Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Categorie: liefde

Voor het slapengaan

                                       



Dicht bij mij




 

Ik veeg voldaan de kriebel van mijn wang,
nadat je haren zachtjes mijn hals beroerden.
De geur van je huid maakt me minder bang,
sinds die ijle angsten mij vervoerden.

De warmte van je adem brengt me rust
na het jagen van de taken, al die lange uren,
Het is zo zalig telkens jij me zachtjes kust
en ik bid dat dit eeuwig mag blijven duren.

Mijn vingers harken zachtjes door het goud,
dat je wijze trekken tederzoet omkadert.
Een weinig zilver fluistert: je wordt oud,
geniet van elk verhaal dat je doorbladert




7/1/2010

Geschreven door Frankie om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Roepen 2.00






Echo's

 

Ik riep je in de stad

vertwijfeld als geen ander.
Ik wist niet wat ik had
en voelde me niet schrander



Ik riep je in de velden

en kon je stem niet horen
al gebeurt het zelden
dat ik stilte ga verstoren



Ik riep je in de bergen,

ik weet dat jij daar woont
maar wilde je me tergen?
Mijn tocht werd niet beloond.



Ik riep je in de krater

en bulderde te hard.
Het klonk als onder water
en alles draaide zwart.



Ik riep je toen niet langer

je daagde toch niet op
Ik voelde me een zanger
Met in zijn keel een krop.



Ik roep slechts als ik bang ben

en vrees dat ik je mis
alsof ik jou niet lang ken
en weet hoe goed het is.



Wij roepen niet, maar minnen

En zijn elkanders epo
We weten diep vanbinnen
Zijn wij elkanders echo.


14/12/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Toewijding 2.00





Moedershanden

 

 

Ooit gekoesterd door je moeder,
wier vinger je omklemde
in een niet te lossen greep
van altijd klamme vingertjes,
gegroeid en afgericht
in spelletjes en werkjes,
uitgedaagd door andere gelijke
die wenken en strelen,
verbinden en streven,
werken om te bereiken,
missen en verwerven.
Gestriemd door de zorgen en de tuigen
die ze rimpelend hebben geschapen
om uiteindelijk te kunnen rusten
stijf en stram door alle jaren
Meer betekenend dan alle gebaren
die de tocht hebben gegidst,
nu trillend op het blanke laken
vangend de adem van mijn dank
om wat ze deden al die jaren
Lang voor de mijne aangevangen
maar nu haast uitgeteld
Gevouwen en berustend
moe gesust, immer zacht,
gekust in dankbaarheid.




11/12/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Zwangerschap 2.0







Zwangerschap



 

Wat is de kleur van raadsels,
die groeien onder je hart
als elke dag je nader brengt
en het wachten moeilijk wordt?


Is er een krachtiger antwoord,
dan het antwoord op de vraag
die allen op de lippen ligt
telkens je in de spiegel kijkt?

 

Is het einde van het wachten
echt fijner dan het nieuw begin,
als je ziet dat achter het glas
ook licht valt in de schaduw?




9/12/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

een vroeg liefdesgedicht 2.0
















Voor jou speciaal




Je lijnen zijn zilver zo broos
en je woorden groeien hoger,
als de spaarzame strijd
van een krokus in het onkruid.

Er is kristal in je handen
en je ogen varen vol golven
die klotsen in mijn armen
als de zon op je zij rijdt.


De diepte van je haren
zaait heilig een onrust binnen
in mijn heupen.
Je muziek regent een boog
van vreugde en groen geschitter
in een statige veer omhoog.



17/11/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

echte liefde 2.0






De roos

 

 

Het leukste aan onze liefde
is te zwijgen als ik iets te zeggen heb,
je dan even diep in je ogen te kijken
dan te luisteren
naar wat ik net zeggen wou,
maar wel gezegd door jou.



Het leukste aan onze liefde
is te aarzelen als je iets graag wilt doen,
me dan verlangend in mijn ogen te kijken,
en me te volgen
waarheen je vertrekken wou
en ik je niet verklappen zou.



Het leukste aan onze liefde
is even samen onze adem in te houden
om naar hetzelfde doel te blijven kijken
en dat te volgen,
hand in hand in gedachten
zonder op elkaar te wachten.





13/11/2009 

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Nooit overbodig




Geheimpje

 

Zeg me eens in vertrouwen,
zelfs op zachte fluistertoon,
dat ik op jou mag bouwen:
dat wens ik als enig loon.


Zeg me die lieve woorden
die nooit mogen verslijten,
die zo vele mensen hoorden:
het zal je nimmer spijten.


Zeg me wat ik zo lang weet,
wat ik elke dag ervaar,
niet omdat ik ze vergeet,
maar omdat ik ze vergaar.


Zeg me dan, mijn lieve vrouw,
wat nooit overbodig is.
Zeg me lief: ik hou van jou,
je weet dat ik het zo mis.

27/10/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Zoals die eerste keer

Ik stel er prijs op alle mensen oprecht vriendelijk te bedanken die mijn echtgenote gefeliciteerd hebben met haar 60ste verjaardag !





Kom bij mij

 

 

Kom zachtjes bij mij,
ja schuif je stoel maar opzij,
zodat ik je mooie ogen zie
en luister naar de melodie
die zoveel betekent voor mij.



Kom geef me je hand.

Ja, je aarzelt eer je het doet,
je vingers twijfelen onzeker,
ook je hart wordt weker
en zoekt weer hoe het moet.



Kom leg dan je hoofd,

ja, hier op mijn schouder.
Doe het zoals die eerste keer,
geniet van die spanning weer
al zijn we vele jaren ouder.



Kom sluit nu je ogen,

zink zacht weg in mijn armen,
cijfer de buitenwereld maar weg
als ik mijn hand op je voorhoofd leg
mag ik je heerlijk verwarmen.


26/10/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

1967







Doorbraak

 

 

Had men mij nooit verteld
over je schrandere hoofdje,
ik had nooit aangebeld
aan je slepende poortje.


Was ik nooit eens geraakt
door je pientere ogen,
ik had nooit haast gemaakt,
was niet daarheen getogen.



Had ik toen echt gebeefd
vooraleer jou te ontmoeten,
ik had niet met je geleefd
was je zelfs niet gaan groeten.



Was je kalm blijven zitten
in mijn moment van rouw,
dan zouden we nu niet fitten
En was jij ook niet mijn vrouw.

9/10/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Bij kaarslicht




57_limones.jpg

Tederheid...

 

Een oogopslag bij het licht van een kaars
verraadt een traan die glinstert van geluk.
De muziek van stilte is echt iets raars
en ik kom dichter met een zachte ruk.


Je zet je glas stil op de tafel neer,
dan schuiven je pantoffels op de grond.
Ik adem en de vlam wiegt heen en weer.
Luie schaduwen dansen in het rond.


Mijn vingers glijden over die van jou
en omklemmen je pols vol vertrouwen.
Eventjes ril je, maar niet van de kou,
wel door mijn streling binnen je mouwen.


Je haren filteren gouden kleuren
die gauw mijn gedachten af doen dwalen.
Dan ga ik op zoek naar warme geuren,
heel behoedzaam, om toch niet te falen.


De poes rekt zich uit en spint fluisterzacht.
Ze luistert graag mee naar wat je mij zegt,
even heilzaam en broos was nooit de nacht
wanneer je je hoofd op mijn schouder legt.

 

 8/10/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten