Met een beetje hulp van het rijmwoordenboek, maar gerangschikt in volgorde van de gevoelens die ons tijdens de pandemie overvallen



Pandemie









Neerslachtigheid

verdrietigheid droefgeestigheid

noodlottigheid naargeestigheid plichtmatigheid

weerbarstigheid zelfzuchtigheid

onwettigheid

Ontgoocheling

hoofdstedeling beknibbeling

ontregeling vertwijfeling boswandeling

vertroebeling vermorzeling verbrijzeling beteugeling

mishandeling ontrafeling opstandeling veroordeling omsingeling verbijstering

begoocheling grensregeling verstrengeling maanwandeling

tijdregeling rangregeling beoordeling

benadeling herindeling

behandeling

Bliksemslag

hoongelach zelfbeklag

oordeelsdag oogopslag hartjesdag

vredevlag toverslag

nieuwjaarsdag

24-01-2021 om 00:00 geschreven door Frankie

Koffie

Kom niet treuren op mijn graf:

ik ontvang je niet met open armen.

Je verdient geen welkom, ook geen straf,

alleen de inhoud van mijn zieke darmen!





Kom je koffie drinken wijl ik leef,

ik ontvang je dan met open armen.

Je weet me wonen, je kent de dreef,

dan zullen we elkaar intens verwarmen.


Wil je melk, of wil je suiker?

Zeg me wat je heden bezighoudt,

breng geen wijn en ook geen ruiker,

immers, eer je het vermoedt, ben ik al koud.

15-12-2020 om 00:00 geschreven door Frankie

Ademloos

Ik houd mijn adem in

en zelfs het kloppen van mijn hart wordt eindig.

Mijn honger is van geen enkel nut

en de geur van koffie gaat aan mij voorbij.




De stappen op de trap,

een tractor die davert door mijn straat:

alles bonst tussen mijn slapen

en de wind smelt tussen mijn lakens.




Ik houd mijn adem in

en denk dat ik nu nog steeds de keuze heb.

'k Heb dorst naar kille zuurstof

en je warme lippen op die twee van mij.

23-11-2020 om 00:00 geschreven door Frankie

 79 jaar... op 24 mei

24-05-2020 om 00:00 geschreven door Frankie

(Vijfde versie:)

De virusrap

Mij wil je nooit meer zien

ik ben de virus covid  19

Je bent al lang naar mij op zoek.

ge doet het in uw broek

als ge van mij weer hoort

en van wie ik weer vermoord

Nu denk ik: dat is prima

Want ik kom uit China.

Zoals alles hier te koop

Die brol is spotgoedkoop!

Ze vonden mij niet leuk

 ik breng wat meer dan jeuk.

Ze zegden dan: blijf in uw kot

De winkels gaan op slag op slot.

Toen trok ik maar op wereldreis

naar Madrid en naar Parijs

Naar Afrika en Amerika, zelfs in Braziel

en joeg het volk tot in 't in asiel


Meer levens gaan verloren

meer virussen worden geboren.

Het wordt een daverend succes

Zo reizen zonder vast adres.

Stoere Trump vond ons zwakke mietjes

En zong verder zijn flauwe liedjes.

Zelfs profs en specialisten

Zegden dat ze het beter wisten.

Gedaan met samen drinken en eten.

Onze reizen mogen we vergeten:

Mijn vriendjes van COD negentien

hebben die trucjes goed voorzien,

Wie over ons heeft gebluft of gezongen

krijgt ons bezoekje in hun longen,

Ze gaan dan zweten , hoesten, beven

en zelfs vechten voor hun leven.

Wij brengen miserie in Europa

en viseren elke oma of opa.

En blijven er nog mensen gezond,

Ze reizen met ons de wereld rond.

En als je denkt ons te kunnen verslaan

des te sterker zullen wij verdergaan.

We zitten op alles wat je handen raken

op alles wat jullie fabrieken maken.


Je geld, je vrienden, de dieren die je aait,

Het fruit en de groenten die je hebt gezaaid.

En telkens je hoest of gewoon moet niezen

Ben je de strijd tegen ons aan het verliezen.

Je onderschat wat je strijd tegen ons wel kost

Volgend jaar ben je van ons nog niet verlost.

Wij zien jullie nog veel te graag

En jullie zijn blind, te dom en traag.

Wij bezoeken  elke streek,

en laten niemand in de steek!

Durf nooit denken dat wij zijn verslagen

wij komen je de dood in jagen!

28-04-2020 om 00:00 geschreven door Frankie

Seriemoord

Tanske heeft haar laatste keer in de buis geblazen

want de zuurstof was niet langer voor de vrouw bestemd.

Davy wordt in de vrouw haar ververste bed gelegd

happend naar lucht en huilend van pijn.

Aan de deur staan Eline en Lukas vergeefs

te wachten op oma die ze niet meer mogen zien.

Davy ruikt naar bier van het klandestiene feest

zijn handen kleven van gemorste pinten en de shotjes

door zijn moedige trawanten met coke gekruid

die ze kochten in de avondparken van de dode stad.

Wanhopig buigen dokters zich over zijn lege blik

om zijn jonge domme leven virusloos te vrijwaren

terwijl anderen zijn slachtoffers gekwetst cremeren

maar Davy is de toekomst van ons vaderland!

22-03-2020 om 00:00 geschreven door Frankie

Zaterdag

Janus keek op vrijdag naar de naaste dag

en vrijde Freya op

want hij zat gekneld

tussen dubbel geweld

van Donar en Saturnus.

Janus knikte vergenoegd

en haalde tegelijk

de kin weer stug omhoog

onzeker over wat komen zou

en gerustgesteld

dat het onweer elders heen toe vloog.

04-01-2020 om 19:19 geschreven door Frankie

Onlangs vierde Frankie feest, in mineur. Tien jaar ouder, tien jaar creatief proberen te zijn, en vechten voor meer denken, voelen met een hart en met gezond verstand.

Dit poëzieblog bestaat nu tien jaar.

Begonnen als een verzameling van gedichten die ik gedurende 40 jaar laten rijpen had in mijn geest, nu een weergave van wat het kon geworden zijn,indien mijn prioriteiten (gezin en werk) niet al mijn tijd hadden opgeëist.




Meer dan 1100 gedichten, over mensen en over de vragen van hun korte leven: over vreugde, verdriet, feest, rouw, angst, geloof en wanhoop, zoals ik het zelf ervaar, maar vooral zoals ik het verwoord in een spontane stortbui van woorden, gedachten, gevoelens en tegelijk liefde voor de vormgeving.

Dank aan al mijn lezers, de oude getrouwe én de jonge nieuwe!

07-10-2018 om 00:00 geschreven door Frankie

Niet gestrand

Ik wil niet terug aan wal

waar het schuim van de branding droogt

op het wrakhout van mijn vorig schip.

Ik ben hier niet gestrand

en ben dat minder dan ooit van zins,

want geen jutter schenkt mij aandacht.

Ik kom niet naar de haven

als niemand mijn lading lossen wil,

waarvoor ik al die jaren hard gespaard heb.

Ik zoek niet naar Atlantis

waarin alleen nog deze man geloofde

tot zijn virtuele dromen een gestalte kregen

en ik onverhoeds geënterd

werd, gekneveld en gekielhaald.

Met mijn sextant zwom ik naar de sterren,

vermeed de toren van vuur

en de klippen net voorbij de zandbank

waar alleen nog bootsjongens knopen leggen.

22-02-2017 om 00:00 geschreven door Frankie

Ooit een kind

Ik schilder de wereld met woorden,

mijn handen kneden nog enkel teksten;

wat ik lees, doorboort de wortels van mijn hart

en verminkt de dromen van mijn stotternachten.

Ik reis door de resten van mijn streven:

de puzzelstukken kiemen in een winterstorm,

wat zoek is, leidt al jarenlang een eigen leven;

een verrassing kan troost brengen waar de hoop verdwenen is.

Ik keer terug naar de kleine boomgaard

en de hoge duiventil waar het niet langer tocht.

Vanuit mijn perenboom overzie ik het voetbalveld

en ik hoor de weefgetouwen die voor eeuwig dreunen.

Mijn moeder heeft de kachel aangemaakt

met twijgjes, verbannen in de laatste  storm.

Het gasvuur is taboe en mijn voeten bloeden;

dus raap ik vruchten zonder gaten, zonder wespen.

06-02-2017 om 00:00 geschreven door Frankie

Na de storm

Je haalt bakzeil

als je aan bakboord blijft

met je haren ziltend in de wind.

Je schuilt achter de fokkemast 

vertrouwend op de hoogte van de reling

en de houvast aan de knopen van het want.

Aan de loefkant sta je te druipen

al zie ik dat ternauwernood.

Je zuidwester klappert tegen je rechteroor

en het ander kleurt al purperrood.

Je gordt je vol vertwijfeling

spiraalgewijs doorheen een tros

al wil j' in eeuwigheid daar nog niet van los.

Het roer zit nauwelijks aan stuurboord,

maar wel gekneld in harde vuisten

die je langzaam overtuigen 

van de haven voor de boeg.

19-01-2017 om 00:00 geschreven door Frankie

De haai voorbij

Sneller zwemmen dan een turbovis,

weten wat de toekomst is,

verder vliegen dan het zwartste gat,

leren lopen op het smalste pad.

Hoger stijgen dan een mens kan zien

horen wat alleen de blinden zien

voelen wat de doden zullen zien

denken dat je liefde echt kan zien.

Zeker weten dat een foto praat

wakker blijven of ’t is te laat;

honger hebben naar een nieuwe rots

sterker bouwen ondanks foute trots

04-12-2015 om 00:00 geschreven door Frankie

Springtij

Blijf bij mij, schat, nog zolang het doek niet valt,

en kijk me aan terwijl de einder in de mist verdwijnt.

En luister naar de slinger die van honger kwijlt, 

ofschoon hier onverhoeds het laatste onweer knalt, 

terwijl de zon toch elders onverstoorbaar schijnt, 

zolang de chronometer ademloos naar ’t einde ijlt.






Och schat, we weten welke lentes zich niet schamen,

welke winters onze zorgen spaarzaam doen verkwijnen, 

welke nachten dreigen, maar alleen de dag verlengen.

Elke vloek verlamt de zomer en galmt weg in amen

alsof de kans verkeken is om in de golven mee te deinen

en ultiem de vloedlijn vlijmend vlotjes te verzengen.

07-10-2014 om 00:00 geschreven door Frankie

Hoogachtend

Mijn vader deed het, 
zijn vader deed het, 
de zijne ook, die van hem ook.
Wat zij deden, doe ik ook.
Ik doe het omdat zij het deden
en omdat zij dat evenzo deden, 
alhoewel de daden die ze gedaan hebben, 
aansluiten bij wat ze toen gedacht hebben. 

Al denk ik dat ik doe wat ik denk
en dat ik denk wat niemand ooit dacht,
die nooit dacht wat ik nu denk, 
terwijl ik denk wat iemand anders ooit dacht
en niet noteerde wat hij deed
of wat hij dacht dat hij deed
en niet kon doen wat hij dacht
datgene verwachtend wat hij dacht.

Niemand had verwacht
dat ik nog verwacht.

09-08-2014 om 00:00 geschreven door Frankie

Niet zonderloos

Een schilder zonder ogen

Streven zonder pogen

Schrijven zonder woorden

Alpinisten zonder koorden

Liefde zonder geven

Groeien zonder leven

Sterven zonder reden

Wetten zonder zeden

Raden zonder weten

Smullen zonder eten

Lopers zonder benen

Huilen zonder wenen

Een spel zonder regels

Bowlen zonder kegels

Een ingang zonder uitgang

Een crèche zonder opvang

Bliksem zonder donder

Eén regel zonder zonder?

30-07-2014 om 00:00 geschreven door Frankie

Waarom toch zijn steeds meer bloggers/blogsters zo wantrouwig ten opzichte van de lezers / bezoekers van de blogs ?

OM 'DIEVEN' TEGEN TE HOUDEN HOUDT MEN nu de BEZOEKERS TEGEN...  jammer toch!

Vroeger moest je vakjes aanvinken, later ctrl/v klikken om nog ergens een visitekaartje achter te laten, en nu moet je omwegjes maken langs een broncode..

Ik zie echt niet in waarom.

Zelf zou ik nooit iets van andermans blog wegpikken zonder te vragen. Mijn meer dan 600 gedichten zijn origineel, vrij te kopiëren enz. MAAR ik verwacht wel een seintje eer je dat doet, dat is al een paar keer gebeurd.

Indien deze gewoonte verder toeslaat, zal ik een zwarte lijst moeten aanleggen van blogs die nodeloos moeilijk doen, en die nog zelden of nooit bezoeken, sorry.

08-02-2014 om 00:00 geschreven door Frankie

Verjaardag

Al zo veel jaren aan de dood ontsnapt,

anders zou ik dit niet kunnen schrijven.

Dan zou jij dit evenmin nog lezen

of met mij gaan overwegen

dat elders kogels doden,

passagiers en zieken overlijden,

dat de wereld voorbij je ogen flitst

en niets ons ooit zal raken

binnen onze muren en ons radarbereik

waar we het sterven aan de anderen overlaten.

Ouderdom is geen vieze kwaal,

de epiloog van een achteraf te kort verhaal,

waar nu en dan wat verzen rijmen,

tussen de successen en de raadsels door.

Waarheen we strijden ,lijden en verblijden

speelt slechts onbewust een rol.

Als je maar opnieuw aan de dood ontsnapt,

dan vier je vrolijk al die vergane jaren.

16-01-2014 om 00:00 geschreven door Frankie

Distillatie nummer drie

Meer dan twee is te veel

als ik je wens te praten over wat ik al jaren zeggen wil,

met de woorden die alle anderen beter niet horen,

omdat je me verlamt met die verre blik zo hard en kil

waarmee je mij niet tot je idealen kan bekoren.

Meer dan twee blijkt te veel

als ik recepten voor geluk en liefde wens te kruiden

door het magnetisch noorden in je buik te betonneren

en dan te vluchten naar het zwoele stille zuiden

om na de jachtige safari in mijn kelder te kalmeren

Meer dan twee zal niet volstaan

om te zwerven door ruïnes van verloren dromen

weer op zoek naar tijd aan luie ledigheid verloren

aan pogingen om voor jou nog resultaten te bekomen

en commentaar te missen die ik wens te horen.

Meer dan twee is nooit genoeg

om te vluchten mijlen ver van wat mijn plichten vragen,

Maar de glazen zijn weer leeg, de flessen zijn haast op

ideeën doemen dwingend op, ik wil ze niet verjagen,

ze houden mij alert tot ik met distilleren stop

24-11-2013 om 00:00 geschreven door Frankie

Snijd toch de gaten uit mijn geheugen,

ik kan niet langer daarmee leven,

gooi ze bij de dingen die niet deugen

en die aan mijn voeten blijven kleven.

Verbrand de assen van wat niet lukte,

sloop de puinen van mijn dromen

en verlos mij eindelijk van drukte,

waar vogels noch bloemen komen.

Verstrooi die zakken met oud zand,

bijeengeblazen door een nieuwe wind;

verlies ze stiekem op een strand

en bouw kastelen voor een kind.

31-07-2013 om 00:00 geschreven door Frankie

Heilige tradities moeten we eren,

alles houden wat er vroeger was:

koningen en prinsen die niet renderen

blijven gulzig slurpen van de kas.

Waarom sparen we de vorsten

en de dieven van ons aller geld,

waarom blijven mensen dorsten

naar meer stil en sluw geweld ?

Waarom geen heimwee naar de laten

die voor de heren in kastelen stierven,

naar de tijd van nazi’s en primaten,

die schande en verderf verwierven ?

Bleef de aarde ooit niet heerlijk plat ?

Laat fabrieken en de rokers roken,

achter de horizon gaapt een gat,

dat zit vol trollen,  geesten en spoken.

Laat de Bloedraad maar beslissen

over misdaad en gerechtigheid,

laat de heksen in de olie sissen,

dood wie opvalt door zwakzinnigheid.

Heimwee naar de pest, de guillotine,

hongersnood en jacht op ketterij,

privilegies steriel van kadaverdiscipline

koesteren  verdere volksmennerij.

22-07-2013 om 00:00 geschreven door Frankie