij vinden zich eerder terug in de historisch-kritisch benadering Jezus (historisch-kritisch benaderd), waarin de bovennatuurlijk verhalen over Jezus beschouwd worden als mythische en symbolisch-literaire constructies achteraf. Voor een aantal atheïsten heeft Jezus als persoon nooit bestaan

Over Philo van Alexandriê ( in het boek  " De rivier van Herakleitos ) Een derde grote verdienste wordt zelden of nooit vermeld. Hij is de eerste filosoof uit de geschiedenis bij wie een expliciete  veroordeling van de slavernij vinden.
Hij was (dus ) een tijdgenoot van Jezus, maar op ethisch vlak stond hij op een onvergelijkbaar hoger niveau !

Er bestaat geen volstrekte zekerheid over de vraag wanneer de vier kanonieke evangeliën werden geschreven, maar de meerderheid van de specialisten gaat wel ongeveer in de volgende richting. De evangeliën werden door onbekende auteurs geschreven: de namen die ze gekregen hebben, zeggen niets over de oorspronkelijke auteurs, met uitzondering van Lucas, waarvan algemeen wordt aangenomen dat hij ook de auteur is van de Handelingen van de Apostelen. Sommigen denken dat het een Lucas betreft die Paulus op zijn reizen zou hebben vergezeld, maar daar staat tegenover dat zijn opvattingen niet stroken met die van Paulus (in diens authentieke brieven). Het modern gebruik van de namen: Mattheus, Johannes... verwijst niet naar personen, maar naar de tekst zelf. Geen enkele van de auteurs van de evangeliën heeft Jezus zelf gekend (er zitten dus geen "apostelen" bij). Men neemt algemeen aan dat het evangelie van Marcus het oudste is; velen situeren de oorsprong ervan rond het jaar 70. In brede kringen wordt aangenomen dat Lucas en Mattheus het evangelie van Marcus als bron hebben gebruikt: ze moeten dus van latere datum zijn: velen situeren ze rond 80-90. Johannes is grotendeels onafhankelijk van de andere ontstaan, het bevat veel theologische verwerking en wordt daarom rond 100-110 gesitueerd. De evangeliën geven weer wat in bepaalde christelijke gemeenten gangbaar was, met hier en daar een eigen verwerking door de auteur. Als we aannemen dat Jezus rond 30 gestorven is (niemand kent het precieze jaartal), dan dateert het vroegste evangelie van ongeveer 40 jaar later.  (Etienne Vermeersch )

De UGent geeft filosoof Johan Braeckman een budget van 200.000 euro om de evolutieleer in Vlaanderen te verdedigen. De professor moet de Vlamingen behoeden voor het creationisme en intelligent design.

Bijna een jaar geleden werd "The Atlas of Creation" door de creationistische lobby rondgestuurd naar Vlaamse universiteiten en scholen. Eind 2007 waarschuwden professoren van onder meer de VUB en de ULB tegen "de opmars van intelligent design" en eerder al toonde een studie, gepubliceerd in Science, aan dat ongeveer één op de vijf Vlamingen weinig of geen geloof hecht aan Darwins bevindingen.

"Aan Newton of Einstein twijfelt niemand," zegt Braeckman, "maar over de evolutietheorie, die nochtans een van de sterkste wetenschappelijke theorieën is die er bestaan, heerst wél onzekerheid."

Professor Braeckman weet al hoe hij zijn 200.000 euro zal besteden. "In eerste instantie willen we de problematiek in kaart brengen," zegt hij, "maar we willen ook met allerlei activiteiten een zo groot mogelijk publiek bereiken. Ik denk dan onder meer aan een website en lezingen." (belga/dm)

(Oude wijn in nieuwe zakken)

Creationisme en intelligent design theorie (of neocreationisme) zijn beide geloofssystemen die teruggaan op een ontwerper, een creator. In essentie is intelligent design dan ook een variant binnen het creationisme, zij het in een meer aangepaste vorm. Over de jaren heen hebben sommige creationisten immers ingezien dat het klassieke creationisme, waarin de bijbelse scheppingsverhalen als een historisch relaas wordt beschouwd, wetenschappelijk moeilijk kan verdedigd worden. Alle verwoede pogingen om het creationisme in het Amerikaanse staatsonderwijs onderwezen te krijgen, liepen op weinig of niets uit. De strijd werd zelfs tevergeefs gevoerd tot in het Amerikaanse hooggerechtshof. De reeks van juridische mislukkingen, in de hand gewerkt door een evolutiewetenschap die zelf ook niet stilstaat, dwong het creationisme tot het voortdurend aanpassen van hun tactiek. Intelligent design wordt dan ook door de meeste academici beschouwd als de zoveelste poging om het creationisme in het onderwijs te krijgen. Om hun doel te bereiken beschikken creationisten overigens over de nodige getrainde retorische technieken. In discussies en in hun propagandamateriaal verwijt men darwinisten provocatief dat zij het debat niet aandurven. De evolutiebioloog Richard Dawkins verwoordde het treffend waar dit eigenlijk om draait:

‘Creationisten verwachten niet dat ze achtenswaardige wetenschappers door hun belachelijke argumenten kunnen overtuigen. Waar ze naar op zoek zijn is om zich in de sfeer van achtenswaardigheid te koesteren... Het kan hun niet schelen dat ze in een debat verslagen worden. Waar het hen om gaat is dat we ze erkenning geven door de moeite te nemen met hen in het openbaar in discussie te gaan... Je hoeft alleen maar met hen op een podium te verschijnen om hun het respect te verlenen waar ze naar smachten. Ongeacht de uitkomst van het debat wekt het loutere feit dat het plaatsvindt bij onwetende omstaanders de indruk dat er iets moet zijn dat het waard is om op ongeveer gelijke voet over te debatteren.’ (Dawkins, Kapelaan van de duivel, p253)

 Op het niveau van het dadelijks leven zie ik niet het minste probleem : couscous of patatten , wat maakt het uit (...)
Maar ik stel wel de vraag waar we ideologisch en filosofisch een common ground kunnen vinden. Al vijfhonderd jaar het Westen twijfel en zelfkritiek als bron van alle denken. Dat kom je in de moslimwereld zelden tegen . Mensen leven er onder een koepel van zekerheden en waarheden. (...)

In Egypte verkondigde de minister van Binnenlandse Zaken in de krant dat moslims ,die zich bekeren tot het Christendom de dood verdienen. Kan jij je voorstellen dat Patrick Dewael in de gazet zou zeggen :alle christenen die moslim worden, moeten worden omgebracht. In Europa vind je duizende boeken ,die vernietigend zijn voor de paus en het christendom; ik daag je uit om in de moslimwereld een kritische tekst over de profeet te vinden. (...)

Lees de boeken van Tariq Ramadan, één van de bekendste Europese islamitische denkers. Hij heeft een gematigde reputatie, maar hij pleit wêl voor de ' islamisering' van de wetenschap en hij vindt dat we respect moeten hebben voor de Korangeleerden, die het afbeelden van mensen als zondig beschouwen.  Dan pas ik.  Hoe kan je iemand au sérieux die een probleem heeft met de hele westerse kunstgeschiedenis. (...)

Een Turkse schooldirecteur zei tegen mij: ' In Darwin en de evolutie geloven, maakt dat het leven aangenamer ?' Ik weet zeker dat zo'n vraag nog nooit in één Europese aula is gesteld. Een wetenschapper is niet bekommerd om gezelligheid:  hij wil feiten.

Je zou kunnen zeggen: in Europa garandeert de grondwet de vrijheid van menigsuiting. Maar in de praktijk is er al censuur. Zelfs de mensen, die vonden dat zo'n Mohammed-cartoon moest kunnen voegden eraan toe: ' maar ze waren flauw '- met andere woorden: ' ik zou het toch niet gedaan hebben (...) En weet je waar ik bang van word ?
Ik hoor nauwelijks protest. Neem de zaak Ehsan Jami,  Wouter Bos (partijgenoot en vicepremier) kant zich tegen Eshan Jami, want dat gaan de mensen choquerend vinden, hoor ! Dat pretendeert dan een socialist te zijn! Zou Wouter Bos destijds tegen Nietzsche hebben gezegd ' Oei God is dood' dat ga je toch niet in een boek zetten, want dat gaan de mensen choquerend vinden, hoor! Als ik Bos op televisie zie, ben ik diep verlegen maar ik hoor verder weinig mensen piepen.

Hier zeggen moslima's dat de hoofddoek een symbool is van hun godsdienst; daar beklemtonen ze dat het ze beschermt tegen de lusten van  de mannen. Dat beledigt mij persoonlijk. Alsof ik een vrouw zonde boerka gelijk zou bespringen (...)
Maar ik hoor geen mensen piepen. (...)
(vreemd hoe Jan Leyers' aangenaam reis-programma een wetenschappelijke analayse van de hedendaagse islam wordt  ??)

 De mening van Lucas Catherine  Hij schetst in zijn nieuw boek  ' Van Morendoders tot botsendebeschavingen een heel ander beeld van de Arabische wereld dan Jan Leyers in zijn ' Weg naar Mekka '.
Over Jan Leyers - Als reisprogramma is het erg goed gemaakt en interessant, maar zo'n reisprogramma heeft ook zijn beperkingen.
Zoals Jan Leyers zelf zei in een Humo-interview is hij geïnteresseerd in extremen. Dit heeft natuurlijk met de tijdsgeest te maken.
Botsende beschavingen zijn in !  Zo krijgen we vooral extreem-religieuzen te horen en te zien maar niet feministische figuren als Fatima Mernissi of Nawal al Sadawi ( haar vereniging heeft wel een bloeiende en actieve afdeling  in België . ( zie ook zijstroken van deze blog )


Rijstpap, tulpen & jihad

Lucas Catherine schrijft zeer onderhoudend, maar niet altijd gestructureerd; hij wandelt een beetje van de ene anekdote naar de andere. Hij gaat ook voorbij aan de gedwongen bekeringen van christenen en joden in gebieden die veroverd werden door Arabisch-islamitische legers in naam van de koran: “bestrijdt hen die niet geloven in God, totdat zij de islam aannemen.” Hij zwijgt ook over de vele kerken en synagogen die omgebouwd werden tot moskeeën of afgebrand werden. Hij heeft het ook niet over het huidige terrorisme en de vele vormen van intolerantie bij huwelijken met niet-moslims, tegenover homo’s, tegenover christelijke volksgenoten in Soedan of Kosovo, de beperkte godsdienstvrijheid in islamitische landen en de jihad die in de titel voorkomt. ( Jef Abbeel)