Dit blog ligt voor het ogenblik even lam wegens nog geen nieuwe pc. Mijn excuses.
Dank voor je trouw bezoekje

De oudste laptop doet nog even zijn laatste stuiptrekkingen




Jij bent net als een wolk




Mee met de wind

Zweef niet weg van mij,

steeds hoger naar de zon

Alsof je niet weet dat een wolk daarginds gaat krimpen

en uiteindelijk vergast

Bied meer weerstand

als de wind je stuwt

en meevoert waar die andere wolken samen troepen

als klonen van een zeepbel

Je bent zo broos en licht

en hebt niets weg te schenken

Je vindt jezelf te knap om de wereld te veranderen

of eeuwig gemist  te worden

Op de saaie achtergrond

van een blauwe hemel

sta je mooier dan dampend tussen zwalpend wrakhout.

Daar houdt het voor je op

17/6/2012

Adieu


Je tranen volgen mijn sporen
Maar ik zie ze niet
Al ken ik ze door ontkenning
De echo van je smeken
Striemt door je hart
En galmt in mijn geheugen
Zo virtueel
Dat jij alleen eronder lijdt.
Ik stap sneller
Niet om alle geluid te dempen
Maar om het lied van de nachtegaal
Stervend onder volle maan
te begeleiden
met het knipperen van mijn ogen
En niemand anders





3/6/2012

Slapen
( de toestand van de ster voor en na de val)

Even wakker
om te zorgen en te plannen
voor wanneer het slapen opnieuw begint

Waarom hier nog waken
de jaren van de aarde
tellen, meten, voelen, schatten
en het eeuwig slapen leren waarderen

Wek en ontwaak
om leven te ervaren
liefde te loven, haat te verachten
de terugreis gelaten niet kunnen ontlopen
als een flits van een eenmalige vallende ster...


3/5/2012

Rust


Toon me de plaats waar we kusten
toen het koren rijpte
en kalveren zonden
in de zomerzwoelte,
toen de boeren 's zondags rustten

Breng me terug waar we kusten
toen de appels bloosden
boven argeloze drift
en de wetenschap dat
daar boven iemand niet rustte

Weet je nog die zomer dat we kusten
tot de herfst binnengleed
en de winter musiceerde
hopend op een lente
om eeuwig samen te rusten





15/4/2012

Dit is het derde gedeelte van het jaarproject OPUS 368 (voor de volledige tekst, zie verderop)

voor de slachtoffertjes van de busramp




Nooit meer


Nooit meer naar school
naar de lessen naar de vriendjes
naar de sport en naar de fun
naar de uitdagingen van het leven

Nooit meer kiezen
welk spel, met wie, waarheen,
hoe laat, hoe lang, hoe ver
welk werk, wat eerst, wat liefst

Nooit meer beminnen
nooit nog voelen
bij hem, met haar, voor zichzelf,
dat je ook bemind wordt

Nooit meer wenen
nooit meer lachen
nooit nog iets beleven
behalve eeuwig slapen






16/32012

geen sneeuwman


Ik droom geen sneeuwman
in de vlokken overvloed,
maar mijn kleinkind wel