Categorie: filosofie

Eschaton

Met houtskool kraste ik mijn boodschap op de muur

in het besef dat die morgen zal verdwenen zijn,

zoals de dagen van onbegrip, rusteloos en overstuur

door de flitsende schaduwen van de laatste trein.


De geur van verbrande brieven zindert nog even na

alsof de boodschap niet gereduceerd werd tot wat rook,

in een taal met tekens die ik alleen nog goed versta

en symbolen waar ik bewust geen vuur mee stook.


De brand die na de oorlog laaide heb ik onderhouden

en de hitte is door nieuwe regels gestikt en bevroren,

nog eenmaal luiden de klokken zoals toen we trouwden,

maar alleen onder de zerken is dat lied nog te horen.



31/08/2026

Mensen van morgen

Ons huis staat leeg:

de straat is een steeg.

Mijn kinderen zijn weg

en horen niet wat ik zeg.

De kast is leeggeroofd:

Niets wordt nog geloofd.

Er is geen brood op de plank,

elk gesprek loopt mank.






De zon schijnt op de bergen, de bossen en de daken

je hoort de gletsjers, de takken en de balken kraken.

Ik voel de warmte van bedorven voedsel in de mand

en ruik de gassen van motoren aan de overkant.

Het puin wordt geruimd en in de diepste zee gestort, 

en nog is er hulp, aandacht en dankbaarheid te kort.




Op de oprit groeit een bloem

die verwelkt zoals de roem.

Uit de kerk weergalmt geruis;

op de toren staat geen kruis 

De trein staat nog in 't station

te roesten bij een leeg perron.

Op de wissel speelt een kind

benieuwd wat het daar nog vindt.









10/06/2026

Mensen van gisteren

Wat vroeg het veel tijd om die namen te onthouden,

die relaties, die gewilde en occasionele toevalligheden,

de lieden met wie we al die herinneringen opbouwden

en de velen die ondertussen wegzonken in ons verleden.





Gedaan is de tijd van zoeken naar nieuwe verwondering,

steeds frequenter wordt het besef van 'het gaat voorbij',

Steeds moeilijker komt een toestand van bewondering

en lijkt elke dag meer december dan een dag in mei.




Ooit was de brandstoftank vol, wel  tot verspillens toe,

geen enkele afstand was te ver, geen doel buiten bereik,

en de rode zone vermijden, geen mens vertelt mij hoe

en waarom ook  ik de laatste rit noch, ken noch ontwijk.

4/6/2026

Mensen van nu

Wie ik hoor, zie en ontmoet

met wie ik praat of onderhandel

ken ik niet, weinig of bijna goed

tenzij ik met hen wandel.

Soms heb ik ze nooit gezien

ofwel  kan ik ze moeilijk mijden,

straks zijn ze elders misschien

en behoren ze andere tijden.

Er valt weinig te beslissen

over wie je nodig of aardig vindt,

Sommigen zullen je zelfs missen

zodra je met niets meer begint.

Voorbij

Met de fiets naar de zee of naar het noorden,

met de vrienden naar Brugge of naar Gent

met veel moed terug naar mijn lege thuis,

Weg de liedjes die we dan nog hoorden,

weg de grappen die niemand nog kent

weg het succes en treuren om die buis.



Samen lachen en plagen was toen zo fijn

Elk afscheid was nog steeds een au revoir,

Geld speelde toen geen enkele rol

Vriendschap was nobel zonder schijn

We stonden voor mekaar altijd klaar

Alleen de tijd eiste zijn hoge tol.



De vriendenkring groeit niet eeuwig aan

Stemmen vervagen, de sfeer wordt koud

zodra de zegen uit de hemel sterft

en er einde sluipt naar elk bestaan

al wie jong was, wordt stilaan oud

en laat los wat het ooit heeft geërfd.

Geweten

Was gisteren maar niet te lang geleden,

was morgen opnieuw niet zo snel weg, 

en was 'daar' dus hier zonder te reizen

zodat men hier naar daar kan wijzen.

Was 'waarheid' niet dikwijls een leugen,

was vergeten niet eigen aan 't geheugen

en was een boodschap enkel een wens

dan dacht je, och, het is ook maar een mens.




Was de twijfel wetenschappelijk bewezen

en was er niets vaststaands nog te lezen,

dan bleef er uiteindelijk alleen geloof,

wat ik in geweten de Nobelprijs beloof.




22/11/2025

Terminus

Omnibus en tussenin

elke plek een kans voor nieuw begin

rechtdoor op het spoor

achteraan of naar voor

je medereizigers en medepassagiers

sommigen zijn avonturiers of renteniers

ex-bankiers en brancardiers

kruideniers en aspirant-douaniers

beroemde beiaardiers

gekwetste tuiniers en verlaten hoteliers

dorstige herbergiers

of haveloze aalmoezeniers

op de trein gestapt met pompiers 

en winkeliers op rust

geboren en gekust

in diepe slaap gesust

met frisse airhostessen

zieke dokteressen, oude danseressen,

lieve zondaressen, zure meesteressen,

leraressen lijk wegwerpflessen

zonder remming of bestemming,

geen eindstation,  geen blijven aan de kust.

Leven is reizen met de trein 

zonder kaartje of abonnement

waarvan je begin noch einde kent.

Regels rijmen rechtuit en soms opzij,

zolang je leeft, hoor je erbij.

Verzen binden de woorden aan elkaar,

Liefde, vrede,  oorlog scheiden zonneklaar

tot de rails je pletten onder stalen wielen

die alles wat leeft verdraaien en vernielen.


7/10/2025

Vergeten te leven

Ik herinner me niet wie je bent

wat je hier doet

waarom je me aanstaart

hoe je me kent

waar je vandaan komt

waarheen je gaat

welke kant je heen wilt,

en wat je in die spiegel doet...

al ken ik dat beeld van vroeger

maar ik vergeet het allemaal

al is het een troost als zelfs mijn spiegelbeeld 

kan vergeten, want zo lang ik kan vergeten

ben ik zeker dat ik leef.


14/3/2025

Driekoningen 2025

(Waarom wil ik weten waarom)

Is het nog ver

Duurt het nog lang

Wanneer komt papa

Waar is mama

Wat eten we

Wie belt er aan de deur

Is dat mijn telefoon

Waarom moet dat rijmen

Waar zijn de vraagtekens

Zijn er echt zo al veel te veel

Is het leven lang als je jong bent

is het leven voorbij als je zucht

Klaag je dan alleen zonder reden

of oefen je tegen wanneer klagen echt redenen heeft?

Lap, waarom staat er een krul achter vorige lijn

of was een punt niet complex genoeg

En duurt het nog lang

en wanneer komt mijn engel mij vertellen

dat het afscheid nakend is

en de klok... waar hangt die?

Waarom luidt de klok nog niet?

Wie krijgt van mij de laatste zoen?

Komen er nog herders

en hebben ze schapen mee

of zijn er echt geen wijzen meer

die in het verblindend jachtig daglicht

de ster volgen zonder ze te zien?

5/1/2025

Vrijheid

Zonder moeder, zonder vader, zonder broers of zussen

zonder mensen die je dwingen hen te kussen,

zonder vrienden, zonder collega's, zonder bazen,

zonder plichten, die zijn voor eeuwig afgeblazen.







Zonder afspraken, zonder dates of rendez-vous,

zonder lief, zonder partner en dat geijkt gedoe,

zonder regels, zonder wet en zeker zonder God,

zonder traditie en zonder wat de lust beknot.







Zonder warmte, zonder spot en zonder humor

zonder ziekte, zonder hulp en zonder tumor

zonder schulden, zonder honger of facturen

zonder momenten die eeuwig mogen blijven duren.


14/8/2024