Wol en gember

Zondag 9 juli 2006

Dante

'In het midden van mijn leven sta ik aan de rand van een donker bos...' Ik ben vrij om mijn weg te kiezen. Tegelijk ben ik totaal onvrij omdat langs alle zijden aan mij getrokken wordt of geduwd. Men roept me, of men weert me af.
Ik wil kiezen maar niet in het ijle, niet zonder positief perspectief. Het is zinloos om de hoop te laten varen. Zonder hoop is er slechts hel. En ergens moet er toch een richtsnoer zijn? Zelfs met het menselijk onbegrip moet een verbond te sluiten zijn. Alleen ik zie het niet. Niet nu. Het grote verschil kan niet zo anders zijn dat er geen herkenning mogelijk is. Het 'verschil' bestaat immers slechts tussen twee te vergelijken eenheden. Trekken polen elkaar aan of stoten ze af? En zet de een naar de ander ook een deur open tot verzoening? Het compromis met het onvolmaakte dagelijks bestaan. Is hij of zij verstandig of te dom?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Weg

Vraag me niet wat
het doel is van deze reis
en niet waar we overnachten
beweer niet dat je weet
hoe we zullen gaan
of welke antwoorden
we moeten vinden
Vraag me niet welk
geld we gaan verdelen
noch hoeveel tijd
we samen spenderen
Vraag me alleen
of ik van je houd

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 juli 2006

Zilver

Praten is zilver, zwijgen is goud. Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. Ze had ook iets met spreekwoorden. En het is zo, soms zijn woorden slechts mislukte afdrukken van wat echt in je leeft. Soms vermink je elk waarachtig gevoel door het in woorden te willen gieten. Vaak worden woorden niet begrepen. Heel dikwijls verkeerd gedraaid en anders uitgelegd. Dan wil ik liever in stilte wachtend blijven waar ik ben. Bijtend op mijn lippen, zwijg ik dan in alle talen.

Kon je horen
wat ik zwijg
je zou niet beseffen
wat je overkwam
kon je mijn
gedachten lezen
je zou niet herkennen
wat je zag
kon je slechts
een glimp opvangen
van wat ik voel
je zou niet zo
met me doen
kon je enig
idee hebben
van wat ik bedoel
je zou niet zo reageren
maar
je ziet het niet
je hoort het niet
je voelt het niet
je wilt het
niet weten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 2 juli 2006

Gestolen worden

Niet elke stroper
vindt de
verdiende straf
onvoorstelbaar
volledig straffeloos
blijft hij
die inhalig
inpikt en niet
terug geeft
wat hij
schaamteloos nam
vrijgesproken
hij die
het hart scheurt
uit de borst
van het weerloos hert
niet voor
vervanging zorgt
onbarmhartig
de zielendief
die vrijuit gaat
onherstelbaar

Floreanne

Geschreven door floreanne om 21:57 Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 juli 2006

Olifant in rouw

Wat houd je over
na het slopen
van illusies
een droeve berg
realiteit

Wat blijft er leven
zonder liefde
een olifant die
steentjes smijt

Nog altijd samen
dat koppel op jaren
het wordt
alsmaar beter
zei zij

Floreanne

Geschreven door floreanne om 11:33 Reageer op dit bericht

Donderdag 29 juni 2006

Kiezen

Ik timmer aan de weg

maar nu de mal

zijn vormen heeft

hoeft niets

de klant heeft afgezegd

Aan ander nieuws had ik

gedacht aan hoop

of perspectief

maar schijn

bedriegt

zinloos is het voorbij

De oude brug is nog

verbrand het pad

koppig gestapt

en aan

het ronde punt

tenslotte toch

de benen afgehakt

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:06 Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

gestolen

Je leerde
wat ik bedoelde
want je vroeg
naar woorden
en hun betekenis

Je wist al
wat ik toen voelde
want je zocht
mijn ogen
en hun glinstering

Je hebt mijn
hand genomen
terwijl het
bevend vroeg
bemin me liefste

Je hebt mijn
hart gestolen
maar gaf het
gelukkig niet
gebroken terug

Floreanne

Geschreven door floreanne om 12:11 Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

Passanten

Je kan doen alsof ik slechts een passant ben, een vlugge voorbijganger die even jogt met je kostbare tijd. Maar er is meer. Ik zie iets anders dan de mooie buitenste schaal. Verder dan de cocon van vriendelijke mediocriteit is er een kern. Kwetsbaar, diep gekoesterd, laat hij zich niet graag verpitsen. Verloren warmte zoek ik en merk onderweg dingen waar ik me vaak niet bewust van ben. Ze zeggen: "Goede morgen, dag mens", zonder woorden. Uiteraard ben ik even eenzaam als zij die aan gene kant voorbij gaan. Zien kan je maar met één paar kijkers, je eigen ogen. De andere blik, misschien jouw gezichtsveld, is al gericht naar een nieuwe bloem die zich vandaag fleurig strekt en kleur geeft aan het losse nu-moment. Ik zal niet onverwacht lachen of wenen, niet hysterisch doen .... maar of ik wil of niet, ik weet méér, meer dan ik zelf ooit onder woorden breng. En dan denk ik aan oude boeken, aan mijn vader en aan "Veel geluk professor"!

En zo laat ik de dag eindigen
één dag
één van de velen
toch zijn ze zeldzaam
ik lach
bij het zien van
verkapte schoonheid
in een enge
verschraalde wereld
laat het maar even
glinsteren
smeulen
het vuur zal de traan
wel verdampen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 09:35 Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 juni 2006

Vooruit kijken

Het overvalt me soms. Een hevig kort moment van verlichte ingeving lijkt dan op 'eureka' of op 'aha' of gewoon op 'tiens'. Meestal gaat het niet echt om iets helemaal nieuw. Het zijn eerder gekende waarheidjes die vanonder het hersenstof oplichten. Gom het verleden! Vergeet al het negatieve! Leer uit fouten of uit wat mislukte! Maak het nieuw! Cliché zeg je? Inderdaad, maar zijn het geen clichés geworden omdat die waarheden voor velen gelden?

Neem die draad
terug op
vul de dag
met toekomst
en ideaalbeelden
stop met overdenken
analyseer niet langer
het verleden dat
verminkt met
historische kritiek
geen ruimte geeft aan
een jong verlangen
maak energie vrij
voor het herdenken
van hoop
stop met plamuren
en herschilderen
creëer en renoveer
de tijd tussen idee en
uitwerking
en zie weer
kunst ontstaan

Floreanne

Geschreven door floreanne om 19:15 Reageer op dit bericht

Zondag 18 juni 2006

Heerlijk

Heerlijk is het om te genieten van mijn proper tuintje. Met deze temperaturen kan ik perfect leven. Het tafeltje in de schaduw van de notenboom, de was aan de lijn, een heerlijke kop koffie naast me en mijn krantje op alle gemak gelezen... dit is een lang gemiste zaligheid! Ik moet vandaag nergens naartoe. De poes van de buren gaf me vanochtend een dode mol cadeau. Ik heb dus al een korte begrafenis achter de rug. Zoonlief studeert zijn voorlopig laatste examen. Straks komt moeder en dan kook ik wat uitgebreider... Is gelukkig zijn soms niet gewoon simpel? Laat de wereld maar druk doen... geen manifestaties voor mij nu. Ik blijf rustig hier mijmeren en laat het leven tot mij komen. Niets of niemand pakt dit nog van me af.

Floreanne