Categorie: religie

Nutteloos






Ik kreeg deze tuin van mijn vader,
en meet hem elke dag opnieuw,
maar ik zie er het werk van mijn moeder
en raak de getallen weer kwijt

Als de vogels weer vlinders jagen
en de regen de blaadjes kraakt,
als de vruchten lachend gloeien
en de kindjes pluisjes blazen.

Ik wist niet dat tuinen ook stoppen
bij hekken of hagen vol groen.
Ik dacht dat tuinen steeds groeien
en zich wentelen in de wind.

Ik hoorde de echo weergalmen
van de zoveelste zachte winter
en de beekjes van verloren water,
die zoeken of er een vijver is.

Ik rook de adem van seringen
en de dampen van je gebraad
op het vuur daar bij de muur
van het huis dat we er bouwden.

Tot de tuin ineens gesloten werd
en ik niet verder meten kon.
Tot ik geen stap meer verder zette
omdat ik al voor de muur stond.

7/11/2008
(maar er is: POORT, zie verder)

De poort

Mijn ganse leven
en mijn ganse lijf
mijn ganse wereld:
in gans mijn leegte
kwam dit beeld mij naderbij.

Eén vraag nog
en één muur nog.
Nog één tocht
en nog één stap
geven ons nog één kans

Twee hengsels,
twee scharnieren
twee krammen
en twee schroeven
houden de poort op slot.

Drie is een cijfer
vol symboliek:
de oudste wegen,
(de hardste ooit)
kiest elk bij klokgelui.

Aan je eigen horizon
rijst je eigen ster
of een melkweg
van dankbaarheid,
of de deur door de muur.


6/11/2008

(zie verder: 'De muur')

Torenvalk

Dag trouwe duif.
Je bent er elke dag, wakend op mijn graf,
en op dat van al die anderen,
die nu mijn metgezellen zijn
in de gezellige vreugde
van dit alleen
samen.

Je zorgt en je zwoegt en koestert je kroost,
en ik versmelt met die andere,
die ik nu absorbeer
in de bevestiging
van dit geheim
bijeen.

Fladder in mijn as,
jaag het omhoog
in de wolken van meteoren,
en vergeet mijn beenderen
niet voor de nacht de zon verblindt.

Nestel in mijn verloren haren
mijn zuchten en twijfels
aan de hoop
op de geboorte van mijn vader,
zijn vader en die van hem die het ooit begonnen is,
en waar ik nu op wachten wou,
omdat ik er toen,
zo lang geleden,
niet bij zal zijn.



15/10/2008

Als ik bid

Als ik bid dan doe ik het kort,
meestal wanneer er iets schort,
wanneer ik me zorgen maak om jou,
of iemand anders van wie ik hou.

Als ik bid dan doe ik het snel,

want de Heer begrijpt me wel
en Hij heeft al niet zo erg veel tijd
in deze wereld vol haat en nijd.

Als ik bid is het onverwacht
in het midden van de nacht
of als ik ergens in een file sta
en weer eens panikeren ga.

Als ik bid dan schaam ik mij weer
over mijn redenen elke keer.
Want telkens het goed met mij gaat,
dan doe ik of God niet meer bestaat.

Als ik bid dan voel ik me klein
want wat is mijn eigen pijn
ten slotte meer dan een doorsnee gril
van iemand die meer en beter wil?

Als ik bid dan hoor ik de klank

van mijn zuchten en ik bedank
voor wat ik doen kan elke dag
en de mensen die ik kennen mag.

14/10/2008

Je voetsporen

Mijn leven lang
heb ik geprobeerd
je voetsporen te volgen.

Maar je stappen waren te groot
en mijn benen veel te kort
om je voetsporen te blijven volgen.

Ik heb geprobeerd
mijn eigen stappen te zetten
maar mijn weg was steeds te smal
en mijn tijd was veel te kort
om mijn eigen weg te blijven volgen.

Ik kruiste je voetsporen
maar je stapte niet meer voort
en ik had veel lef tekort
om een ander spoor te volgen.

Maar ik vond je kracht te groot
en mijn trots kwam veel te kort
om mijn eigen weg te durven volgen.

Mijn leven wordt echt te kort
om iedereen jou te doen volgen
Mijn leven kort, niemand zal het volgen.

(Let me die in my footsteps, Bob Dylan)

13/10/2008