Archief

Herkansing

Een zweem van honger

Kruidt de herinnering aan het perron

Dat geen woorden vond om mij te troosten

Toen de trein zonder mij vertrokken was.








het is een vreemde dorst

Die mijn fatsoen doet wankelen

En ik in geen kroeg of bron durf lessen

Zolang de klokken zondags luiden.

Soms verlang ik naar spijt

En lijkt dat een gemiste flashback

Naar een kruispunt bij  een voorbije keuze

waar een horizon ontbreken kon.

8/12/2017

Sara

Niet door zaad van eigen bodem,

niet door hoop en verlangen

maar door een zoektocht naar equivalenten

Of een veredeld placebo van eigen bodem,

Wel  een droom van een cocktail

met de regenboog van mijn geliefde

en de bloesem die ze in mij bewondert

gemixt in een gemiste cocktail.

Zo heb ik jou als een vuurpijl in de nacht

als een droom die door mijn vingers glipt

als zand dat door de sferen suist

in een vorig leven tevergeefs verwacht.



6/12/2017

Amen

Hoe het was, is het nog, maar anders,

zoals alles wordt wat het nooit geweest is,

omdat waar ook iets is, het elders ook kan zijn,

een kwestie van ruimte en tijd

van kennis en geduld

van nederigheid en besef

dat alle wetenschap grenzen heeft, 

beperkt door de grenzen van wat we zien en horen,

weten en onthouden.

Waarom is alles wat we leren kennen

binnen het vluchtige tijdsbestek

dat ons gegund is te ademen

een stofje

minuscuul en verloren

ongrijpbaar verzonken in een verleden

dat zoals al het voorbije

ooit eens toekomst is geweest?

Alles wat nog komen zal

is al lang geweest.

Alles wat we ontdekken

heeft altijd bestaan.

Alles wat we weten

hebben we bijgebeend.

Alles wat we leren

is louter besef

dat wij nooit en nergens

altijd en overal

kunnen bereiken.






Zo is het en zal het zijn

alle ijdelheid ten spijt.

Zo werd het en zo blijft het ook

alle overmoed ten spijt.

Wat ademt en leeft

Wat denkt en voelt

wat ziet en bemint

wat hoopt en streeft

moet zijn wat het is

en AMEN bekennen.


24/11/2017

(zich)
Van geen kwaad bewust

De telefoon rinkelt om me te vragen wie ik ben 

en of ik iemand met mijn eigen naam soms ken.

Ratten gooien roet in ons commercieel gesprek.

Kom je eten, klinkt een stem; ik heb geen trek.

Ik besef ineens: ik ken mijzelf al jarenlang niet meer,

ik vraag excuus en leg prompt mijn mobieltje neer.

De spanning neemt toe tot net voor de publiciteit,

Neem je koffie, dringt ze aan. Ik heb geen tijd.

De krant verspreidt zich dieper in mijn denken

en belet me aandacht aan de medaille te schenken

want haar keerzijde heeft immers het meeste nut,

de waarheid van een ander zet mij weer voor schut.

De klok tikt sneller dan de auto's kunnen rijden,

ofschoon ze trachten al het oponthoud te mijden.

De rimpels dalen af van voorhoofd naar beneden

en verstrakken strevend naar meer losse zeden.

Kinderen komen dorstend naar aandacht in de klas

en negeren zuchtend alle liefde die er voor hen was.

Wolken kennen elkaar niet meer als in een droom

Een regenboog knippert de ogen vol rook en stoom.

Seizoenen worden achteloos op een hoop gegooid

de dag is nacht en andersom, de rust komt nooit.

Gelukkig is er straks en altijd weer veel televisie

wat buiten bleef, brengt binnen via import ruzie.

Gestorven foto's, zwarte bloemen en facturen

idolen van nieuwe dictaturen sieren onze muren.

Kom slapen, klinkt een stem, raad eens wat ik doe

ik ga naar buiten schat, ik ben nog echt niet moe.

Leugens en overladen schepen wachten aan de sluis,

ik slik een laatste druif naar binnen, en ga naar huis.

Neen, geen raadsels meer, ik wil je dicht bij mij.

Terug bij jou alleen voel ik me waarlijk vrij. 


21/11/2017

Verlossing

Geen honger en geen dorst,

dank zij een goede moeder

die haar kind vrijwaart.

Geen dag die zorgt voor de volgende nacht,

geen duisternis zonder belofte van licht.

Geen daden en geen woorden

zonder stappen in de wereld

met plannen en rouwen.

Geen stilte die zorgt voor de volgende knal,

geen loutering zonder zicht op strategie.

Geen einde zonder begin

geen haat zonder liefde

geen spijt zonder fout.

Geen verlangen zonder kennis van het gemiste

geen overhaasting zonder gretige blindheid.


Geen verlossing zonder statusquo,

en evenmin bevrijding of dood

zonder gevangenschap of leven.

12/11/2017

Bekoring





Genot

Wie plukt niet liever bloemen bij de buren

dan ze zelf te planten en verzorgen?

Wat is makkelijker dan stelen 

als het werken gaat vervelen?

Waar kom je beter weg met liegen

als leven gelijkstaat met bedriegen?

Waarom zou een mens zich nog vermoeien

als bezit bij luiheid nog blijft groeien?

Hoe kan je recht in je schoenen staan

als je op alle verleiding bent ingegaan?

Pluk liever bloemen voor je buren

en blijf goed voor elkander zorgen. 

4/11/2017

Vergeef ons onze schulden, zoals wij ook aan anderen hun schuld vergeven




Boemerang

Verlang niet van een bal

dat die van nog hoger zal vallen

dan je hem zelf geworpen hebt.

Verlang niet van je budget

dat het voortebt zonder schulden

als je meer besteedt dan je hebt.

Verlang niet van de hemel 

dat ze ons meer regen gunt

dan de zon aan de wolken schonk.

Verlang niet van de aarde

dat ze ons meer vruchten biedt

dan onze inbreng in haar welzijn.

Verlang niet van een raket

dat die je elke melkweg toont

Als je zelf zo eindig bent.

Verwacht niet van de Heer

dat Hij door de vingers ziet

wat je nooit gedogen kon.

3/11/2017

Schulden

..

Een balans van menslievendheid,

steun en behulpzaamheid,

deugdzaamheid, oprechtheid,

begrip en aanwezigheid 

liefdevolle bedachtzaamheid

vooral belangeloosheid;

anderzijds strategische afwezigheid

toevallig welkome bezigheid

doelbewuste onverschilligheid,

stugge gewetensloosheid;

een evenwicht van

goede bedoelingen en blunders

26/10/2017

Vergiffenis

Niet gekeken naar de schoonheid van de schepping

niet geluisterd naar uw stem in de muziek van sterren

vogels, wolken, branding, wind, kometen en vierkantswortels,

niet gevoeld hoe Uw hart klopt in het ritme van de dagen,

het tempo van ons leven en het metrum van de zon,

niet gesnoven aan de raadsels van elk nieuw probleem

dat de wetenschapper oplost behalve op het laatste blad,

niet geproefd van de twijfel die we onder de mat vegen

bij de plicht en de last van verantwoordelijkheid,

niet doorleefd wat Uw liefde teweeg moest brengen

en U beschuldigd van wat we zelf hebben verwaarloosd.

Vergeef het vergif dat dat vergeten vergt

Vergeet niet dat vergeving niet vergeten is

omdat vergiffenis in Liefde pijn doet,

Ze vergt blijven waken vol moed.

 25/10/2017

Brood

Zuurstof houdt mijn beide longen bezig,

water en bloed, pertinent aanwezig,

bruisend leven uit de bron ontsproten

gewerkt, geweend, gedroomd, genoten.

Angst, bezorgdheid, schat ik zie u graag

Moed en zelfverloochening ook vandaag,

Succes, toeval, pech en veel geduld,

ze zijn het brood dat eeuwen vult

lang voor en na de zoveelste knal,

maar liefde,  heel veel liefde bovenal !

22/10/2017